Nissan Qashqai 1.6 dCi Xtronic

Inleiding

Nissan begint het jaar goed. Met één van de belangrijkste nieuwigheden die we in 2014 in het populaire middenklassesegment zullen kunnen begroeten. Al kunnen we de crossovers inmiddels stilaan als een apart marktdeel beschouwen, en ook dat is ten dele aan het Japanse merk te danken. Het was immers Nissan dat in 2007 bij de lancering van de eerste generatie Qashqai de krijtlijnen voor het segment uittekende. In Europa werden er zo maar eventjes anderhalf miljoen van verkocht en ons land stond mee vooraan, bij de gretige afnemers. In het totaal gingen er meer dan 50.000 van over de toonbank.

Bij z'n lancering had de constructeur het segment voor zich alleen, maar die tijd is voorbij. In 2011 had je al keuze uit 14 producten in dezelfde categorie en tegenwoordig is het zoeken naar een volumeconstructeur die niet in het gat dook. Generatie twee heeft dus heel wat om tegen op te boksen.

Gamma

Het nieuwe gamma bestaat (voorlopig) uit drie motorversies. Een 1.2 turbo benzinemotor met 115pk en twee diesels. De eerste is de overbekende 1.5 dCi met 115, de tweede een 130pk sterke viercilinder met iets meer dan 100cc extra slagvolume. Allemaal motoren die we inmiddels wel kennen uit andere producten, deze zomer aangevuld met een 1.6l turbomotor die 163pk zal opwekken. In opgaande lijn bestaat het gamma nog steeds uit Visia, Acenta en Tekna, al zitten er ook enkele ‘Editions' tussen met een uitrusting die specifiek op de zakelijke gebruiker, dan wel de technologiefreak gericht is. De prijsvork gaat van € 20.990 tot € 30.890, wat betekent dat een Qashqai van de nieuwe generatie je net geen € 500 armer maakt dan voorheen. Maar natuurlijk is de auto op allerlei vlakken bijgespijkerd.

Testexemplaar

Voor deze eerste kennismaking opteren we voor de 1.6l dieselcentrale, in combinatie met de X-tronic aandrijving. Dat laatste is Nissan-jargon voor een automaat met continue variabele overbrenging. Een optie van € 1500 die niet te combineren valt met vierwielaandrijving (zelf € 2.000 duur). Het dikt de totaalprijs van het testvoertuig al aan tot € 32.890. Geen cadeau, maar wel afgeladen met toeters en bellen.

Exterieur

Dat Nissan met de eerste Qashqai, die de designers probeerden te dresseren in een mix van stoere en dynamische accenten, een gevoelige snaar raakte, staat als een paal boven water. Het spreekt dan ook voor zich dat de nieuweling het ingeslagen pad verder bewandeld. Een hoge schouderlijn en wat meer bodemvrijheid wekken de indruk van vrijheid en robuustheid, terwijl geaccentueerde wielbogen en de V-vormige vouwlijn op de motorkap (die netjes aansluit bij de chroomomlijsting van het logo in de grille) wat dynamisme in het design injecteren. En door erg goed op de koetswerknaden en de optische aansluiting van de verschillende stijlelementen te letten, werken de Japanners de kwaliteitsindruk naar een hoger plan. Je merkt dat het bedrijf de oefening onder de knie heeft.

Afmetingen

Los van al die esthetische appreciatie zijn er ook nog wat koude, naakte cijfers. Die onthullen dat de Qashqai langer en breder, maar ook lager werd dan z'n voorganger. De lengte bedraagt voortaan 4,37, bij een breedte van 1,80m en een hoogte van 1,59m.

Interieur

Nu het dak wat dichter tegen het asfalt ligt, kan je je verwachten aan een ingekrompen hoofdruimte, maar niets is minder waar. Door het zitmeubilair wat te herschikken is er juist meer lucht om je kruin in te steken en dat terwijl je achteraan ook meer met de knieën kan zitten wiebelen. Het gaat zelfs niet ten koste van de koffer. Daar past nu 20l meer in, om te stranden op 430l met vijf zitplaatsen in gebruik. En er is meer dan voldoende aandacht besteed aan het praktische aspect. Zo kan je de plank die de dubbele bodem afdekt ook gebruiken als tussenschot om de ruimte op te delen, en kan je de hoedenplank eronder opbergen als je ze niet gebruikt.

