Mitsubishi Grandis 2.0 DI-D

Inleiding

Mitsubishi’s vierde generatie monovolume, met de veelzeggende naam Grandis, staat al sinds april 2004 in de Europese catalogi. Enkel met de 2.4l benzinemotor (165pk en 217Nm) en dat is een formaliteit in ons land. Pas vanaf de herfst van dit jaar biedt Mitsubishi ook een tweeliter dieselkrachtbron aan. Een motor waarvoor 96% van de klanten zal kiezen.

Het Grandis-aanbod is uniform met de rest van het gamma vormgegeven. De uitrustingsniveaus (in opgaande lijn) luisteren naar de namen Inform, Invite, Intense en Instyle. De meest elementaire comfortuitrusting, elektrisch bediende ramen en spiegels, behoort naar goede gewoonte tot de standaarduitrusting. De Grandis biedt reeds vanaf de basisuitvoering plaats voor 7 inzittenden, wat slechts op de Instyle teruggebracht wordt naar zes door de montage van individuele zetels op de tweede zitrij. Donkere achterruiten, een radio/cd-installatie en een snelheidsregelaar zijn standaard vanaf de Invite.

De benzineversies zijn verkrijgbaar vanaf € 24.990 en klimmen op tot een prijskaartje van € 32.990, al kan je dat nog opblazen door de € 1.500 dure automaat te kiezen. De diesel is er enkel met een handbediende zesbak. Die kost ondanks de beperktere cilinderinhoud steeds € 2.000 meer dan de benzine; tussen € 26.990 en € 34.990. De Invite testwagen komt -de € 550 voor de metaallak incluis- op € 29.040.

Exterieur

De eerdere monovolumes van Mitsubishi, waarvan u zich wellicht nog de Space Wagon en Space Runner herinnert, waren ontstaan uit een nuchtere analyse van het beoogde gebruik, wat resulteerde in een functionele en inspiratieloze koets. Deze Grandis gooit het over een andere boeg; Mitsubishi ziet in het drukbevolkte segment mogelijkheden om klanten aan te trekken die design hoger op hun verlanglijst hebben staan. De Grandis is immers origineel; de spitse snuit, gewelfde flanken en originele lichtunits geven het uiterlijk een in deze klasse zelden geziene dynamische uitstraling. Een kenmerk dat zich laat rijmen een flinke wielbasis van 2,83m en ruime sporen (1,55m). De Grandis doet zijn naam eer aan met een lengtemaat van 4,76m. Dat is ruim 10cm meer dan het gros van de concurrenten. Daarnaast is het dak, dat door een glooiende lijn wordt gedefinieerd, ook bijna net zo veel lager dan we in deze klasse gewend zijn (1,65m).

De forse afmetingen en het fantasierijke lijnenspel hebben ook een keerzijde; de koets is onoverzichtelijk en daardoor moeilijk te manoeuvreren. Parkeersensoren zijn een aan te raden extraatje.

Interieur

Een monovolume met een prijskaartje van € 20.000 of meer wordt tegenwoordig geacht ruimte te bieden aan zeven inzittenden. Standaard. Nochtans zijn we voertuigen waarbij dat potentieel benut wordt in het wild nog zelden of nooit tegengekomen. Nu heb je bij de Zafira’s, Galaxy’s en Espaces van deze wereld weliswaar vaak zeven zitjes ter beschikking, de invulling van het begrip ‘zitplaats’ varieert nogal. Mitsubishi houdt het erop dat de twee achterste plaatsen voldoen voor volwassenen die niet al te groot zijn. Jonge tieners zou wellicht een betere omschrijving zijn, want iedereen boven 1,60m zal het als te krap ervaren aan het hoofd of aan de voeten… De Grandis bergt die extra zitjes netjes op onder de koffervloer. Ook dat zijn we intussen gewend. Het systeem heeft nog twee minpuntjes; de hoofdsteunen moeten manueel worden geplaatst en verwijderd, want die passen niet in de uitsparingen voor de zetels. En als je de twee achterste zitjes aanspreekt, kan je het rolgordijn nergens meer kwijt. Op de zithouding valt zelfs op de achterste rij niets aan te merken. Een gegeven dat alleen maar betert naarmate je naar voor schuift. Ook de interieurbreedte is een meevaller.

De boordplank slingert zich met een rijke welving van flank naar flank. Dat lijkt het plaatsaanbod te benadrukken. De materiaalkeuze straalt degelijkheid uit en omdat Mitsubishi zich niet tot uitspattingen liet verleiden, is op de ergonomie niets aan te merken. Alles zit gewoon waar je het verwacht. Het pookje wipte van de middentunnel naar een zwevende positie bovenin de middenconsole. Het valt daar perfect in de hand en laat meer ruimte tussen beide voorzetels. Ruimte die het merk gebruikt voor bekerhouders en enkele kleine bergvakjes. Door het stuurwiel kijk je op een perfect normaal vormgegeven tellerset die rood en wit wordt verlicht.

De kofferinhoud varieert afhankelijk van het aantal in beslag genomen zitplaatsen van een zeer redelijke 320l (7 plaatsen) tot 1545l (2 plaatsen). Met vijf zitplaatsen is de koffervorm egaal. De tweede zitrij klapt net als bij een conventionele vijfdeurs op, eerder dan in de vloer te verdwijnen.

