Mercedes A 200 CDI

Inleiding

Het is sinds 1996 geleden dat Mercedes met het prototype van de eerste A-Klasse aangaf zich te willen storten op een alweer lager segment. De feitelijke productie van het korte en hoge model startte in februari 1998 en intussen is het originele concept al aan zijn tweede uitgave toe. Aan de eerder bekrompen buitenafmetingen werd met de komst van de A Lang al wat gedaan, maar toch is deze nieuwe uitgave een stuk volwassener geworden. Zowel de vijf- als de driedeurs zijn sinds kort te verkrijgen. Overigens heeft de moeizame start van de eerste A, met onder meer een zeer dubieus Eland-incident, het succes van de kleinste Mercedes niet in de weg gestaan. Er werden 1.1 miljoen stuks geproduceerd. De tweede A is alvast overtuigend uit de startblokken geschoten; nog voor de officiële lancering had Mercedes al 50.000 bestellingen binnen.

De kleine ster verschijnt aan het firmament met een volwassen motorenpallet dat bestaat uit een 95pk sterke A 150, een A 170 met 115pk en een nog net fiscaal acceptabele A 200 met 136pk voor wat de benzines betreft. De in ons land veel voorkomende dieselliefhebber kan z’n keuze maken uit een 82pk sterke A 160 CDI, een 109pk sterke A 180 CDI of de 140pk sterke A 200 CDI. De driedeurs is er als A 150 vanaf € 16.577. De vergelijkbare vijfdeurs is er vanaf € 17.424 terwijl de goedkoopste dieselversies voor respectievelijk € 17.908 en € 18.755 van eigenaar wisselen. De A 200 CDI, onze testwagen, staat bovenaan het dieselgamma met een basisprijskaartje van € 24.926 voor de vijfdeurs. De testwagen ziet de basisuitrusting, die behoorlijk maar niet rijkelijk is, aangevuld worden met onder meer metaalkleur, een open dak, radio-CD-speler, semi-automatische klimaatregeling, vier elektrisch bediende ruiten, verwarmde voorzetels, 17-duims lichtmetalen velgen en een aantal modules. De gecumuleerde prijs van deze zaken bedraagt € 7.868,63 waardoor het prijskaartje van de test-A oploopt tot € 32.794,63.

Exterieur

Mercedes wandelt met deze tweede generatie verder op het pad dat voor de pionier werd ingeslagen. Onderhuids resulteert dat onder meer in het gebruik van de sandwich-structuur (het gros van de onderdelen zit in een structuur onder de vloer, waardoor de motor in geval van een ongeval onder het passagierscompartiment doorschuift en er niet in doordringt), voor het exterieur wil dat zeggen dat de A nog steeds kort en hoog is, ook al nam de lengte met 20cm toe tot 3,84m. De breedte bedraagt voortaan 1,76m wat een toename van 4 centimeter betekent. De hoogte nam het minst toe; met slechts 1,5cm tot 1,59m. Door de spoorbreedte te vergroten en de welving van de wielkasten meer te benadrukken, lijkt het geheel steviger op de baan te liggen. De vormgeving werd ten opzichte van z’n voorganger gladgetrokken en gekruid met pittige elementen als de resoluut dynamisch vormgegeven koplampunits en de prominente grille. De bouwkwaliteit van onze testwagen bleek uitstekend te zijn.

Interieur

In het interieur vinden we voortaan een volwaardige Mercedes-boordplank in plastic van goede kwaliteit en met een overzichtelijke lay-out. Dat was ooit anders. De broodnodige goede kwaliteitsindruk kondigt ook meteen de afwezigheid van enige frivoliteit aan. Mercedes heeft de lessen uit de eerste generatie goed geleerd, maar te rigoureus toegepast. Gelukkig zijn we dat met een uitstekende zithouding al snel vergeten. Het zitmeubilair is hard, maar steunt goed. De instelbaarheid van de zetels, met een niet te verwaarlozen zijdelingse steun, is ruim voldoende. Een goede zaak want hoe hard we ook proberen, verder dan een hoogteverstelling voor het stuurwiel komen we niet. De uitrustingsfiche vermeldt nochtans duidelijk een diepteverstelling en die had, de ‘premium’ positionering en het prijskaartje indachtig, ook effectief aanwezig mogen zijn.

De A pakt uit met een voordelige exterieur / interieurverhouding. Aan de binnenkant heb je nooit de indruk met een auto van slechts 3,8m rond te rijden. Er is been- en hoofdruimte te over. Ook achteraan. De sandwichstructuur heeft wel een relatief hoge instap tot gevolg. De aantrekkelijk geproportioneerde binnenruimte heeft bovendien geen al te grote impact op het koffervolume. Dat bedraagt steeds 435l. De achterbank is neerklapbaar waardoor de laadcapaciteit tot 1995l vergroot kan worden. Zoals bij rollend materieel van Duitse origine wel vaker het geval is, kan je alleen een vlakke laadvloer krijgen als je de koffervloer verhoogd.

