Mercedes CLS 350d

Inleiding

Het is van 2003 geleden dat Mercedes de eerste generatie van de CLS in het leven riep. Een vlijmscherp gelijnde vierdeurs die prompt uitgroeide tot een stijlicoon. Van de tweede generatie kwam er ook nog een Shooting Brake, maar deze derde generatie doet het weer uitsluitend in de originele vorm. Voor de dynamisch gelijnde break was op de boekhoudafdeling onvoldoende enthousiasme op te wekken. Het loont meer om dan een extra SUV of crossover te verzinnen.

De basis voor de CLS is net als 15 jaar geleden de E-Klasse. Maar z’n lijnen zijn flink verschillend. Dat moet ook want daaraan dankt deze creatie z’n bestaansrecht.

Het aanbod

Het gamma omvat een reeks vier- en zescilinder lijnmotoren. Maar je kan die deze maand nog niet allemaal bestellen. Je moet het voorlopig doen met één van deze drie zespitters: een CLS 350D die 74.173 kost, een CLS 400D die je € 78.650 armer maakt en ertussen de € 77.077 dure CLS 450 benzine. Allen beschikken ze over een automaat met negen verzetten en vierwielaandrijving. Erboven zit ook nog een CLS 53 AMG, ook al een zes-in-lijn en dus louter een opstapje naar nog meer AMG-geweld in de toekomst. Niet wat je zou zeggen aan z’n sprinttijd van 4,5 tellen.

Exterieur

De CLS is een flink uit de kluiten gewassen berline, al wordt dat door de glooiende lijnen en de schaars maar efficiënt aangebrachte koetswerkplooien gecamoufleerd. Van aan z’n neus met agressief vormgegeven koplampen tot aan de dubbele staartlichten meet je 5,01m. De breedte bedraagt 1,89m en de hoogte 1,42m. Tussen beide assen tenslotte, ontwaren we een afstand van net geen 3 meter. Cijfers die zelfs in de buurt komen van die van een S-Klasse.

Je hebt ons niet nodig om een oordeel over het uiterlijk van de derde CLS-generatie te vellen. Maar misschien wel om uit te maken dat deze de meest aërodynamisch tot nog toe is. De Cw-waarde bedraagt slechts 0,26.

Interieur

Ga naar je Mercedes-verkoper en hij zal je alles vertellen over de slimme boordelektronica, het sfeerlicht dat van kleur verandert wanneer je de airco verzet en een schier eindeloze plejade aan elektronische snufjes, gadgets en vergezochte gizmo’s. Daar wordt hij immers voor betaald. Wij willen het vooral over de basiselementen hebben. De materiaalkeuze (uitstekend), de afwerking (idem) en de ergonomie. Bij dat laatste moet je steevast aanvoeren dat het Comand-systeem van het merk met de Ster gewenning vergt. Vooral omdat de bedieningsorganen niet zo intuïtief zijn als een aanraakscherm. Maar eens je in de smiezen hebt hoe het allemaal functioneert, gaat het vlot.

Ingekapseld

Ten tweede moeten we aanstippen dat je in de CLS uitstekend zit. Bijzonder degelijk meubilair, een instelbaar stuur en instrumentarium dat goed afleesbaar en helemaal configureerbaar is, zorgen daarvoor. Waar zo’n CLS dan weer minder op scoort is op de zichtbaarheid rondom. Spiegels, schuine voorruitstijlen en de smalle ramen maken dat je flink in je zetel zit te dansen wil je alles om je heen gezien hebben. Vervelend voor de één, terwijl de ander dat ingekapselde gevoel achter de kleine voorruit net fijn vindt.

Nu voor vijf

Op de achterbank merk je weinig van een beknotte hoofdruimte. Werp je blik erop en je zou denken dat de CLS net als voorheen een vierzitter is, maar ditmaal kan er in het midden wel degelijk iemand plaatsnemen. Dat geeft je toch weer net iets meer flexibiliteit. Net als de 40:20:40 neerklapbare achterbank overigens. Je kan er de standaard toch al 520l grote koffer nog verder mee uitbreiden, al verzaakt Mercedes wel aan het geven van een cijfer met neergeklapte achterbank.

