Nissan Murano 2.5 dCi

Inleiding

Nissan maakt tegenwoordig furore met een indrukwekkende bende crossovers. Of liever, noem ze softroaders. Dat klinkt zoals in SUV. Welja, het maakt weinig uit onder welk (sub)segment we bedwingers van de stadjungle zoals de Qashqai, Juke en Murano proberen onder te brengen: verkopen doen die Nissans ook zonder duidelijke categorisatie. Met hun stoere uiterlijk, avontuurlijk geïnspireerde inborst en democratisch prijskaartje winnen ze allemaal behoorlijk gemakkelijk de harten van de consument ... Ho, wacht eens heel even. Murano zei je? Even kijken, is dat ook een Nissan dan? Ofschoon hij zowat even frequent te spotten valt als een GT-R, staat de Japanse Amerikaan weldegelijk in de online configurator te blinken. Met 1 motor, 1 uitrustingsniveau en 1 prijs: € 50.750 alsjeblieft.

Het is in één ademstoot wat vreemd en tegelijkertijd best begrijpelijk te noemen, dat Nissan's grootste softroader nog niet eerder door onze immer kritisch testende vingers werd beroerd. Eigenaardig is het, omdat de al in 2002 in de VS gelanceerde SUV reeds twee jaar later de oversteek naar het oude continent mocht maken. Maar ook verstaanbaar, omdat hij met een al even Amerikaanse 3,5 V6 benzine onder de kap fiscaal geboeid door het leven moest, en het bijgevolg niet erg verrassend is dat jaarlijks amper een tiental exemplaren werd afgeleverd in ons land. Om daarin verandering te brengen, hing Nissan eind 2010 met de 2.5 dCi een heuse dieselaar tussen de voorwielen van generatie twee, en datzelfde jaar al kwam de zelfontbrander langszij in de verkoopstabel van het model. In 2011 overschreed de Murano vlotjes de kaap van 150 eenheden, wat lang niet kwaad is voor een grote Japanse SUV. Om de wassende vlam nog wat verder aan te wakkeren, voerde het moederhuis zopas een milde facelift door, waarbij zowel ex- als interieur lichtjes werden "verpremiumd". Ook benieuwd of deze ingrepen de Murano finaal zullen lanceren?

Exterieur

Zoals gesteld ontsproot de Murano - vernoemd naar een Venetiaans eilandengroepje, waar handige Italianen horden toeristen bezig houden met het ambachtelijk blazen van glaswerk - uit ijverig schetswerk op de Californische tekentafels van Nissan Design America. Net als bij de BMW X5, een tijdsgenoot van de Murano trouwens, wilden de ontwerpers vooral niet overdrijven in het aanbrengen van terreinwaardig-suggestieve karaktertrekjes in het koetswerk. Om de heel eenvoudige reden dat de Murano - net als die X5 - helemaal niet gemaakt is voor het vuilere werk, en daar ook gerust voor wil uitkomen. De crossover wil dan weer wel excelleren als een snel, hoogpotig en bovengemiddeld comfortabel stel wielen voor aktieve gebruikers. Soccer mom zei daar iemand? Tja.

Hoe dan ook, de eerste generatie Murano was helemaal anders en bleek vooral een veel elegantere verschijning te zijn dan het gros van de grote, logge suv's van die tijd. In 2008 werd generatie twee geboren en sindsdien gaat het er allemaal wat golvender en glooiender aan toe, maar nog steeds wordt de koets duidelijk opgedeeld in een krachtig uitgewerkte onderhelft en een lichtvoetigere bovenkant. Voortaan meet de Murano 4,86m bij 1,89m en reikt het dak tot op een hoge 1,72m boven de grond.

Zelfs met de knappe twintigduimers die de wielkasten in de uithoeken niet eens echt lijken te vullen, komt de 1,9 ton wegende Nissan elegant en gretig voor de dag. Eind 2011 voerde het merk wat aanpassingen door, die de crossover nog wat moesten verfijnen. Het stelt allemaal weinig voor: achterste lichtblokken die meer aanleunen bij die van de Qashqai, twee nieuwe lakkleurtjes en andere velgen - maar goed, ook het pre-facelift model is zo'n zeldzame verschijning dat dit niets afdoet aan de houdbaarheidsdatum van het ontwerp. Met andere woorden: facelift of niet, opvallen doe je toch. In de goede zin, als je het ons vraagt.

