Mercedes GLE Coupé 350de

Inleiding

De eerste drie generaties kenden we de GLE als M-Klasse. Het gamma werd te ingewikkeld. De lancering van een coupé in 2015 was het ideale moment om ook de badges te vervangen. De eerste uitvoering ervan stond niet lang in de catalogus, want nu is er al een nieuwe. Dat wil niet zeggen dat er wat mis mee was. Eerder het tegendeel. Het model is belangrijk genoeg om het zo snel mogelijk in het kielzog van de gewone GLE te lanceren.

Snoepen bij de BMW X6

Je kon er al van bij het begin niet omheen: Mercedes gebruikte de GLE Coupé om klanten van de BMW X6 af te snoepen. Het recept was identiek en ook uiterlijk lijken de modellen op elkaar. Dat auto’s als deze in selecte delen van Azië en de VS erg goed in de smaak schijnen te vallen, maakte de beslissing alleen maar eenvoudiger, al zijn er inmiddels ook nieuwe kapers op de kust: de Porsche Cayenne Coupé en Audi Q8 bijvoorbeeld.

Stekkerhybride met diesel

Bij de marktintroductie bestaat het aanbod uit een 350d en 400d - zescilinder diesels met 272 en 330pk. Wie een benzine wil, moet minstens voorlopig, noodgewongen uitwijken naar een model met AMG op de kofferklep en het nodige uiterlijke vertoon. Die GLE 53 melkt z’n drieliter zescilinder lijnmotor voor 435pk en 520Nm. Wij gingen echter op pad met de GLE 350de, de stekkerhybride. Ja, in combinatie met een dieselmotor. Een zeldzaamheid, maar Mercedes opteerde er toch voor omdat het weer een paar grammen CO2 scheelt. Later komt er overigens ook nog een plug-in-hybrid met benzinemotor. Dat illustreert dat automerken ook niet meer weten van welk hout pijlen maken.

De prijs, niet onbelangrijk beseffen we, is er nog niet. Op veel minder dan 75.000 euro voor de instapper hoef je echter niet te rekenen. Deze stekkerhybride zal tegen z’n nog hogere aanschafwaarde (we schatten nog eens 10.000 euro extra) wel fiscaal voordeel plaatsen.

Exterieur

De auto was al meer dan 100 jaar oud eer iemand op het idee van een SUV met sportieve lijnen kwam. Dat het zo’n lange tijd duurde mag niet verwonderen. Echt logisch is het concept niet. Een aankoop in deze voertuigklasse is er dan ook bij uitstek één van het hart en niet van het brein. De Duitsers doen er dan ook alles aan om ervoor te zorgen dat je hart er sneller van gaat slaan. Wulpse plooilijnen over de motorkap, een hoge oplopende schouderlijn, grote geaccentueerde wielbogen, een dikke grille en ruim gedimensioneerde luchthappers. Die laatste zijn overigens vooral vals en echt veel ijver ging er niet in de camouflage daarvan.

Geïnspireerd door Mercedes CLS

Het uiterlijk kreeg een extra dosis stijl van de CLS geïnjecteerd. Dat zie je nog het meest aan de vorm van de lichtblokken. Voor het overige was de GLE Coupé zo te zien precies goed. De afmetingen wijzigingen immers nauwelijks. Je hebt een oppervlakte van 4,93 bij 2 meter nodig om hem te parkeren. Respectievelijk 4 en 0,7cm meer dan voorheen. De ingenieurs besteedden wel heel wat aandacht aan aërodynamische details. Daardoor daalt z’n luchtweerstandscoëfficient van 0,35 naar 0,32. Negen percent gladder en dat zal je merken aan het verbruik.

Geen concessies voor hybride

Mercedes vond nog vijf liter extra koffervolume. Dat bedraagt voortaan 655 liter. Je zal echter vooral jubelen om z’n grotere kofferklep. 3,5cm breder. De laaddrempel is nog steeds niet echt laag, maar hij is toch al 6cm verder uitgesneden dan voorheen. Een wereld van verschil. Het is overigens opmerkelijk dat je aan de forse accu onder de koffervloer helemaal geen stouwvolume moet prijsgeven. Het merk geeft deze stekkerhybridevariant daarvoor een andere structuur aan de achterzijde. Zelfs de ophangingspunten voor de achteras werden aangepast.

Interieur

Het is verleidelijk om bij het opengooien van de portieren meteen je aandacht op de indrukwekkende boordplank van de GLE te richten. Maar we beginnen achteraan met de nogal voor de hand liggende opmerking dat passagiers het leven aan boord van de conventionele GLE wellicht aangenamer zullen vinden. Ze hebben er meer kruinruimte, een beter uitzicht en profiteren er van een wielbasis die groter is. Om tot meer dynamische proporties en een levendiger weggedrag te komen, kort Mercedes die hier immers 6cm in.

Minder ruim dan GLE vijfdeurs

Ten aanzien van zijn voorganger is de maatvoering vooraan identiek en win je achteraan een paar centimeters omdat de rugleuning van de achterbank instelbaar is. Natuurlijk is het niet zo dat het comfort of de afmetingen veel te wensen overlaten - alleen biedt de conventionele GLE nog meer.

