Nissan Qashqai 1.5 dCi

Inleiding

In 2007 nam Nissan het risico om haar - slecht verkopende - vertegenwoordigers in het C- en D-segment (de Almera, Almera Tino en Primera) te vervangen door één enkel model. Het werd een kruisbestuiving tussen een hatchback en een berline die er uitzag als een 4x4 . Met een hoge instap dus, wat vooral door de steeds grijzer wordende bevolking - en door vrouwen, om één of andere reden - geapprecieerd werd en wordt. Het verklaart meteen de stortvloed aan hippe SUV's waardoor we sinds de introductie van de Qashqai worden overstelpt.

Met generatie twee van die Qashqai breidt Nissan een vervolg aan het succesverhaal. En hoewel de vormgeving radicaal gewijzigd werd, blijven de populairste motoren gewoon op post. Zo ook de 1.5 dCi dieselmotor die we vandaag op je los laten. Die is er wel enkel met voorwielaandrijving (tractie in alle hoeken is enkel voorbehouden aan de 1.6 dCi), wat ook geldt voor de (voorlopig) enige benzinedrinker: de 1.2 DIG-T.

De Qashqai is er als Visia, Acenta, Business Edition, Connect Edition of Tekna. De prijsvork start bij € 20.990 voor de goedkoopste benzine en € 23.190 voor de minst prijzige diesel. Onze testwagen, een Tekna, kost minstens € 29.190 met de dieselende vijftienhonderd onder de kap.

Exterieur

De Qashqai 2.0 stáát er. Hij is gespierder en opvallender dan zijn voorganger - mede dankzij z'n LED-dagrijlichten - en is vooral ook langer, breder en lager. In concrete cijfers spreken we over respectievelijk 6 en twee maal anderhalve centimeter verschil. De laaddrempel ligt wat hoger, maar niet hoog genoeg om er je slaap voor te laten.

Ondanks zijn schuin aflopende daklijn lust de nieuwe Qashqai meer bagage dan voorheen. Het laadvolume ging met 29 liter in de plus, waardoor de Japanner voortaan 439l lust. Leg je de achterbank vervolgens plat, komt er 1.513l vrij. Daarmee kom je toch al ergens, zonder dat je over een echte muilezel kan spreken weliswaar.

En dan is er nog het design, dat je het best kan omschrijven als een mix van de nieuwe X-Trail (of is het omgekeerd) en de Murano, met stijlkenmerken van de 370Z en enkele Koreanen uit hetzelfde segment. Knap, vinden wij, en de vorige Qashqai ziet er plotsklaps verouderd uit.

Interieur

Van achter het prettig in de hand liggende en ruim verstelbare stuurwiel heb je zicht op een gewelfde motorkap en op een compleet hertekende boordplank bestaande uit een combinatie van harde en zachte kunststoffen. Qua materiaalkeuze zit het goed, al valt de goedkoop ogende en krasgevoelige bediening van de zijruiten een beetje uit de toon. Maar de cocoon-sfeer overvalt je wel onmiddellijk van bij het instappen, wat zowat alle pijnpunten verzachten kan. Dat zijn: de zeer kleine uitsparingen in de deuren achteraan, de bekerhouders die voor verbetering vatbaar zijn, het beperkte zicht rondom door de uit de kluiten gewassen C-stijl en het klikgeluid dat je te horen krijgt bij elke aanraking met het touchscreen. De hele multimediawinkel met een draaiknop bedienen kan overigens ook, en het systeem is gebruiksvriendelijk genoeg om geen handleiding door te moeten nemen. Prima.

Optionele lichtinval

De stoelen van onze testwagen zijn groot, voldoende instelbaar en ze zitten naar behoren. Ertussen schuilt een diep, afsluitbaar opbergvak met een AUX-, USB- en 12V-aansluiting. Van deze laatste vind je er ook één onder de middenconsole terug. En we halen ook het optionele panoramadak aan. Dat kan niet open, maar verzekert wel extra lichtinval. Van op de achterbank valt er dus ook van te genieten.

Birdview

Tussen de tellers schuilt er een 5" TFT HD-scherm, waarop je onder meer de routebepaling kan volgen en in de middenconsole is een 7’’ touchscreen geïntegreerd. Daarop kan je ook weer de GPS, maar tevens de achteruitrij- en 360°-camera alsook de connectiviteitsmogelijkheden raadplegen. Nissan biedt de mogelijkheid om een op de thuiscomputer uitgestippelde route via het systeem send-to-car naar de auto te sturen, al is een Google-account daarvoor wel een vereiste. En wat die 360°-camera betreft; dat is een pareltje van jewelste. We kennen het al uit de vorige Qashqai en zit ook in andere modellen van het merk, en het blijft een niet te versmaden hebbeding in een auto die qua afmetingen minder in te schatten valt dan - we zeggen maar iets - een Micra. Een aanrader.

