Lexus NX 300h

Inleiding

Afgelopen jaar bouwde Lexus 523.000 voertuigen. Een record. En eentje waarop Toyota’s luxemerk lang heeft moeten wachten. Het tipt immers maar net het vorige beste jaar van de tabellen, dat op 518.000 eenheden stond, maar al in 2007 werd ingeschreven. De beschuldigende vinger gaat naar de globale crisis en zet meteen ook maar een bikkelharde concurrentiestrijd op de lijst. Lexus heeft z’n draai wat moeten vinden. Die heeft het gevonden in de hybridetechnologie (in ons land staat nog nauwelijks iets anders in de catalogus) en een almaar gewaagdere koetswerkstijl. Met deze nieuwe SUV bereikt die een (voorlopig?) hoogtepunt.

Lexus in België

In ons land is de opmars eveneens gestaag en zijn de aantallen eerder bescheiden. Als het merk dit jaar 1.350 klanten kan strikken, is het tevreden. Het doet het dan ook met een beperkt dealernet van slechts 8 vestigingen en nog een handvol servicepunten. En het moet zonder diesels in het aanbod ook opboksen tegen de decennia lange verankering van de zware brandstof in onze maatschappij. Vooral in de leasingmarkt - die weliswaar steevast modernisering predikt, maar zichzelf nooit de levieten leest - hebben de hybrides het nog steeds moeilijk om aan de bak te komen.

Fiscaal gunstige hybridetechnologie

Aan de weg wordt echter wel getimmerd. Ook met deze NX, die - zo weet Lexus - in voordeel alle aard z’n gebruiker op drie jaar tijd ruim € 7.000 minder kan kosten dan een vergelijkbare BMW (X3 2.0 diesel) of Audi Q5 (2.0 TDI). Lexus kapitaliseert immers op twee punten in die fiscale constructie. Enerzijds op een relatief lage CO2-uitstoot (vanaf 117g) en anderzijds op een relatief scherpe prijs. Daarvoor dient de € 42.500 kostende Business Edition. Een versie die eigenlijk specifiek voor dit doel in de catalogus is geparkeerd.

Lexus NX gamma

Instappen kan nochtans al vanaf € 41.990 - en daarvoor kan je zowaar met wat interessante uitrusting uitpakken. LED-koplampen bijvoorbeeld. Of een met leder overtrokken dashboard. Zelden gezien op een lijst met standaardvoorzieningen. Maar de hierboven vermeldde Business Edition is met onder meer metaalkeur, parkeersensoren, navigatie en cruise-control zo veel beter uitgerust dat we ons nauwelijks kunne voorstellen dat iemand over die meerprijs struikelt. Klim je echter nog verder op de ladder dan kan je er nog een halve auto bijdoen, tot je tegen de € 60.000 aanschurkt. We hebben echter al met Duitsers in hetzelfde segment gereden die een stuk meer kostten - waarmee Lexus het decennia oude credo dat de Japanners veel uitrusting voor je geld bieden - bevestigen.

Exterieur

Het is vast even wennen - het uiterlijk van de NX. Het lijkt wel alsof een Samurai die te lang aan de opiumpijp heeft gelurkt in een woedeaanval de scherpe lijnen van deze SUV door de punt van z’n zwaard liet dicteren alvorens er hara kiri mee te plegen. Het lijkt zonder meer op een druk allegaartje van stijlelementen opgekookt door een gekke professor. Maar dat is het natuurlijk niet. Wat het wel verraadt is dat de aandacht van het merk niet in hoofdzaak op Europa ligt. Hier houden we toch van simpeler dingen. Dat gezegd zijnde - ‘in het vlees’ valt het model makkelijker op het netvlies dan wanneer het eerst door de lens van een fototoestel passeerde.

