Nissan Qashqai 1.6 dCi

Inleiding

Op 5 december 2006 startte de productie van wat dé nieuwe nummer 1 van Nissan zou worden. Nissan had zich na het pensioen van de Almera teruggetrokken uit het C-segment waarin onder meer de VW Golf en Ford Focus het mooie weer maakten, en achtte de tijd rijp om zich weer tussen de groten te nestelen. Maar het bedrijf opteerde ervoor niet in lijn te lopen met de massa en de concurrentie te beperken door een crossover te lanceren. Een risico natuurlijk, maar de Qashqai sloeg in als een bom. De mini-SUV deed het zo goed dat de verdelers van het merk hem algauw Cash-cow noemden.

Naast de bekende benzinemotoren waren er tot nu twee dieselversies beschikbaar, een 1.5 dci en 2.0 dci met respectievelijk 110pk/240Nm en 150pk/320Nm. Dat er een groot gat bestaat tussen beide motorisaties staat buiten kijf. De 1.5 heeft een prima normverbruik maar kan wat meer vermogen gebruiken. De tweeliter is dan weer weinig interessant voor de Belgische markt. Eén nieuwe motor moet nu de goede eigenschappen van de twee combineren.

Het gaat om een compleet nieuw ontwikkelde 1.6 die meteen de krachtigste in zijn klasse wordt.
Hij levert exact even veel koppel als de 2-literversie, maar is tegelijk compacter en milieuvriendelijker. De CO2-uitstoot wordt in de tweewielaangedreven versie beperkt tot 129g/km. Vanaf 2012 zal er ook een stop/start-systeem voorhanden zijn dat, gecombineerd met de 1.6 dci, zou moeten zorgen voor een CO2-uitstoot van slechts 119 g/km en een gemiddeld verbruik van 4,5l/100 km. Dat is een reductie van liefst 24% aan verbruik en 23% aan uitstoot ten opzichte van de 2-liter. Het verbaast dan ook niemand dat deze laatste stilletjes aan zijn pensioen denkt...

We reden de nieuwste Qashqai 1.6 dCi in Executive uitvoering. Ons testmodel was tweewielaangedreven en wordt aangeboden aan € 31.040. Daarvoor krijg je onder meer 18" alu velgen (€ 350), een Nissan Connect navigatiesysteem (€ 800) en een panoramisch glazen dak (€ 750). Je kan ook opteren voor een vierwielaandrijver in dezelfde uitvoering, wat neerkomt op een totaalbedrag van € 33.040. Het instapmodel met dezelfde krachtbron, de Tekna, gaat de deur uit aan € 25.390.

Exterieur

Dat de Japanse crossover een succesverhaal werd, heeft hij voor een groot deel aan z'n looks te danken. Met de Europese klant in het visier kon Nissan niet anders dan een model te ontwikkelen dat eindelijk ook met de ogen kon worden gekocht. Alle Sunny's en Primera's van deze wereld hadden weliswaar de reputatie van (extreme) betrouwbaarheid, op esthetisch vlak waren ze simpelweg saai te noemen. Geen wonder ook dat beide modellen (voorgoed?) van de markt verdwenen zijn. We zijn intussen al even vertrouwd met de facelift van de Qashqai, die de voorzijde van weleer een stuk agressiever doet ogen. De spitse kijkers worden nog eens extra benadrukt door de vorm van de grille en de welvingen op de motorkap. Deze zijn niet enkel esthetisch, ze laten de bestuurder de kans om de hoeken van de wagen goed in te schatten. Bij een moderne auto is dat een zeldzaamheid.

In profiel zie je weinig of geen verschil met de pre-facelift Qashqai. De donkere bumperschilden lopen door rondom de auto en geven hem een stoere 4x4-look. Voeg daarbij de dakrails in combinatie met het panoramisch glazen dak en je hebt een Nissan die op z'n minst de schijn ophoudt.

