Nissan Leaf

Inleiding

Nissan was met de Leaf eigenlijk de eerste constructeur om een bruikbare auto uit de middenklasse met uitsluitend elektrische aandrijving aan te bieden. Met een rijbereik van 175km en een laadtijd aan een normaal stopcontact van 8 uur. Maar helaas ook met een prijskaartje van bijna € 40.000. Toch zijn er de afgelopen jaren in ons land een vijfhondertal van verkocht, en neigt de teller internationaal naar zo'n 60.000 eenheden. Cijfers die de Leaf helemaal bovenaan z'n nog relatief onbevolkte segment plaatsen. Alliantiepartner Renault heeft de Zoe klaar, waarvan we u slechts enkele weken geleden een detailtest serveerden, en nu achten de Japanners de tijd rijp voor een opgefriste versie van de Leaf. Die wordt voortaan in het Britse Sunderland gebouwd, en onderging meteen een 100-tal aanpassingen, die we u in de volgende rubrieken wat nader uit de doeken doen.

Waar we meteen de tanden in zetten, is de nieuwe prijsstructuur. Voortaan bestaat de Leaf in drie uitrustingsversies die op papier allemaal 199km ver geraken (volgens de nieuwe Europese gemengde cyclus), maar waarvan de twee hoogste onder meer recht hebben op een airco en geluidsinstallatie die het reële rijbereik een handje helpen. Koop je een exemplaar dan kosten de versies respectievelijk € 29.890, € 32.890 of € 35.290. Pittig detail is dat zelfs de duurste telg nu minder kost dan de enige variant volgens het oude prijsstelsel, hoewel ze allen beter zijn uitgerust. Onder meer een Bose geluidsinstallatie, 17-duimers en leder (voorheen niet verkrijgbaar) zitten op de gammatopper. Zoals voorheen zit de batterij gewoon mee in de prijs, wat bij nagenoeg geen enkele andere elektrische auto het geval is.

Een nieuwe, tweede formule, sluit beter aan bij de formules van de concurrentie. Daarbij kosten de Visia, Acenta en Tekna achtereenvolgens € 23.990, € 26.990 en € 29.390 en wordt de batterij apart verhuurd. Je betaalt daarvoor minimaal € 79 / maand en maximaal € 142 afhankelijk van de looptijd van het contract (36, 24 of 12 maand) en de jaarlijkse kilometerverwachting (van 12.500km tot 25.000km). Zoals steeds wordt je bestraft als je meer rijdt, maar in tegenstelling tot de Zoe van alliantiepartner Renault, moet je niet extra betalen als je de batterij aan de snellader legt (die 80% rijbereik garandeert op 30 minuten tijd).

De fiscale voordelen zijn in ons land pover, maar niet onbestaande. Zo kan je in Wallonië nog tot het einde van het jaar een tussenkomst van € 2.500 krijgen, terwijl in alle deelgebieden de aftrekbaarheid voor de bedrijven 120% bedraagt. In Vlaanderen moet op de voertuigen geen rijtaks betaald worden en is het voordeel alle aard (voor wie een Leaf als bedrijfswagen krijgt) het wettelijke minimum.

Exterieur

Nissan heeft voor het gros van de aanpassingen naar z'n klanten geluisterd, maar die hadden volgens het bedrijf weinig kritiek op het uiterlijk. Dat wordt dan ook erg mild aangepast, als je enkele nieuwe kleurtjes en velgen negeert. Eigenlijk is alleen de voorste grille hertekend. Niet om er dynamischer uit te zien, maar wel om de luchtweerstand nog verder te reduceren.

Kijken we naar de afmetingen dan concluderen we dat de Leaf zich netjes in het C-segment nesteld en er probleemloos naast een Golf of 308 kan staan. De voetafdruk meet 4,44 bij 1,77m, waarvan er 2,70m tussen beide assen is ondergebracht.

