Renault Clio V 1.0 TCe 100

Inleiding

Er gebeurde iets aparts met de uittredende vierde generatie van de Clio. In plaats van elk jaar wat minder te verkopen, gingen er elk jaar meer over de toonbank. Dat gebeurt bijna nooit. Afgelopen jaar was het model ook in ons land met stip de verkoopstopper in het B-segment. Voor de VW Polo, een nieuwer product nota bene. En dan zit je daar na een jaar of zeven met de noodzaak om het model te vervangen. Wat doe je dan? Vooral niet gokken dus. Daarom lijkt de nieuwe Clio erg op zijn voorganger. Maar er zijn natuurlijk altijd dingen die beter kunnen. Het gamma wordt gesaneerd en opgefrist. Een hybride en elektrische versie zullen straks de conventionele motoren bijstaan. Een driedeurs sneuvelde al eerder en van deze nieuwe generatie komt geen break. Wanhoop niet, want de oude break gaat nog even door. Renault kleeft ‘Generations’ achter de naam en is er klaar mee. Hetzelfde geldt overigens voor de ‘oude’ vijfdeurs, telkens met een afgeslankt aanbod, maar die verdwijnt in ons land wellicht al in september.

Gamma en prijs

Het gamma bestaat nu uit drie benzines die 75, 100 en 130pk sterk zijn. De eerste twee zijn 1-liter driecilinder, zonder en met turbo. De krachtigste doet er een cilinder, 0,3l groot, bij. De diesels, die inmiddels niet eens een vierde van de verkoop uitmaken, zijn 85 of 115pk sterk en 1,5l groot. Schakelen doe je met de hand met een vijfbak bij de benzines. De versies op zware brandstof hebben recht op een extra verzet en in twee gevallen kan de auto het werk overnemen. De TCe 100 is er met een X-tronic automaat, dat is een CVT. De TCe 130 is altijd gekoppeld aan een zeventrapper met dubbele koppeling.

Dan komen we toe aan de prijs. Die begint (SCe 75) bij 14.875 euro. Opmerkelijk want dat is minder dan de uitlopende Clio die voor niet minder dan 15.325 euro in de catalogus prijkt. Het grootste verschil: die laatste heeft al een airco en een geluidsinstallatie die wat voorstelt. Tel die er bij de nieuwe bij (want niet standaard op het instapniveau) en je komt grosso modo zo’n 1000 euro duurder. Kijk, dat is al logischer.

We gingen op pad met de TCe 100 in de derde uitrustingsversie ‘Zen’. Precies 19.000 euro kost die, maar door extra’s kwam die toch nog uit op 22.550 euro. Een zucht van duurste versie (Clio Edition One TCe 130 die 23.050 euro kost).

Exterieur

Renault vond het nodig om tijdens de persconferentie te benadrukken dat geen enkel koetswerkpaneel van het oude model werd overgenomen. Kan je nagaan hoe sterk de twee op elkaar lijken. Vooral vanop afstand. Komt je wat dichter dan worden de verschillen duidelijker. Ze zijn talrijk en tegelijk subtiel. De grille is wat groter, de koplampen (standaard full LED) hebben die wat eigenaardige kommavorm, die glanzende zwarte sierlijsten op de flanken zijn verdwenen. Daardoor ziet het er niet langer uit alsof het koetswerk van de Clio gekrompen is. De spiegels worden anders gemonteerd. Enfin, alles is anders, maar gelijkaardig. Zelfs de verstopte deurklink van de achterportieren is gebleven.

Goed of beter?

Wat ons betreft verknoeide de Clio z’n eerste indruk. Bij het dichtgooien rammelen de portieren immers. Het staat ver van de vertrouwenswekkende ‘klunk’ die je hoopt te horen. Maar verder zit het met de assemblagekwaliteit wel goed. En er zijn ook verbeteringen. De kofferopening is groter en meer egaal van vorm. En bij de benzines vind je achter die klep (en onder de vloer, want dat wordt meegeteld) ook een koffer die véél groter is dan bij de vorige generatie. Van 330 naar 390l ging het. En het is niet omdat de nieuwe langer is. Sterker nog - de nieuwe is 12mm korter dan z’n voorganger.

Interieur

Meer ruimte is er ook aan de binnenkant, waar de achterste passagiers 26mm meer beenruimte genieten en je om je heen tot 26l aan bergvakjes vindt. Het plaatsaanbod is er vergelijkbaar met die van een oudere auto uit een hoger segment. Volwassenen achteraan? Ja hoor, dat kan eigenlijk zonder problemen. Renault puurde extra plaats louter uit efficiëntie. Dunnere, steviger aanvoelende voorstoelen bijvoorbeeld. Gelukkig zitten ze ook nog uitstekend. Sterker, ze zijn bij de beste.

Komt deze lofzang aan het refrein, gaan enkele noten aan het trillen. Er zijn immers nog een aantal zaken waar de vooruitgang net wat meer had mogen zijn. Vooral het R-Link-infotainmentsysteem stelt teleur, bij onze auto gecombineerd met de (teleurstellende) Bose geluidsinstallatie. Muziekvolume verdient het gemak van een echte draaiknop, al is dat niet de voornaamste kritiek. Hoewel Renault gestaag vooruitgang boekt, blijven de menu’s omslachtig en ingewikkeld. Er is wel een klein lichtpuntje: een digitale ontvanger (DAB) is standaard. Halleluja.