Interieur

De ontwerpers hebben zich duidelijk gefocust op een eenvoudige benadering van hoe een auto er binnenin hoort uit te zien. Fantasietjes zijn achterwege gelaten en dat beschouwen we niet als een nadeel. De boordplank voelt stevig, zacht en degelijk aan, de tellerpartij is overzichtelijk en het niet onaardige stuurwiel ligt goed in de hand. De middenconsole en de behuizing van de ronde ventilatiemonden zijn dan weer opgetrokken uit hard plastic; een kleine misser als u het ons vraagt. Maar goed, verder hebben we weinig op te merken. De ergonomie is in orde, alle knopjes zijn vlot bereikbaar en het geheel is degelijk afgewerkt. Het gebruikte leder oogt wel wat goedkoper dan had gemogen. Niet echt vergelijkbaar met dat van Duitse premiums.

Wel positief is de uitstekende zitpositie met net voldoende zijdelingse steun. De hoge zitpositie kan niet anders dan een goed overzicht op het verkeer leveren. Nissan heeft ook erg z'n best gedaan om een coconsfeer te creëeren door een hoge gordellijn te combineren met lage zijruiten. Ook is het zicht rondom niet onaardig voor een wagen als deze. De C-stijl valt weliswaar breed uit, maar de extra kleine zijruiten en de grote buitenspiegels zorgen toch voor een degelijke kijk op de wereld. Al geven we toe dat die laatste weer té groot zijn uitgevallen. Zoals eerder vermeld is ook het zicht door de voorruit prima.

Binnenin is de Qashqai kleiner dan hij doet vermoeden. Beenruimte vooraan is er genoeg, maar verwacht nu ook geen wonderen. Achteraan is het wel krap vertoeven. Wij namen de proef op de som door met drie volwassen personen plaats te nemen op de achterbank. De deuren konden weliswaar dicht zonder op elkaars schoot te zitten, maar voor lange reizen is het zeker geen aanrader. Een mogelijk alternatief is de Qashqai +2, die meer hoofdruimte (én twee extra zitplaatsen) biedt, maar die moet inboeten aan schoonheid.

Opbergmogelijkheden zijn er wat ons betreft voldoende. Wat vakjes hier en daar, een grote, afsluitbare bak tussen de stoelen, twee bekerhouders in de middentunnel en nog eens twee bekerhouders achteraan. In het portier is er ook wat plaats voorzien voor allerhande prullaria en een drankje. Nissan onderscheidt zich hierbij niet van de concurrentie, maar hoeft daarom ook niet onder te doen. Een plaats voor een (zonne)bril vonden we evenwel niet. De koffer slikt een respectabele 350 liter aan bagage en de achterbank kan uiteraard worden neergeklapt, wat resulteert in een totale laadcapaciteit van 1350 liter. Onze testwagen beschikte ook over een ingebouwd GPS-systeem met aanraakscherm (€ 800) hetgeen handig te bedienen is. Als minpuntje halen we dan wel aan dat de wegaanduiding niet altijd even duidelijk is bij ingewikkelde verkeerssituaties, net als de zichtbaarheid bij veel lichtinval. Een automatische zoomfunctie had zeker niet misstaan, al maakt de gebruiksvriendelijkheid wel één en ander goed.

Veiligheid

ESP (uitschakelbaar), ABS met elektronische remkrachtverdeler (EBD) en Brake Assist staan klaar om de bestuurder te helpen waar nodig, net als geventileerde schijfremmen vooraan en gewone exemplaren achteraan. Verder is de crossover voorzien van actieve hoofdsteunen en 6 airbags; frontale en zijdelingse exemplaren voor de inzittenden vooraan en gordijnairbags voor iedereen. Op zich niets nieuws dus.

Wat ons dan vooral interesseert is het Around View Monitor-systeem (AVM), dat de chauffeur toelaat om volledig blind te parkeren. Dat werkt als volgt: vier min of meer verborgen camera's registreren de situatie rondom. Het systeem zorgt voor een 360° zicht, en het resultaat zie je op het display in de middenconsole. Voor de jonge dertigers of late twintigers onder ons; het heeft wel iets weg van Grand Theft Auto 1. Het scherm wordt opgesplitst in twee delen, links het zicht van de camera vooraan (of achteraan) en rechts de zogeheten Bird View. Zoals de naam doet vermoeden zie je de wagen van bovenuit en de obstakels rondom. Klinkt ingewikkeld? We testten het uit met afgeplakte ramen (of wat dacht u?) en slaagden er in om het uitgekozen parcours feilloos uit te voeren. Let op, het systeem werkt enkel aan een maximumsnelheid van 10 km/u, dus racen door de straten met de ogen op een schermpje gericht is uit den boze. Gelukkig maar. Het snufje is binnenkort voor de Qashqai verkrijgbaar en zou minder dan € 400 moeten kosten.