Het openen van de koffer levert de eerste grote wijziging ten opzichte van z'n voorganger op. Een vernieuwde aandrijfstructuur (waarover wat meer bij rijeigenschappen) zorgt ervoor dat de lithium-ion batterij (24kWh, 48 modules) en de bijhorende laadeenheid minder plaats innemen. Daardoor is de doorlaadbaarheid (met de in gelijke delen neerklapbare achterbank) verbeterd en groeide het koffervolume van 330 naar 370l. De Leaf moet nu een conventioneel aangedreven middenklasser niets meer toegeven.

Interieur

De binnenruimte omvat nog steeds een in twee verdiepen ingedeelde digitale boordplank die naast de obligate snelheidsindicatie ook gegevens verstrekt over rijbereik, rijgedrag (waarbij een ecologische rijstijl wordt aangemoedigd), geschatte laadtijd en zo meer. Uiteraard is die niet zeer conventioneel, maar ze is wel goed afleesbaar en helder ingedeeld, op een enkel onduidelijk verklikkerlichtje na. De middenconsole heeft een glanzend zwarte plastic afwerking die ondanks alles niet meteen een premium indruk nalaat, maar wel bij alle versies een navigatiesysteem ingebouwd krijgt, dat ook weet waar je voor je Leaf een stopcontact kan scoren. Het heeft nu ook een nieuwe routeberekeningsfunctie en kan naast de snelste en kortste, ook de meest ecologische route naar je bestemming uitdokteren.

Terwijl de lichtgrijze bekleding van het origineel behouden blijft, biedt Nissan nu ook een zwart interieur aan. Dat is meer afgestemd op de smaak van de klanten in onze contreien. Op de topversie -zoals hier getest- is dat ook voor het eerst bekleed met leder. Haast net zo belangrijk is de vernieuwde vormgeving van de zetels, die voorzien zijn van een grotere zijdelingse steunkussens en je daarom een beetje beter op de je plaats houden. Een aanpassing die we verwelkomen, vooral omdat je helemaal niet moet concluderen dat het comfort-aspect er nu van verwaarloosd is. Met een wat dunnere rug en een grotere verstelbaarheid, wordt achteraan ook 35mm winst in de beenruimte geboekt. Ook een opsteker, al blijft het moeilijk om je voeten op de achterbank onder de voorzetels te steken. Dat is wellicht iets voor de volgende verbeteringsbeurt.

Moet je aan het interieur van de Leaf een conclusie hangen, dan moet het vooral zijn dat er op de boordplank na, nauwelijks verschil is met dat van een ander voertuig uit het C-segment. Het is gerieflijk, ruim en degelijk afgewerkt. En dat hoort ook zo te zijn.

Veiligheid

De Nissan Leaf was zowat de eerste elektrische volumewagen die door de EuroNCAP tot schroot werd herleid. In tegenstelling tot de kleintjes van onder meer Mitsubishi, Citroën en Peugeot deed deze Nissan het met zes aanwezige airbags, Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes, verklikkersignalen voor de gordeldracht en stabiliteitscontrole net iets beter en haalde het model een vijf sterren quotering binnen. Belangrijk is daarbij in elk geval dat de batterij boven de achteras is afgeschermd van erg veel impactgevaar en dat de situatie zelfs als ze gecompromitteerd zou raken, eigenlijk nooit gevaar zou mogen opleveren voor de inzittenden. Een klein, maar niet onbelangrijk detail is dat de stekkeraansluiting nu vergrendeld is. Zo heeft de eerste de beste flauwe plezante die passeert het toch weer wat moeilijker om de laadcyclus van de Leaf te onderbreken.