Interieur

Wat moet je doen als je niet de fijnbesnaarde V6 diesel van de alliantie tussen de voorpoten kan of wil hangen, maar beroep moet doen op een 2,5 liter grote vierpitter die groot is geworden te midden van pickups die weten wat leven is? Dan moet je ervoor zorgen dat je die ruige krachtbron zo weinig mogelijk hoort natuurlijk, en dat is wat Nissan dan ook deed. Naar aanleiding van de facelift werd de geluidsisolatie dikker en nog wat oordeelkundiger rond het blok gedrapeerd, waardoor er in het interieur gelukkig weinig te merken is van wat er onder de kap allemaal gebeurt. Tenzij je de Murano fors de sporen geeft natuurlijk, maar - en daar komen we nog toe - dat zal je zelden willen doen. De toon is gezet als je plaats neemt in de voortreffelijke voorstoelen, waarin je zalig wegzakt en je aan het dromen gaat over "de lange baan". Zijdelingse steun is dan weer onbestaande, maar de zitvlakken zijn voldoende groot om een beetje verzet te kunnen verwerken.

Het hele interieur is overigens bijzonder ruim voor de inzittenden, met manoeuvreerruimte in alle richtingen. Omdat de bovenste koetswerkhelft eerder sportief werd getekend - dus met een sterk stijgende voorruit en dito aflopende achterruit - knabbelt die keuze voor een royaal bemeten zitcabine wel wat stouwvolume van de koffer weg. Die kan in normale toestand zo'n 402 liter slikken, en mits de neerklapbare - en elektrisch weer opklapbare - achterbank in zijn verticale positie is gebracht, groeit de kofferruimte tot 838 liter. Genoeg voor de meeste omstandigheden, maar verre van genereus.

Nissan maakt het ons makkelijk bij de aankleding van de Murano, want opties zijn er niet. Navigatie, een sublieme Bose geluidsinstallatie met 11 luidsprekers, achterruitrijcamera, bluetooth, snelheidsregelaar, elektrisch bedienbare kofferklep, zonnedak ... het zit er allemaal gewoon op. Ook het helemaal op een andere manier - lees mooier en beter - gestikt leder is inbegrepen, en neem van ons aan dat de wagen het beige kleurtje echt wel op het lijf is geschreven. Andere gimmicks zijn aanwezig in de vorm van een elektrisch verstelbaar stuur, waarvan de instelling mee onthouden wordt met die van de voorstoelen. Alle (buitenste) zetels zijn verwarmbaar.

Veiligheid

Nissan bouwt de Murano al sinds 2008. Het verklaart meteen waarom er weinig pioniersmateriaal tussen het lijstje veiligheidsvoorzieningen staat. Plofkussens vooraan, opzij en exemplaren fungerend als levensreddend gordijn worden weliswaar netjes gemonteerd. Net als stabiliteitscontrole, en ABS met remkrachtassistentie. Ook de Nissan's intelligente vierwielaandrijving, All Mode 4x4-i is altijd van de partij.

Maar een zelfremmende snelheidsregelaar, rijstrookassistent of ander radarspul hoef je niet te zoeken, want die zijn niet beschikbaar. Heb je nood aan dergelijke snufjes en wil je binnen het huis blijven winkelen, dan sturen we je graag door naar de Infiniti EX.

Rijgedrag

Zie hem daar staan, de Nissan Murano. We lusten hem wel, met z'n spitse snuit en fenomenale achterpartij. De weinig subtiele dubbele uitlaten doen het beste vermoeden, maar ze blijken er vooral aan te herinneren dat er elders in de wereld ook een 256pk sterke 3,5 liter V6 benzine kan besteld worden. Nee, de wagen starten doe je best met de portieren stevig dicht, want de 2.5 dCi klingelt en klangelt erop los als je hem koud uit z'n slaap wekt. Maar eens onderweg valt het allemaal wel mee: de oudgediende YD25 werd flink onder handen genomen vooraleer Nissan de vierpitter in de Murano onderbracht. Een nieuwe cilinderkop, andere directe injectie met een hogere werkdruk, een doorontwikkelde turbo ... je kent het wel. Naast het vermogen dat nu aftopt op 190pk en het koppel dat 450Nm bedraagt, werd de eenheid ook wat stiller door een vijfde ophangingspunt te voorzien en wat kwistiger met geluidsabsorberend materiaal om te springen. Het blok belooft slechts 8,0l/100km te hoeven drinken bij gecombineerd verbruik, maar wij kregen hem nooit onder de 9,4l/100km - zelfs bij een zeer gezapige inzet.

Nissan koppelt de diesel altijd aan een zestrapsautomaat zonder schakellepels. Net goed, want die hadden toch maar werkloos in de weg gezeten. De bak zoekt zelf het beste verzet uit in functie van de noden van het moment én je rijstijl; zelden tot nooit hadden we het gevoel dat hij de mist in ging, alhoewel hij niet bepaald sportief door het leven wenst te gaan. De Murano houdt het van nature uit liefst allemaal erg rustig, en zolang jij diezelfde instelling deelt, is de aandrijflijn je beste maatje. Snel genoeg - een honderspurt in 10,5s is niet recordbrekend maar wel afdoende, vlot in de hernemingen, maar weinig betrokken bij het rijgevoel en nooit echt lekker klinkend. Het stuur trekt eveneens de kaart van het Rustige Rijden als het voor jou hetzelfde is. Het is pas wanneer je nadrukkelijk vraagt om wat meer vuurwerk, dat je ondervindt dat het op alle vier de wielen onafhankelijk opgehangen onderstel, in combinatie met de intelligente vierwielaandrijving zijn hand niet omdraait voor wat steviger bochtenwerk. Niet dat de Murano zich vlotjes rond de apex laat 'smijten' natuurlijk, maar laten we stellen dat de verwachtingen terzake - afgaande op de duidelijke voorkeur van het geheel voor een comfortabele rijstijl - toch overtreft worden.

