Lexus CT200h

Inleiding

De Toyota Prius, 's werelds eerste massageproduceerde full hybrid, bouwt alweer enkele generaties aan een groenere toekomst. Door het intelligent combineren van een zuinige benzinemotor en een door batterijen gevoede elektromotor, weet de hybride aandrijflijn het beste uit twee werelden te laten samensmelten met het oog op een zo laag mogelijk verbruik. Early adopters had de Prius meer dan genoeg, maar het karretje was - en is ook nu nog - niet aantrekkelijk genoeg getekend om ook de wat minder ethisch bezwaarde medemens over de streep te trekken. Niet dat de Prius niet goed verkoopt, verre van zelfs. Maar om ook een valabel alternatief te bieden aan het cliënteel dat liefst in premiumzaken winkelt en daar zijn ecologische gading kan vinden, moest Toyota nog een tandje bijsteken. Wat de Japanners dus ook deden, met als resultaat deze Lexus CT200h.

Als zelfverklaarde concurrent van de Audi A3 2.0 Tdi, de BMW 118d en Mercedes A 200 CDI pakt de Lexus uit met het laagste Voordeel Alle Aard, namelijk minimaal € 1.200 voor de werknemer en € 204 voor de werkgever. Ook de CO2 solidariteitsbijdrage is met € 291 per jaar fors lager dan bij eerstgenoemden. Ook met een fiscale aftrekbaarheid van 90% doet hij minstens 10% beter dan de segmentbroeders uit Duitsland, al ligt zijn basisprijs met € 29.190 wel tot € 4.000 hoger. Ga je gelijkaardige uitrustingen vergelijken, dan komt de Lexus opnieuw als de beste tevoorschijn. Wat de BIV in Vlaanderen betreft, komt de CT200h met een bedrag van € 40 zelfs factor 10 goedkoper uit.

Exterieur

Toen Lexus de CT200h ontwierp, startte het vanaf een goed gedocumenteerd lastenboek. Zo wilden de Japanners in de eerste plaats een jonger publiek aantrekken, doch zonder de typische kenmerken te negeren die in de Lexus designfilosofie zitten ingebed. Onder dat raamwerk, dat het merk ‘L-finesse' heeft gedoopt, moeten we verstaan dat precisie en kracht hand in hand gaan, mede door de aandacht in vooraanzicht te trekken naar de apex van de wagen. De kenmerkende lichtblokken zitten daarom ietsje hoger ingeplant dan de grille, die op zijn beurt ook meer naar voren buiten het vlak gevormd door de lichtunits uitsteekt. Het middendeel van de neus wordt op die manier als een zandloper tussen de linker- en rechterhelft van de wagen vastgezet, en dat levert dus een typisch Lexus aangezicht op. In zijaanzicht is duidelijk dat de CT200h vooral zo efficiënt mogelijk door de lucht wil klieven, wat - als we op de Cd waarde van 0,28 mogen afgaan - ook aardig moet lukken. De lange daklijn ontmoet de stijgende gordellijn ter hoogte van de kofferklep, die geflankeerd wordt door twee al evenzeer het Lexus signatuur dragende lichtblokken. Het resultaat is een best verfrissende en vooral heel erg als Lexus herkenbare wagen.

En dan de cijfers. Als je een meetlint in de lengte spant, lees je 4,32m af en doe je hetzelfde in de breedte, dan krijg je 1,77m als resultaat. De Lexus heeft een bodemvrijheid van 13cm en het dak staat 1,43m boven de grond. Met een wielbasis van 2,6m verwacht je veel plek binnenin, maar echt groot kan je de CT200h niet noemen. De achterbank is weliswaar voldoende ruim bemeten in de breedte en ook de hoofdruimte is acceptabel, maar als een groot persoon heeft plaatsgenomen in de voorzetel, dan blijft er niet gek veel beenruimte meer over achteraan. De koffer kan 375 liter slikken en met de achterbank neer krijg je er 985 liter ingeduwd, maar in de praktijk maken de naar boven toe sterk nauwer wordende vorm van de koffer en de relatief schuine achterbank de laadruimte minder handig dan je op papier zou vermoeden. Maar je moet wel weten dat onder de koffervloer - die even hoog ligt als de bovenkant van de achterbumper - nog een flink uit te kluiten gewassen, uitneembare kunststof bak zit, waarin je dus ook nog een hele hoop prularia kwijt kan. Best handig om je winterkit, paraplu en dergelijke meer een permanent plaatsje te geven.

