Nissan Juke-R Circuittest

Inleiding

Aanvankelijk zou de Juke-R niet in productie gaan, tot de matzwarte Nissan zich door een stel exoten liet achtervolgen in Dubai. En er blanco cheques werden bovengehaald. Hoe het zo ver is kunnen komen, is dan de veelgestelde vraag. Het doorgedreven hobbyproject van Brits autosportbedrijf Ray Mallock Limited (RML) kon bij Nissan op heel wat bijval rekenen, gevolgd door een georchestreerde publiciteitsstunt. Het proces kwam systematisch op het net terecht, van de opbouw tot de persvoorstelling en de eerste stappen op het circuit.

RML, tegenwoordig vooral gekend om sportieve toerwagensuccessen met de Chevrolet Cruze, is al langer met Nissan te vriend. De eerste samenwerking dateert van 1990, toen de firma een R90C-prototype inzette tijdens de 24u van Le Mans. Na een pole-position, die 5 uur aanhield tijdens de race, moest de wagen uiteindelijk opgeven. Maar dat was het einde niet. Acht jaar later werden de handen opnieuw in elkaar geslagen, ditmaal met de BTCC als achtergrond - het Britse toerwagenkampioenschap. Snelle Primera's oogstten de team- en constructeurstitel in '98 en '99, en leverden een kampioen af tijdens dat tweede jaar. Nog eens vier jaar later kwam de Micra-R ten tonele, met een Primera-racemotor op de achterbank die later plaatsruimde voor een V6 uit de 350Z. In recenter termen kunnen we spreken we over de DeltaWing, en uiteraard deze innemende Juke-R.

De totaaloplage blijft hangen op 23 stuks. Aangezien een Japanner 'twee' en 'drie' uitspreekt als 'ni' en 'san', gaf dat meteen een geslaagd excuus om het rijtje op die manier te beperken. Al die exclusiviteit -ongeveer 6.500 werkuren niet te vergeten- wordt trouwens toch gewoon doorgerekend aan de gelukkige klant. En 'wat de zot eraan wil geven' krijgt ineens een hele andere dimensie, want voor deze compleet van de pot gerukte vierwieler mag je omgerekend € 500.000 ophoesten. Een doodnormale Juke en een GT-R als donorauto's inbegrepen, dat wel. De Juke-R is een project van Nissan Europa, gehomologeerd voor het Verenigd Koninkrijk en mag bijgevolg ook bij ons de baan op. Of je hem ooit in het wild zal tegenkomen is nog een andere kwestie.

Exterieur

Het koetswerk, met dezelfde stijfheid als dat van de GT-R, is volledig matzwart gespoten. Een tint die tegenwoordig aardig in de lift zit en opnieuw bijdraagt tot het cultkarakter van deze hoogst ongewone creatie. Geen wrapping voor deze meneer - voor zij die dat vermoedden. Verder zijn de verschillen met een conventionele Juke gemakkelijk aantoonbaar. Bumpers werden hertekend, wielbogen verbreed en zijschorten aangevoerd. Achteraan pronken twee nuttige spoilers, een driedelige diffuser en ingewerkte, vijfhoekige einddempers. Erg opvallend allemaal, en het geheel heeft wat weg van een rijdende sportschoen.

Het smoelwerk blijft nog steeds een gespreksonderwerp en biedt voldoende openingen voor de luchtstroom richting motor: een dubbel geblazen 3,8l V6, die in verhouding tot de korte motorkap vrij ver naar achter ligt. De Juke-R mag dan slechts 60kg meer wegen dan de GT-R (al bij al goed voor zo'n 1.800kg) maar hij kampt, ondanks de geleverde moeite, met een hoger luchtweerstandscoëfficiënt en een hoger zwaartepunt. Dat een vlakke bodemplaat afwezig blijft, heeft dan weer alles met koeling te maken.