Lage luchtweerstand

Bovendien is aan de koets pittig veel werk verricht - wat onder meer blijkt uit z’n gunstige Cx-waarde van 0,32. Het design was geen excuus om aan te komen draven met kleine deuropeningen, suizende windgeluiden, onmogelijke kijkhoeken of een achterruit waardoor je geen steek ziet. Alleen de laaddrempel - die is wat hoger dan strikt strikt noodzakelijk was.

Interieur

Kan je de beoordeling voor de koets nog grotendeels afwentelen op smaak, dan spelen bij het interieur al wat meer parameters. Ergonomie, bedieningsgemak en afwerking wordt er ook gewogen. En het moet gezegd - Lexus stelt ons een beetje teleur. Een nieuw touchpad dat ook gevoelsmatige feedback geeft, beloofde een groot gebruiksgemak van de infotainmentinstallatie, doch blijkt lang niet zo eenvoudig te bedienen. En ook grafisch is het geen hoogvlieger. En je zou denken dat Lexus nu voldoende heeft geteerd op de knopjes en schakelaars die we vijf jaar geleden nog konden loven. Nu oogt het nét niet fris en klassevol genoeg.

Zithouding

Over de groepering van de schakelaars en het bedieningsgemak kan je weinig slecht verzinnen. En het ziet er ook nog eens ‘anders dan anders’ uit. En zolang je je op vlak van rijhouding concentreert op het stuur is alles ronduit puik. Natuurlijk is het in hoogte en diepte verstelbaar en het valt niet alleen goed in de hand, het staat ook op de juiste plaats voor de goed steunende zetels. Alleen… als je daar je arm laat rusten op de middenconsole valt die bijna altijd voor de armsteun uit. Dat aparte design + de noodzaak om alle snufjes te monteren = veel plaatsverlies. Niet zo comfortabel dus. Met sierlijsten springt Lexus dan weer wel creatief om. En het is echt hout. Die wetenschap doet ook wel wat.

Koffervolume

De achterbank blinkt nochtans net op dat vlak uit. De rugleuning staat zelfs opvallend schuin voor een voertuig van dit type, waardoor je er vanzelf wat meer onderuit gaat liggen. Er blijft nochtans nog flink wat kofferruimte over. 555l om exact te zijn. Het ziet er zo niet uit als je de klep opent, maar onder de vloer kan je nog wel een complete valies kwijt. En op deze manier kan je ook een vlakke laadvloer krijgen, wil je de achterbank (in ongelijke delen en desnoods elektrisch) neerklappen.

Veiligheid

Acht. Dat is het minimale aantal plofkussens waarmee de NX is uitgerust. Het is de klassieke selectie van twee frontale, laterale en gordijnairbags, aangevuld met knie-airbags op beide voorplaatsen. Extra laterale plofkussens achteraan staan niet op de optielijst. Dat vinden we niet eens zo’n probleem. We vallen echter wel over de constructie van de middelste gordel achteraan. Da’s gelukkig wel een driepuntsexemplaar, maar de constructie met verankerpunt tegen het dak is nu echt niet meer van deze tijd.

Radargestuurde snelheidsregelaar

Enkele andere veiligheidsvoorzieningen zijn echter wel helemaal van deze tijd. Dodehoekwaarschuwing, een rijstrookassistent, automatische verstralers, een systeem dat bij een dreigend ongeluk zelf de remmen bedient en een radargestuurde snelheidsregelaar bijvoorbeeld. De standaardversie moet het echter bijna helemaal zonder deze snufjes doen.

Rijgedrag

De kern van het hybridesysteem is een 2,5l viercilinder benzinemotor. Naar hedendaagse normen is dat een kneusje - hij wekt immers maar 155pk en 206Nm op. En dan nog bij relatief hoge toerentallen. Met z’n Atkinson-verbrandingscyclus is hij echter wel energetisch efficiënt, zuinig en schoon (voldoende schoon voor een Euro VI uitlaatgaskwalificatie). En hij krijgt natuurlijk hulp van een elektromotor. Die pompt het vermogen op tot 197pk en geeft erg duidelijk ook het koppel een duw, maar daarover wil Lexus nog altijd geen gegevens kwijt. Een geheimzinnigheid die op z’n zachtst gezegd bizar is.

