Mercedes S250 CDI BlueEfficiency LWB

Inleiding

Een S-klasse maken die minder dan 150gr/km aan koolstofdioxyde (CO2) uitstoot was ook voor eerbiedwaardig autobouwer Mercedes een "must". Vorig jaar in oktober maakte het voertuig zijn opwachting tijdens het Salon van Parijs. Nu is hij te koop vanaf € 78.650. De "downsizing" van motoren in de topklasse is al een poos troef om mee te kunnen in een klein volume van grote leasewagens waaraan meer geld is verdiend dan aan de kleine modellen. Auto55.be reed de "Long Wheel Base" die nog steeds geldt als één van de meest begeerde toplimousine's ter wereld. Vooral in China blijkt deze auto het goed te doen in de verkoop. Bij ons is het eerder een rariteit en we werden er dan ook op aangekeken. Op de vraag hoeveel die S250 kost, konden we niet anders dan de waarheid zeggen. Zoals wij hem reden, met dié complete uitrusting van alles d'r op en d'r aan: € 115.000. Wie hem leased betaalt € 1.975,97 per maand.

Het grote geheim van deze twee ton wegende auto die slechts 5,7l/100 km (!) aan dieselbrandstof verbruikt zit weggemoffeld in een viercilinder van 2143cm3 die ook al in de C- en E klasse te zien was. Met een boring en slag van 83 x 99 mm is het een behoorlijke lange-slagmotor die een hoog koppel verzekert. Liefst 500Nm tussen 1600 en 1800tr/m en de cilindervulling wordt geholpen door twee turbo's die snel op toeren komen zodat vanuit het onderste gedonder van de diesel trekkracht wordt aangemaakt. De turbo's duwen de verhitte laadlucht door een interkoeler die ze frisser en met meer densiteit naar de verbrandingskamers voert en onder een compressieverhouding van 16,2 : 1 spontaan doet ontbranden. Een nog groter geheim - ondertussen ontrafeld - is de 7G-Tronic automatische versnellingsbak. In het hoofdstukje rijden wordt verklaard hoe Mercedes die 2045kg leeggewicht van de S250 CDI in toom houdt.

De essentie zit in de elektronisch gestuurde bak die altijd aan ecorijden doet. Is de bestuurder hardleers en wiel hij daar niet van weten, kan hij ook via hendeltjes achter het stuurwiel zelf het schakelcommando in handen nemen. Hij beschikt dan over 204 pk (4.200tr/m) die toelaten om via de achterwielen in 8,2 tellen van 0 naar 100km/h te sprinten en 240km/h topsnelheid halen.

Exterieur

Massief en toch weer elegant overspant een carrosserie van 5226 mm lengte een wielbasis van 3165 mm. Met uitgeklapte spiegels is de S250 CDI "Long Wheel Base" precies 2120 mm breed en het is best van ze in te klappen als men sommige ondergrondse parkings binnenrijdt. De auto wordt dan met 1940 mm breedte wat slanker en het is dan alleen maar luisteren naar de dwingende parkeerhulp die het rijdend monument onder dak loodst. De bagageruimte biedt 560 liter (VDA) stouwcapaciteit. Alles aan de auto oogt imposant, statig en lenig. Onderaan de snoet liggen de led-lampjes die voor dagverlichting zorgen en ook in zijspiegels geven ze optische signalen.

Het geheel komt nooit plomp over (dat was ooit anders bij de S-Klasse). Dat wordt onderschreven door een Cd-waarde van 0,26 en door de complete afwezigheid van windgeruis, dit in tegenstelling tot de viercilinder die zich vooral bij een koud starten liefhebber van castagnetten-muziek toont zoals iedere dieselmotor. Bij het bereiken van de bedrijfstemperatuur gaat dat over in gezamenlijk gezoem met de versnellingsbak.

De achterdeur van deze prominente auto is lang doorgetrokken om een koninlijke instap te geven naar wat we gerust een salon mogen noemen. De voordeur is korter, maar als de bestuurder ze helemaal openzwaait beneemt de hele wagenbreedte 2974 mm. Bijna 3 meter! En daarmee is ook rekening te houden in parkings.

Aan de pomp maakt een heel eenvoudig openklapdeurtje en een even simpele dop het tanken comfortabel. De verrassing komt op de pomp: 5,3 tot 5,7 l/100 km buiten de stad en 7,0 tot 7,5 l/100 km in de stad en 5,7 l/100 km gemiddeld!

