Renault Clio TCe 90

Inleiding

Een jaar geleden werd de vierde generatie Clio aan de wereld voorgesteld. Eerst als vijfdeurs hatchback, daarna als Grandtour. Op een driedeurs hoeven we niet te wachten; daar ziet Renault immers geen brood (meer) in. Hij is in vier uitrustingsniveau's beschikbaar (RS niet inbegrepen) en laat je kiezen tussen vijf benzine- en vier dieselversies.

Na een testsessie met de 1.5 dci (90pk) in zowel de vijfdeurs als de break, en nadat de Clio RS van onze collega de nodige kritiek te verduren kreeg, is nu een meer voor de hand liggende benzinedrinker aan de beurt: de TCe 90. Op papier komt deze net geen 900cc tellende driecilinder turbomotor met 4,5l/100km rond en wordt er onderweg 104g/km CO2 uit de pijpen geloost.

In basistrim kan je hem voor € 14.550 op eigen naam schrijven, een meerprijs van € 1.200 bovenop het instapmodel voorzien van een 74pk sterke 1.2 viercilinder. Laatstgenoemde is wel dorstiger dan onze testmobiel (+1l/100km) en blaast elke kilometer 22g meer CO2 de lucht in. Een reden te meer om de TCe 90 voorrang te verlenen in onze testrubriek.

Exterieur

Het geesteskind van hoofdontwerper, voormalig Mazda-werknemer en noorderbuur Laurens van den Acker valt op door zijn gladgestreken koetswerk met het nieuwe familiegezicht en een stel priemende led-dagrijlichten in de neus. Vooral die laatste ingreep zorgt ervoor dat je de Clio al van ver in het straatbeeld herkent. Opvallend zijn ook de stootlijsten op de flanken, gevolgd door uitgezette heupen en weggemoffelde handgrepen voor de achterste portieren.

Hij is 4,5cm lager dan zijn voorganger, maar wel 3,6cm breder en langer. In de koffer past voortaan 300 liter, of 12 meer dan voorheen en dat is een uitstekende waarde in z'n klasse. Met de zetels plat kan er tot 1.146 liter worden geslikt. Een stalen reservewiel past onder de afdekking, maar is optioneel en kost € 90.

Om het totaalgewicht binnen de perken te houden, dat nu 1.084kg bedraagt, hebben de Fransen een hoop maatregelen gecombineerd. Zo bestaat de achterklep op sommige versies uit kunststof en werd er rijkelijk gebruik gemaakt van lichter staal dat meer spanning verdraagt. De inhoud van de brandstoftank ging met 10 liter naar beneden (nu 45l), en ook dat draagt bij aan het gewichtsverlies ten opzichte van zijn voorganger. Hij verbruikt weliswaar ook minder dan de vorige lichting.

We nemen een Dynamique-uitvoering onder de loep, de op één na duurste uitvoering als we alweer de RS even achterwege laten, waar Renault in combinatie met de gekozen krachtbron minstens € 17.200 voor vraagt. Zwartgelakt 16-duims lichtmetaal en mistkoplampen zijn in die prijs begrepen. Van xenon heeft hij nog nooit gehoord, zelfs niet voor een meerprijs, en van een achteruitrijcamera evenmin. Parkeersensoren staan wel op de lijst (€ 300), die overigens niet te uitgebreid is. Uiteraard kan er voor zowel binnen- als buitenkant uitgebreid met kleurencombinaties worden gespeeld, om het geheel een persoonlijke toets te bezorgen.

Interieur

Het stuur is in de hoogte en diepte verstelbaar en valt dus best te rijmen met een correcte zithouding. Plaats is er meer dan vroeger, terwijl er op ergonomisch vlak evenmin te klagen valt. Maar het onprettig in de hand rustende stuurwiel zelf is een ander paar mouwen. Onbegrijpelijk genoeg kozen de aankleders voor het gebruik van plastic inleg op plaatsen waar de handen thuishoren, en dat mag je gerust als een misser van formaat beschouwen. In de Clio RS heb je daar overigens geen last van.

Verder laten de karige afwerking en de gebruikte materialen te wensen over. Pianozwart mag dan heel erg trendy wezen maar laat wel duidelijke vingersporen na. En voor de deurpanelen en het dashboard kon er ook enkel goedkoop aandoend kunststof vanaf, wat de Clio-score in deze rubriek verder naar beneden haalt. De rode boordplank van onze testros zorgt onderweg overigens voor een constante reflectie op de voorruit die het leven een kleurtje geeft. Het zicht rondom is maar povertjes, waarvoor we de benepen achterruit en de stevige A- en C-stijlen met de vinger wijzen.

Van de aanwezige multimediatoepassingen zijn we anderzijds wel te spreken, want die is duidelijk, fijn vormgegeven op het scherm en eenvoudig te bedienen. Zeker in dit segment is dat een must. Een radio met Bluetooth die eveneens de audio van je draagbare gegevensspeler door de luidsprekers laat schallen wordt standaard aangevoerd, en navigatie is er vanaf het tweede uitrustingsniveau, wat het erg bereikbaar maakt. De wegaanduider mist wel enkele basisfunctionaliteiten, zoals een zoom-functie. Ook hebben muziekdragers van een populair merk soms moeite om ermee te communiceren.

Sinds maart behoort R-Link eveneens tot de mogelijkheden, wat een reeks toepassingen biedt zoals handsfree bellen, navigatie van Tomtom, of applicaties om bijvoorbeeld e-mails en tweets te bekijken.