De integratie van het geheel digital dashboard is uit de kunst. En wat belangrijker is: Mercedes heeft er een echte USP (Unique Selling Point) meer in huids. Het oogt niet alleen hoogtechnologisch, maar ook nog eens stijlvol en verzorgd. En ondanks de afwezigheid van een schaduwkap is de afleesbaarheid nooit een probleem. De functies zijn ook erg geavanceerd. Zo geavanceerd eigenlijk, dat het soms problematisch wordt. Het ding kent meer kunstjes dan je redelijkerwijs nodig kan hebben.

Veiligheid

Omdat de structuur nagenoeg identiek is aan die van de GLE met hoge daklijn, moet deze Coupé niet specifiek door de EuroNCAP getest worden. De vijf sterren topscore kan gewoon overgenomen worden. En het is niet alleen de structuur, maar ook het elektronische veiligheidsniveau dat geavanceerd is. Dat laatste wil wel eens op de zenuwen werken, maar het is hier meer dan behoorlijk verfijnd.

Niet omdat het moet

We geven de GLE Coupé ook een pluim omdat de fabrikant veiligheidsverhogende systemen voorziet waarvoor het geen extra punten kan sprokkelen bij de EuroNCAP. Er is dus een bekommernis voor reële veiligheid, en niet alleen voor die op papier. Een voorbeeld? De pyrotechnische plofkussens die in de zetels gemonteerd worden. Die zorgen er bij een zijdelingse aanrijding voor dat inzittenden naar het midden van de auto worden geduwd. Dat scheelt cruciale centimeters die levens kunnen reden.

Rijgedrag

Vanaf 2020 moet de gemiddelde CO2-uitstoot in Europa drastisch omlaag. Lukt dat niet, dan riskeren de automerken fikse boetes. Deze GLE 350d is het uitgelezen middel om die te vermijden. De homologatiecyclus telt elektrisch gereden kilometers immers als uitstoot- en verbruiksvrij. Hier is de accu behoorlijk groot: 31,2kWh. Genoeg voor minstens 80km rijbereik op de elektromotor. In casu combineert Mercedes die met een viercilinder diesel. “De meest efficiënte motor die we hebben” zeggen de Duitsers. Meer dan 1,3l/100km of 34g/CO2/km wordt niet op z’n paspoort gestempeld. Omdat er aan diesel tegenwoordig een negatief imago hangt, komt er later ook nog een combinatie met een benzinemotor. Pas overigens op met die officiële cijfers. In de praktijk is hij in z’n elektrische modus niet echt zuinig. Logisch, wanneer het je gewicht bekijkt. Rijklaar weegt hij 2,7 ton (!!). Als hybride overtuigt hij wel, met dank aan de zuinigheid van de diesel en het vermogen om erg veel energie te recupereren.

Elke nacht in het stopcontact

Een stekkerhybride is eigenlijk alleen zinvol wanneer je zo vaak mogelijk elektrisch rijdt. Elke nacht aan de draad dus. De ganse nacht, in geval van een conventioneel stopcontact. Snelladen kan dan weer in een half uur, maar dan heb je een hoge prijs aan je been.

In normale omstandigheden heb je aan die elektromotor voldoende. Je kan er tot 160km/u meer halen en hoewel hij slechts 136pk levert, garandeert z’n trekkracht van 400Nm adequate prestaties. Werken de twee aandrijflijnen in tandem (320pk en 700Nm), dan is hij zelfs ronduit snel. Hij kan naar 100km/u in 6,9 seconden. Het stuur- en veergedrag is voorbeeldig, ook zonder de meest geavanceerde ophanging aan te stippen. Alleen in de bochten merk je dat z’n slimme elektronica overuren moet kloppen om gezwind van richting te veranderen. Maar het werkt wel. Dit nijlpaard danst ballet.

Conclusie

Weinig auto’s zijn zo onlogisch als deze SUV-Coupé. Met stekkerhybride aandrijflijn op de koop toe. Voor z’n dynamisme - dat is hij aan z’n uiterlijk verplicht - moet hij de fysica verschalken. Slimme elektronica die de trekkracht per wiel optimaliseert krijgt die klus echter aardig voor mekaar. En om fiscaal verteerbaar en zuinig te zijn, doet hij beroep op de voorliefde van de regelgeving voor de stekkerhybride. Als EV verbruikt hij aardig wat. Als hybride is hij wel overtuigend zuinig, met dank aan die efficiënte diesel.

Onlogisch, ja. Geslaagd: ook.

Ondanks die eigenaardige spagaat werkt de GLE Coupé wél. Als het uiterlijk je aanspreekt, wordt je niet door het weggedrag teleurgesteld. Z’n interieur vraagt wel concessies ten aanzien van de reguliere GLE, maar het blijft uitgesproken ruim en comfortabel. De technologie is complex, maar de uitstraling van de boordplank kan niet ontkend worden. Kortom, de GLE Coupé is een moeilijke oefening met een geslaagd resultaat.