Nissan NV200 Evalia 1.5dCi 110pk

Inleiding

Nissan opent zijn persbericht met een interessante stelling. 'Betaalbaar familietransport', zo trapt de Japanse autobouwer een open deur in, 'staat doorgaans synoniem met weinig opwindende begrippen als basis, elementair, functioneel ...' en voegt er meteen aan toe dat die ballon alvast niet opgaat als ze het over de nieuwe Evalia heeft. Want deze op de bestelwagen NV200 gebaseerde grootvervoerder is meer dan zomaar een pakjesbusje waarin tot zeven zetels kunnen worden gemonteerd. Neen, deze monovolume heeft stijl, biedt comfort aan haar passagiers en rijplezier aan haar bestuurder. Allemaal nog steeds volgens Nissan weliswaar; aan ons om uit te zoeken of die beweringen ook enige waarheid in zich dragen.

De goedkoopste Evalia heet gewoon ... Evalia en moet minstens € 17.800 kosten. Dat is dan met de 1.6 benzinemotor onder de kap en zitmeubilair voor vijf. Dieselen kan in deze zelfde basisuitvoering vanaf € 19.350; je hebt dan recht op de beproefde 1.5 dCi die Nissan van Renault overnam en voor de gelegenheid maximaal 90pk uit vier cilinders tovert. ABS & EBD, stuurbekrachtiging, twee airbags, elektrische buitenspiegels, een boordcomputer, manuele klimaatregeling, radio CD/MP3 met bediening aan het stuur en geïntegreerd bluetoothsysteem zijn tot onze vreugde gewoon standaard.

Exterieur

Auto's die plaats bieden aan zeven komen in vele maten en gewichten. We denken in de eerste plaats aan de klassieke monovolumes uiteraard, maar ook aan diens (semi-) compacte varianten, waarbij de laatste zetelrij doorgaans zowat de hele kofferruimte opsoupeert. Daarom is die derde rij ook meestal verwijderbaar, of beter nog: wegklapbaar onder de koffervloer. Bij grote suv's gaat het er zo ongeveer hetzelfde aan toe: dergelijke mastodonten offeren hun riante koffer met plezier op om occasioneel twee extra personen te kunnen vervoeren. De NV200 Evalia kunnen we niet in één van bovenstaande categorieën onderverdelen. En niet alleen omdat ze pakken goedkoper is ...

In essentie verschilt de Evalia fundamenteel van de aangehaalde voorbeelden omdat zij het koetswerk van een bestelwagen erft, en dus niet op het onderstel van een personenwagen is gebaseerd. Een beetje chroom in de grille, ruiten rondom en deurgrepen die in koetswerkkleur zijn uitgevoerd, zijn zowat haar grootste verschilpunten met het cargobroertje. Nissan heeft pakken ervaring met dergelijke geslachtsoperaties: denk maar even terug aan de achterwielaangedreven Vanette, Urvan en Trade die met hun middenmotor-architectuur steevast verkrijgbaar waren als versie met stoelen.

De ruimte achter de stuurplaats is dankzij dit met het oog op bruikbare ruimte geoptimaliseerd ontwerp dan ook maximaal: in profiel stijgen de wanden als het ware loodrecht naar het platte dak en de achterklep vertoont evenmin modegrillen in het traject tussen bumper en scharnier. Zo'n puur op functionaliteit geënt koetswerk mag dan wel weinig spannend overkomen, het biedt wel het meeste ruimte voor het beschikbare grondoppervlak dat nauwelijks dat van een forse C-segmenter overschrijdt. In de lengte meet de Evalia slechts 4,4m. Ook de breedte van 1,69m blijft behoorlijk compact. Hoog is de Evalia dan weer wel, al kan je met 1,86m wel prima in (zowat) alle normaal bemeten ondergrondse parkeergarages.

Interieur

Nissan beloofde ons een werkplek die niet moet onderdoen voor die van een normale personenwagen. En het moet gezegd, er is werk gemaakt van een degelijke boordplank, inlegstukjes met het uitzicht van aluminium en dergelijk meer fraais. Het stuurwiel, de middenconsole en de tellerpartij hadden zo uit de Qashqai kunnen komen. Het neemt niet weg dat je als chauffeur meer bovenop het stuurwiel hangt dan erachter zoals je gewend bent in een personenwagen, en dat stoelen en stuur zich minder gewillig laten afregelen dan we hadden gewenst. Na enige gewenning valt daar hoe dan ook best mee te leven. Overige minpunten zijn schaars: de bestuurdersstoel mist wat comfort voor lange trajecten en de Evalia heeft moeite met het buitenhouden van rol- en windgeluiden op de autosnelweg. Storend? Nog net niet.

