Nissan Juke 1.6 DIG-T

Inleiding

Nauwelijks enkele jaren geleden kon je Nissan wel omschrijven als betrouwbaar of robuust (zeker in het geval van hun 4x4's), maar je moest al stevig aan de pepmiddelen gezeten hebben om de associatie met trendy, cool of hip te maken. Maar sinds Nissan de Primera en Almera afloste voor één model; een SUV nog wel, is er veel veranderd. Die Qashqai is immers een gigantisch succes. In ons land is één op twee verkochte Nissans een Qashqai en liefst 80% van de klanten wordt afgesnoept bij een ander merk.

Klinkende cijfers die het merk er ongetwijfeld toe aangezet hebben om de inzet te verhogen. Nissan wil de stunt graag nog eens overdoen met een compacter aanbod. De nieuwe creatie heet Juke (dat spreek je uit als het begin van Juke Box - dus met een D aan het begin) en moet - nog steeds volgens de constructeur - een alternatief vormen voor de compacte hatchback.

Het aanbod bestaat uit drie motorversies. De instapper wordt een atmosferische 1.6l met 117pk en 159Nm, gekoppeld aan een manuele vijfbak - van u vanaf € 16.550. Dieselen kan vanaf € 18.150 met de bekende 110pk en 240Nm sterke 1.5dCi die steeds recht heeft op een handbediende zesbak. Tot slot is er nog een fonkelnieuwe direct ingespoten 1.6l turbo met 190pk en eveneens 240Nm die bestaat in vierwielaangedreven uitvoering met CVT-automaat voor € 25.150 en een voorwielaangedreven versie met zesbak die € 21.950 kost. Het is die laatste die we in deze eerste test aan de tand voelen.

Exterieur

De Juke springt niet alleen uit de band door z'n moeilijk uit te spreken naam. Als je niet graag af en toe in de kijker loopt (of rijdt), is deze nieuwe Nissan niets voor u. Het studiemodel dat in 2009 onder de naam Qazana werd voorgesteld op het Autosalon van Genève, was een buitenbeentje. De smoel met breed uitgesmeerde radiatorgrille, opvallende ronde koplampen, laag liggende mistlichten maar dan weer zeer hoog gemonteerde standlichten is "apart". Net als de aflopende daklijn, de hoog over de oren getrokken schouderlijn, pijlvormige achterlichten, gecamoufleerde deurkrukken in de achterportieren en de druk belijnde flank met overgedimensioneerde uitpuilende wielbogen. Studiemodellen dienen nu eenmaal om op te vallen. Alleen; Nissan heeft nauwelijks wijzigingen aan de productieversie aangebracht.

Het seriemodel heeft al het bovenstaande plus de inmiddels obligate (letterlijk - één of andere regelneef bij de EU heeft besloten dat het een goed idee is om voetganger, fietsers, kinderwagentjes en complete roomijsstalletjes te verstoppen achter knoerten van zijspiegels) gigantische buitenspiegels. Nissan gaat uit van een love-it-or-hate-it-effect, maar oordeel in elk geval niet tot je de Juke in het verkeer hebt gespot. Daar komt het model merkbaar beter tot z'n recht.

Met een breedte van 1,76m en een hoogte van 1,56m is de Juke breder en lager dan de Cube en de Note. Nissan beweert dat de Juke met een lengte van 4,13m in het B-segment thuishoort, maar wij leggen de grens is dat immer uitdijende (letterlijk - de auto's worden bij elke generatiewissel groter) segment op 4 meter. Wat er ook van zij; er is nog steeds een comfortabele marge van 20cm met grote broer Qashqai.

Interieur

De binnenzijde vergast je op een duidelijk afleesbare tellerpartij, goed steunend zitmeubilair en een rijhouding die meteen goed aanvoelt. Maar omdat Nissan uit marktonderzoek heeft geleerd dat de doelgroep - jonge, hippe mensen - vinden dat een auto-interieur doorgaans saai is en te weinig gelijkenissen met hun iPhone vertoont, is het geheel gespekt met opmerkelijke stijldetails. Er wordt rijkelijk met chroomaccenten gestrooid en de klokkenset, onder een zwevende afdekkap is geïnspireerd op die van een motorfiets. Hetzelfde geldt voor de gelakte middentunnel. Vooral over dat laatste element zijn we onzeker. De geperforeerde stofjes in contrasterende tinten zijn in elk geval makkelijker verteerbaar.

Ingenieurs en, in nog grotere mate, marketingguru's hebben de neiging om gadgets te ontwikkelen waar niemand op zit te wachten. En de trendy Juke is natuurlijk geen uitzondering. Daarom zit er in de middentunnel een ergonomisch onhandig geplaatst scherm dat je ofwel nuttige informatie als de ingestelde temperatuur van de airco of je verbruik vertelt, of volstrekt onzinnig communiceert over de turbodruk, gaspedaalrespons, de G-krachten in een bocht en diens meer.

Los van de twijfel die we hebben bij sommige stilistische oplossingen; de compacte SUV is best praktisch. In het interieur passen bekers en literflessen, het handschoenvakje is bruikbaar en de gebruikte kunststoffen scoren een voldoende. Je voelt je door de hoge gordellijn goed ingekapseld maar claustrofisch wordt het nooit. Toch niet vooraan. Achteraan kan het krap worden. Als je je daar niet mee kan verzoenen spaar je best door voor een Qashqai. Voor de koffer moet je natuurlijk de obligate hoger drempel overwinnen en het laadvolume bedraagt slechts 251l. De achterbank kan plat en dan past er tot 830l in.

