Mercedes CLA 220 CDI

Inleiding

Mercedes strekt z'n tentakels uit tot in nieuwe segmenten. Dat past allemaal in de bikkelharde concurrentiestrijd in het luxesegment, al zitten achter de trend om meer compacte wagens te bouwen natuurlijk ook nog onderstromen omwille van een opgelegde lagere gemiddelde CO2-uitstoot voor het gamma en de noodzaak om de klantenbasis met nieuw, jonger, vlees te verrijken. De A en B-Klasse groeiden omwille van die manier al uit elkaar en vanaf heden mag ook de nieuwe CLA de bonzen van BMW en Mercedes nerveus maken. En dat lukt.

Nochtans heeft deze dynamisch gelijnde vierdeurs ook enkele hindernissen te overwinnen. De vanafprijs van € 27.951 voor de 122pk sterke CLA 180 is bezwaarlijk mals te noemen. Een CLA 200 met 156pk kost al € 32.065 en de 211pk krachtige CLA 250 wisselt als voorlopige gammatopper voor niet minder dan € 39.204 van eigenaar. De testauto is een 2,2l dieselcentrale die 170pk opwekt in ruil voor minimaal € 37.389, al is er al een 1,8l grote CLA 200CDI vanaf € 31.339. Voor een voorwielaangedreven diesel van het formaat van een Astra vierdeurs is dat evenzeer niet weinig, maar misschien heeft Mercedes er een argumentatie voor.

Exterieur

Het lijnenspel van de CLA is een deskundig geweven net van plooilijnen en assertieve stijlelementen die maar één doel hebben - de klant strikken. Maar wij worden niet betaald om ons daarin te laten vangen, dus laat ons eerst maar eens wat beweringen van de constructeur tegen het licht houden. Zo is het model 4,62m lang, 1,77m breed en 1,43m hoog en volgt zijn koets een klassiek drievolumerecept. Dat van een klassieke vierdeurs dus. Wat Mercedes eraan toevoegt is een dak dat een tikkeltje boller is (maar het is ook niet meer dan een aanpassing na de komma, wat duidelijk wordt als je je aandacht niet laat afleiden van zaken als de raamomlijsting, zwarte b-stijl of de hoog opgetrokken portieren) en zijruiten zonder frame. Voor Mercedes is het voldoende om van een vierdeurs coupé te spreken. De bewijslast duidt evenwel op een marketingsaus die over een traditioneel concept is gegoten om de verteerbaarheid ervan te bevorderen.

De jus waarin de CLA is gemarineerd is niet bepaald van het lichte type. Er zitten stevige brokken design in en die wijken ver af van de discretie die de Duitsers zich de afgelopen decennia meester maakten. Druk uitgewerkte bumpers, grote achterlichtblokken, kiewen, koelsleuven, bulten op de motorkap... het is er allemaal. De testversie moet zelfs op zwart gelakte velgen de kilometers malen. En dan hebben we het nog niet eens over de vouwlijnen op de flank gehad. Erg druk allemaal en dat zal wel fantastisch zijn als je daar een zwak voor hebt.

Over mooi of lelijk kan je als lezer ongetwijfeld zelf een oordeel vellen. Als het op luchtweerstand aankomt, moeten ook wij afgaan op de cijfers van de constructeur. En Mercedes pakt daar uit met een coëfficiënt van 0,23 (en 0,22 voor de nog niet leverbare maar wel reeds te bestellen CLA 180 BlueEfficiency), meteen de recordwaarde in z'n segment. Dat heeft natuurlijk wel met de gladde buitenpanelen, maar vooral met werk dat aan de onderzijde werd verricht. De CLA is aan de onzichtbare kant immers nagenoeg vlak en geheel dicht. De strijdt om elke druppel brandstof zal meer en meer autoconstructeurs in de toekomst verplichten om soortgelijke beslissingen te nemen, maar deze telg met ster op de neus heeft het nu al.