Zitten

De rest van het interieur geeft evenmin reden tot klagen. De rij- en zithouding is meer dan correct en met voldoende grote instelmogelijkheden van stuur en zetels (beiden aanpasbaar in hoogte en diepte) kunnen we nauwelijks voorstellen dat je niet goed zit in de Qashqai. Als we dan toch wat moeten opperen, dan hebben we nog steeds graag een wat verticaler opgesteld stuurwiel. De afleesbaarheid en de bediening van alle elementen is probleemloos, tenzij je er een gewoonte van wil maken om rijhulpsystemen aan- en uit te zetten. Dan vind je geheid dat ze wat te diep in de menu's begraven zitten.

Opbergen

Met zachte dashboardmaterialen en een duidelijk ruime aandacht voor de afwerking, ja zelfs een poging om meer sfeer te injecteren (door onder meer de middentunnel in licht te laten baden) zijn we in de wolken met het eindresultaat. Niet dat dit het meest karaktervolle product is, maar het valt echt nergens door de mand. Zelfs niet op vlak van bergvakken, want deuren, dashboardkastje en middentunnel zijn ruim voorzien van holtes die al je prullen slikken.

Infotainment

Waar we Nissan (en de meeste andere autoconstructeurs) minder in volgen, is de noodzaak om je auto van een apart infotainmentplatform te voorzien. Navigatie ja, een uitgebreide boordcomputer, vanzelfsprekend, en natuurlijk moet het ding ook muziek van onze smartphone kunnen plukken. Maar of we speciale apps willen downloaden en er nog eens extra voor willen betalen? Daar zijn we nog niet uit.

Veiligheid

Nissan slaat ons om de oren met een hele rits geavanceerde veiligheidsvoorzieningen. Een camera die de verkeersborden leest, dodehoekwaarschuwing, rijstrookhulp, sensoren die aan de achterzijde zelfs speuren naar potentieel gevaar en je waarschuwen en een systeem dat zelf de rem intrapt als het onheil zich voor je bevindt. Maar het zijn uiteraard allemaal opties. Geen echt dure opties, want het gros van de voorzieningen zit gegroepeerd in een pakket van € 600, maar je moet er toch nog steeds dieper voor in de buidel tasten. Net als voor een reservewiel trouwens, want zelfs een thuiskomertje is niet voorzien.

Zes airbags, ABS met noodremassistentie, vertrekhulp op hellingen, bandendrukcontrole, stabiliteitscontrole en Isofix bevestigingspunten voor de zitjes van de allerkleinsten - dat is er allemaal wel zonder dat je extra's moet begroten. Een uitrusting die ook al voldoende is om van de EuroNcap vijf sterren cadeau te krijgen. De test is nog niet gebeurd, maar we zijn er gerust in. De eerste generatie haalde in 2007, weliswaar met andere normen, overigens ook het hoogste aantal sterren binnen.

Rijgedrag

Een röntgenbeeld van de Qashqai zou een structuur onthullen waarin wat meer staal met hoge trekweerstand werd gebruikt (waardoor de nieuweling nu zo'n 40kg minder weegt), samen met de klassieke opstelling met McPherson veerpoten en een simpele dwarstraverse tussen beide achterwielen. Voor dat laatste geniet een multilink duidelijk onze voorkeur (betere wielgeleiding, efficiëntere demping, hoger comfortniveau), maar die krijg je alleen als je bijbetaald voor integraalaandrijving. Een combinatie die overigens niet gemaakt kan worden met de Xtronic-transmissie. Dat is eigenlijk een automaat met continue variabele overbrengingsverhouding. Iets wat de Europeaan omwille van z'n losse band tussen toerental en snelheid niet zo aangenaam vindt. Vandaar dat de ingenieurs van Nissan het systeem gebruiken om zo veel mogelijk een conventionele automaat te simuleren. En daar ook nog aardig in slagen.

