Nissan Juke Nismo

Inleiding

Laat ons maar beginnen met een korte geschiedenisles. Sinds de oprichting in september '84 houdt Nismo - kort voor Nissan Motorsport International - zich met het meer uitdagende werk bezig en verdedigt het daarbij (behoorlijk succesvol) de kleuren van het merk. Het aanwakkeren van kaalgestripte pk-monsters behoort tot het takenpakket, maar de divisie ontwikkelt ook prestatiegerichte onderdelen voor het gepeupel en laat sinds jaar en dag regelmatig een heethoofd op basis van een bestaand model in de prijstabellen los. In Japan, welteverstaan.

Nissan's motorsportafdeling ziet het nu ruimer en heeft de zinnen onder meer op Europa gezet. Maar de deur intrappen met iets dat zowel sportief als betaalbaar was, leverde een praktisch probleem op. Het ontbreekt het bedrijf immers aan een model waar die omschrijving als een maatpak omheen past. Een 370Z op sportschoenen komt eraan, dat wel, maar diens 344pk sterke V6 kunnen we moeilijk als toegankelijk beschouwen - zowat het kernwoord van de Europese Nismo-campagne - en de aankoopprijs is dat evenmin. Verder heeft Nissan dus geen hatchback om bij te schaven (Al komt die er wel), geen berline om op te voeren en al zeker geen kleine coupé om neus aan neus met de Toyota GT86 of Subaru BRZ te gaan staan. En de Micra leent zich er al helemaal niet (meer) voor. Ten tijde van de Sunny (GTi/GTi-R), 100NX (GTi), Primera (eGT) en 200SX, had Nismo onmiddellijk grote sier kunnen maken en het oude continent bestormen met hete en vooral ook betaalbare scheurijzers. Maar dan spreken we over 20 jaar geleden. Nu valt de keuze noodgedwongen op de Juke.

Of de motorsportafdeling magie kan sprankelen over de eigenzinnig gelijnde stads-SUV verneem je in de volgende rubrieken. Eerst worstelen we ons door de prijzen. Een voorwielaangedreven exemplaar maakt je minstens € 26.905 armer. Vierwielaandrijving kan ook, maar dan zit je sowieso met een continu variabele transmissie en een factuur van € 30.205 opgescheept. Een snellere versie is in de maak, en we hebben er zelfs al mee gereden, maar we weten niet wanneer die doorbraak er komt. Hopelijk dit jaar nog. De net-iets-snellere Juke Nismo wordt nog een beetje strakker getrokken, iets lager bij de grond gebracht en is 10% vermogender. Bijna 220pk sterk met andere woorden, maar dus nog steeds geen voer voor - we zeggen maar iets - de Renault Mégane RS.

Exterieur

De Juke Nismo wint amper 10 paarden en evenveel eenheden op de koppelcurve ten opzichte van de 190pk sterke topversie, dus voor een puur prestatiegericht product kunnen we je doorverwijzen naar de met video verrijkte circuittest van de de hoogst excessieve Juke-R. Wat evenwel niet wil zeggen dat onze vriend de zaken licht opvat. Wel integendeel. Rondom getooid met een rode bies, voorzien van brede 18-duimers (met bijhorend laagje Continental Contisport Contact5) en steevast aangevoerd met rode spiegelbehuizing, kiest de Japanner voor de directe aanpak. En hij doet dat niet enkel door met wielen en kleurtjes te spelen.

Zelfklevers behoren tot de mogelijkheden, maar belangrijker is dat elke Juke Nismo een aerodynamische koetswerkkuur is ondergaan. We noteren dieper uitgesneden bumpers, wijdere vleugels, dorpelverbreders en een achterklepspoiler, maar ook een gewijzigd radiatorrooster en een beter ademende einddemper. De gaten in de voorbumper moesten eraan geloven, net als de geïntegreerde mistlampen. Daar hebben we tegenwoordig ledstrips voor.

Onze testauto is enkel leverbaar in metaaltinten Silver Grey, Pearl White of Metallic Black en meet 3cm langer en 5mm breder dan een gewone Juke. Aan de hoogte of de wielbasis werd echter niet geraakt. De koffer slikt nog steeds een povere 251l in normale modus en 830l met de achterbank neer.