Interieur

De binnenzijde verwelkomt je met een dashboard dat erg veel weg heeft van dat van de A-Klasse en zetels die er helaas veel beter uitzien dan ze steunen. Zo'n halve sportkuipjes met geïntegreerde hoofdsteunen kunnen echt wat vriendelijker zijn voor de onderrug, menen we. De boordplank is op de topversies getooid met een scherm dat er van ver tegenaan gekwakt lijkt ondanks een door Apple geïnspireerde afwerking, maar waarop nu een hele hoop multimediafuncties - zoals ook twitter en facebook - te bedienen zijn. Meer belang hechten we echter aan de duidelijk afleesbare grote klokken en de voor de Mercedes-klant intuitieve bediening, terwijl nieuwkomelingen bij het merk (en dat horen er voor dit model heel wat te zijn) best even aanstippen dat de hendel rechts aan het stuurwiel de selectiehendel van de automaat is, terwijl het linker exemplaar alle andere functies voor z'n rekening neemt, bijgestaan door een klein stuurstokje aan dezelfde kant voor de snelheidsregelaar.

Zoals je mag verwachten is de afwerking boven elke vorm van verdenking verheven. Terwijl persmappen veelal de boel wat rooskleuriger proberen voorstellen dat de realiteit is, is de zin voor detail best duidelijk. Sfeerverlichting is leverbaar, de vijf ronde verluchtingsroosters tillen het geheel door hun detaillistische uitwerking naar een hoger plan en ook de materiaalkeuze overtuigt.

Vooraan heb je voldoende plaats, maar het is vooral in de breedte duidelijk dat er geen zeeën ruimte zijn. Achteraan is er op de 2+1 achterbank ook ruimte voor volwassenen. Vooral op de uitgesneden buitenste zitplaatsen, terwijl je in het midden zowel in de breedte als in de hoogte wat extra centimeters zou wensen. En de vormgeving van de voorzetels doet er de knieruimte ook geen cadeaus.

Mercedes weet best goed hoe je een berline - excuus, vierdeurs coupé - bouwt. Een flink koffervolume is eigen aan het segment, en de CLA kan dan ook uitpakken met 470l stouwcapaciteit. De klep die de toegang verzekert moet uiteraard een meerdere herkennen in een vijfdeurs, maar door het geheel ver open te laten zwaaien voor de achterruit, pakt ook deze trendy Mercedes uit met een rationeel goede laadopening. Enkele andere rationele elementen schitteren dan weer door afwezigheid. Je kan het interieur afspeuren zo lang je wil, maar handgrepen tegen het dak of zoiets simpels als een kledinghaak zijn niet te vinden.

Veiligheid

Voorlopig doen we nog de moeite om de aanwezigheid van zes airbags, stabiliteitscontrole, ISOFIX bevestigingspunten en driepuntsgordels en hoofdsteunen op alle zitplaatsen te vermelden, maar eigenlijk zijn (op de gordijnairbags na) al die zaken gewoon verplicht. Mercedes haalt op de CLA echter nog heel wat uit de kast dat geen must is en voor het eerst in dit segment z'n intrede maakt.

De CLA beschikt onder meer over slaperigheidsdetectie en een antibotsradar met adaptieve noodrembekrachtiging die voortaan vanaf 7km/u werkt terwijl dat systeem op andere Mercedesmodellen pas vanaf 30km/u in actie kwam. Stip ook nog de radargestuurde cruisecontrol aan in de optielijst en je hebt een systeem dat de auto zelf kan afremmen vanaf snelheden tot 200km/u. Nog meer snufjes? Dan hebben we dodehoekwaarschuwing, de rijstrookassistent (die tussenkomt via de remmen en niet via de stuurinrichting zoals bij sommige andere producenten) en de grootlichtassistent die ervoor zorgt dat je niemand verblindt. Een actieve parkeerhulp (optie) kan tenslotte het voertuig automatisch parallel of loodrecht op de weg parkeren.

Voor de laatste functie in bovenstaande alinea stuurt Mercedes de elektromotor van de stuurbekrachtiging autonoom aan. En dat is niet de enige situatie waarin dat gebeurt. De ESP-rekenmodule activeert die motor ook om tegen te sturen bij overstuur, stuurcorrecties door te voeren bij het remmen, bij te sturen als de wielen tractie verliezen, de glooiing van een weg te compenseren of het effect van zijwind te reduceren. Als bestuurder heb je daar voortaan geen flauw benul meer van. Hoewel het de hele boel natuurlijk wat makkelijker (en saaier) maakt, stellen we ons de vraag of bovenstaande reacties niet relevant zijn voor hij of zij die z'n voeten op de pedalen houdt. Stof om over na te denken.