Veiligheid

De beschermende sandwichstructuur, die ervoor zorgt dat het motorblok bij een aanrijding voldoende ‘schuifruimte’ krijgt om een adequate absorbering van de botskrachten door de kreukelzones mogelijk te maken zonder dat onderdelen het interieur binnendringen, hebben we in deze test al aangeraakt. Rest ons nog de andere veiligheidsvoorzieningen. Zo is de A voorzien van driepuntsgordels voor alle zitplaatsen (met spanners en spankrachtbegrenzers) en zes airbags. Laterale plofkussens achteraan zijn optioneel. Een niet uitschakelbare stabiliteitscontrole is net als het vanzelfsprekende ABS-systeem standaard.

Rijgedrag

In het vooronder van onze A ligt een viercilinder-in-lijn dieselmotor met een inhoud van 1991cc. Die ontwikkelt in regel 140pk, maar omwille van de Belgische fiscaliteit laat het exemplaar handig 4 paardjes vallen. Dat vermogen komt vrij bij 4.200t/min terwijl al vanaf 1.600 Ő en ononderbroken tot 2.600t/min. Ő een koppel van 300Nm ter beschikking is. De krachtbron wordt gekoppeld aan een soepel, maar niet boterzacht schakelende zesbak. De voorwielen trekken de 1340kg zware vijfdeurs in net geen tien tellen naar 100km/u en dat is meer dan aangenaam vlot. De topsnelheid bedraagt 201km/u. Het opgegeven gebruiksgemiddelde van 5,6l/100km hebben we niet gehaald, maar met een testverbruik van niet eens 8l zijn we tevreden. Door de naar verhouding smalle en hoge koets is het voor het onderstel niet steeds even vanzelfsprekend om de kracht van deze diesel te verwerken. Vooral de voortrein wil wel eens steigeren. Er is dus in dit geval sprake van enige ‘overmotorisering’. Wellicht rijden de minder krachtige dieselversies bijna net zo prettig. Een spijtige zaak is Mercedes’ krenterigheid als het op geluidsisolatie aankomt. Rij- en rolgeluiden worden meer dan behoorlijk gedempt, maar het getokkel van de diesel ondervindt te weinig weerstand op weg naar het interieur.

De ophanging was Őop z’n zachtst gezegd- niet meteen het meest aangename onderdeel van de A-Klasse. Het merk met de Ster heeft hier dan ook de nodige aandacht aan besteed. Het ontwikkelde een demper die via een eenvoudig, mechanisch systeem een variabele demping mogelijk maakt. Het kurkdroge veergedrag van de eerste A is daarmee verholpen. Het nieuwste exemplaar is nog steeds geen toonbeeld van comfortabele efficiëntie, maar het is zonder meer acceptabel binnen de beperkingen die het concept stelt. De rolneigingen blijven beperkt. Voeg je aan de vergelijking ook nog de fel verbeterde communicatieve stuurinrichting toe en je kan zelfs spreken over rijplezier. Het weggedrag is fel onderstuurd, waardoor de A in snel genomen bochten te veel rekent op het afremmen van het binnenste achterwiel door het ESP-systeem.

Conclusie

Mercedes hoopt met deze tweede generatie een vervolg te breien aan het succes van de A-Klasse. Redenen om aan te nemen dat die ambitie niet waar te maken valt, zijn zeldzaam. De nieuwe A werd immers dynamischer, een stuk groter (+20cm in de lengte), bijgevolg ook ruimer en op elk vlak volwassener. Het interieur is ruim en gerieflijk en de materiaalkeuze is dit maal een Mercedes waardig. Een belangrijke verbetering valt te registreren ter hoogte van de ophanging. De nieuweling zet nog steeds niet de norm, maar de vooruitgang ten opzichte van de vorige generatie, die gewoonweg té hard was, is opvallend.

De 200 CDI is een pittige (0 Ő 100km/u in 9,8sec, topsnelheid van 201km/u) motor en heeft geen moeite met het gewicht van de vijfdeurs. De combinatie met de handgeschakelde zesbak en de communicatieve stuurinrichting laat zich smaken, al hadden we in het recept graag wat minder decibels teruggevonden. Wie kiest voor de A heeft de keuze uit een volwassen motorenpallet (waarbij de minder krachtige diesels ook tot aanbeveling strekken). Bovendien hoort voortaan ook een driedeurs tot de mogelijkheden. Het prijzenbeleid is wat het is bij Mercedes; de A is geen koopje, de standaarduitrusting omvat het hoogst noodzakelijke en de optielijst is prijzig (vanaf € 16.577, testwagen: € 32.794,63).