Bovenvernoemde heeft ook het onderstel geleverd, met een smaller spoor en ingekort naar Juke-afmetingen. Bij ons testvoertuig werd er nog 250mm van de aandrijfas gesneden, vanaf de volgende in lijn wordt er met 235mm ingeboet. Het chassis is half Juke (de cel), half GT-R (de basis) en de gewichtsverdeling nagenoeg ideaal. En dan vergeten we de wielkasten nog bijna, netjes opgevuld met gesmede 20 inch wielen uit de Rays-fabriek, op hun beurt voorzien van Bridgestone Potenza-rubber maatje 255 vooraan en 285 achteraan.

Interieur

Je zit diep gesnoerd in een vijfpuntsharnas van een OMP-racekuip, in regel met FIA-veiligheidsnormen. Het gas- en rempedaal staan dicht bij elkaar. Een reglementaire rolkooi is ook aanwezig, mede om de nodige rigiditeit te bekomen, maar rekening houdend met de verhoogde potentie van toekomstige krachtpatsers (met 545pk in plaats van 485pk) ziet deze zich binnenkort vervangen door een ander en beter exemplaar. Wie zich alsnog dagdromend aan een comfortabel uitje verwacht, komt bedrogen uit. Dit is het interieur van een racewagen. Met elektrisch bedienbare ruiten weliswaar.

Kruisbestuiving is hier pas echt goed merkbaar, met een Juke-boordplank gedomineerd door typische elementen uit de GT-R. De middenconsole, geïnspireerd op de brandstoftank van een motorfiets, bleef behouden. De bekerhouders ook. Maar het stuurwiel, de wijzerplaten, meters en het personaliseerbare 7 inch LCD-scherm werden vlotjes overgeheveld. Om plaats te bieden aan al dat geweld uit de donorauto, is de stuurkolom hoger geplaatst, moesten de stoelen zo'n 10cm achteruit en gingen zaken als airconditioning verloren. Details.

We nemen noodgedwongen plaats in de rechtsgestuurde Juke-R, want de logische variant rijdt momenteel toertjes in Moskou. Voor de liefhebbers: nummer drie zit halverwege de opbouw en aan een vierde is men net begonnen. Een oefening die telkens 5 weken in beslag neemt, maar dat terzijde.

Veiligheid

Bovenop de rolkooi, vijfpuntsgordels en een helm op ons hoofd, kunnen we nog rekenen op een arsenaal actieve waakhonden uit de GT-R. Belangrijker is natuurlijk de geavanceerde vierwielaandrijving, naast de indrukwekkende prestatiecijfers zowat hét paradepaardje van de GT-R. En van al z'n voorgangers die nog als Skyline vermomd waren. Maar een auto die zo snel gaat, dient vooral ook over de nodige stopkracht te beschikken. Een taak voor de grote Brembo-bijters dus, met geventileerde schijven rondom. Zowel voor- als achteraan noteren we 15 inch in diameter, met een licht dikteverschil van 2,5mm ten voordele van de zuidelijk gesitueerde exemplaren. Dat ze hun taak naar behoren uitvoeren, kunnen we zo meteen ontdekken.

Rijgedrag

De Juke-R geniet dezelfde rij-eigenschappen als de GT-R, met dat verschil dat de korte koets garant staat voor een extra portie wendbaarheid. Dat de windstroom en het gewicht iets minder meezitten, komt dan weer tot uiting tijdens chrono-ritjes. Een klokje rond blijft -nipt- in voordeel van de GT-R, maar die is van nature al weerzinwekkend snel. Vanuit stilstand lukt het spurtje naar 100km/u binnen 3,7 seconden en de topsnelheid flirt met de 300km/u-grens.

Met de 3,8l V6 twin-turbomotor netjes achter de vooras, verbonden aan een automaat met dubbele koppeling en 6 verzetten, krijgen we naast 485 trappelende paardjes (bij 6.400t/min) ook nog eens 588Nm trekkracht ter beschikking (tussen 3.200 en 5.200t/min). Volgende edities halen zoals gezegd nóg meer uit de kan: 545pk en 632Nm. Een mens vraagt zich af waar de grens ligt.