Een basis CT200h moet het met vijftienduims lichtmetaal en zonder LED dimlichten stellen, maar onze F-Sport uitvoering krijgt wel behoorlijk wat optische aardigheidjes mee. Het pakket, dat voor € 5.960 ook een aantal zaken binnenin opwaardeert, opent onder andere het recht op LED-dimlichten, een specifieke voor- en achterbumper (met diffusor), 17" antracietkleurige velgen, verdonkerde achterruiten, een grille in honingraatmotief en een grotere dakspoiler.

Interieur

Ook binnenin voegt het F-Sport Line pakket één en ander toe. Standaard ontbreken een snelheidsregelaar, een zelfdimmende binnenspiegel, een parkeerhulpmonitor, een regensensor en een intelligent instap- en startsysteem. Die worden wel toegevoegd in het eerste uitrustingsniveau, Comfort Line (€ 2.130) geheten. De F-Sport Line borduurt daarop verder en legt met geperforeerd lederen stuurwiel met specifiek logo, zwarte dakhemelbekleding, aluminium pedalen plus voetsteun en dito drempelbeschermers nog wat meer gewicht in de weegschaal. Ook heb je recht op inlegstukken met het uitzicht van koolstofvezel, en kan je - zoals bij onze testwagen - opteren voor het mooi afgewerkte lederpakket aan € 2.900. Daarin zitten dan ook verwarmde voorzetels begrepen, waarbij het exemplaar van de bestuurder wordt getrakteerd op elektrische afstelmogelijkheden en een bijpassende geheugenmodule. Navigatie (€ 2.280) en parkeersensoren (€ 690) zijn enkele van de weinige opties waaruit je vervolgens nog kan kiezen.

Daarmee weet je wel waarover onze Lexus allemaal beschikt, maar nog niet of de binnenkant zijn premiumroeping eer aan doet. Het merk heeft niet alleen een heldere visie over hoe een koetswerk er moet uitzien, maar volgt ook strikte principes wanneer het een interieur in elkaar knutselt. In feite komt het erop neer dat alle informatie zich in de bovenste helft laat tonen, en de onderste helft van de boordplank vooral de besturingselementen huisvest. De twee zones worden van elkaar gescheiden door een mat chromen inlegstuk. Bovenaan vinden we een erg mooi uitgewerkte, en vooral duidelijk informatie verschaffende wijzerplaat terug, die zich aanpast aan de middels een centraal geplaatste knop geselecteerde rijstijl. In het midden vinden we een inklapbaar 7" scherm terug, dat jammer genoeg heel wat minder modern aandoet. Niet alleen het bijzonder dikke scherm zelf lijkt een decennium te oud, ook de manier waarop informatie wordt getoond is niet meer van deze tijd. In de onderste helft wordt het gros van de manipulaties uitgevoerd op de flink uit de kluiten gewassen middenconsole, die - als je voor navigatie kiest - gedomineerd wordt door een al even fors uitgevallen computermuis. Lexus noemt dit ding Remote Touch, alhoewel het geen aanraakgevoelig oppervlak betreft maar mits een soort joystick een aanwijzer over het bovenste, veraf staande scherm bedient. Echt mooi kunnen we die oplossing niet noemen, maar de bediening gebeurt wel verrassend intuïtief en precies. Links staat het schakelpookje, dat vanzelf steeds in dezelfde positie terugspringt en waarvan je de ingeschakelde positie op de wijzerplaat moet aflezen.

Zoals reeds aangehaald is de achterbank op zich voldoende ruim, maar is er weinig marge in de beenruimte voorzien. Als een groot persoon dus vooraan postvat, ondervinden de achterpassagiers daarvan onmiddellijk de gevolgen. Als bestuurder heb je evenwel voldoende ruimte en behoudt je ook een prima overzicht op het verkeer; behalve naar achteren want de achterruit is bijzonder klein uitgevallen. Het stuurwiel laat zich lekker sportief afstellen en ligt prettig in de hand, maar de bedieningsknopjes van de ruiten staan zo ver naar voren dat we vaak de achterruiten openden wanneer dat niet de bedoeling was. Algemeen beschouwd kan het interieur prima wedijveren met de concurrenten in de premiumgroep van het segment, ofschoon het nog lessen kan trekken op het vlak van de visualisatie inzake infotainment, en homogeniteit van de aankleding doorheen de verschillende zones.

Veiligheid

We knappen vaak af op merken die hun aanbod aan essentiële veiligheidssnufjes uitspreiden over verschillende uitrustingsniveau's. Want op veiligheid zou je nooit hoeven te bezuinigen. Lexus denkt daar blijkbaar hetzelfde over, want de CT200h krijgt in alle trims hetzelfde veiligheidspakket gemonteerd, en dat is behoorlijk compleet. We noteren maar liefst acht plofkussens, anti-whiplash stoelen, ABS, tractiecontrole en stabiliteitscontrole.