Elektronica

De elektronica infiltreert ook hoe langer hoe meer het rijgedrag. Soms is dat een goede zaak, want de gesimuleerde motorrem maakt de combinatie met de CVT-automaat een stuk aangenamer om rijden. Maar we lopen er net zo vaak niet warm van. De elektronische stuurbekrachtiging heeft dan wel een variabele weerstand - gevoel (en dus vertrouwen) biedt ze nog steeds niet. En dan zijn er nog de remmen die zichzelf steeds willen manifesteren. Nissan gebruikt ze als een elektronisch slipdifferentieel om ervoor te zorgen dat onderstuur in bochten minder de kop opduikt (in plaats van het onderstel af te stellen). Dat systeem heeft ons nog bij geen enkele auto kunnen bekoren en het is hier van hetzelfde laken een broek. Nissan heeft nu zelfs in de gaten dat het grote koetswerkbewegingen (wanneer je over een verkeersdrempel gaat bijvoorbeeld) kan helpen controleren door apart de voor- en de achterrem even te laten slepen. De ingenieurs zijn fier op hun nieuwste hersenkronkel. Iets bijdragen doet het echter niet.

Strak

Een erg rigide controle van de koetswerkbewegingen is eigen aan onze tijd. Met knoerten van stabilisatorstangen wordt verhinderd dat de koets in de bocht gaat hellen, en steigeren bij het vertrekken of duiken bij het afremmen is er evenmin bij. Eigenschappen waarvoor je het gelag betaald als het op veercomfort aankomt. De Qashqai is ronduit stug en de grote 19-duimers die bij het afwerkingsniveau horen bewijzen je op dat vlak allerminst een dienst.

Prestaties en verbruik

Terwijl een aandrijving met dubbele koppeling het tegenwoordig op vlak van verbruik en presaties beter doet als een handbak, moet de CVT een door mensen bediende overbrenging nog steeds laten voorgaan. Vooral in de acceleratie. Met 11,1 seconden duurt de honderdsprint 1,2 tellen langer dan wanneer je zelf schakelt. Gelukkig blijf je zelfs dan nog niet op je honger zitten, en mag je de automaat ook gerust als alert bestempelen. Elke 100km verdwijnt 2 deciliter extra uit de tank, maar zelfs dan is de Qashqai niet dorstig. Het gemiddelde bedraagt 4,6l/100km (119gr/CO2km). En de zuinigeste van al - (de 1.5 diesel) die je binnenkort in de testrubriek terugvindt - neemt zelfs genoegen met 3,8l/100km of 99gr/CO2/km. De topsnelheid van de 1.6 dCi 130 Xtronic bedraagt 183km/u. Maar in deze tijden is dat niet eens zo relevant meer.

Conclusie

Eigenlijk is het jaar nog kakelvers, en toch hebben we al één van de belangrijkste nieuwigheden van 2014 op de testbank. Want je kan het belang van de nieuwe Nissan Qashqai moeilijk onderschatten. De eerste generatie, die in 2007 werd gelanceerd, was immers een regelrecht succes. In Europa werden er zo maar eventjes 1,5 miljoen stuks van de compacte crossover verkocht. Als Nissan vandaag blaakt van gezondheid, dan is het aan deze auto te danken.

De vroege klant van de tweede generatie zal zichzelf kunnen trakteren op een 1.2 turbo benzinemotor met 115pk, een 1.5 diesel met net zo veel vermogen of een 1.6 diesel met 130pk. Die laatste bestaat ook met een CVT-automaat die we hier aan de tand voelen. Vol met opties en uitrusting kost die al meer dan € 32.000 maar er is al een Qashqai vanaf € 20.990. Dat is zo'n € 500 meer dan bij de uittredende generatie.

Nissan zorgde andermaal voor een gesofisticeerd maar niet sullig aandoend koetswerk, dat ondanks een wat lagere hoogte meer ruimte biedt voor hoofd, knieën en bagage. Het interieur overtuigt met z'n materiaalkeuze, afwerking en oog voor praktische details.

Het rijgedrag brengt weinig of geen smet op het voorts smetteloze rapport van de Qashqai. Ja, we vinden hem (zeker met de 19-duimers) wat te hard, en er wordt naar onze zin wat te veel op elektronica geleund, maar de 1.6l dieselmotor met 130pk presteert aardig (0-100km/u in 11,1 seconden), is zuinig (4,6l/100km) en de Xtronic-transmissie laveert deskundig om de grootste valkuilen die gepaard gaan met een CVT-automaat heen. Het geheel voelt natuurlijk en alert aan.

Beeld van de Nissan Qashqai 1.6dCi 130 Xtronic hebben we uiteraard ook geschoten. Je vindt het in de fotospecial.