Mercedes B 180 CDI

Inleiding

Heel lang geleden, toen nog maar een insignificant percentage van de Belgen het voorrecht van een eigen auto genoot en 's lands wegen ... mja, zowat in dezelfde staat moeten verkeerd hebben als vandaag, was kiezen welke auto je moest kopen nog niet zo'n gedoe. Wie vandaag een geschikte gezinswagen wil vinden in het aanbod, wensen we bij deze een stevige portie doorzettingsvermogen toe. Want eenvoudiger zijn de zaken er niet op geworden. Het aantal merken dat naar je gunsten dingt is groot en de wildgroei aan (tussen)segmenten vergemakkelijkt de zoektocht allerminst.

Eén van de autobouwers die schuldig bevonden wordt aan die immer uitdijende autocornucopia is Mercedes-Benz. De Duitsers spuien sneller nieuwe segmenten dan hun schaduw en doen dat quasi ongestraft. Omdat ze doorgaans steengoede producten afleveren natuurlijk, maar ook en vooral omdat op de hoogste treden van de voedselpiramide het nut van deze of gene wagen al eens wat minder in vraag mag worden gesteld. Heel anders gaat het eraan toe in het drukbevolkte C-segment, waar compacte monovolumes net wel op de laatste rationele letter worden afgerekend. In 2005 deed Mercedes met z'n B klasse wat Audi en BMW tot op heden nog niet hebben aangedurft: het ging zich moeien in de strijd. Hoewel "die grote van de A-tweeling" niet iedereen kon overtuigen van zijn adellijke afkomst, kaapte hij toch maar mooi een dikke tien procent van het marktaandeel weg. Meer nog, meer dan één op vijf verkochte Mercedes-Benz is tegenwoordig een B. Om maar te schetsen hoe belangrijk dit model voor de constructeur is geworden.

Terwijl de A-klasse het éénvolumeprincipe vaarwel zegt en zijn pijlen voortaan richt op hatchbacks als de Audi A3, BMW 1 en Volvo's nakende V40, blijft de B wel bij de leest. Al verandert zowat alles, zodat we vandaag van de tweede generatie mogen spreken. In België valt de B-Klasse te krijgen als B 180 met 122pk benzinemotor voor € 24.926. De B 180 CDI diesel kost minimaal € 26.499. Het is deze laatste die we vandaag de sporen geven.

Exterieur

Terwijl 's lands wegen smaller worden en de open ruimtes schaarser, blijven auto's tot nader order nog doodleuk in alle richtingen uitzetten. De B is voortaan 4.359mm lang, 1.557mm hoog en 1.786mm breed. Dat betekent dat ook Mercedes' nieuwe monovolumer in de plus gaat, behalve wat de totale hoogte betreft want die slinkt met zo'n 5cm. Dat komt omdat het merk afstapte van de dubbele vloer, waaronder plaats werd voorbehouden voor alternatieve aandrijvingen. Het levert een lagere rijhoogte op, met behoud van een nog steeds relatief hoge zitpositie én een toename van de binnenruimte. Mercedes heeft niet alleen getracht de koets met deskundig gepositioneerde vouwlijnen een dynamischer uiterlijk te geven - het had ook bijzonder veel oog voor de aerodynamica. De B heeft daardoor een spectaculair lage Cx van 0,26 en met eco-pakket wordt dat zelfs 0,24. Voor een compacte monovolume is dat ronduit schitterend. Tegenover zijn voorganger is de typische look van een rationele monovolumer ietwat vervaagd en schemert een meer dynamische en standingvolle verschijning door.

In vooraanzicht is elke merkverwarring uitgesloten. De kenmerkende lichtblokken met ingewerkte LED dagrijlichten en het steevast ingewerkte logo in de imposante grille doen denken aan de huidige C-klasse. Van opzij bekeken eisen twee scherpe vouwlijnen alle aandacht op, die het dynamisme van de nieuwboren alleskunner nog wat verder onderstrepen. Stijgen we meer naar achteren en naar boven, dan wordt het allemaal wat minder frivool. De saaie dakpartij en C-stijl en de erg rechte achterklep zorgen ervoor dat de "busjeslook" toch niet helemaal is uitgegomt. Niet getreurd echter: dit is een Duitser dus is er altijd nog redding mogelijk vanuit de optielijst. Met passend lichtmetaal en een chroomstripje hier en daar hoef je je met de B in geen enkel gezelschap te schamen. Al loopt de kostprijs dan wel gauw op.

Interieur

Het model is dan wel bijna 5cm lager dan voorheen, toch nam de hoofdruimte binnenin toe. Dat komt zoals reeds vermeld omdat Mercedes afstapt van de sandwichvloer. Daardoor is de zithoogte met maar liefst 86mm afgenomen. De zetels zijn nu ook wat rechter gezet, om meer plaats in de lengte te creëren. De koffer is daardoor minimaal 488 liter groot en omdat de achterbank (optioneel aan € 684) over 14cm verschuifbaar is, zwelt het volume al tot maximaal 666 liter zelfs voor je de achterzetels neerklapt. Doe je dat toch, dan zijn een vlakke laadvloer en een beschikbaar volume van 1.545 liter je deel. Ook het ruimte-aanbod in het passagierscompartiment verrast in positieve zin. De ruimtelijke indruk wordt geholpen door de royale vrije hoofdruimte en de goede zichtbaarheid rondom. De zetels steunen goed en blijven dat doen over langere afstanden. We zijn vooral vol lof over de fenomenale hoofdsteunen, die niet alleen zalig steunen maar ook prima instelbaar blijken, wat de rijhouding helemaal áf maakt.