Veiligheid

ABS en stabiliteitscontrole staan uiteraard op het programma, en de Clio smijt daar ook nog noodremhulp en een hill holder bij om het vertrekken om hellingen wat makkelijker te maken. Verder beschikken we over zes airbags, Isofix-bevestigingspunten, gordelspanners en hoofdsteunen op alle zitplaatsen. Ze zijn achterin ook in de hoogte regelbaar, wat eenmalig € 50 vergt, en genieten een antiwhiplashfunctie om de kans op blessures nog verder te verkleinen.

Renault schonk ook aandacht aan de voetgangerveiligheid. Zo is er extra ruimte onder de motorkap voorzien en werd de dwarsbalk onder de voorruit anders ingeplant om een opgeschepte zwakke weggebruiker meer overlevingskansen te geven. De EuroNCAP-commissie gaf 'm 66% op het betreffende onderdeel.

Veel beter beschermt de Clio de volwassen inzittenden (88%) en kinderen (89%), met een absolute uitschieter van de actieve rijhulpsystemen (99%). Vijf sterren waard dus, ook te danken aan zijn structuur die meer dan voorheen gebruik maakt van staal met een hoge treksterkte. De veiligheidskooi zal dus minder snel vervormen.

Rijgedrag

De twaalfklepper produceert 90pk en 135Nm koppel, waarvan 80% al tussen 1.650 en 5.200tr/min beschikbaar is. Op het gaspedaal reageert hij wel iets te nerveus. Gelukkig laat het blok onaangename trillingen of een gebrek aan soepelheid achterwege en wordt er in stilte gewerkt. Daardoor vallen de slecht gedempte rol- en windgeluiden - vooral rond de A-stijlen - wel extra op.

Met 3.000tr/min op de klok schiet de turbo in actie en ontpopt de Clio zich tot een vlotte metgezel die gretig de ladder beklimt. De naald dient evenwel hoog te blijven om de vaart erin te houden. Nul naar honderd neemt toch nog een dikke 12 seconden in beslag en de topsnelheid bedraagt 182km/u. Tel bij de verbruiksopgave (4,5l/100km) ook gerust een litertje of anderhalf of ga nog groener door voor de TCe 90e te opteren. Deze wordt net zoals onze lener aan een start/stop-systeem en een eerder nukkige, manuele vijfversnellingsbak met lange schakelwegen gekoppeld, maar laat per kilometer slechts 99g CO2 ontsnappen in plaats van 104. Mits een toeslag van € 2.000 weliswaar. Een automaat met zes verzetten wordt enkel in combinatie met de dci 90, de TCe 120 en de 1.6 turbo aangevoerd.

De Clio kreeg een hertekende pseudo McPherson-voortrein en behoudt z'n vervormbare dwarstraverse. In beide gevallen werd de spoorbreedte gevoelig breder, wat meteen een betere controle van de overlangse koetswerkbewegingen oplevert. Polyurethaankegels op de aanslagpunten, aangepaste stabilisatorstangen en andere veren en dempers zorgen voor een duidelijke evolutie van het veergedrag. Aan de demping en het ophangingscomfort is echter nog werk.

De elektrische, variabele stuurbekrachtiging behoort tot de top van het segment en helpt je om de koets makkelijk en precies de bocht in te duwen. We onthouden ook zijn stabiele karakter en koersvastheid, wat de Clio tot een volwassen auto bombardeert. Maar plezierig rijden doet hij niet echt en de draaicirkel is te fors.

Conclusie

Clio IV is er enkel als vijfdeurs of break, met een keuze uit vier uitrustingsniveaus (RS niet meegeteld), vijf benzinemotoren en vier zelfontbranders. Hij wordt aangeboden vanaf € 13.350, of € 14.550 indien je de geblazen 898cc driepitter uit onze testwagen verkiest. Deze is goed voor 90pk en 135Nm, vervoert zijn krachten via een manuele en eerder hakerige vijfversnellingsbak en poneert een verbruiksopgave van 4,5l/100km (104g/km CO2). En de laatste Clio is ook veilig, met vijf sterren van EuroNCAP en een monsterscore voor de actieve systemen.

De krachtbron presteert voldoende pittig eenmaal de toeren zich opstapelen en lust onderweg geen al te grote slok. Nul naar honderd duurt 12,2 tellen, de top ligt op 182km/u. Op kruissnelheid spelen vooral windgeruis en rolgeluiden parten. De stuurbekrachtiging verloopt elektrisch vanwege de energiezuinige eigenschappen en behoort tot de betere in de soort, maar veel voeling hebben we niet ondervonden. Het onderstel reageert anderzijds voldoende neutraal om de Clio in extreme omstandigheden onder controle te houden. De demping en het ophangingscomfort zijn wel voor verbetering vatbaar.

Aan de binnenzijde krijgt de Clio aardig wat kritiek te verwerken. Het deels met plastic beklede stuurwiel is een regelrechte misser en over de algemene afwerking en materiaalkeuze heeft men kennelijk geen twee keer nagedacht. Lichtpunten zijn er te vinden in het plaatsaanbod ten opzichte van z'n voorganger en het infotainmentsysteem aan boord. Dat is eenvoudig in bediening en duidelijk weergegeven.

Meer beeld is er natuurlijk in de fotospecial.