Digitale tellers

De layout omvat nu standaard een digitale tellerpartij en een verticaal georiënteerde middenconsole in glanzen zwart plastic. Niet dat we overdonderd zijn, maar het zit wel beter in elkaar dan voorheen. Zoals de Fransen beloofden. En we worden door merkbaar betere materialen omringt. Vooral die op de portieren helpen ons welbehagen. Spijtig dat dat imitatieleder er pas zit vanaf het derde uitrustingsniveau. De stuurwielverstelling in hoogte en diepte die voor een kritiekloze rijhouding zorgt, zit wel op elk exemplaar.

Veiligheid

Veiligheid is al wat langer het stokpaardje van Renault. Weggekaapt als het ware van bij Volvo. Of gedemocratiseerd, zo je wil. Nochtans zorgde de EuroNCAP er inmiddels voor dat alle merken er uitgebreid aandacht aan besteden, want iedereen wil uitpakken met de topscore van vijf sterren. Deze nieuwe Clio heeft die alvast beet. Traditie bij Renault.

Topscore

De score van het veiligheidsinstituut voor bescherming van volwassenen bedraagt niet minder dan 96%. En ook kinderen komen er goed vanaf: 89%. Isofix is standaard op de buitenste zitplaatsen achteraan. Een actieve motorkap heeft de Clio niet, maar z’n compacte motoren laten behoorlijk wat ruimte voor vervorming. Daarom nog steeds een behoorlijke 72% voor wat kwetsbare weggebruikers betreft.

En dan is er nog de elektronica, iets waar de EuroNCAP flink op inzet. Daar haalt de Clio 75% door zowat alles wat het onafhankelijke instituut standaard wil zien, ook standaard aan te bieden. Een rijstrookassistent, verkeersbordlezer die snelheidsbeperkingen herkent en een automatisch noodstopsysteem dat naar voetgangers en fietsers speurt, allen zijn ze standaard. Wat voor de EuroNCAP geen factor is, maar voor ons wel: ze werken je tijdens het rijden niet al te erg op de zenuwen. Dat is lang niet altijd het geval.

Rijgedrag

Eigenlijk zijn we een beetje verbaasd dat de benzines niet op een zesbak getrakteerd worden. Renault acht het niet noodzakelijk. De voorlopige homologatiecijfers geven het merk gelijk. De Fransen claimen voor deze 100pk en 160Nm sterke driecilinder een normverbruik van amper 4,3l en een erg competitieve CO2-afgifte van 99g/km. Cijfers die we bij lange na niet konden evenaren. Ons verbruik liep een tijdje tegen de negen liter aan. Later op de snelweg met de cruise-controle op 120km/u, konden we 5,7l/100km optekenen. Renault claimt 3,6l/100km buiten de stad. Om maar te zeggen dat die nieuwe homologatieprocedures niet heiligmakend zijn.

Nieuw onderstel

Het onderstel is compleet nieuw. Het combineert een strak bochtengedrag met een gedegen vermogen om oneffenheden te incasseren en een flink verbeterd stuurgevoel. Tegelijk is het duidelijk een kind van deze tijd, wat wil zeggen dat het niet echt levendig is. Een lach krijg je er niet van op je gezicht. De Clio verloor z’n ‘joie de vivre’ de afgelopen twee generaties. Maar kijk, het rijdt als op sporen, die vijfbak schakelt op z’n minst erg soepel en het compromis tussen comfort en weggedrag is goed. Erg rationeel dus.

Het motortje, met z’n ijverige turbo en z’n geraspte klankkleur, lijkt nochtans zin te hebben in meer. Die heeft wel karakter. Dat loont, want een sprinttijd van 11,8 tellen en een top van 187km/u ogen ook wat middelmatig, terwijl het zo niet aanvoelt. Die motor is enthousiast. Wij ook

Conclusie

Revolutie. Dat vindt Renault van deze Clio. Maar dat mocht je aan de buitenkant niet zien. Van ver is hij nauwelijks van z’n voorganger te onderscheiden. Die verkocht immers opvallend goed. Almaar beter. En nu durven de Fransen natuurlijk niets anders meer, de verkoop moet op niveau blijven.

Die revolutie aan de binnenzijde is meer een relletje dat door ordetroepen snel de strot wordt afgeknepen. Er wordt efficiënter omgesprongen met ruimte en je zit er uitstekend. Perfect is het echter ook weer niet. We hebben bijvoorbeeld wel wat opmerkingen op het infotainmentsysteem.

Prettige motor, degelijk onderstel

Het onderstel zal straks ook een hybride aandrijflijn huisvesten. Maar deze éénliter turbo met 100pk en handgeschakelde vijfbak wordt wellicht de populairste. Het onderstel is degelijk: voorspelbaar, de besturing strak en de demping meer dan behoorlijk. Een beetje saai ook, al heeft de motor wel karakter.

Je zou kunnen stellen dat de Clio z’n succes te danken heeft aan rationele eigenschappen als een eigentijdse aandrijflijn, een gerieflijk interieur, goede uitrusting en aantrekkelijke prijs, verpakt in een laagje emotie, de aantrekkelijke koets. Dat allemaal kan je ook van deze nieuwe zeggen