Veiligheid

Onze tester is niet louter voorzien van de zes-in-lijn diesel met 286pk en 600Nm, z’n geavanceerde onderstel (meerarmig op voor- en achteras) is ook nog eens voorzien van adaptieve luchtophanging. Een prijzige optie, die ervoor zorgt dat je met een druk op de knop van een ongemeen comfortabele auto kan gaan naar eentje die ribbels en wegbochels naar je ruggengraat stuurt. Nochtans heeft de CLS geen uitersten nodig om snedig om een bocht te sporen. Hij combineert die eigenschap ook moeiteloos met het meest wollige comfort.

Moeiteloze prestaties

De automaat kan je eigenlijk niet op fouten betrappen. Goed maar, want zo’n negentrapper doet eigenlijk altijd iets. Gevoelloos, moet je stellen. Het paart aardig met de trekkracht die al vanaf 1.200t/min ter beschikking staat. Die stuwt de CLS in deze verre van krachtigste uitvoering al moeiteloos vooruit. Het gaspedaal in het tapijt begraven legt, als zeldzaam minpuntje, wel bloot dat je regelmatig van verzet moet wisselen.

Van deze tijd

Een trage CLS is er niet en komt er niet. Zelfs deze tijdelijke instapper (viercilinders komen nog) rept zich in minder dan 6 seconden naar 100 en moet door een begrenzer beteugeld worden. Tegelijk vergt de zescilinder die profiteert van een nieuwe 48V-architectuur die de mogelijkheden van een start/stop-systeem zelfs uitbreid met tijdelijke acceleratie-ondersteuning, behoorlijk weinig brandstof. 5,6l/100km is dat op papier of niet meer dan 148g/km. De realiteit doet er wat bij, maar je wordt minder gestraft dan bij blokjes die je steeds op de adem moet trappen. We realiseerden 6,2l/100km voor we de speurtocht naar het dynamisme aanvatten. Daarover gesproken: de CLS is een efficiënte auto die niet houdt van flamboyant rijden. Duidelijk een kind van deze tijd.

Rijgedrag

De CLS is gebaseerd op de Mercedes E-Klasse. De jongste generatie daarvan is al twee jaar op de markt en werd destijds ook door de EuroNCAP op botsveiligheid getest. Met een uitstekende score van 5 sterren waarachter individuele deelscores schuilgaan. 95% voor volwassenen, 90% voor kinderen, 77% voor voetgangers en 62% voor elektronische snufjes. Dat laatste mag je gerust opmerkelijk noemen, want de E-Klasse (en dus ook deze CLS) komen soms al aardig in de buurt van zelfrijzende auto’s die zich met van alles bezighouden. Maar je moet er wél voor bijbetalen. Veel zelfs. En dan telt het niet.

Conclusie

Generatie 3 van de Mercedes CLS. En dan wil er wel eens wat water bij de wijn komen. Want die trendgevoelige klant van de eerste generatie is natuurlijk al lang uitgeweken naar iets anders. Wellicht zit die nu aan het stuur van een SUV-Coupé. Nochtans stopt Mercedes met z’n eenvoudige en krachtige lijnen deze jongste telg ook weer in een unieke hoek. En nu die op de achterbank plaats biedt voor 3 inzittenden, is die bijna net zo veelzijdig als de E-Klasse waarvan hij is afgeleid.

Comfortabel, tenzij je dat écht niet wil

Net zo comfortabel ook, tenzij je dat echt niet wil (instelbare ophanging). Stil en de 48V-architectuur waar deze zescilinder niet eens alle mogelijkheden van benut, toont zich ook in realiteit erg zuinig. De ster van het verhaal moet echter het interieur zijn. Wie houdt van gadgets, gizmo’s, vergezochte functies en grote schermen, bindt zich best een slabbetje om. En wie het daar niet mee heeft: de afwerking en materiaalkeuze is ook weer boven kritiek verheven.