Veiligheid

De structuur van de Juke is dezelfde als bij de andere B-segment-autos van de Renault-Nissan-alliantie. Blijven we binnen het merk, dan kunnen we stellen dat die gebruikt wordt voor de Note en de Cube. Die laatste haalt alvast vier sterren binnen op de EuroNCAP crashtest, dus structureel zit alles snor. Nissan ook niet veel aan het toeval over; gordelspanners, de nodige biepjes die je herinneren aan je verplichting om je vast te gespen, 6 airbags en een uigebreide rekendoos met ABS, remkrachtverdeler en stabiliteitscontrole zijn allemaal standaard. De ESP is overigens helemaal uitschakelbaar. Hoera.

De topversie kan ook nog uitpakken met vierwielaandrijving. Dat zulks de actieve veiligheid verhoogt, hoeven we niet meer toe te lichten. Nissan pakt overigens op de achteras uit met een actief, elektronisch gestuurd differentieel dat de kracht in de bochten naar het buitenste achterwiel kan sturen. Snedige stuurreacties gegarandeerd.

Rijgedrag

Onder de kap van ons testexemplaar vinden we de fonkelnieuwe 1.6l turbomotor. Goed voor een indrukwekkende 190pk, een bruikbaar koppel van 240Nm - net zo veel als de diesel. In Europa zullen beide benzinemotoren zowat de helft van de orders binnenrijven. In ons land vormt de diesel wellicht het zwaartepunt.

Nissans B-platform heeft een wielbasis van 2,53m. De wielbasis ervan bedraagt 2,53m en de ingenieurs hebben de maximale spoorbreedte benut. Behalve dat laatste element, zorgen ook een uitgesproken stugge veer/demper-combinatie en dikke antirolstangen ervoor dat de koetswerkbewegingen tot een minimum beperkt blijven. Vooraan zit een onafhankelijke ophanging, maar achteraan zit een weinig gesofisticeerde achterbrug met geprogrammeerde vervorming. Die is minder efficiënt (en duur) dan pakweg een Multi-link-ophanging die wél bestaat, maar alleen onder de vierwielaandrijver te vinden is. Dat betekent ook dat de Juke oneffenheden liever vermijdt - die worden immers eerder abrupt opgevangen. De stugge structuur, grote velgdiameter en ruim bemeten banden van de testwagen verhullen evenmin dat je in niet ideale omstandigheden best met enige zelfbeheersing het gaspedaal bedient. Hoe dat reageert kan je trouwens zelf kiezen. Op het dashboard kan je een "normal", "sport" of "eco"-modus kiezen, met telkens een specifieke instelling voor de stuurbekrachtiging en gaspedaalrespons. Volgens Nissan is de Playstation-generatie daar gek op. Hopelijk, want de elektrische stuurbekrachtiging voelt een beetje zo aan. Zwaar, maar artificieel.

De combinatie van de 1,3 ton zware Juke en de ijverige, maar teleurstellen mat klinkende turbomotor levert alvast prettig cijfermateriaal op. Veel plezier zal je van de topsnelheid van 215km/u niet hebben, maar de sprinttijd van 8 tellen moet je toch een glimlach op het gezicht toveren. En de versnellingsbak smijt je meer dan correct door het schakelrooster dus dat is evenmin een pretbederver. Het verbruiksgemiddelde van 7 liter (eerder 9 in realiteit) is evenmin een domper in vergelijking met de prestaties.

Conclusie

De Qashqai die tegelijk de Almera en de Primera verving is ondanks z'n nauwelijks uitspreekbare naam een regelrecht verkoopssucces. Niet moeilijk dus dat Nissan die stunt graag nog eens herhaalt. De Juke (spreek je uit als in Juke Box) moet in het B-segment de stunt van de Qashqai herhalen en 80% klanten van andere merken afsnoepen. Nissan gooit 3 versies in de strijd. Een 1.5 diesel met 110pk vanaf € 18.150, een atmosferische 1.6 die al voor € 16.550 van eigenaar wisselt en een turbo met hetzelfde slagvolume; goed voor 190pk en te koop vanaf € 21.950. Die laatste hebben we al kunnen proeven, ook al komt het model bij ons pas in oktober op de markt.

De Juke scoort op z'n minst punten voor originaliteit. Z'n 4,13m lange, 1,76m brede en 1,56m hoge koets is op wat details na gelijk aan die van de Qazana; het studiemodel uit 2009. Iets wat toch niemand had zien aankomen. Evenveel durf toont Nissan aan de binnenzijde, met elementen die aan een motorfiets ontleent zijn - zoals de middentunnel. Toch is het praktische aspect niet vergeten - er is aardig wat bergruimte om de eerder beperkte kofferinhoud van 251l aan te vullen. Ergonomisch zit alles snor, vooraan is het plaatsaanbod zeer bevredigend, maar achteraan valt de oase aan centimeters minder groen uit dan eerst verwacht.

Nissan heeft z'n B-platform (van de Cube en Note) voor de gelegenheid behoorlijk stug afgesteld. Dat zorgt voor een strak weggedrag, maar helaas ook vaak voor een gebrekkige filtering. Je kan je uitleven met drie verschillende instellingen voor gaspedaalrespons en elektrische stuurbekrachting. Alle drie voelen ze artificieel aan. De testmotor heeft niet alleen 190pk, maar ook 240Nm. Ruim voldoende om de Juke vlot door het verkeer te loodsen. De top bedraagt 215km/u, de sprinttijd 8 tellen en het opgegeven verbruik 7 liter. En om in schoonheid te eindigen; ook de standaard veiligheidsuitrusting is top - zes plofkussens en stabiliteitscontrole zijn steeds inbegrepen.

De eindconclusie? De Juke speelt duidelijk in op de persoonlijke smaak van de klant. Dus je houdt ervan. Of niet. Je maakt er alvast een statement mee en dat moest ook - Nissan ziet de even individualistische Mini Countryman immers als een concurrent.