In cijfers is de NX 300h evenmin mateloos indrukwekkend. De sprint neemt 9,2 seconden in beslag en al bij 180km/u is het feest uit. Niet dat een Belgische klant daarvan wakker ligt, maar in Duitsland levert het de Japanners naar verluid een concurrentieel nadeel op.

CVT-automaat

De overbrenging is nog steeds voor rekening van een CVT-automaat. Die vergt nog het meest gewenning van allemaal. Niet wanneer je er een gezapig tempo op nahoudt - dan blijft de werking ervan helemaal op de achtergrond. Maar wanneer het snel moet gaan en de benzinemotor constant de snelheid van de maximale trekkracht (4.200t/min) aanhoudt, komt toch erg onnatuurlijk over. Z’n uiterlijk mag dan wel dynamisme prediken, maar een wat gezapiger rijstijl lijkt hem veel meer te liggen. Te meer omdat de ophanging meer dan behoorlijk (zij het niet ‘exceptioneel’) gedempt is (te grote velgen zijn in die optiek wel te mijden) en de besturing veel minder scherp is dan de pen van de ontwerper.

Stuurinrichting

De elektrische bekrachtiging heeft ook hier last van de typische vaagheid en gebrekkige centreerfunctie. Het weggedrag wekt dan weer de indruk om snedig te zijn. Da’s prettig als je het tempo niet te hoog ligt. Doe je dat wel, dan steekt een erg uitgesproken onderstuur toch weer de kop op.

Helemaal niet zo zuinig

Het grote voordeel van de hybridetechnologie schuilt uiteraard in het verbruik. Dat bedraagt op papier slechts 5,2l/100km voor de gemengde cyclus (of vanaf 117g/km - met kleine variaties omwille van de afwerking). Een cijfer waar we 2,2l/100km boven gingen tijdens de eerste kennismaking en dat terwijl het parcours toch echt niet leek op een rallytracé. Het gros ervan is afgelegd op cruise-control.

Conclusie

De nieuwe SUV van Lexus zal niet onopgemerkt passeren. Daar zorgt z’n design wel voor. Daarom is het al bij voorbaat zonde dat z’n rijgedrag het gemiddelde niet overstijgt. Daarvoor de is de hybride aandrijflijn onvoldoende pittig, de besturing te vaag en het rijgevoel te ‘onthecht’. De prestaties zijn acceptabel, maar met 9,2 tellen voor de sprinttijd en een top van 180km/u, is ook dat niet waar deze premium Japanner het van moet hebben.

Het interieur dan? Wel, ook dat is niet perfect. Het infotainmentsysteem had bijvoorbeeld wat frisser kunnen ogen en mocht ook eenvoudiger bedienbaar zijn. Maar op de afwerkingskwaliteit, het plaatsaanbod (en niet alleen in de 555l grote koffer) en de materiaalkeuze (met standaard leder bovenop de boordplank) is dan weer heel weinig aan te merken. En wie de inspanning doet om een topversie te kopen, krijgt een ronduit indrukwekkende Mark Levinson geluidsinstallatie.

Het verbruik van deze hybride is evenmin opvallend laag. We klokten 7,4l/100km zonder gaspedaal of onderstel te geselen. Da’s toch flink hoger dan het opgegeven resultaat van 5,2l/100km. En toch kan je de NX 300h het best kopen voor je budget. Met name wanneer je hem gebruikt als bedrijfswagen is hij fiscaal interessanter dan sommige (diesel) alternatieven bij de concurrentie. Op drie jaar tijd kan je dat tot meer dan € 7.000 opleveren. Daar kan je al heel wat brandstof voor verstoken.

Emotioneel is deze premium SUV vooral aan de buitenkant. Voor het overige zal hij vooral moeten overtuigen met rationele argumenten.