Omdat onze testwagen is afgewerkt met het Launch pakket - dat in wezen het Sport pakket bundelt met bi-xenons en LED-dagrijverlichting voor een schappelijke(re) prijs - pronkt voor je neus een lederen sportstuur met contrasterende witte stiksels. Best aardig allemaal, maar het ding staat daar niet echt op zijn plaats. De rest van de boordplank is eerder elegant en zelfs wat speels uitgewerkt dan sportief. Hetzelfde geldt voor de schakelflippers die bij de automaat met dubbele koppeling komen: na een initiële ontdekkingsfase die hooguit enkele uren duurt, is de lol er wel zo'n beetje af in dit type wagen en kom je daar bijgevolg naderhand nooit meer aan. En dus zitten ze danig in de weg, temeer daar Mercedes tegenwoordig ook de schakelpook van hun automaten achter het stuur wegmoffelt. En het hendeltje voor de snelheidsbegrenzer hoort daar traditioneel al langer thuis. Een drukke bedoening is het dus achter het steuer, maar de middentunnel is door die samenhokking rond de naaf wel aangenaam ruim en sober.

Standaard komt de B op onze markt met naast onder meer klimaatregeling en een lichtassistent, ook met een bovenop de boordplank vastgelijmd 5,8" scherm dat wat weg heeft van een iPad met gezwollen randen. Hierop toont de Mercedes allerhande nuttige info, Bluetooth connecties en je audiokeuzes. Wil je dat het ding ook navigeert, dan dien je € 872 op te leggen voor het Becker Pilot navigatiesysteem dat erbij hoort. Het systeem voldoet, maar valt totaal niet te vergelijken met het superieure en eveneens verkrijgbare Comand Online systeem. De prijs is met € 3.231 dan ook wel navenant. Voor een achteruitrijcamera moet je dan nog eens € 351 bijleggen.

Veiligheid

ESP, ABS, ASR, BAS, zeven plofkussens en overal driepuntsgordels zijn standaard, dat spreekt voor zich. Wie de kids achterin bij ongeval optimaal wil beschermen moet wel nog eens € 454 ophoesten, want dat is de prijs voor de optionele airbags achteraan. Mercedes introduceert nu ook dodehoekwaarschuwing, rijstrookoverschrijding, een automatische parkeerfunctie en een intelligente anticipatie op ongevallen (Pre-Safe), al zijn al die snufjes wel voorbehouden voor wie de moed en de fondsen heeft om door de optielijst te bladeren. Persoonlijk vertrouwen we vooralsnog liefst op onze eigen ogen. Zelfs als de voorruit 's winters niet meer proper te wissen valt, want dan doet het verlossende verwarmd sproeiersysteem aan € 139 heel wat minder pijn in de portemonnee.

Mercedes is wel zo slim om een botspreventie-assistent standaard te monteren, zoals VW ook al deed bij z'n Up!. Een radar houdt ten allen tijde een oogje in het zeil en waarschuwt de bestuurder optisch en akoestisch voor een hindernis, terwijl de remassistent wordt voorbereid op maximale remkracht, om zo kop/staart-aanrijdingen te voorkomen. Het systeem werkt zowel bij lage snelheden in de stad als aan kruissnelheid. Maar het remt, in tegenstelling tot alweer bij die Up of een Volvo V60 bijvoorbeeld, niet zelf.

Rijgedrag

Een compacte monovolume kies je in principe natuurlijk niet uitsluitend voor het betere stuurwerk. Maar de tijd dat die instelling betekende dat autobouwers rijdynamiek dan maar meteen helemaal aan de kant konden schuiven, ligt gelukkig al even achter ons. Ten opzichte van de eerste generatie B-klasse was er bovendien nog wel wat werk aan de winkel, dus dat de aanpassingen terzake verregaand zijn, mag niemand verwonderen. De aangedreven voorwielen worden klassiek opgehangen, maar achteraan maakt een multilink het mooie weer. Het geheel rust op het modulaire Energy Space concept. Dat biedt voldoende inbouwruimte voor uiteenlopende alternatieve aandrijftechnieken: hybride, plug-in hybride, elektrisch, brandstofcel ... het moet allemaal kunnen. Op termijn. En de middentunnel verraadt dat dit platform binnenkort nog tal van nieuwe modellen zal dragen: een vierwiel aangedreven BLK, een CLC 4-deurs coupé en wat nog meer. Dankzij het lagere zwaartepunt (-20mm) stuurt de B dan wel erg kort om de bocht, een precisie-instrument is de Mercedes vooralsnog niet geworden. Daarvoor is het elektromechanische stuur te onzeker en de weerstand te artificieel. Rond de rechtuitstand bij snelwegritten ervoeren we het ronde ding zelfs als eerder nerveus en overdreven gevoelig.