Op de flank van de auto, wat verder dan de voorwielen, staat een klein, voornaam label: "BlueEfficiency", wat duidt op een vooruitstrevende verbranding van de toegevoerde, kostelijke brandstof. In normale gedaante geniet de S250 CDI een B-label, in de LWB-versie een A-label. In mensentaal gezegd, volgens de huidige stand van technische zaken kan dat niet beter. De concurrentie -Audi incluis - is er zoals altijd op gevlast Mercedes naar de kroon, sorry, naar de Ster te steken. Maar iets vergelijkbaars is tot vandaag niet opgevoerd. De 275/45 R 18-banden geven extra allure aan de machine. Ze zijn breed, rollen groot over de weg en hun bandenspanning is binnenin af te lezen en te controleren. Instappen dus.

Interieur

Als we in de auto glijden ontvangt een beige lederen interieur ons in een verwennende zit. Knoppen alom, aanvankelijk vreemd, tot men ze gaat ontdekken en vaststelt dat Mercedes werkelijk niets is vergeten dat belangrijk is. Lijncontrole, spiegels die seinen of er al dan niemand in de dode hoek aankomt, afstandsregeling tussen voorligger door radar, oprecht teveel om op te noemen. Met zo'n auto moet je dan ook op ontdekkingsreis. Eer je alles hebt geassimileerd is de rijtijd voorbij. Alleen encyclopedisch kan je de leerschool in de handleiding verder zetten. Elektrisch bediende voorzetels, met geheugenstanden, dito hoofdsteunen, informatie allerhande, soms ver gezocht maar wel aanwezig. Natuurlijk is het hendeltje waarmee de elektronische versnellingsbak wordt gestuurd samen met het riante, net niet te grote stuurwiel, het cruciale element. Van "D" (Drive-) wordt ingeschakeld en je rijdt weg gaat een "fuzzy logic" de eerste twintig minuten van je rijgedrag in zich opnemen. Nadien reageert de elektronica op het persoonlijke rijgedrag van de bestuurder.

Achteraan is er de salon. Grote en kleine gestaltes worden er binnen gelaten door een koninklijke achterdeur en de zetels zijn zoals de beste thuis. In iedere voorzetelrug is een TV-scherm ingewerkt (optie, natuurlijk). Beenruimte is er zat. Luilekker cruisen op de achterbank, gereden door een chauffeur die met de wielbasis van de auto om weet te gaan. Het zitmeubilair heeft een massagefucntie, en de voorste zetels hebben een steunende zijrandfunctie in bochten met verrassende kurves. De zijkant van de zetelrugleuning komt letterlijk in je zij duwen, waardoor een stabiele zithouding blijft gewaarborgd.

Goed, duidelijk bedienbare GPS, audioinstallatie uit een concertzaal, MP3-, USB-aansluitingen, telefoon...het is er allemaal. Vanuit de zetels te bedienen zonder rekken en buigen door bestuurder en passagier. Dat is maar best ook, want de veelheid aan mogelijkheden die de S250 CDI biedt, kunnen de aandacht van de weg afleiden. Mercedes was zo vriendelijk bij de start een eerste instructie te geven. Paul Frère zaliger (Belgisch auto- en autosportmonument en uitmuntend autojournalist) weigerde altijd weg te rijden met een auto waarvan hij de finesses niet kreeg uitgelegd. Tegenwoordig stuift men weg alsof men alles weet. Niets is echter minder waar...

Veiligheid

De hele S250 CDI is één knoop van passieve en actieve veiligheid. Ook vaak met aspecten die de bestuurder tegen zichzelf beschermen. Zoals het bij verstrooidheid verlaten van de rijstrook. De auto remt dan heel even en herstelt de lijnrichting. Ook de waarschuwing dat men te dicht op een voorligger nadert en men zich best kan voorbereiden om te remmen is nuttig. De mogelijkheid de onderlinge afstand in te stellen dat eveneens. Zeker als met meer dan 2000 kg tegen een behoorlijke snelheid wordt gereden. Op tijd afremmen is dan een dringende boodschap. Vooraan zorgen geventileerde en geperforeerde schijfremmen en achteraan massieve schijfremmen voor het veilig verloop van dit manoeuvre.

Airbags, kreukelzones, perfecte gordels en hun "spanners" zijn allemaal logische details. Dan is er nog de actieve veiligheid in het weggedrag. In weerwil van zijn lengte, zijn grote wielbasis, is de S250 lenig in bochtenwerk met een dwingend verwittigend onderstuur als naar het grensbereik wordt gestuurd. Nog altijd in dit gebied van actieve veiligheid moet vermeld dat wie zich uit netelige situaties wil rijden, gerust op de kick-down kan duwen. De tweetonner schiet dan als een pluimpje uit de blokken en ontward de verkeersknoop met snelle reacties.