Het enige instrument dat toch op de optielijst werd geplaatst is een systeem dat een nakende botsing detecteert, de bestuurder hiervan verwittigt en een aantal maatregelen treft indien deze laatste niets onderneemt. Tot volautomatisch remmen toe. Dit systeem wordt aangeboden in combinatie met een adaptieve snelheidsregelaar, aangezien deze laatste ook gebruik maakt van de millimeter radar om de afstand tot de voorligger te bewaren. Van remmen gesproken trouwens: het remenergie recuperatiesysteem wordt electronisch gecontroleerd en staat in voor de eerste 50% van de remkracht, waarbij het de geleverde energie gebruikt om de batterijen op te laden. Indien het systeem detecteert dat er niet alleen wordt uitgebold maar er daadwerkelijk wordt geremd, dan doet het de remlichten oplichten. Een leuk neveneffect van het systeem is dat de conventionele remmen op die manier worden ontlast. Volgens Lexus zou je maximaal éénmaal je voorste remblokken moeten vervangen binnen 100.000 afgelegde kilometers. En binnen deze afstand zouden de achterste blokken, noch de schijven rondom aan vervanging toe zijn.

Rijgedrag

Lexus heeft wel lef eigenlijk, zo'n groengemoede CT200h afleveren voor onze redactie met een F-Sport badge op de flank. Want het is een publiek geheim dat het bepaald geen sinecure is om een met een continue variabele transmissie (CVT) uitgeruste wagen sportief te laten overkomen, zeker niet als die geen kunstmatig ingebouwde verzetten heeft. Zoals verwacht zoekt het systeem naar het optimale toerental om zo efficiënt dan wel performant mogelijk voor de dag te komen, waardoor het 1,8 liter grote blokje onverstoorbaar aan een quasi vast toerental jengelt wat de hele acceleratiesensatie naar de verdoemenis helpt. Wat niet wil zeggen dat de Lexus niet snel is: dat is weer iets helemaal anders. Want een honderdspurt in 10,3 seconden en een maximale snelheid van 180km/u zijn prima cijfers voor een wagen van deze grootte, zeker als je zijn gecombineerd opgegeven verbruik van 3,8l/100km en CO2 uitstoot van 87gr/km in aanmerking neemt. Maar snel aanvoelen, dat doet de Lexus zelfs in de roodgekleurde sportstand niet echt.

En daarom voelen we dan ook weinig voor de - specifiek voor de F-Sport uitvoering - te stugge afstelling van het onderstel, dat weliswaar bijzonder spoorvast blijkt en zelfs bij nadrukkelijk uitgelokt onderstuur volledig de bevelen van zijn dirigent blijft volgen, maar daarentegen ontoereikende demping voorziet bij langsliggers en norse snelheidsremmers. Het motorkarakter van de Lexus spoort niet echt aan tot sportief rijgedrag; dit gegeven indachtig had het onderstel dus best wat vergevingsgezinder mogen afgesteld worden. Al zitten de - overigens bijzonder fraaie - zeventienduimers met laagprofielbanden daar natuurlijk ook voor iets tussen. Ook het electromechanisch bekrachtigde stuur voegt weinig aan de rijbeleving toe, omwille van de gebruikelijke redenen: te weinig communicatief, de weerstand is te geknutseld en de inputs worden veel te direct overgenomen bij hoge snelheden, waardoor mooi rechtdoor rijden op de autosnelweg een bezigheid op zich wordt.

Het goede nieuws domineert echter, en laat zich lezen als volgt. Lexus transplanteerde zoals reeds aangehaald de bekroonde hybride aandrijflijn vanuit de Prius in de CT200h, en het moet gezegd - het systeem zorgt voor een erg uitgebalanceerde en vooral aangename rijervaring. We willen maar zeggen: in de Lexus is ecologisch rijden geen straf, maar net leuk. De Japanners hebben er alles aan gedaan om je niet betuttelend maar eerder zakelijk te informeren over de zuinigheid van je rijstijl. Bovendien schakelt het systeem haast naadloos over tussen de fossiele krachtbron, de elektromotor of een combinatie van beide. Als vanzelf zoek je spelenderwijs manieren om het verbruik nog meer naar beneden te halen, door het remmen zoveel mogelijk aan de elektromotor over te laden bijvoorbeeld. En omgekeerd, bij het accelereren zo lang mogelijk in volledig elektrische modus te blijven rijden. Dit kan overigens tot een snelheid van 45km/u en dit maximaal 2km ver.