De kans is groot dat het Sport pakket vele kopers zal weten te verleiden, omdat het een gezonde en rationele mengeling bevat van leuke dan wel nuttige opties. Maar er hoort ook een waarschuwing bij. De met 15mm verlaagde en van specifieke dempers voorziene sportophanging die erbij hoort, maakt de B ronduit - en vooral nodeloos - hard en is in onze ogen mee verantwoordelijk voor de duidelijk hoorbare rolgeluiden die bij snelwegritten naar boven komen. Je kan evenwel opteren om net dit onderdeel kosteloos in te ruilen voor een comfortophanging. We geven het maar mee.

Alle viercilinders aan de turbo bij Mercedes. De B 180 ontwikkelt 122pk, tegenover 156pk voor de B 200. In het zelfontbranderkamp boeren de Duitsers rustig voort met hun beproefde common rail turbodiesel, al werd de longinhoud van 2,1 naar 1,8 liter teruggebracht. De B 180 CDI levert 109pk en de 200 CDI 136pk. De motoren worden gecombineerd met een handbediende zesbak of een zeventrapsautomaat met dubbele koppeling, zoals het geval is in onze testwagen. Het € 2.202 kostende apparaat schakelt snel, erg discreet en kiest in zowat alle omstandigheden het juiste verzet. En het haalt ook de het beste uit de 109pk sterke 180 CDI naar boven, want op geen enkel ogenblik zaten we om vermogen verlegen in dagdagelijks verkeer. Het verbruiksgemiddelde ligt met 6,2l/100km weliswaar een eind boven de opgegeven 4,4l/100km, maar gebuisd is het niet. De opgegeven CO2 uitstoot van 115gr/km is ronduit puik. Met de tempomaat netjes op 120km/u ingesteld, komt het verbruik niet boven de vijf liter uit.

Conclusie

In 2005 deed Mercedes met z'n B klasse wat Audi en BMW tot op heden nog niet hebben aangedurft: het ging zich moeien in de strijd om de titel als heerser der compacte monovomumes. En alhoewel "die grote van de A-tweeling" niet iedereen kon overtuigen van zijn adellijke afkomst, kaapte hij toch maar mooi een dikke tien procent van het marktaandeel weg. Meer nog, meer dan één op vijf verkochte Mercedes-Benz is tegenwoordig een B. Om maar te schetsen hoe belangrijk dit model voor de constructeur is geworden. Terwijl de A-klasse het éénvolumeprincipe vaarwel zegt en zijn pijlen voortaan richt op hatchbacks als de Audi A3, BMW 1 en Volvo's nakende V40, blijft de B wel bij de leest. Al verandert zowat alles, zodat we vandaag van de tweede generatie mogen spreken.

Het leuke aan een compacte monovolume is dat de geringe grondoppervlakte gecombineerd wordt met een royale binnenruimte, en dat is in deze B niet anders. Met name de hoofdruimte nam gevoelig toe in generatie twee, ofschoon het dak voortaan 5cm dichter bij het asfalt hangt. Dat lijkt op het eerste zicht wellicht wat vreemd, maar alles valt te verklaren door het nieuwe onderstel, dat niet langer gebruikt maakt van een sandwichvloer. Het goede overzicht, de prima zittende stoelen en de frisse, haast jonge aankleding maken van de B een aangename zitomgeving. Enkel over de geluidsisolatie waren we niet bijster enthousiast, want rolgeluiden worden amper gefilterd op de snelweg. En dan is er nog de optielijst natuurlijk. Die is tegelijkertijd een vloek en een zegen: de opsmukmogelijkheden zijn erg uitgebreid en verregaand, maar vereisen ook de nodige investeringen en die zijn niet van de poes. Standaard krijg je weliswaar al onder meer klimaatregeling, elektrische ruiten, een hifi-installatie met bluetooth en usb-ingang, en led-dagrijverlichting.

Rust je de standaard B 180 CDI uit met de sublieme 7-traps DCT automaat, dan heb je in alle doordeweekse omstandigheden meer dan voldoende kracht voorhanden aan het 109pk sterke blokje, en blijven zowel de CO2-uitstoot (115gr/km) als het gemiddeld verbruik (6,2l/100km opgemeten) binnen de perken. Echt snedig gaat het er dan wel nooit aan toe, maar dat deert niet binnen dit gegeven. In die optiek is de keuze voor de sportophanging dan ook af te raden, want die gomt alle comfort die het nieuwe onderstel biedt in één beweging uit. De B 180 CDI kost zonder toppings al een vrij behoorlijke € 26.499. Met alle meeruitrusting die onze testwagen sierde - en dat is zeker en vast niét al het beschikbare speelgoed in de optielijst - is het prijskaartje wel al opgelopen tot € 35.193.