Veiligheid

Mitsubishi bouwt de Grandis op een nieuw platform, waarvan men een degelijke structurele stevigheid mag verwachten. Bij het rijden maakt het geheel in elk geval een solide indruk. De EuroNCAP heeft nog niet de mogelijkheid gehad een Grandis tot schroot te rijden, waardoor we dus nog even in het duister tasten over eventuele zwakke punten op dat vlak. De passieve veiligheidsuitrusting haalt in elk geval het niveau van het gros van de concurrenten. Elke Grandis die de fabriek verlaat, is voorzien van een driepuntsgordel voor elke passagier en vier plofkussens die ten dienste staan van de voorste inzittenden. De gordijnairbags lopen van de A- tot de D-stijlen.

Grandis laat vooral steken vallen als het op actieve veiligheidsvoorzieningen aankomt. De basisversies worden enkel getrakteerd op een ABS-systeem met remkrachtverdeler en noodremhulp. Stabiliteits- en tractiecontrole doen hun intrede pas op de Intense.

Rijgedrag

Mitsubishi had niet meteen een dieselmotor bij de hand en betrekt de vierpitter onder de spitse Grandis-snuit dan maar bij het VW-concern. De TDI, die door Mitsubishi is omgedoopt tot DI-D, met pompverstuivers heeft een longinhoud van 1968cc en produceert bij 4.000t/min 136pk. De koppelkromme weet de maximumwaarde van 320Nm tussen 1.750 en 2.500t/min constant te houden. Het gewenste verzet wordt door middel van een handgeroerde pook gekozen. Die motor is tegelijk een sterk én een zwak punt. De diesel weet vaart te brengen in de 1.710kg zware koets. Niet alleen haalt de Grandis een hoge topsnelheid van 195km/u, maar -belangrijker- het model herneemt fluks en sprint desgewenst in 10,8 seconden naar 100km/u. En of u zich nu met een lichte of wat zwaardere voet van A naar B begeeft, het verbruik blijft binnen de perken. Met het testgemiddelde van 7,5l/100km (6,6l opgegeven) kom je een end. Anderzijds moeten we constateren dat de investeringen in extra isolatie, het brutale karakter van de Duitse motor niet kunnen verdoezelen. Vooral de pedalen spelen veel trillingen door en er sijpelen nog te veel decibels door het tussenschot. De zesbak reduceert het regiment bij constante snelheden, dus het is vooral tijdens de acceleraties dat de pompverstuiver zich laat horen. De spreiding van de versnellingsbak, specifiek voor de diesel, is voorbeeldig. Het schakelrooster laat zich typeren door een ongebruikelijk korte slag en een zeer precieze geleiding. De versnellingen liggen zo dicht bij elkaar dat het gewenning vergt. Zo zit vijf en zes, waar je bij dit type wagen derde en vierde verwacht.

Omdat onze testwagen behalve motortrillingen, ook een lichte stuurvibratie –wellicht te wijten aan eerdere mishandelingen- aan het interieur doorspeelde, viel het model door de mand waar het hoorde te overtuigen; tijdens lange ritten. Anderzijds hield het model zich verassend goed staande, waar nagenoeg elke concurrent in dit segment onderuit gaat. Met 3,2 stuuromwentelingen van nok tot nok is de besturing behoorlijk precies. Omdat de Grandis wat lager is dan de meeste soortgenoten en bovendien nog stevig is afgesteld, rijgt het model met plezier bochten aan elkaar. Zelfs het pretdodende onderstuur is te compenseren door op het juiste moment het gaspedaal te lichten. In snel genomen bochten voel je de achtertrein komen opzetten, maar gevaarlijk of onvoorspelbaar wordt het nooit. Het onderstel met een McPherson voortrein en een achterophanging met getrokken driehoeken is niet het meest comfortabele, wel één van de meer efficiënte. De remmen (geventileerde schijven voor, schijven achter) zijn opgewassen tegen normaal gebruik.

Conclusie

De meeste constructeurs in het drukbevolkte monovolume-segment properen de klanten te lijmen met rationele argumenten als moduleerbaarheid, comfort en veiligheid. Mitsubishi niet; design is een doorslaggevende factor in de positionering van de Grandis. De opvallende spitse snuit en de glooiende lijnen liegen er niet om. Een fris alternatief dat evenwel ten koste gaat van een overzichtbaar koetswerk. Niets dat parkeersensoren niet kunnen remediëren... De Grandis is -zoals de naam suggereert- behoorlijk uit de kluiten gewassen en biedt plaats aan maximaal zeven inzittenden. Da’s niet te verwarren met evenveel volwassenen; het plaatsaanbod op de twee achterste plaatsen is eerder beperkt. Spijtig dat het op- en inklappen van het zitmeubilair op de derde rij met enig knutselwerk gepaard hoort te gaan. De kofferinhoud is riant, maar een vlakke vloer hoort helaas niet tot de mogelijkheden.

De veiligheidsuitrusting is vooral op de basisuitvoeringen, die op een geavaceerd ABS-systeem na de hele elektronicawinkel moeten missen, een heikel puntje. In het vooronder huist een 136pk een 320Nm sterke 2-liter diesel met pompverstuivers uit de VW-stal. Een potent blok dat de ruim 1,7ton zware Grandis verassend vlot aan de voorwielen door het verkeer sleurt (0-100km/u in 10,8 sec / topsnelheid 195km/u), daar niet te veel brandstof voor in de plaats vraagt, maar met trillingen en een bovengemiddelde decibelproductie wel weegt op lange verplaatsingen. Het stevige onderstel, de kort gespreide zesbak en de lage koetswerkhoogte zorgen ervoor dat de Grandis zich ook op kleine kronkelbaantjes in z’n sas voelt. Dat is maar weinig monovolumes gegeven.