Leuk om weten is dat de CT200h niet alleen door een optimaal samenspel van conventionele en elektrische aandrijving aan het verbruik knabbelt, maar ook op tal van andere domeinen kleine aanpassingen kreeg met hetzelfde doel. En ze gaan in Kyushu (in functie van de gekozen uitvoering) wel wat verder dan start-stop, remenergierecuperatie en een electromechanisch bekrachtigd stuur. Zo warmen de stoelen preventief op om de verwarmingsinstallatie te ontlasten (wat economischer blijkt), gebruikt de motor de uitlaatgassen om sneller op bedrijfstemperatuur te komen, zit hij tjokvol LED verlichting (ook in de koplampen!) en maakt hij gebruik van een lichtgewicht audio-installatie ... en ga zo nog maar even door. Heel erg nobel, dat wel, maar zelfs met een zeer conservatieve rijstijl sloegen wij er niet in om in realistische omstandigheden af te tikken op minder dan 5,4l/100km. Wat nog altijd behoorlijk goed is voor een benzinewagen in het C-segment, maar toch ver verwijderd blijft van de beloofde 3,8l/100km.

Conclusie

Het is een understatement van jewelste als we stellen dat Toyota wel één en ander af weet van hybride aandrijving. Het bedrijf bouwde al meer dan 4 miljoen hybrides, en uit de fabrieken rollen momenteel elke maand meer dan 100.000 stuks. Iedereen kent natuurlijk de Prius, de wagen die de spits afbeet door op intelligente wijze twee aandrijfbronnen te combineren. Een 1.8 benzine zet zijn beste beentje voor op geheel conventionele wijze; een elektromotor neemt ofwel volledig ofwel deels over dankzij de voeding van een batterij. Omdat het systeem continu zoekt naar de meest efficiënte combinatie van beide eenheden en er zelf over waakt dat de batterij voldoende geladen blijft, zakt het benzineverbruik en dat is voor iedereen goed nieuws. Om met deze technologie ook in het compacte premiumsegment potten breken, ontwikkelde Lexus de CT200h.

Het merk wil de CT200h weliswaar iets dynamischer en hoogwaardiger dan de Prius voor de dag laten komen. Binnenin vertaalt zich dat in meer luxe en aankledingsmogelijkheden, waarbij we het comfort en de ergonomie als pluspunten onthouden, maar het merk terugsturen naar de tekentafel als het gaat over de visualisatie van het infotainmentsysteem en de beenruimte achterin. De sportievere insteek valt langs de buitenkant dan weer af te leiden uit de lage en brede koets, die de inspanningen ten voordele van een lage luchtweerstand gecombineerd ziet met een veel gretiger en potenter lijnenspel dan we van de Prius kennen. Uiteraard ontsnapt de CT200h niet aan enkele kenmerkende Lexus stijlelementen, zoals te merken valt bij de lichtblokken en de vormgeving van de neus. Hoewel de Lexus best sportief en dynamisch voor de dag komt, blijkt de aandrijflijn zijn aangeboren voorliefde voor economisch rijden nooit te kunnen verstoppen. Je wordt echter als vanzelf in dat groene gedachtengoed meegezogen; met dit gegeven in het achterhoofd hadden we het onderstel dan ook liever wat meer op comfort afgesteld gezien.

De hybride aandrijflijn blijkt inderdaad best zuinig met de kostbare brandstof om te springen, al ligt ons testgemiddelde met 5,4l/100km toch nog een stuk hoger dan wat Lexus beloofd. Op papier komt de CT200h immers toe met 3,8l/100km en stoot hij daarbij amper 87gr CO2/km uit. Voor de F-Sport en Privilege uitvoeringen komen daar respectievelijk 0,3 liter en 7 grammetjes bij. Als zelfverklaarde concurrent van de Audi A3 2.0 Tdi, de BMW 118d en Mercedes A 200 CDI pakt de (basis) Lexus CT200h uit met het laagste Voordeel Alle Aard, namelijk minimaal € 1.200 voor de werknemer en € 204 voor de werkgever. Ook de CO2 solidariteitsbijdrage is met € 291 per jaar fors lager dan bij eerstgenoemden. Ook met een fiscale aftrekbaarheid van 90% doet hij minstens 10% beter dan de segmentbroeders uit Duitsland, al ligt zijn basisprijs met € 29.190 wel tot € 4.000 hoger. Ga je gelijkaardige uitrustingen vergelijken, dan komt de Lexus opnieuw als de beste tevoorschijn. Wat de BIV in Vlaanderen betreft, komt de CT200h met een bedrag van € 40 zelfs factor 10 goedkoper uit. Onze met het F-Sport Line pakket, en bijhorende (optionele) lederen bekleding gezegende testmodel komt op een totaalprijs van € 41.035 uit.