Nissan Note 1.2 DIG-S

Inleiding

De vorige Nissan Note, dat was in wezen een Renault Modus in een ander jasje gewikkeld. Maar terwijl de Modus intussen van het strijdtoneel verschenen is, heeft Nissan wel voor opvolging gezorgd. En het merk heeft het concept naar eigen zeggen bijgespijkerd. Zo zou de nieuwe Note zich na een zeven jaar lange carrière hebben losgewerkt uit het traditionele midi-MPV-gamma om zich als supermini ook in het vaarwater van compacte hatchbacks te begeven, zoals de Ford Fiesta en Peugeot 208, en geeft Nissan aan de eerste MPV in het B-segment te hebben geproduceerd die kan uitpakken met veiligheidssnufjes uit hogere en vooral duurdere reeksen. Onder de noemer Safety Shield tovert het merk een (optionele) uitrusting tevoorschijn die de (onder meer in de Qashqai gebruikte) Around View Monitor, rijstrookassistentie en een sensor die bewegende objecten in de smiezen krijgt omvat.

Het aanbod

De Note is er vanaf € 13.990. In dat geval krijg je een 80pk sterke 1.2l driecilinder benzinemotor aangereikt in uitrustingsniveau Visia (109g/km CO2). Wil je dezelfde brandstof door de leidingen, maar met meer vermogen uit evenveel cilinders, dan is de 98pk opwekkende 1.2 DIG-S met compressor uw ding (99g/km CO2). Die is er wel pas vanaf uitrustingsniveau Acenta en kost minstens € 17.290. Het is ook de enige motor die je aan een CVT-transmissie kan paren. Dat kost dan minstens € 18.590, terwijl de gemiddelde C02-uitstoot met 10g/km klimt. En dan is er nog de enige diesel. Die heet 1.5 dCi, presteert 90pk (95g/km CO2) en maakt je minstens € 16.290 afhandig in uitrustingsniveau Visia.

Exterieur

Korte overhangen, relatief smalle raamoppervlakken en een steile voorruit zorgen voor een (noodzakelijke) dosis dynamiek voor de nieuwe Nissan Note. Het geheel kan zelfs voor een meerprijs zelfs worden opgeleukt met het zogeheten Sport Pack (vanaf Acenta), bestaande uit sportieve bumpers, een spoilerpartij en - als die al niet werden aangestipt - 16-duims lichtmetaal. De sportkit kost je € 1.000 extra en onze testwagen is ermee uitgerust. Wat de kleuren voor de carrosserie betreft; daar zijn er 7 van. Maar doordeweeks wit is wel de enige tint waarvoor je niet hoeft bij te betalen. Al de rest kost € 420.

Jeugdig

Wie hem van ver in bekijkt zou de Note met een compacte hatchback kunnen verwarren. Z'n koetswerk is dan ook gestroomlijnder dan voorheen en stompe hoeken maakten plaats voor aangesneden oppervlakken en scherpe lijnen, waardoor hij niet enkel sportiever, maar ook een stuk jeugdiger oogt. Pas als je de Note dichter nadert zal het dagen dat het eigenlijk een midi-MPV betreft. Hij moest dan ook minstens evenveel binnenruimte als zijn voorganger kunnen garanderen, een ongeschreven wet in de auto-industrie. Wat dat betreft kunnen bestaande klanten opgelucht ademhalen, want één van de sterkere punten van de nieuwe Note is z’n binnenruimte in relatie tot zijn compacte buitenmaten. Dat blijkt overigens ook uit het beschikbare koffervolume. Open de laadklep en je kan 325 liter kwijt, tot wel 2.000 liter met de 60/40-rugleuning van de achterbank neergeklapt. En onder de dubbele laadvloer kan er ook heel wat worden weggestopt, waardoor het totaal in normale zetelconfiguratie op 411l komt.