Rijgedrag

De Leaf deed 11,5 seconden over een sprint naar 100km/u en was elektronisch begrensd op 144km/u. Gegevens die hetzelfde blijven, ook al is de aandrijflijn nu 30% meer compact en 32kg lichter geworden, onder meer de laadeenheid te verhuizen naar de motorkap en een update te doen aan de batterijen. Dat het rijbereik er ook op vooruit ging heeft heel wat met sofwareaanpassingen te maken. Onder meer de sturing van de remenergierecuperatie werd aangepast, terwijl het systeem ook technisch onder handen werd genomen. Tenslotte werd ook bij de weerstand van de aandrijflijn (de asynchrone elektromotor met 109pk en 254Nm en de bijhorende reductieverhouding) vooruitgang geboekt. Omdat Nissan de prestatiecijfers gewoon gelijk houdt, zwelt het rijbereik van 175 naar 199km. In theorie, tenminste. In de praktijk zijn het de twee topuitvoeringen die de eerste editie van het model op afstand (letterlijk) rijden. Die zijn immers voorzien van een warmtepomp die tot 70% minder energie verkwanseld aan de opwarming of afkoeling van inzittenden en in reële rijomstandigheden kostbare kilometers extra uit elke opgeslagen kW perst.

Nissan profiteerde ook van de verhuis van de productie naar Europa voor de introducite van een meer Europese afstelling. Het onderstel met een erg conventionele McPherson voortrein (aangedreven) en een semistarre achteras heeft nu een specifieke veer/demperset, terwijl twee van de drie versies op 17-duimers in plaats van 16-duimsvelgen rondbollen. Het geheel is strakker dan de wel erg zachte afstelling van voorheen, maar gelukkig zocht het merk geen extremen op. De Leaf hoort nog steeds tot de meest comfortabele wagens uit het segment en gebruikt gretig de beschikbare veerweg voor het absorberen van putten en bulten. Gelukkig maar, want dat karakter schept samen met de nagenoeg afwezige aandrijfgeluiden voor een ontspannen sfeer van welbehagen. Een gevoel dat wel eens verslavend zou kunnen zijn.

Het echte rijbereik blijft een heikel punt, ook al pendelt statistisch gezien bijna niemand in Europa meer dan 60km op dagelijkse basis. Iets wat de Leaf met de ogen dicht kan. En het dubbele halen is evenmin een probleem, zelfs als je regelmatig de onmiddellijk beschikbare trekkracht van de elektromotor wil aanspreken. Wil je verder, dan moet je onvermijdelijk rekening houden met de beperkingen. Gelukkig is de Leaf niet zo kieskeurig als het op laadpunten aankomt. Elk stopcontact volstaat. En een 32A snellader die voor geen € 1.000 bij je thuis wordt geinstalleerd (onder voorbehoud van goedkeuring van je elektrische installatie) halveert de gebruikelijke laadtijd tot 4 uur.

Conclusie

Nissan wil z'n elektrische Leaf, die in ons land al zo'n 500 kopers vond, een nieuwe start geven. En dat is voor één keer geen opgeklopte slappe brij van de marketingafdeling - er zijn wel degelijk een hoop aanpassingen. Zo zijn er nu drie versies (vanaf € 29.980 tot € 35.290 met inbegrip van de batterij) die de uitrusting en stijl spekken en waarvan zelfs de duurste nog goedkoper is dan de enige beschikbare editie van voorheen. De batterij apart huren kan nu ook (vanaf € 79/maand) en doet de prijs nog eens met haast € 6.000 krimpen.

Tegelijk werd de auto op zo'n 100 punten bijgespijkerd. Vooral onderhuids, maar wat telt is het effect. Het theoretische rijbereik van de Leaf is gegroeid van 175 naar 199km, de koffer is 40 liter groter, de beenruimte achteraan groeide met 53mm, er is voortaan een meer op de Europese klant afgestemd zwart interieur, leder en 17-duimers doen hun intrede en de ophanging en stuurinrichting werden wat stugger. Bij dat laatste is gelukkig niet overdreven - comfort wordt nog steeds met een grote C geschreven.

De conclusie is dan dat de Leaf goedkoper wordt, verder kan rijden, meer ruimte en uitrusting biedt en beter beantwoordt aan de Europese smaak. Het gebrek aan steunmaatregelen en het nog eerder beperkte aanbod publieke laadpalen is een spijtige zaak, maar het model kreeg er in elk geval een hoop verkoopsargumenten bij.