Stabiliteit komt van de luchtvering en twee stabilisatorstangen. Deze geeft onder alle rijomstandigheden comfort en efficiëntie. Desgewenst kan een hardere "demping" met een simpele knop op het dashboard worden ingesteld. Veiligheid is allesomvattend in de S250. De parkeerhulp geeft via een camera ook het veld achter de auto weer.

Rijgedrag

Automatisch rijden onthult (naast de motor) waarom een zo laag verbruik met een tweetonner mogelijk is. In de eerste vijf versnellingen schakelt de software van de sturing exact op 2000tr/m naar een hogere gang. De eerste is er gewoon om de stilstaande massa uit ruststand dwingen. De vijfde heeft een 1:1 verhouding. Dat wil zeggen dat motor en wielen dan hetzelfde toerental draaien.

De massa (eigengewicht, passagiers en bagage) is dan gelanceerd. Uit de natuurkunde herinneren we ons dat een lichaam in beweging, in beweging wil blijven. Dus is het technisch tijd om die motor wat van die massa te ontlasten door hem minder toeren te laten maken. De zesde en zevende gang hebben een (uitgesproken) overdrive-kenmerk (0,820 en 0,730 : 1).

Bij vertragen schakelt de zevenbak vanzelfsprekend automatisch terug en als wordt geremd tot stoppen in file of bij een verkeerslicht valt de motor door de start/stop-inrichting stil. Hij slaat vibratievrij en zonder veel herrie pas weer aan als het rempedaal wordt losgelaten. Remmen gebeurt efficiënt maar vraagt iets meer spierkracht dan verwacht. Hierdoor heeft men echter weer via het grondcontact een juiste fysieke- en mentale inschatting van het gewicht dat moet worden afgeremd. De bestuurder is naar ons gevoel scherpzinnig geëngageerd in deze actie.

Cruisen geschiedt in grote stilte, sturen door de snelheidsafhankelijke tandheugel gaat boterzacht en precies. Motorgeluid zou nog kunnen worden getemperd door meer inkapseling, maar dat materiaal weegt zo veel...En juist nog meer gewicht kan worden gemist als de pest in dat rijdende fort.

Conclusie

Een S-klasse maken die minder dan 150gr/km aan koolstofdioxyde (CO2) uitstoot was ook voor eerbiedwaardig autobouwer Mercedes een "must". Vorig jaar in oktober maakte het voertuig zijn opwachting tijdens het Salon van Parijs. Nu is hij te koop vanaf € 78.650 als kost een lange en stevig uitgeruste versie zoals wij hem reden algauw € 115.000. Het grote geheim van deze twee ton wegende auto die slechts 5,7l/100 km (!) aan dieselbrandstof verbruikt zit weggemoffeld in een viercilinder van 2143cc die ook al in de C- en E-klasse te zien was. Hij beschikt over 204pk en liefst 500Nm trekkracht die toelaten om via de achterwielen in 8,2 tellen van 0 naar 100km/h te sprinten en 240 km/h topsnelheid halen.

De carrosserie overspant een lengte van 5,23m, rust op een wielbasis van 3,16m en is met uitgeklapte spiegels precies 2,12m breed. Je kan ze omschrijven als massief en tegelijk elegant, maar als je ze in een krappe parkeerplaats probeert te loodsen, natuurlijk nooit als handig. De Cd-waarde bedraagt amper 0,26, getuige de complete afwezigheid van windruis. Maar bij een koudstart besef je wel dat er een diesel onder de kap zit.

De hele S250 CDI is één knoop van passieve en actieve veiligheid. Natuurlijk met een riante hoeveelheid plofkussens, maar ook vaak met aspecten die de bestuurder tegen zichzelf beschermen. Zoals het bij verstrooidheid verlaten van de rijstrook, dodehoekwaarschuwing, noodremhulp en radargestuurde afstandscontrole.

Aan de binnenzijde is het comfort van het hoogste allooi. Dat hoort ook zo in het vlaggenschip van een merk dat van comfort een speerpunt maakt. Zeker indien, zoals dit testexemplaar, gespekt met massagezetels en een weldaad aan schermen. Vooraan heb je een stevige dosis knopjes en functies om je in te bekwamen. Gelukkig kent Mercedes wat van logica en ergonomie en is het daarom geen onoverkomelijke taak.

Automatisch rijden onthult (naast de motor) waarom een zo laag verbruik met een tweetonner mogelijk is. In de eerste vijf versnellingen schakelt de software van de sturing exact op 2000tr/m naar een hogere trap. Gang 6 en 7 zijn steeds een overdrive. Niet dat je daar als bestuurder wat van merkt - de overgangen gaan door boter. Remmen en sturen zijn dan weer gezegend met een uitgelezen hoeveelheid feedback.