Interieur

De opzet is eenvoudig. De Note bezit een een bijna verticale middenconsole en functie ging zichtbaar boven uitstraling. Dat merk je onder meer aan de harde plastic materialen die overal gebruikt worden. Nissan heeft dit willen camoufleren met een likje pianolak - tevergeefs - al wekt het interieur wel de indruk dat het tegen een stootje kan. En het design kan er bovendien best mee door. Op voldoende bekerhouders en een weliswaar zeer diep, tweedelig dashboardkastje na beschikt de Note – voor een MPV – dan weer niet over overdreven veel vakjes en bakjes voor kleinere spullen. De ruimte voorin is normaal te noemen, met prettige stoelen die voldoende steun geven.

De geijkte zitpositie heeft Nissan met 9mm laten zakken om de drempel voor trouwe hatchback-rijders voor het overstappen op de Note te verlagen. Het werkt, want je hebt niet meteen het gevoel in een MPV te zitten. Erg prettig zijn bovendien de smalle A-stijlen die daardoor weinig zicht schuin naar voren ontnemen, en ook handig zijn de portieren die bijna 90 graden openen wat in- en uitstappen makkelijk maakt. Maar we zijn wel minder te spreken over het niet in diepte verstelbare stuurwiel, de beperkt te verstellen bestuurdersstoel en de passagierstoel die zelfs niet eens in hoogte kan variëren, ook niet bij de duurdere uitvoeringen. Achterin dan tref je een beenruimte waar iedere hatchback in het B-segment jaloers op is, wat hij natuurlijk aan z'n verschuifbare achterbank te danken heeft. Die staat enkele centimeters hoger dan de voorstoelen; een zogenaamde bioscoop-opstelling zoals die in ruimtelijke auto´s wel vaker wordt toegepast. Het is met name leuk voor kinderen die graag wat mee willen krijgen van de wereld om hun heen, maar ook handig voor de ouder achter het stuur die graag wil weten wat de meereizende kroost zoal uitspookt.

Veiligheid

Geen 5, maar 4 sterren wist de Nissan Note in de wacht te slepen bij de EuroNCAP-commissie. Hij ging er lopen met een score van 86% wat de veiligheid van volwassen inzittenden betreft, 82% voor die van de kinderen op de achterbank en slechts 58% voor voetgangerveiligheid. Op vlak van actieve veiligheid scoorde de Note een ronde 70%. Tot de basisuitrusting tellen we ABS met elektronische remkrachtverdeler en remhulp, inmiddels verplichte stabiliteitscontrole, een set plofkussens (frontaal, lateraal, gordijnairbags), Isofix-ankers en een snelheidsregelaar en -begrenzer.

Gekend van televisie

Een oogje in het zeil houden doet de Around View Monitor. Een optie die € 500 kost. Deze 360°-camera met uitkijkpunten in de grille, de beide buitenspiegels en in de achterklep geeft een compleet beeld van de omgeving direct om de auto. Zweetdruppetjes in krappe ruimtes en parkeerdeukjes zouden hiermee tot het verleden moeten behoren. En zo is de nieuwe Note met nog meer van die slimme, uit hogere segmenten overgewaaide assistentiesystemen uit te rusten. Nissan bundelt deze, waaronder ook rijstrookassistentie, dodehoekdetectie en Moving Object Detection vallen, samen onder de noemer ‘Safety Shield’ - ook weer € 500 waard - en beweert de eerste te zijn die het introduceert in de lagere segmenten.

Rijgedrag

De Note spoort je in geen geval aan om wild te gaan doen, maar hij helt in bochten gelukkig wel minder over dan de doorsnee MPV. De dempers zijn daarvoor stugger afgesteld, terwijl de slechts 1,1 ton wegende Japanner toch soepel in de veren hangt om voldoende comfort te bieden. Ook stuurt hij minder wollig en afstandelijk dan we van MPV’s gewend zijn. Maar er is wel heel wat weerstand op het stuurwiel. We kunnen ons zelfs niet van de indruk ontdoen dat deze Nissan het nemen van bochten liever ontwijkt. Na een week ben je het uiteraard wel gewoon, maar een waardige uitdager voor de Peugeot 208 of Ford Fiesta zal de Note nooit worden.

