Mitsubishi Lancer EVO 8

Inleiding

De Mitsubishi Lancer EVO VIII hoort tot die zeldzame categorie wagens die het rallygevoel binnen het bereik van de meer modale bestuurder brengen. Het model draagt dan ook de bagage van talrijke generaties rallywagens, en heeft in feite maar één echte concurrent; de Subaru Impreza WRX. Deze laatste is al jaar en dag in België verkrijgbaar, maar het is pas sinds dit jaar dat de nieuwe importeur van Mitsubishi de Evo voert. Voorheen was het model enkel ‘grijs’ te krijgen.

Het gamma van de EVO VIII is ongecompliceerd. Er zijn twee versies; Intense en Instyle. De eerste beschikt, zoals onze testwagen, over een interieur met een blauwe dashboardband en blauw stof voor de centrale delen van het zitmeubilair. De Instyle krijgt een sierlijst met een carbonlook en een ledercombinatie voor de interieuraankleding. Aan de buitenzijde wordt het onderscheid gemaakt door de kofferspoiler. De Intense beschikt over een grote kofferspoiler terwijl bij de Instyle de kofferklep ongemoeid wordt gelaten. Beide exemplaren hebben onder meer recht op Recaro kuipzetels, vier elektrisch bediende ruiten, elektrisch verstelbare buitenspiegels en airco. Aan de Intense hangt een prijskaartje van € 40.990. De Instyle is slechts € 610 duurder. De enige mogelijke optie is metaalkleur (€ 350) en daarvan was ons testvoertuig niet voorzien.

Exterieur

De Lancer Evolution VIII meet 4,49m in de lengte, 1,77m in de breedte en 1,45m in de hoogte. Het model moet het hebben van een technische, doelmatige schoonheid, eerder dan van zuivere esthetica. De gapende voorbumper geeft een duidelijk zicht op de ruim bemeten, maar o zo noodzakelijke koelradiatoren, terwijl een grote aërodynamisch geoptimaliseerde doorstroomopening de motorkap domineert. De gedeeltelijk in carbon uitgevoerde, kofferspoiler is ook een blikvanger van formaat (letterlijk), maar daarbuiten blijven de uiterlijke wijzigingen bescheiden. Er zijn geen uitgesproken zijschorten of opvallende spiegelhuizenij omdat ze geen nut hebben.

Interieur

Aan de binnenzijde vinden we in feite dezelfde doelmatigheid die ook het exterieur typeert. Wie een interieur verwacht dat doorspekt is van dure materialen en sportieve accenten komt bedrogen uit. Het dashboard ziet er, op de knappe mat-blauwe band na, zelfs eerder goedkoop uit, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Wat van belang is, zijn de perfect aansluitende kuipjes, de perfecte rijhouding en het stevige MOMO sportstuurwiel, de aluminium pedalenset en het duidelijk afleesbare instrumentenbord dat het belangrijkste gegeven, de toerentel, centraal plaatst. Dat het interieur ruim genoeg is voor vijf inzittenden en het plaatsaanbod dus zowel voor- als achteraan te vergelijken is met dat van eender welke ‘doorsnee’ vierdeursberline wilden we ook afdoen als onbelangrijk, maar dat is het niet. Het is een essentieel onderdeel van de succesformule. Het model is immers perfect inzetbaar voor de wekelijkse boodschappen of een trip naar het buitenland. Daardoor kan het probleemloos de functie van ‘eerste wagen’ vervullen. Een rol die niet alle wagens met sportieve aspiraties omwille van praktische beslommeringen (zoals het ontbreken van volwaardige zitplaatsen achteraan) als gegoten zit.

Wat de EVO erft van de gewone Lancer is het gebruiksvriendelijke golvende dashboard en de simpele, logische opstelling van alle toetsen en knopjes. De kofferinhoud bleef ook nagenoeg gelijk, je kan er 430l bagage in kwijt.

Veiligheid

Ten opzichte van de Lancer werd het koetswerk van deze sportieve afgeleide een stuk stijver gemaakt, wat de vervorming bij een eventuele crash beperkt en bijgevolg de bescherming verhoogd. Verder is het model voorzien van driepuntsgordels op alle zitplaatsen, vooraan uiteraard voorzien van spanners met spankrachtbegrenzers. Frontale airbags zijn standaard, net als zijdelingse exemplaren, maar daarmee eindigt de opsomming. Gordijnairbags zijn niet voorzien. Wat wel steeds aanwezig is zijn ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes.

De permanente vierwielaandrijving van het model biedt onmiskenbaar voordelen op het vlak van actieve veiligheid, en dat is maar goed ook. De uitrusting omvat immers enkel ABS met remkrachtverdeler. Stabiliteitscontrole zou al volledig uitschakelbaar zijn om de pret niet te veel te drukken. Het ABS systeem kreeg een sportafstelling, waardoor het ook niet om de haverklap tussenbeide komt.