Daartegenover staat dat je als bestuurder een voortreffelijk overzicht geniet over het verkeer. Je zit lekker hoog op je troon en de grote voorruit loopt voldoende ver door om ook de grotere medemens van dienst te zijn, de spiegels dekken goed de flanken en de vensters rondom garanderen een prima zicht naar achteren toe. Nissan maakte zoals reeds gemeld werk van een adequate standaarduitrusting, dus zaken als bluetooth, een schappelijke radio, een snelheidsregelaar en automatische lichten/wissers zijn van de partij als je het juiste uitrustingsniveau selecteert. Het Nissan Connect navigatiesysteem met aanraakscherm, onderdeel van het hoogste uitvoeringsniveau, biedt een compleet infotainment aanbod en werkt prima. Alleen staat het wat laag ingebouwd, is er geen sprake van integratie met de tellerpartij en vinden we het scherm naar hedendaagse normen aan de kleine kant. De meerprijs die we voor dit speelgoed moeten neertellen in aanmerking genomen, zijn dit randbemerkingen.

Goed, je zit dus behoorlijk gerieflijk in die Evalia, maar dé belangrijkste troef van dit soort wagens is natuurlijk het plaatsaanbod, en daar heeft ze alvast geen gebrek aan. Met twee handige schuifdeuren en een gigantische achterklep uit één stuk biedt de Nissan toegang tot twee ruim bemeten zetelrijen die allemaal wegklapbaar zijn. De voorste rij laat zich in twee delen neer- en vervolgens naar voren kantelen; de (optionele) achterste stoelen kunnen tegen de zijkanten van de laadruimte worden bevestigd. Doe je dit, dan rij je zonder verpinken twee volwassen fietsen zomaar de koffer in, zonder dat je iets moet demonteren. Handig. In de configuratie met zeven zitplaatsen heb je nog steeds recht op een flinke koffer die een hele goeie 900 liter kan slikken; klap je alles weg dan slikt de Nissan zomaar even 2.900 liter. Wie daarbij al droomt van een vijfdeursversie als lichte vracht stellen we weliswaar teleur, want die is niet gehomologeerd en dus niet beschikbaar.

Veiligheid

De Evalia in basistrim verlaat de assemblagehal in Barcelona met twee airbags, twee schijfremmen vooraan en trommeltjes onder de kont die door een ABS met een elektronische remassistent en dito remkrachtverdeler de nodige stopkracht genereren. Gelet op het eerder geringe prijsverschil met de Tekna versie, raden we maar meteen aan om voor die uitvoering te opteren. Naast een hoop relevante spullen zoals een snelheidsregelaar en licht- & regensensor, krijg je dan immers ESP en twee zijairbags erbij. En daarmee is eigenlijk alles gezegd, want meer valt er in het veiligheidsmagazijn eenvoudigweg niet te rapen.

Voor de volledigheid geven we toch nog even mee dat ook een achteruitrijcamera standaard is vanaf het Tekna uitvoeringsniveau, waardoor je ten allen tijde een erg goed overzicht kan houden op de omgeving. Tenslotte stelden we tot ons plezier vast dat er een heuse zonneband in de voorruit verwerkt zit. Altijd een leuk extraatje.

Rijgedrag

Wat mag je eigenlijk verwachten van een monovolume die haar bestelwagenafkomst niet onder stoelen of banken steekt? Goh, pakjesauto's zijn vandaag de dag nu ook weer niet zo slecht bedeeld hoor, kijk maar eens met welke vaart sommige exemplaren zich prima thuis lijken te voelen op de linkerstrook van de snelweg. De Nissan heeft de ondertussen veelvuldig gelauwerde 1.5 dCi van Renault origine vooraan zitten, en zeker wanneer die tot 110pk mag ontwikkelen, heeft die meer dan voldoende in zijn mars om mee te kunnen met de dagelijkse verkeersstroom. Het blok kan 240Nm koppel genereren; genoeg om vlot op te pikken en gretig door te toerentellerschaal te klimmen als de chauffeur daarom vraagt. Dankzij de zesde versnelling blijft de dorst aardig binnen de perken: ons testverbruik komt met 6,0l/100km verrassend dicht in de buurt van het opgegeven normverbruik van 5,5l/100km. De CO2 emissie noteert met 160gr/km eveneens relatief laag. Enige minpunt: onder belasting gaat het blokje vrolijk fluitend te keer en maakt zo komaf met het laatste beetje stilte dat aan hoge snelheden nog in de cabine aanwezig was.

