Honda Jazz 1.4 i-DSI LS

Inleiding

Met de nieuwe Jazz zet de Japanse constructeur eens te meer de aanval in op het segment van de compacte wagens. De Jazz is in dat segment de feitelijke opvolger van de Logo, maar die werd niet echt gesmaakt en de constructeur liet dan maar de naam vallen en rakelde de naam Jazz (er was eerder al een compacte Honda met die naam) terug op. Samen met de introductie van dieselmotoren op de rest van het gamma, de Civic op kop, moet de nieuweling ervoor zorgen dat de constructeur in Europa terug voet aan de grond krijgt. Honda stelt voor dit jaar een verkoop van 1.000 stuks voorop. Een haalbare kaart als je weet dat van de Logo in ‘99 ook al bijna 600 stuks werden verkocht en het Autosalon van Brussel alvast voor een bliksemstart zorgde. Tijdens deze eerste verkoopsmaand verkochten de dealers en de salonverkopers samen al 200 stuks.

Honda plaatst de Jazz in het B-segment, dat is in ons land goed voor ongeveer één vijfde van de verkopen, al leunt de wagen door de prijs en de afmetingen wel erg dicht bij het C-segment aan. Onder de kap ligt altijd een 1.4l viercilinder benzinekrachtbron. Je hebt keuze uit drie verschillende afwerkingsniveaus: S, LS en ES. Het kostenplaatje voor de S bedraagt 12.370 € (499.000 BEF) en die is al van alle noodzakelijke uitrusting voorzien. De LS biedt vooral meer comfortuitrusting. We hebben het dan over een Radio-CD, centrale vergrendeling met afstandsbediening, elektrisch verstelbare en verwarmde buitenspiegels, elektrisch bediende ruiten voorin, in de hoogte verstelbare bestuurderszetel en manuele airco. Uiterlijk is deze versie te herkennen aan de in koetswerkkleur uitgevoerde spiegelbehuizing. De LS kost 13.960 € (563.145 BEF). De best uitgeruste versie is de ES. Die heeft ook achteraan recht op elektrisch bediende ruiten, krijgt lichtmetalen 15-duimsvelgen en deurhandgrepen in koetswerkkleur. Die kost 15.000 € (605.098 BEF). Onze testwagen was in LS-uitvoering. Met metaalkleur als enige optie komt de prijs daarvan op 14.310 € (577.264 BEF).

Exterieur

De Jazz kreeg van Honda een koets die aanleunt bij het koetswerkconcept van een monovolume. Hij is 3,83m lang, 1,67m breed en 1,52m hoog. Omdat dat nogal veel is voor een wagen uit het B-segment (de Citroën Saxo is bijv. 10cm korter, de Seat Arosa zelfs 30cm), kan je stellen dat de Jazz eerder naar het C-segment neigt (hij is bijv. exact even lang als een Peugeot 206). Onder de korte, bolle snuit zit een compacte krachtbron. De gordellijn loopt op naar achteren toe, terwijl de daklijn afloopt en eindigt in een quasi verticale kofferklep. Dat zorgt voor een sportief getint uitzicht. In de snuit zitten grote multireflector-koplampen met transparante lenzen; achteraan zijn tweekleurige lichtblokken voorzien, ook met helder afdekglas. Om de zichtbaarheid van binnenuit te verbeteren, plaatste Honda nog extra zijruitjes voor de voorste zijruit en achter de C-stijl. De forse A-stijl blijft in de bochten wat in het zicht zitten, maar de kleine ruitjes vooraan helpen wel degelijk. Het zicht schuin achteruit is door die oplopende gordellijn enigszins beperkt, maar daar brengen de buitenspiegels soelaas. De Civic bewees dat Honda wat afwerking betreft meekan met de Duitsers en in deze Jazz trekken ze de lijn door. De koetswerknaden zijn smal en gelijklopendij we vonden niet het minste foutje.