Interieur

Er is werk geleverd. Eerst moesten de bestaande zetels, het stuur en de versnellingspookknop eraan geloven, daarna werd er aan de instrumenten gerommeld. Tot de hemelbekleding toe is alles nu donker van kleur en de pedalen en de voetsteun kregen een laagje aluminium opgekleefd. Audiotoetsen en verluchtingsmonden komen in pianozwart plastic en rond de nieuwe versnellingspook werd een grijze, gerookte afwerking gebruikt. Alweer in hetzelfde materiaal, dat spreekt. De Juke (Nismo) is doorspekt met harde panelen die niet allemaal even krasvrij zijn en getuigt hier en daar van een twijfelachtige interieurafwerking. De goedkoop aandoende pookknop kan ook maar matig bekoren. En dat voor de topversie van het gamma.

Nismo biedt anderzijds wel prima steunende, in suède uitgevoerde sportstoelen, een rode tellerpartij en dito stiknaden om het sfeertje te bepalen. En dat is goed gelukt. Het met leder en alcantara overtrokken sportstuur ligt prettig in de hand en biedt voldoende steun (let ook op de rode centrummarkering als knipoog naar de autosport) maar is vreemd genoeg niet in de diepte verstelbaar. Van een auto van dit kaliber hadden we meer toegevingen verwacht.

De prettig gestoorde middenconsole behuist een 5,8" aanraakscherm dat toegang biedt tot een opgewaardeerde versie van Nissan Connect: de in-huis infotainmentformule met onder andere Send to Car van Google, bluetoothverbinding en de gebruikelijke achteruitrijcamera. Die doet het nog steeds erg goed, al scoort het bijhorende navigatiesysteem minder punten wegens te traag bij snelle wissels en bijgevolg niet altijd even duidelijk. Leuker is de app die je tablet (bevestigbaar) of smartphone via bluetooth met de boorcomputer in verbinding brengt. Zo kan je tijdens (en na) de rit een blik werpen op de G-krachten, drukwaarden, motortemperatuur en zelfs rondetijden. Als die al worden gereden tenminste.

Veiligheid

De hoogpotige crosser wordt standaard geleverd met 6 plofkussens, gordelspanners en een resem actieve systemen om de bestuurder bij te staan. ABS mocht uiteraard niet op het feest ontbreken, net als elektronische remkrachtverdeler en de inmiddels verplichte stabiliteitscontrole of ESP.

Nissan implementeert ook nog steeds een actief, elektronisch gestuurd differentieel dat de kracht in de bochten - waar nodig - naar het buitenste wiel stuurt, maar dat systeem is enkel op de vierwielaandrijver van toepassing. Hetzelfde geldt voor de multilink achterophanging die het rijgedrag gevoelig verbetert.

Rijgedrag

7,8 seconden. Zoveel tijd heeft deze bijna 1,3t wegende speelvogel nodig om 100km/u te bereiken. Dat is amper sneller dan de topper zonder Nismo-badge en het  sprintcijfer volstaat dus niet om bij de buren mee uit te pakken. Toch heeft het merk een een uitleg klaar om de schamele vermogens- en koppelwinst te verantwoorden. Hoge brandstofprijzen en een toenemende fiscale druk zouden een performanter model wel eens de das kunnen omdoen, zo zegt men, en Nissan beoogt uiteraard het omgekeerde. Dus liet men de Juke Nismo opdraven met 'amper' 200pk en 250Nm koppel. En een stugger afgestelde demping.

Ondanks de bescheiden krachttoename krijgt de voortrein het bij momenten toch stevig te verduren. De Juke Nismo heeft een onderstuurd karakter en heeft vaak moeite om het geleverde geweld zonder veel erg op het asfalt los te laten. Het levert spectaculaire taferelen op, dat wel, maar sneller wordt de auto daar niet van. De voorwielaandrijver voorziet geen mechanische sper op de vooras en moet zich achteraan zelfs met een vervormbare dwarstraverse tevreden stellen in plaats van een onafhankelijke ophanging. Het verbaast dan ook niemand dat de Japanner niet altijd even happig reageert wanneer de staat van het wegdek minder meezit, en als bestuurder kan je maar beter doseren om de koets in het gareel te houden.