Omdat de NV200 Evalia in essentie een bestelwagen is met stoelen in, mag het niet verbazen dat het onderstel in de eerste plaats werd geconcipieerd om in beladen toestand nog op acceptabele wijze 'de baan' te kunnen houden. Terwijl de voortrein met klassieke schokdempers en een antirolstang werd uitgerust, vinden we achteraan bladveren terug. Dat mag dan wel een goede keuze geweest zijn voor de NV200 als bestelwagen, maar in haar rol van personenvervoerder had Nissan de bladveren beter ingeruild voor een comfortabeler setje schokdempers. Met name als je alleen aan boord zit zonder bagage, is de Evalia op een weinig egaal wegdek een heuse spring-in-het-veld, volgens de letterlijke betekenis dan. Vul je alle stoelen met levende wezens en laad je flink wat gewicht in de overgebleven kofferruimte, dan komt de demping al een stuk beter tot zijn recht.

Een andere erfenis van het bestelwagenschap zijn de schattige veertienduims-wieltjes die royaal veel ruimte krijgen in zowel het verticale als het horizontale vlak. Aan dat eerste hebben we weinig, maar de kleine draaicirkel is dan weer wel mooi meegenomen. Zeker in dichtbebouwde gebieden laat de Evalia zich vederlicht en kordaat van richting veranderen. Gelukkig vertaalt die wendbaarheid aan lage snelheden zich niet in nervositeit op de snelweg, want het stuur blijkt lekker neutraal met de rechtuitstand om te gaan.

Conclusie

Ze zouden haar ook gewoon Vanette genoemd kunnen hebben. Maar nee, de Nissan NV200 werd in haar gedaante van personenwagen Evalia gedoopt, met die naam eer brengend aan de moeder aller moeders. Overdreven veilig is de Nissan echter niet; met twee, maximaal vier airbags en een ESP vanaf het tweede uitvoeringsniveau is de uitrusting terzake correct, zonder meer. Dus nemen we maar aan dat de Japanners voor die naam zijn gegaan omdat de twee schuifdeuren en de indrukwekkende achterklep toegang geven tot een wereld waarin een al aardig opgeschoten gezin van zeven past, compleet met vakantiebagage in de koffer.

Want als je voor de zevenzitter opteert en alle zetels bedrijfsklaar houdt, slikt de koffer toch nog een flinke 900 liter. En daarmee hebben we meteen de grootste troef van de Evalia prijs gegeven: ruimte. Zoek niet naar frivoliteiten in de pennetrekken van de koetswerkontwerper of naar een overdaad aan opvulpanelen in het interieur, want hier vieren functionaliteit en soberheid hoogtij. Het koetswerk mag er gezien de gehanteerde filosofie nog wel best zijn; los van wat chroom biesjes en extra onderdelen in koetswerkkleur blijft de buitenkant helemaal hetzelfde als die van de bestelvariant. Op de ruiten rondom na uiteraard.

Binnenin werkt Nissan eveneens verder op de pragmatische basis van de donorwagen, al wil dat tegenwoordig niet zo heel veel meer zeggen. Bestelwagens van nu zitten lekker, moeten wat betreft infotainment nog nauwelijks onderdoen voor personenwagens en slagen erin - dankzij de voorhanden zijnde ruimte en hoge zit - een superieure uitkijk over het verkeer aan te bieden. Nissan rust de Evalia dan ook standaard uit met onder meer klimaatregeling, elektrische buitenspiegels en zelfs een radio met CD/MP3 én bluetoothondersteuning. Die goedkoopste Evalia moet minstens € 17.800 kosten, dat is dan met de 1.6 benzinemotor onder de kap en zitmeubilair voor vijf. Dieselen kan natuurlijk ook, in diezelfde basisuitvoering al vanaf € 19.350; je hebt dan recht op de beproefde 90pk sterke 1.5 dCi die Nissan van Renault overnam. Een trapje hoger vinden we de Tekna aan € 20.300. ESP, zijairbags, een intelligente sleutel die in de tas mag blijven bij het openen en starten van de wagen, een licht- en regensensor, achteruitrijcamera, snelheidsregelaar met -begrenzer en tenslotte automatische klimaatregeling worden toegevoegd aan de basisuitrusting.

Vanaf dit niveau is tevens de 1.5 dCi met 110pk en zes verzetten beschikbaar, in ruil voor een extra € 1.300. Het blok volstaat ruimschoots om de Nissan vlot en tegelijk zuinig door het verkeer te loodsen; ons testgemiddelde van 6,0l/100km kan er zeker mee door. Onze testwagen met deze motor uitgerust, had de eer het hoogste uitvoeringsniveau te tonen. De Connect Edition verkoopt zich voor € 21.400 en krijgt bovenop hetgeen de Tekna al voorgeschotelde 14" lichtmetalen velgen, mistlampen vooraan en het Nissan Connect systeem erbij. Reken nog eens € 363 voor de metaalkleur (enkel wit en rood zijn leverbaar zonder meerprijs) alsook € 550 voor de twee extra zitplaatsen en je komt uit op € 23.613, de prijs van deze testwagen. Wat dat geeft op de gevoelige plaat, ontdek je hier.