Interieur

Het ruime interieur moet voor Honda één van de voornaamste verkoopsargumenten worden. Om dat te verwezenlijken, bedachten de ingenieurs enkele spitsvondige oplossingen. Zowel de voor- als de achterophanging werd zeer compact gehouden (achteraan is dat bijv. merkbaar in de breedte van de koffer), de meeste plaatswinst werd verkregen door de benzinetank te verplaatsen. Die zit klassiek boven de achteras, maar Honda plaatste die op dit nieuwe Global Small Platform centraal onder de vloer (onder de voorzetels zeg maar), een wereldprimeur. Daar zou de tank door de aanwezigheid van langs- en dwarsbalken goed beschermd zitten bij aanrijding en vreet hij niet aan de kostbare kofferruimte. Men kon de koffervloer maar liefst 22cm verlagen. Het resultaat is er naarij de kofferruimte in de Jazz is 380l groot. Op slag staat elke constructeur met het schaamrood op z’n wangen. Ter vergelijking: de kofferinhoud van een Skoda Fabia is 248l; in een Peugeot 206 (zoals gezegd exact even lang) kan je maximaal 245l kwijtij de Honda overklast zelfs met gemak een Mazda 323 (356l), een VW Golf (330l) en de eigen Civic (315l) in een hogere klasse. En dat is dan nog maar het begin van het verhaalij de Jazz beschikt immers over een Ultra-achterbank die nog veel meer mogelijkheden biedt. De achterbank is 60/40 gedeeld en neerklapbaar. Men wou voor de Jazz een vlakke laadvloer en dat is niet evident als je weet dat het zitoppervlak van de zetels hoger geplaatst is dan de koffervloer. De Japanners lossen dat op door het zitting gradueel mee te laten zakken als de bank neerklapt. Je hoeft zelfs niet de kopsteunen te demonteren (wat vaak wel het geval is) aangezien je de voorstoelen ver genoeg naar voor kan schuiven. Onder de voorzetels is voldoende ruimte voor de kopsteun waardoor je de zetel achteraf weer gewoon kan instellen zoals je wil. Om het allemaal wat praktisch te houden voorziet Honda vanaf de LS-versie een hendel om de voorzetels te verschuiven bovenaan hun rugleuning. Je kan dan de hele procedure afronden vanuit de achterste deuropening. Het lijkt omslachtig, maar het is kinderlijk eenvoudig en na een keer of drie lukte het ons al in minder dan 20 seconden. Met de achterbank plat is verkregen laadvloer 1,72m lang. Alsof dat nog niet voldoende is, kan je met de rugleuning in de verticale positie ook nog eens het zitoppervlak opklappen. Dan heb je een laadruimte met een hoogte van 1,28m. Ook het opklappen van die zetels is een makkie.

Na wat gespeel met de achterbank is het de hoogste tijd om plaats te nemen achter het stuur. De voorzetels hebben een aangename vulling, niet te hard, en met duidelijk geprofileerde zijvlakken die het zitvlak en de onderrug in het normale bochtenwerk meer dan voldoende ondersteunen. Het stuurtje is enkel de hoogte verstelbaar, een diepteverstelling missen we niet echt, maar als het aanwezig zou zijn zouden we het stuurtje een beetje dichter hebben getrokken. Het dashboard is ontwikkeld volgens Honda’s ‘Dynamic Layered Style’-concept. Dat wil zoveel zeggen als dat men donkere en lichte grijstinten combineert en dat metaalkleurige accenten voor een sportieve look zorgen. Van kunststof hebben Japanners doorgaands niet veel kaas gegeten, maar Honda vormt echt wel de uitzondering. Het ziet er goed uit, het voelt aangenaam aan en het zit in elkaar zoals het hoort. Met uitzondering van de bagageafdekking liet niets in het interieur zich horen. Diezelfde aandacht voor materiaal en kwaliteit heeft ook een positief effect op de schakelaars en knoppen. Die voelen degelijk aan en zelfs de plaatsing werd niet uit het oog verloren. Alles zit netjes binnen handbereik en is logisch gegroepeerd. Zelfs de bediening van de radio was kinderspel, terwijl die dingen soms behoorlijk wat ontcijferwerk vragen. De grote massa kan je in de koffer kwijt. Rond de bestuurderspost zijn er dan nog allerlei bergvakken en bekerhouders voor de kleine prulletjes. Voor 15,5l in het totaal.

