Nissan X-Trail 2.0 Elegance

Inleiding

In de VS zijn SUVs razend populair, en ook het oude continent lijkt voor de bijl te gaan. Van de klassieke 4x4’s is geweten dat slechts een kleine minderheid van de eigenaars hun stuk mechaniek ook effectief met het terrein laten kennismaken. In de meeste gevallen zien de wagens geen meter onverhard en worden ze enkel voor gewoon verkeer gebruikt. Het uitzicht van het model en de hogere zitpositie wegen in de aankoop vaak meer door dan de terreincapaciteiten. Maar intussen heb je wel een inschakelbare 4x4, veelal met achterwielaandrijving in de tweewielaangedreven stand, een reductiebak, een op terrein afgestelde ophanging die qua comfort dikwijls voldoet, maar toch een negatieve invloed heeft op de wegliggingij en sleur je dat gewicht allemaal mee. En dan kwam natuurlijk de SUV. Die biedt die grote groep mensen de mogelijkheid om een comfort dat vergelijkbaar is met dat van een berline te combineren met de looks van een 4x4. De Sports Utility Vehicles krijgen meestal (maar niet altijd) nog wel een inschakelbare of permanente 4x4, kwestie van niet meteen in de eerste de beste molshoop te blijven steken, maar het zwaardere werk is niet aan hen besteed. De voorkeur voor asfalt of terrein verschuift wat van merk tot merk, afhankelijk van het beoogde publiek.

Intussen zijn de SUVs of softroaders op onze wegen steeds meer te zien en aan het gebrek aan aanbod zal dat niet liggen. In de categorie van onze testwagen, de Nissan X-Trail, vind je ook nog de Mazda Tribute, LandRover Freelander, Toyota RAV-4, Subaru Forester, BMW X5, Mitsubishi Pajero Sport, Renault Scenic RX4ij en dan zijn er nog de aangepaste breaks (met o.a. Subaru, Audi en Volvo).

Nissan heeft met de nieuwe X-Trail alvast de Belgische titel van ‘Softroader van het jaar 2002’ binnengehaald. In afwachting van een uitgebreide test reden we al even met de 2-liter benzine. In de prijslijst wordt die nog bijgestaan door een 2.2l common-rail diesel met 114pk. Beide wagens zijn verkrijgbaar in de afwerkingsniveau’s Comfort, Sport en Elegance. Onze testwagen was in Elegance uitvoering en kreeg dus standaard een lederen interieur, automatische airco, lichtmetalen velgen en een gigantisch schuifdak. Die kost 27.800 € (1.121.449 BEF). De goedkoopste X-Trail in benzine uitvoering kost 22.700 (915.716 BEF) terwijl je voor de diesel tenminste 25.200 € (1.016.565 BEF) moet neertellen.

Exterieur

De X-Trail kreeg een uiterlijk dat er zowel stoer als trendy uitziet en er werd aandacht besteed aan details. Door het rooster is hij direct herkenbaar als een Nissan. De tweekleurige lichtblokken achteraan werden hoog in de stijl, naast de achteruit gemonteerd. Vooraan plaatste men hoekomvattende exemplaren voorzien van helder afdekglas. Daarbinnen zitten aparte optieken voor de pinklichten, dimlicht en grootlicht, en de standlichten. Het ronde afdekglas van de standlichten is blauw getint. In de afwerking hebben we geen fouten gevonden, maar we vinden wel dat de plaatsing van de knalpot achteraan ietwat ongelukkig is. Die zit in onderaan in de overbouw en is zowat het laagste onderdeel van de auto. Tijdens terreinwerk komt die dan logischerwijs het eerst tegen de grond, maar omdat de X-Trail daar niet vaak voor gebruikt zal worden is dat niet zo erg. Hij zit in het zicht (net als bij de LandRover Freelander) en dat vinden we wel spijtig...

Interieur

In het interieur is het meest opvallende kenmerk het centraal geplaatste instrumentenbord met ronde wijzerplaten. Die zijn goed afleesbaar en vormen samen het integratiepaneel voor de autoradio, en enkele vakjes voor drankblikjes, een centraal paneel. De materialen zien en voelen degelijk aan, met uitzondering van de klepjes voor de vakjes in het dashboard. Die zijn uit heel erg licht plastic. Aan de ergonomie kan ook nog wat gesleuteld worden. Zo zit de bediening voor de airco laag en hebben we zowat een uur moeten zoeken naar de instelling van de (verwarmde) buitenspiegels.