Rijgedrag

Een kleine dissectie van de ingewanden maakt onherroepelijk deel uit van deze rubriek. In casu hebben we te maken met een dwars over de voorwielen ingebouwde 2,2l viercilinder common-rail diesel. Die wekt niet alleen 170pk (3.400 - 4.000t/min) en 350Nm (1.400 - 3.400t/min) op, maar voldoet dankzij een meerfasige uitlaatgasrecirculatie ook reeds aan de Euro 6-norm. De motor wordt gepaard aan een zeventrapsautomaat met dubbele koppeling en drijft de voorwielen aan die door conventionele McPhersons worden geleid en vooral op de elektronica in de vorige rubriek leunen om daarbij hun manieren te houden. Het wordt gecombineerd met een achteras van het multilinktype (driearmig in dwarsrichting en aan weerzijden een geleidingsarm in langsrichting).

De prestaties zijn erg aardig. Enerzijds is er de sprinttijd van 8,2 seconden en de top van 230km/u, anderzijds is er het verbruiksgemiddelde vanaf 4,2l/100km (of 109gr/CO2/km). De test deden we met zowel een exemplaar met comfort-ophanging als met de optionele sport-ophanging, beiden op 18-duimers eerder dan op de standaardvelgen met een diameter van 16 duim. In die combinatie stuurt de comfortophanging best dynamisch en terwijl oneffenheden op een beheerste manier worden verteerd, blijft Mercedes zelfs daar ver uit de buurt van een vliegend tapijtgevoel. De sportophanging scoort niet beter, zelfs niet bij een hoger tempo. Onder druk van de marketingafdeling is die harder dan ze efficiënt is, wat betekent dat de CLA nerveuzer wordt. De stuurinrichting compenseert dat wel, maar dat is symptoombestrijding. En dan komt er zowaar nog een AMG-ophanging die nog minder wielbeweging zal toelaten.

De elektromechanische stuurbekrachtiging biedt weinig gevoel maar is wel degelijk en lineair bekrachtigd, waardoor ze tot de betere in het segment behoort. En ze heeft een behoorlijke zelfcentreerfunctie. Met alerte reacties, een aandrijflijn die zich slechts sporadisch laat horen en een koets die je precies kan zetten, toont de CLA zich zowel snel als beschaafd en welgemanierd. Maar wegsteken dat het een voorwielaangedreven diesel is? Nee dat doet hij ook niet. De Mercedes C-Klasse uit eigen rangen ziet er dan wel een stuk minder blits uit, maar weet met voorwielen die alleen moeten sturen en achterwielen die duwen een groter comfort te combineren met een rijdynamiek die mijlen afstand neemt van deze nieuweling. Dat is de natuurlijke orde der dingen.

Conclusie

Het moeten zowel spannende als opwindende tijden zijn bij Mercedes. Want de Ster straalt voortaan ook over segmenten die de Duitsers tot op heden links lieten liggen. En de CLA, die eigenlijk een als coupé vermomde vierdeurs van de A-Klasse is, zit voortaan helemaal vooraan op de stormram. Het maakt alvast enkele andere Duitse luxespelers behoorlijk nerveus. En nochtans is de CLA geen koopje. Voor minder dan € 27.591 is er geen exemplaar te koop en de CLA 220 CDI met zeventrapsautomaat met dubbele koppeling op onze testbank kost minstens € 37.389. De sprinttijd van 8,2 tellen, top van 230km/u en het verbruiksgemiddelde van 4,2l/100km zijn allemaal uitstekend, maar voor dat geld zijn er producten te koop die een pak meer sportiviteit op tafel leggen en die beklijvender om sturen zijn.

De CLA levert immers een eerder steriele rijbeleving, al schreeuwt zijn uiterlijk schor een andere boodschap. Bemoeizieke elektronica heeft overigens steeds een vinger in de pap van de besturing. Wie comfort liefheeft laat ook best al te grote velgen of de sportophanging links liggen. Laveer om de valkuilen heen en je eindigt met een Mercedes die met plezier kilometers maalt, zoals dat hoort. De kloof met de C-Klasse blijft evenwel groot en dat is gezien de grote verschillen in architectuur niet meer dan normaal.

Duits degelijk, en erg goed afgewerkt is hij als vanouds. De beschikbare snufjes houden de vinger aan de pols van de laatste trends en als het op veiligheidsvoorzieningen aankomt, windt hij zowat elke concurrent om de vingers.