Om de kortere wielbasis, de nieuwe gewichtsverdeling en de hoogte te compenseren, is de vering in stijfheid toegenomen. Zelfs de schokbrekers en rollbar werden aan de noden aangepast. Onder de koffervloer schuilt een zestrapstransaxle, waarvan de uiteinden voor- en achteraan in verbinding staan met een gewijzigde versie van de vierwielaandrijving en cardanas uit de GT-R. Dat de montage een heus huzarenstuk bleek te zijn, is dan ook niet zo verwonderlijk. Zeker als je beseft dat men begonnen is bij een simpele, voorwielaangedreven Juke.

Geflankeerd door een behulpzame Nissan-racepiloot, nemen we de Juke-R mee op sleeptouw op een afgesloten circuit. Het gevaarte stuift al snel richting de eerste bocht, bijgezet door geluidsfragmenten die op een militaire luchtmachtbasis thuishoren. De V6 klinkt bruut, zwaar en metaalachtig. Het eerste hoekje is gepasseerd en de Superjuke laat zich even helemaal gaan. Kort maar krachtig duikt hij daarna in de remmen, om vervolgens toevlucht te nemen op een kunstmatig ondergeregend rond punt. De driftkwaliteiten controleren. Ten opzichte van de GT-R neigt deze iets meer naar onderstuur. Onze metgezel stelt zich vervolgens vergevensgezind op en laat het Playstation-gevoel zegevieren, al kenmerkend voor de GT-R en nu ook voor de snelste crossover op deze planeet. Na een verplicht kegelparcours en enkele herhalingen van de volledige cyclus, kunnen we besluiten dat deze rare snuiter z'n beloftes invult. Hij mag dan ietsje bruter lijken, en alles samen minder goed zijn dan een GT-R, maar het blijft een zeer strak sturende en extreem snelle vechtjas.

Conclusie

De sensatie van het moment heet Nissan Juke-R, een geslaagde mengelmoes van de Juke en GT-R, met een totaaloplage van slechts 23 exemplaren. Tot voor kort als promostunt en nu dus ook te koop. Op voorwaarde dat je de gewenste € 500.000 kan neertellen. Superjuke verloochent z'n afkomst niet maar laat wel zien dat het menens is. Een volledige carrosseriekit rondom, een diffuser en een opgesplitste achtervleugel verraden de hoogst sportieve inborst, terwijl grote 20 inch Rays-wielen het aardoppervlak bedekken.

Maar het echte werk vinden we onderhuids terug; Een 3.8l V6 twin-turbo benzinemotor, een ingekort onderstel, bijna-futuristische vierwielaandrijving en nog veel meer... Allemaal geleend bij de GT-R en met de fijnste zorg overgebracht in een wagen met compleet verschillende proporties.

Binnenin komt het racemonster helemaal tot uiting: kuipjes vooraan, vijfpuntsharnassen, een heuse rolkooi en een geledigd achterruim. Vanzelfsprekend conform met de FIA-voorschriften. Het betreft dus een echte tweezitter, bovendien gehomologeerd voor de openbare weg. Auto55 nam plaats achter het stuur, maar hield het Belgische wegennet voor bekeken. Een auto als deze smeekt om circuitgebruik. Of iets dat er op lijkt.

Ons testmodel, de eerste in lijn en met het stuur aan de rechterzijde, beschikt nog over de aandrijving van de oorspronkelijke GT-R. Concreet spreken we over 485pk en 588Nm koppel, cijfers die in de volgende productversies gelijk lopen met die van de huidige GT-R, goed voor 545pk en 632Nm. Waarom ook niet.

Juke-R stelt zich uitermate vergevensgezind op, net als z'n donorauto. De met 250mm ingekorte wielbasis laat veel wendbaarheid toe en en korte bochtjes worden genomen alsof het niets is. En hij doet dat snel; Met een topsnelheid van ongeveer 300km/u en een sprintje naar 100km/u dat in 3,7 seconden wordt afgehaspeld, kan de gekke crossover zich meten met supersportwagens van het moment. En dat is al in Dubai gebleken.