Mitsubishi ASX 2.0 4WD CVT

Inleiding

Mitsubishi’s ASX is er al een tijdje. De compacte SUV van het merk kwam al in 2010 op de markt. Noem het gerust een ‘volwassen product’. Een auto gaat immers gemiddeld 7 jaar mee. Dat de Japanners het hier nog wat rekken (deze facelift suggereert dat het nog wel een paar jaar zal duren eer de onvermijdelijke opvolger zich aankondigt) heeft enkele redenen. Hoewel deze ASX uitkomt in een felbevochten segment, kan het net als 9 jaar geleden bogen op deftige ingrediënten. Mitsubishi had z’n huiswerk destijds goed gedaan. Er zijn er ook al 330.000 van aan de man gebracht in Europa. Daar kan je even op teren. Bovendien wil het een opvolger baseren op een Renault-Nissan-structuur. Het is logisch dat het merk, dat voor kort nog in onfrisse papieren zat, wil profiteren van de moderne bouwstenen die de alliantie haar ter beschikking stelt.

Dus gaat de ASX voort. Als een kranig oudje. Met enkele nieuwe wapens, maar ook met een wat schraler aanbod. Je kan nu alléén een tweeliter benzine krijgen. Combineren kan met een handgeschakelde vijfbak of een CVT-automaat, maar de vierwielaandrijving (louter in combinatie met de automaat) is weer terug van weggeweest. Daarmee slaat Mitsubishi met een deel van de concurrenten een kloof. En het zit natuurlijk allemaal in een nieuwe jas.

De prijs zal naar alle waarschijnlijkheid hooguit enkele procenten stijgen. Invoerder Behermann heeft nog even tijd om de som te maken - de ASX verschijnt pas midden september bij de verdeler.

Exterieur

De Japanners hebben in de smiezen dat ze er niet meer vanaf komen met een deskundig geplaatst chroomlatje. Na negen jaar heb je wat meer nodig. Deze opfrisbeurt is, aan de oppervlakte tenminste, dan ook een erg grondige. De compacte SUV kreeg een compleet nieuw smoelwerk. Niks nip & tuck, er is sprake van een heuse transformatie. De motorkap, vleugels, voorbumper en de koplampen: het is allemaal nieuw. Hij heeft dezelfde kwieke, genepen blik van de Eclipse Cross - de crossover Coupé die het merk recent lanceerde, naast mistlichten en richtingaanwijzers die op de hoeken een prominente plaats innemen om zelfvertrouwen te etaleren. Ingrepen die hun effect niet missen - het lijkt wel bijna een compleet nieuw model.

Aan de achterkant gaat die illusie een beetje de mist in. Daar zitten weliswaar nieuwe lichtunits (grotendeels uit LEDs) en een andere bumper - hier blijft z’n voorganger wel herkenbaar.

Op vlak van afwerking, uitstraling en functionaliteit (met bijvoorbeeld een handige, egaal vormgegeven koffer van 406l waarin je ook nog eens een echte vlakke laadvloer kan creëeren) zou je niet zeggen dat de ASX inmiddels op leeftijd is.

Interieur

Een binnenruim verouderd in een auto altijd slechter dan de buitenkant. En je kan er ook moeilijker op ingrijpen. Beperkingen waar Mitsubishi hier onvermijdelijk tegenaan botst. Ja, de materiaalkeuze werd herzien, ja er zijn nieuwe stofjes en glanzend zwart plastic, ja een deel van het dashboard werd hertekend, maar het blijft een auto van tien jaar oud. Er zijn echter niet zo veel momenten waarop dat ook effectief minpunten oplevert. Naar hedendaagse normen zit het scherm in de middentunnel een beetje laag. Dat is het zowat. De ergonomie is degelijk, het comfort ook. Hij is doorgaans zelfs stil, want de tweeliter is beschaafd als hij niet opgejaagd wordt.

Het scherm van het infotainmentsysteem werd één inch groter (nu 8”), maar vooral: de software erachter werd vernieuwd. Op de topversies zit er een navigatiesysteem van TomTom in en er is zelfs een appje dat je op de hoogte houdt van bijvoorbeeld het rijbereik van je Mitsu. Android Auto? Helaas - dat is er niet. Maar misschien kan je omschakelen naar een iPhone, want Carplay kent het systeem wel.