Rijgedrag

Het kloppende rallyhart van de EVO is een viercilindermotorblok met een boring van 85mm en een slag van 88mm; overeenkomstig een inhoud van 1.997cc. Een turbocompressor en een intercooler, die desnoods nog handmatig of automatisch met water (een schakelaar in het interieur) kan bijgekoeld worden, levert een indrukwekkend vermogen op van 265pk. Dat komt zeer hoog vrij; bij 6.500t/min. Het koppel bedraagt 355Nm bij 3.500t/min. Ook dat is lang niet onaardig én het is meer dan bij de voornaamste concurrent. De Impreza WRX STi moet het immers stellen met 343Nm bij een identiek vermogen. Die Impreza heeft, zonder daarom veel verder te willen gaan in de vergelijking, wel recht op een zesbak, terwijl de Mitsubishi het moet stellen met een handgeschakelde vijfbak. Echt behelpen is dat natuurlijk niet. De sprint naar 100km/u kan immers in 6,1sec en de topsnelheid bedraagt 245km/u. De turbo zelf is een brutale vlegel, maar dat staat de EVO. Een turbogat is aanwezig, maar niet buitensporig groot. De aanblazer voelt zich pas bij een motortoerental van meer dan 4.000t/min in z’n sas. Daaronder rijdt de Lancer aangenaam vlot; daarboven is het ding ronduit duizelingwekkend snel. Gelukkig monteerde de constructeur een al even potent remsysteem van fabrikant Brembo. Vooraan hebben de geventileerde schijven een diameter van 17 duim en kregen de remklauwen vier zuigers. Achteraan zitten 16-duims geventileerde trommel-in-schijfremmen met remklauwen en twee zuigers. Helemaal onvermoeibaar is het niet, al moet je stellen dat de fading ruim binnen de perken blijft en dankzij een duidelijk en stevig pedaalgevoel goed in te schatten valt.

Over de aandrijflijn van de EVO alleen kan je pagina’s volschrijven. Het model beschikt dan ook over een actieve, elektronisch gestuurde vierwielaandrijving en er zijn slechts een handvol auto’s, een Nissan Skyline GTR incluis, die dat kunnen zeggen. We houden het hier op de melding dat de aandrijflijn gebruik maakt van een actief centraal differentieel (ACD), een schroefvormig wrijvingsdifferentieel vooraan en een achterdifferentieel met AYC (Active Yaw Control). Behalve de drie standen, te kiezen middels een drukschakelaar op het dashboard, Tarmac, Gravel en Snow die telkens een andere aan de ondergrond aangepaste afstelling inschakelen ‘denkt’ de aandrijflijn in feite steeds met je mee. De aandrijfkracht gaat dus niet enkel naar de wielen die het meeste grip hebben, maar ook naar die wielen die de juiste reactie van het koetswerk uitlokken. De tandheugelbekrachtiging is uiterst precies en al even communicatief. Dat is ook nodig want de EVO moet met chirurgische precisie gestuurd worden. Met het gaspedaal tegen de vloer is het bochtenwerk fenomenaal. Aan een constante snelheid of tijdens het remmen moet je rekening houden met een lichte achtertrein. De reacties zijn echter altijd met welgetimede dot gas te corrigeren. Het Dunlop 235/45R17 SP Sport Maxx rubber bijt zich dan vast en dwingt de koets weer op de juiste lijn. De ophanging is efficiënt en reageert kurkdroog. Zoals het hoort dus...

In ons enthousiasme zijn we er niet in geslaagd een gemengde testcyclus af te leggen aan het opgegeven verbruikgemiddelde van 10,9l/100km. We kunnen toch op z’n minst één hand wassen in onschuld want de geblazen tweeliter lust, eerder zacht gesteld, wel een litertje kostbaar vocht. Een liter of 18 ging nog net, maar vaak torende het verbruik boven de 30 liter uit. Dan sta je met een brandstofstand van 55l wel heel vaak aan de pomp.

Conclusie

Sinds vorig jaar is de invoer van Mitsubishi in ons land in handen van de constructeur zelf. Een direct aangenaam gevolg daarvan is de verkrijgbaarheid van de Lancer EVO VII, een model dat voorheen enkel via alternatieve kanalen te koop was. Nu staat het rally-erfgoed gewoon voor € 40.990 in de catalogus. Veel luxe hoef je daarvoor niet meteen te verwachten. Toch wordt de ruimte van een gezinswagen efficiënt gekoppeld aan eigenschappen als uitstekend zittende kuipzetels en een waanzinnig goed aanvoelend sportstuur, die aan een volbloed sportwagen doen denken.

De 265pk sterke 2-liter zorgt voor blitse prestaties (0 naar 100km/u in 6,1sec, topsnelheid van 245km/u) en laat vooral boven 4.000t/min de tanden zien. De hele rijervaring is trouwens rauw en mechanisch. De versnellingsbak, het stuurwiel, de ophangingij alles is stug, maar ook zuiver, communicatief en precies. De actieve, instelbare elektronische vierwielaandrijving weet de tractie steeds te maximaliseren, waardoor de EVO met een vaart door het bochtenwerk geloodst kan worden die menig sportwagen het schaamrood op de wangen zet. Zelden hebben we zo veel plezier gehad, al moet er ook een prijs voor betaald worden. De EVO is niet bepaald een zuinige drinker. Met een tank van 55l geraak je bijna nooit meer dan 300km ver.