Over de rijhouding waren we in onze nopjes. Met de instellingsmogelijkheden van stuur en zetel zaten we binnen de kortste keren goed. Zowel voor als achteraan is het plaatsaanbod voldoende en zal er zeker aan hoofdruimte geen tekort zijn. De achterbank heeft bovendien een verstelbare rugleuning. De voorzetels hebben duidelijk geprofileerde zijvlakken die je ook op een slecht zandwegje in je zetel moeten houden. De steun in de lenden is instelbaar en daardoor zal je in de X-Trail ook niet snel last van je rug krijgen.

Veiligheid

De Japanners zijn de veiligheidsuitrusting ook niet uit het oog verlorenij de softroader krijgt frontale airbags vooraan, zijdelingse airbags vooraan, vanzelfsprekend driepuntsgordels met gordelspanners, en ABS standaard. De benzineversie kan optioneel voorzien worden van elektronische stabiliteitscontrole. De elektronica aan boord van de X-Trail waakt ook over het doorslippen van de wielen en schakelt indien nodig naast de standaard voorwielaandrijving ook de achterwielen in. Vooral in slechte rijomstandigheden heeft ook dat een positieve invloed op de veiligheid.

Rijgedrag

Onze X-Trail werd aangedreven door een 1998cc viercilinder benzinemotor met 140pk (bij 6.000t/min.) en 192Nm. Daarmee haalt de 1.452kg zware Nissan 100km/u na een puike 11,3sec en kan je tot 177km/u snel gaan. In de praktijk liet de motor zich uitstekend met de duidelijk afgelijnde en correct schakelende vijfbak combineren, waardoor de X-Trail zich opvallend vlot door het verkeer liet naveren. De motor werkt beschaafd zodat je ook op de autostrade niet meteen je stem moet verheffen om elkaar nog te verstaan. Nissan claimt voor deze 4x4 een gemiddeld verbruik van 9,3l. Onze testrit was met een kleine 300km te kort voor een definitief oordeel, maar onze 2-liter bleek in verhouding met de gevraagde prestaties en de nadelen van het concept Őzoals het hoge gewicht en de grote luchtmassa die de X-Trail moet verplaatsen- behoorlijk spaarzaam met benzine om te springen.

We hadden snel door dat Nissan de X-Trail van een, voor de weg althans, uitstekende ophanging heeft voorzien. Klassiek staat een SUV nogal slap op z’n poten wat dan zorgt voor het gebruikelijke ge schommel en gedein. Niet bij de X-Trail. De ophanging bleek zeer efficiënt in de filtering van oneffenheden, houdt het comfort echt op een niveau dat vergelijkbaar is met dat van een berline én Őhet belangrijkste van allemaal- gaat echt strak door de bocht. Redelijkerwijs kunnen we van de X-Trail niet verwachten dat de grip van hetzelfde niveau is als van een berline met o.a. een veel gunstigere gewichtsverdeling, maar het komt aardig in de buurt. Als we u dan nog zeggen dat de X-Trail één van de weinigen is in zijn segment die de bestuurder van een gezonde portie feedback voorziet, dan hebt u wel door dat Nissan scoort op dit vlak.

De terreincapaciteiten hebben we tijdens onze korte test niet ten volle kunnen testen, maar we beloven daar een volgende keer dieper op in te gaan. In normale omstandigheden staan de voorwielen in voor de aandrijving. Een computergestuurde koppeling schakelt de achterwielen bij zodra de voorwielen grip verliezen, maar je kan via een knop op het dashboard ook manuele voor 4x4 kiezen.

Conclusie

Nissan, een echte 4x4 specialist, brengt met de X-Trail een echte SUV op de markt. Die heeft intussen al behoorlijk wat concurrentie en er zijn nog meer constructeurs die zich in het segment willen laten gelden. De afwerking van de softroader is alleszins goed, maar over de gebruikte materialen met name in het interieur zijn we wat minder te spreken. De Japanner is niet echt de goedkoopste uit het segment en dat mocht binnenin wat meer te zien zijn, het uitstekende leder ten spijt. Alles wat met rijden te maken heeft: grip, ophanging, feedback, rijhoudingij is zonder meer uitstekend. De volgende keer gaan we off-road.