Met het vingertje staan zwaaien doet ook hier weinig afbreuk aan de inherente kwaliteiten van de ASX. Zowel voor- als achteraan zit je in degelijke zetels, is er voldoende ruimte, je wordt getrakteerd op een uitstekende rijhouding en de zichtbaarheid rondom is beter dan het gemiddelde tegenwoordig. Je voelt je er meteen goed. Een zeldzame eigenschap.

Veiligheid

Het is inmiddels ook al van 2011 geleden dat de EuroNCAP de Mitsubishi ASX de folterkamer inleidde. Toen bleek die opvallend goed bestand tegen de marteltuigen van het instituut. Vijf sterren, kreeg hij toen. Met een score van 86% voor de bescherming van volwassenen. 78% voor wat kinderen betreft, 60% voor de voetgangerveiligheid en 71% voor de veiligheidssystemen.

Op een soortgelijke score moet de Mitsubishi inmiddels al lang niet meer hopen. De norm werd inmiddels al enkele malen aangescherpt. De lat hoger gelegd. Krijgen de wittejassen van het instituut hem nu in handen, dan wordt hem waarschijnlijk geen kritiek gespaard. Structureel blijft het veiligheidsniveau evenwel gelijk: een frontale aanrijding volgens EuroNCAP normen overleefde je in 2011, om maar één voorbeeld te nemen, zonder kleerscheuren. Dat is natuurlijk nog steeds het geval.

Rijgedrag

Kijk je in dit segment naar de concurrentie, zeg maar de Nissans Qashqai en Renaults Captur van deze wereld, dan is meteen duidelijk wat de norm is: een kleine turbomotor, een hoop versnellingen, voorwielaandrijving en een relatief eenvoudig onderstel. De ASX, kiest duidelijk een ander pad. Een atmosferische tweeliter benzinemotor, een boterzacht schakelende handbediende vijfbak of optionele CVT-automaat , vierwielaandrijving tegen een meerprijs en bovenal: een geavanceerd onderstel met achteraan een multilink-ophanging.

Het resultaat? Een auto die opvallend aangenaam rijdt. Ja, hij is wat minder strak dan een fonkelnieuwe. Tegelijk verpakt hij de rijervaring in een wollen handschoen, een fijne demping en wielgeleiding (dank u, multilink-achteras) die een stilaan uitstervend comfort oplevert. Hij verdraagt trouwens ook dat je pittig aan het stuur wringt - daar heeft het allemaal niets mee te maken.

Tegenwoordig is zo’n compacte SUV, laat ons wel wezen, eigenlijk louter nog een wat hogere gewone auto. Deze ASX zou wel eens een uitzondering kunnen zijn. Z’n onderstel verdraagt nog wat meer en de Japanners geven zelfs op- en aanloophoeken voor terreingebruik op. Van enthousiasme gesproken…

Dat de vijfbak verouderd is, daar kan je niet onderuit. Dat de CVT onnatuurlijk aandoet en soms wat loom is, evenmin. En de grotere motor - dat is alweer een onconventionele keuze. De officiële CO2- en verbruikscijfers zijn nog niet gekend, toch moet je geen topwaarden verwachten. Wat zo’n tweeliter dan weer wél heeft: hij is in de praktijk veel minder gevoelig voor je grillen én hij etaleert een mooie opbouw van de koppelcurve. Beschaafd. Het is geen echte spinter - geen enkele versie komt onder de 10 tellen. Vlotte tussensprintjes? Ja, natuurlijk. Je moet alleen het gehuil van de transmissie bijnemen.

Conclusie

Bij de meeste auto’s is het beste er na een jaar of tien wel af. Daarom worden ze gemiddeld ook na 7 jaar vervangen. Deze ASX, die de messen moet trekken in een doldruk marktsegment, heeft op een paar vlakken niet meer de snelle reflexen van de jeugd. Vooral aan de binnenkant en op technologisch vlak valt dat op.

Wat de ASX tegelijk ook bewijst: als de basis goed zit, blijft het ook goed. Stuurgevoel en ophangingscomfort zijn zaken waarop nieuwe auto’s noodgedwongen vaak compromitteren. Dat levert een niche op waar deze Mitsubishi zich nog enkele jaren kan nestelen. Als alternatief voor klanten die willen dat hun auto in de eerste plaats een cocon van welbehagen is, die structureel comfort op prijs stellen en die een betrouwbaar product prefereren. En het kan allemaal toch in een hedendaagse jas. Aan de buitenkant lijkt de ASX immers een compleet nieuw model te zijn.