Gelukkig wordt deze Juke wel graag bij het nekvel vastgegrepen en speelt de heerlijk schakelende zesbak het spelletje mee. Leuk wordt het helemaal wanneer je de naald boven 3.000tr/min houdt - dan gaat hij er wél vandoor - en je de wetten van de fysica het nakijken probeert te geven. De aangescherpte besturing gaat bovendien gepaard met een correcte dosis tegendruk en de bekrachtiging leunt, eens in de sportstand, tegen het ideaalbeeld aan. Ook kan de tractiecontrole - meer dan in de gewone Juke - beter om met onze zware rechtervoet. Het weinig karaktervolle motorgeluid dien je er evenwel bij te nemen, net als de neiging tot overhellen in de bochten.

Conclusie

Net zoals vele andere constructeurs heeft Nissan een eigen motorsportdivisie ter beschikking. Die heet Nismo - van Nissan Motorsports - en stapelt sinds de oprichting in 1984 het ene succes na het andere op. De sporttak brengt ook eigen interpretaties van bestaande productiemodellen op de markt, sinds dit jaar zelfs in Europa. Maar de tuners waren hier genoodzaakt om een Juke in een sportjas te hijsen. Simpelweg omdat er geen alternatief in de tabellen staat. Een 370Z met toegevoegde titel komt eraan, nog deze zomer zelfs, maar daar diens doelgroep is beperkt. Van een Qashqai Nismo droomt geen kat en de GT-R hoeft niet sneller. Met of zonder Track Pack. De Juke dus, bij gebrek aan onderwerpen.

Een rode bies rondom en meerdere koetswerkaanpassingen wijzen op een drang naar uiterlijk vertoon, maar we vinden het wel charmant dat Nissan niet voor een dubbel uitlaatsysteem heeft gekozen. Eenvoud siert in dat geval en de auto heeft sowieso al karakter te over. De Juke Nismo wordt trouwens enkel in 3 (metaal)kleuren geleverd - grijs, wit en zwart. Binnenin scoort de auto met leuke retouches en een uitstekend passend stuurwiel, dat vreemd genoeg niet in de diepte kan worden versteld. Een fors minpunt, zeker voor een auto die zich baseert op de topversie en dezelfde uitrusting krijgt meegeleverd. Daartoe behoort het vernieuwde in-huis infotainmentsysteem Nissan Connect met navigatie, bluetooth en dergelijke meer.

Onder de korte motorkap huist dezelfde 1,6l turbomotor die de Deltawing naar illegale snelheden loodst. Alleen krijgen we hier slechts 200pk en 250Nm ter beschikking, telkens 10 eenheden meer dan de huidige vaandeldrager poneert en net genoeg om de bijna 1,3t zware koets in 7,8 tellen naar 100km/u te katapulteren. Een 200SX uit 1998 met evenveel vermogen brengt het minstens even schappelijk vanaf, om maar te zeggen dat. De maximumsnelheid bedraagt zelfs maar 215km/u en daar imponeren we echt helemaal niemand mee. Nissan sust het geweten door te stellen dat de Juke Nismo niet vervuilender (of dorstiger) voor de dag komt dan zijn iets minder potente soortgenoot - de gemiddelde CO2-uitstoot en het normverbruik blijven met respectievelijk 159g/km en 6,9l/100km immers gelijk - maar die uitleg lijkt meer op marketingpraat. De concurrentie (Renault Sport, OPC, Mazdaspeed etc.) zal er niet van wakker liggen. Wij ook niet. Al kunnen we er niet omheen dat de Juke Nismo zich best leent tot het betere bochtenwerk. Op voorwaarde natuurlijk dat schuivende voorwielen, het (uitschakelbare) ESP-systeem en de eenvoudige achtertrein je niet op de zenuwen gaan werken.