Tot slot kunnen we melden dat de nieuwe Qashqai achteraan meer beenruimte biedt dan zijn voorganger, wat we danken aan zijn langere wielbais die nu 2,65m overspant. Een Qasqai +2, met plaats voor 7, zit er weliswaar niet meer aan te komen. Die rol wordt door de nieuw X-Trail overgenomen.

Veiligheid

De nieuwe Qashqai is onlangs bij EuroNCAP langsgegaan en rijfde 5 sterren binnen. Het maximum, en eigenlijk ook wel de norm voor een auto van dit kaliber. Hij behaalde 88% et 83% op de respectievelijke onderdelen bescherming van volwassenen en bescherming van kinderen, en scoorde 69% met betrekking op voetgangerveiligheid. Op vlak van veiligheidsassistentie (actieve veiligheidssystemen) ging de Japanse SUV met 79% naar huis.

Werden geïnstalleerd: ABS, EBD en ESP, maar ook 6 airbags, een noodstopsysteem, een rijstrookassistent, verkeersbordherkenning, een intelligent verlichtingssysteem en een evenals stabiliteitscontrole verplichte waakhond voor de bandenspanning. Sommige van die systemen zijn, aangezien ze op de zenuwen kunnen werken, gelukkig ook uitschakelbaar.

Rijgedrag

De langere doch iets lichtere Qashqai II steunt op een nieuw platform (het CMF-onderstel van de alliantie Renault-Nissan) en reageert aardig op stuurbewegingen. Weliswaar zonder veel gevoel, maar dat kom je nog maar in een handvol auto's tegen.

Prima weggedrag, stugge afstelling

Koetswerkbewegingen worden behoorlijk onder controle gehouden. Dat hebben we te danken aan knoerten van stabilisatorstangen, die verhinderden dat de koets in de bocht gaat hellen, steigeren bij het vertrekken of duiken bij het afremmen. Maar daardoor is de Qashqai ook erg stug. De grote 19-duimers eigen aan het afwerkingsniveau bewijzen je op dat vlak evenmin een dienst, maar het klinkt allemaal erger dan het in werkelijkheid is.

We halen ook aan dat de schakelpook van de handgeschakelde zesbak, die wat losjes in de voegen zit, lekker schakelt. Van verzet wisselen is geen heuse opdracht in deze Nissan - lees: één vinger volstaat om de klus te klaren - en bovendien ligt de (knap afgewerkte) pookknop goed in de hand.

99g/km CO2

De krachtbron houden we voor het laatst. Een oude bekende, met diesel door de aderen. Het blok is goed voor 110pk en 260Nm koppel en brengt de uitsluitend voorwielaangedreven Qashqai 1.5 dCi tot 100km/u in 12,4 tellen en tot maximaal 180km/u. Voldoende allemaal om op een normale manier van A naar B te geraken, maar zonder meer. Zelf zouden we eerder voor de straffere 1.6 dci opteren, maar daarmee impliceren we niet dat de 1.5 per definitie te kort komt. Behalve op wintersportvakanties misschien - daar zou het bij momenten wel eens kunnen spannen - of wanneer je er even fors vandoor wil vliegen. Dat lukt nog net bij lagere snelheden, maar niet wanneer je de oprit van een autosnelweg bezoekt of nog snel iemand wil voorbijsteken. Met de hakken over de sloot.

En het verbruik? Na een weekje intensief gebruik heeft de boordcomputer het over een gemiddelde dorst van 5,9l/100km. Nissan zelf claimt dat je over eenzelfde afstand met 3,8 liter toekomt, wat overeenstemt met 99g/km op de CO2-schaal. Prima cijfers dus.

Conclusie

We hebben 'm al geregeld in het straatbeeld zien verschijnen, en verwonderlijk is dat niet. Nissans absolute succesnummer van de laatste jaren heeft een stevige reputatie opgebouwd en staat bekend als de grondlegger van het compacte SUV-segment. En met de tweede generatie Qashqai willen de Japanners minstens even goed doen.

De koets en het interieur werden volledig hertekend, zijn onderstel is nieuw en de Qashqai 2.0 is niet alleen iets lichter, maar ook langer, breder en lager. De +2-versie is niet meer - die wordt vervangen door de nieuwe X-Trail - maar de bekende 1.5 en 1.6 dci dieselmotoren bleven wel gewoon op post. Vierwielaandrijving kan ook, dan wel enkel op de 1.6 dCi. Maar dat is niet de zelfontbrander die we deze keer onder het vergrootglas hielden.  

De 1.5 dci telt 110pk en 260Nm koppel. Da's voldoende om maximaal 180km/u te halen of om na 12,4 seconden 100km/u te rijden. Allesbehalve flitsend, maar wel voldoende voor wie voornamelijk pendelt en niet telkens zijn of haar hele hebben en houden meesjouwt. En tegenover een kleine diesel staat ook een laag normverbruik. Nissan heeft het over 3,8l/100km - goed voor 99g/km CO2. En draait het tegenwoordig niet allemaal om lage (theoretische) uitstootcijfers?