De opstelling van de zetels in de Jazz gebeurde volgens het stadion-principe. Dat wil zeggen dat de achterzetels wat (niet veel) hoger zitten dan de voorzetels. Daardoor, en door de aflopende daklijn heb je achteraan wat minder hoofdruimte. Niet erg denken we zo, want je kan er nog gerust 1,90m kwijt. Knieruimte en voetruimte in overvloed, alleen de breedte is beperkt. Net te weinig voor drie volwassenen denken we.

Veiligheid

Honda rust de Jazz uit met ABS met remkrachtverdeler en remhulp, vier airbags (2 frontaal en 2 lateraal) voor de voorste inzittenden en driepuntsgordels voor alle inzittenden. Vooraan zijn die voorzien van spanners en spankrachtbegrenzers. De middelste driepuntsgordel zit achteraan tegen het dak. ESP is niet verkrijgbaar. Achteraan zijn twee Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes voorzien.

Rijgedrag

Voor de aandrijving van deze nieuweling zorgt een nieuwe 1.4l viercilinder die voldoet aan de Euro-4 norm. Die is speciaal ontwikkeld om onder de kap van de Jazz te passen. De autobouwer houdt het op een klassiek blok met twee kleppen per cilinder en een enkele bovenliggende nokkenas, maar plaatst wel 2 bougies per cilinderkamer (dubbele sequentiële ontsteking). Dat bevordert de vlamspreiding en zorgt voor een efficiëntere verbranding, met positief gevolg voor het vermogen. De i-DSI krachtbron levert 83pk bij 5.700t/min en 119Nm koppel bij 2.800t/min. Die motor heeft een soepel karakter en hoeft, in tegenstelling tot veel andere motoren van de constructeur, niet hoog in de toeren gereden te worden. Gekoppeld aan een prettig schakelende vijfbak kan je naar 100km/u in 12sec. De Jazz verkiest de stad, dat merk je o.a. aan de relatief korte vijfde overbrengingsverhouding, maar toch kan je tot 170km/u halen. Bij hoge snelheden heb je last van windruis rond de spiegels, maar motorgeluid is zo goed als niet aanwezig. Honda belooft een gemiddeld verbruik van 5,7l. Ons verbruiksgemiddelde bleef hangen op 7,4l al moeten we bekennen regelmatig het uiterste van de Jazz te hebben gevergd waardoor we gerust een litertje kunnen toegeven.

De ophanging bestaat uit Mc-Pherson veerpoten vooraan en een H-vormige achterwielophanging met torsiestang achteraan. Beide systemen zijn compact. Vooraan zorgt dat, samen met de compacte motor, voor een kleine draaicirkel van 10m. De ophanging zorgt voor een goed controleerbaar weggedrag, al is de demping bij tijden aan de harde kant. De gripgrens in de bochten ligt vrij hoog terwijl de Jazz op de limiet zijn neutraal gedrag ruilt voor onderstuur. Overstuurneigingen vertoont hij niet. Stoppen gebeurt met geventileerde schijven van 240mm vooraan en trommels van 180mm diameter achteraan. Als je gaat racen is het beste er snel af, maar voor normaal gebruik is het ruimschoots voldoende.

Conclusie

Het is duidelijk dat Honda met de Jazz spijkers met koppen slaat. Hij is niet meteen de goedkoopste maar je krijgt echt waar voor je geld. De motor is soepel, de afwerking uitstekend, het weggedrag meer dan gezondij en het blijft verbazingwekkend hoe de Japanners zo’n ruim en functioneel interieur in zo’n kleine auto krijgen. Door de kwaliteit en de aandacht die ging naar de keuze van de materiaal heb je Őeens je ingestapt bent- dan ook nooit het idee dat je met een compacte auto rondrijdt. Het lijkt hier stilaan op een lofzang aan het adres van Honda, maar we hebben naar minpunten gezocht en zo goed als niets gevonden.