De motor

We testen de DIG-S, een 1.2l driecilinder benzinemotor met compressor die 98pk (bij 5.600tr/min) en 147Nm (4.400tr/min) koppel ontwikkelt en op papier toekomt met 4,3l/100km. Dat is 0,4l/100km minder dan de goedkopere 1.2l zonder drukvoeding doet uitschijnen en komt neer op 99g/km CO2. Al komt daar in de praktijk toch wel makkelijk anderhalve liter bij. Voor de volledigheid: Tussen 0 en 100km/u liggen 11,7 tellen en de top ligt op 181km/u.

Het blok wil best mee, zolang je de snorrende driepitter op toeren houdt. Maar reserves zijn ook wel beperkt. Terugschakelen met de van lange slagen voorziene vijfbak is een must van zodra de weg wat steiler begint te lopen, en druk ondertussen vooral niet de groene eco-knop in als het groene lampje in het instrumentarium nog niet brandde. Die handeling maakt namelijk komaf met de compressor, waardoor een groot deel van het totaalvermogen abrupt verdwijnt. Dit merk je nog het meest als in de eco-modus aan het inhalen bent en deze ondertussen uitschakelt zonder het gaspedaal te liften.

Conclusie

Na 7 jaar was de Nissan Note aan vervanging toe. Wat volgde was niet langer een vermomde Renault Modus in een nog saaier uiterlijk, maar een hippe supermini op basis van Nissans lichtgewicht V-platform die je bovendien fabriek-af met een visueel sportpakket kan uitrusten. Al is het gros van de televisiekijkende bevolking vooral vertrouwd met het gegeven dat de kleine stadsrakker met het optionele veiligheidspakket Safety Shield kan worden uitgerust. Dat is de verzamelnaam voor tal van assistentiesystemen die je ook in hogere segmenten terugvindt. Wat hem met de voeten op de grond houdt? Hard plastic binnenin en een niet in de diepte verstelbaar stuurwiel. Maar je kan toch wel mooi 411 tot 2.000 liter laadvolume benutten. 

Er is keuze uit twee benzinemotoren en een dieselcentrale. De enige zelfontbrander kennen we van bij Renault. Dat is de 1.5 dCi die 90pk ontwikkelt en 95g/km CO2 de lucht in blaast. En de benzines tellen allebei 1,2 liter cilinderinhoud en 3 cilinders, al wordt de ene niet en de andere wel door een compressor geholpen. Wij testen het meest potente exemplaar, dat 98 in plaats 80pk op de vooras loslaat. Het is ook de minst dorstige van de twee, met een opgegeven gemiddelde van 4,3l/100km en een haast symbolische 99g/km op de CO2-curve, en de enige die je aan een CVT of continu variabele transmissie kan koppelen. Zijn prestaties? Vanuit stilstand tot 100km/u in 11,7 seconden en een topsnelheid van 181km/u.

Wat het meest opvalt onderweg, is de stuurweerstand. Na een week testrijden ben je het gewoon - dat moet gezegd - maar het verschil met de meeste andere moderne auto's voorzien van elektrische stuurbekrachtiging is frappant. En de Note mist het statische van een Ford Fiesta, waardoor je niet de neiging hebt om de rallytoer op te gaan. Al is geregeld terugschakelen met de manuele vijfbak wel gewenst. De 1.2l driepitter vertrouwt immers op z'n compressor (behalve in ecomodus) om te presteren in de hogere regionen van de toerenladder, terwijl er onderin weinig te beleven valt. Voorts is de Note een redelijk comfortabele metgezel met een prima geluidsisolatie.