Over comfort gesproken: niet alleen de zetels bieden bijzonder veel weldaad aan de inzittenden, ook het onderstel maakt er een erezaak van om zich vooral bezig te houden met het gladstrijken van de ondergrond. Als reismachine is de Murano dan ook een voortreffelijke keuze. Dikke stabilisatorstangen voor- en achteraan pogen de koets recht te houden in de bochten en ook de sportief geschoeide twintigduimers zorgen voor best veel grip, maar hoewel dergelijke ingrepen doorgaans alle comfort aan boord verpesten, hebben wij daar alvast weinig hinder van ondervonden. De Murano vind met andere woorden een heel behoorlijk compromis tussen handelbaarheid en comfort. Met een duidelijke voorkeur voor dat laatste. Duidelijk?

Conclusie

Als je in de markt bent voor een middelgrote SUV van het bovenste schap, dan kom je haast vanzelf uit bij de Duitse Drie. BMW heeft een potige X3 in de aanbieding, Audi schuift fier z'n Q5 naar voren en bij Mercedes laten ze je maar al te graag instappen in hun GLK. Configureer die jongens eens stevig af met de snufjes die je van zo'n wagen mag verwachten, en je snapt meteen waarom je zoveel Volvo XC60s ziet rondscheuren. Die heeft net iets minder adelbrieven als de Duitsers, maar daarentegen wel een uiterst veilig imago, een knapgelijnde koets en vooral - net dat tikkeltje extra vriendelijkheid voor je budget. Het maakt van de Zweed dan ook een te duchten concurrent. Maar als je resoluut gaat voor vierwielaandrijving en een automaat, dan is er nog een serieuze kaper op de kust die jouw overweging verdient. En dat is de Nissan Murano.

Nissan maakt het ons makkelijk: je kan kiezen uit 1 motor, 1 uitrustingsniveau en 1 optie: metaalkleur. Pas je daarvoor dan tikt de grote crossover af op € 50.750; kan dat beetje extra glimmer er toch van af, dan komt er nog eens € 900 bij. In ruil krijg je dan een behoorlijk presterende 2.5 dCi vierpitter onder de kap, gehuwd aan een op comfort ingestelde maar wel bij de les blijvende automaat. Ook Nissans intelligente vierwielaandrijving, een setje xenon kijkers, een elektrisch bedienbare kofferklep en knappe twintigduimers maken deel uit van de standaarduitrusting. Binnenin moet je kiezen uit beige (doen!) of zwart leder, en monteren de Amerikanen voortreffelijk zittende en knap gestikte fauteuils, verwarmbare buitenste zetels voor- en achteraan, een navigatiesysteem met aanraakscherm en 11 Bose luidsprekers, bluetooth verbinding, twee-zone klimaatregeling, neerklapbare (en elektrisch weer opklapbare) achterzetels ... en ga zo nog maar even door. Vergeet de sterker doortellende Duitsers even en monteer een Volvo XC60 met diezelfde snufjes af, en je komt met de Murano zo'n € 1.500 goedkoper uit ... een verschil dat zichzelf al quasi meteen opheft als je aan het inschrijven begint (BIV Murano in Vlaanderen € 1.922,1 tov. € 947,54 voor de Volvo).

Daarvoor moet je het dus niet doen. Waarom dan wel? Omdat de Nissan bijzonder veel weelde en beweegruimte biedt aan zijn passagiers, meer zelfs dan eerdergenoemde concurrenten. Ook ziet de Murano - zoals blijkt uit onze knappe fotospecial - er op zijn minst verfrissend en origineel uit, al is het maar door de zeldzaamheid van zijn verschijning. En alhoewel de - ondanks alle geleverde inspanningen - nog steeds wat rauw klinkende 2.5 dCi met een testgemiddelde van dik 9l/100km niet zo zuinig blijkt als verhoopt, biedt het onderstel wel pakken comfort en rust aan boord zonder daarbij op handelbaarheid in te boeten. Anderzijds mist de Murano dan weer enkele moderne beschermengelen zoals een botsingspreventiesysteem, en is er geen goedkopere versie beschikbaar met tweewielaandrijving of een manuele versnellingsbak. Ach, een luxeprobleem ... dat niet had bestaan was de Murano pakweg € 3.000 goedkoper geweest.