Rijgedrag

Laten we met de motor beginnen. Nissan belooft evenveel pit als de dikke 2-literversie en die belofte wordt wonderwel ingelost. Aangezien de 1.6 dci evenveel koppel biedt, en dan nog aan een lager toerental, heb je het gevoel dat je eeuwig in derde of vierde versnelling kan blijven rijden. Bij stijle hellingen heeft onze Qashqai het evenwel moeilijk in het begin, en met de rechtervoet naar beneden krijg je de indruk dat de motor nog in winterslaap ligt. Traag maar gestaag klimt de naald op de toerenteller, en eenmaal 1500 tpm gepasseerd wordt het blok pas echt wakker. Op dat moment beschik je plots over 80% van de totale trekkracht en dat merk je. De dieselmotor draait bijna geruisloos en reageert soepel op elk bevel. Het is natuurlijk geen hoogtoerige motor, maar de Qashqai dient in de eerste plaats toch om te ‘cruisen'. En dat wil ie ook. Het stuur is serieus bekrachtigd en de bestuurder hoeft op geen elke moment zware arbeid te verrichten. En ook al kan je amper van echte feedback spreken, hij doet wel netjes wat er van hem gevraagd wordt.

Wat de baanligging betreft zijn we formeel, onze hoge tweewielaandrijver doet dat goed. Bij stevige bochten gaan de voorwielen wel even op zoek naar extra grip, maar storend wordt het nooit. Last van (overdreven) onderstuur hebben we ook niet gehad. Dat is mede te danken aan dikke antirolstangen en een uitstekende ophanging: McPhersons vooraan en een onafhankelijk multi-linksysteem achteraan. Al zullen de brede 215/55R18 sloffen er ook wel voor iets tussen zitten. Die rolstangen zorgen wel voor een oncomfortabel weggedrag op een slecht wegdek, wat we spijtig genoeg wel vaker terugvinden in ons land.

Maar hoe zit dat met de dorst? Op een traject van 80 kilometer in wisselende verkeersomstandigheden kwamen we op een gemiddeld verbruik van een kleine 6l/100 km. Minder moet dus zeker kunnen. Bovendien ging het niet om een eco-run, we moesten immers ook naar de dynamische capaciteiten peilen. Maar het resultaat mag er best zijn.

Conclusie

Sinds december 2006 is de ganse autosector jaloers op Nissan. En dat was toch al even geleden. De reden: de Qashqai. Een compacte SUV met een quasi onuitspreekbare naam die haast in z'n eentje het segment op de kaart zette, en waarvan het verkoopscijfer zelfs de stoutste verwachtingen overtrof. Inmiddels hebben we van het model een facelift achter de kiezen en hebben we een iets minder evenwichtige zevenzitter zien opduiken. Kwestie van zo lang mogelijk weerwerk te bieden aan het armada van concurrenten dat erop gebrand is wat cliënteel terug te veroveren.

Het nieuwe wapen van de Qashqai is niet zichtbaar. Het zit onder de kap en komt in de vorm van een nieuwe 1.6l dCi dieselmotor. Die komt tussen de 110pk sterke 1.5 en 150pk sterke 2-liter. Omdat hij niet alleen 130pk maar ook 320Nm achter de hand houdt (net zo veel als de tweeliter) maakt hij de grotere motor eigenlijk zelfs overbodig. Hernemen gaat vlotjes in dagelijks verkeer en een sprint naar 100km/u neemt 10,3 seconden in beslag (10,9 voor de vierwielaangedreven versie). De 1.6 dci is enkel verkrijgbaar met een manuele zesbak en die voert z'n taak uitstekend uit. Officieel verbruikt de Qashqai 1.6dCi 4,5l/100km. Auto55.be realiseerde bij z'n testritten een verbruik van een ronde 6 liter, op een uitdagend testparcours.

Het model is met bovenstaande motor verkrijgbaar vanaf € 25.390. Het tweewielaangedreven testmodel kost in Executive-uitvoering € 31.040. Voor een (niet permanent) vierwielaangedreven variant vraagt Nissan € 2.000 extra.