Honda CR-V 2.2 i-CTDi

Inleiding

Hoewel 4x4's lang geen specialiteit zijn van de Japanse autobouwer Honda, was het merk er in 1995 snel bij om een SUV met ‘zachte' terreineigenschappen op de markt te zetten. De CR-V (van Compact Recreational Vehicle) was geboren en hield bovendien goed stand in de begindagen van het SUV-segment. Honda was daarin goed vertegenwoordigd want het had ook nog de HR-V in het gamma staan en in de SUV-geile USA was er ook nog een Acura/Honda MDX en Honda Pilot te koop. Europa moest het stellen met de twee kleintjes, en alleen de CR-V had recht op een diesel. Het model werd in 2002 een eerste keer afgelost en kreeg in 2004 nog een facelift. Meteen verscheen de eerste diesel, Honda's binnenshuis ontwikkelde 2.2l, onder de kap. De nieuwe CR-V is van meet af aan met de diezelfde zelfontbrander leverbaar en dat is een troef.

Voor de instapprijs van € 25.990 levert Honda een tweeliter benzine die is afgeleid van de 1.8 uit de Civic. Aan de diesel hangt een prijskaartje van minimaal € 28.440 en in het geval van onze rijkelijk met toeters en bellen getooide Executive is dat zelfs 34.440 zonder opties en € 40.585 inclusief extra's.

Exterieur

Honda heeft het blijkbaar niet meer met het geveinsd stoere karakter van de CR-V, want deze nieuwe generatie is een stuk gelikter. Alsof het verstand opeens zegevierde. Honda is van mening dat de tijd rijp is voor een moderner, frisser design. Geen patserig reservewiel meer op de kofferklep en meer elegante stijlkenmerken als de coupé-lijn van de raamomlijsting op de flanken. Door het reservewiel van de klep te bannen wordt het koetswerk toch groter terwijl de totale wagenlengte met niet minder dan 11cm krimpt. De CR-V is ook 35mm breder en 35mm lager dan voorheen. De wielbasis blijft onveranderd op 2630mm. Een positief neveneffect van de nieuwe aanpak is dat de nieuwe CR-V een betere stroomlijn heeft en dat drukt het verbruik.

Interieur

De ommezwaai die de CR-V kenmerkt aan de buitenkant, wordt je ook in het interieur gewaar. Meteen bij het instappen valt op dat de zitpositie -voor dit wagentype- opvallend laag is. De berlines van het merk onderscheiden zich ook nog steeds met die eigenschap. In dit geval is het uitgesproken positief, omdat de toegang geheel moeiteloos verloopt. Toegegeven, de meeste constructeurs van SUV's hebben dit item als aandachtspunt in het lastenboek staan, maar de CR-V gaat net iets verder. Het zitmeubilair is comfortabel en voorzien van voldoende maar zeker geen riante hoeveelheden zijdelingse steun. De boordplank achter het in het oog springende stuurwiel is overzichtelijk en over de afleesbaarheid valt geen slecht woord te verzinnen. Over de gebruikte materialen hebben we minder lof. De plastics waaruit het dashboard werd vervaardigd, ogen goedkoper dan het prijskaartje rechtvaardigt. De drang naar originaliteit pakt soms positief (het design van de handrem) en soms negatief (de handgrepen voor de portieren) uit.

De achterbank biedt zonder twijfel voldoende ruimte voor drie volwassenen. Hun zithouding is comfortabel, al zoek je -omwille van de vlakke vormgeving van de bank- best houvast in de bochten. Voet- en beenruimte vormen geen probleem en een 40:20:40 verstelbare (en neerklapbare) rugleuning optimaliseert het comfort. We noteren een minpunt voor de constructie waarbij de middelste driepuntsgordel achteraan uit het dak komt vanwege onpraktisch en voorbijgestreefd.

Gelukkig is het zowat het enige onpraktische element. Het valt wel op dat Honda de originele middenconsole met het opklapbare dienblad van de eerste generatie weer inruilt voor een conventionele middentunnel. Anderzijds is aan de kofferbak veel aandacht besteed. Het laadvolume bedraagt niet alleen een zeer respectabele 527l, de koffer is voortaan indeelbaar. Een extra legplank zorgt voor een horizontale verdeling in twee niveaus. Op die manier wordt de capaciteit gevoelig verhoogd. Die legplank kan in vloer verzonken worden voor het transport van grotere ladingen. Op dat ogenblik kan de bank ook 40:60 (inclusief de zitting) neergelegd worden.

Veiligheid

De nieuwe CR-V beschikt standaard over tweetrapsairbags, zijairbags voorin, gordijnairbags over de ganse lengte en actieve hoofdsteunen vooraan. De eveneens standaard aanwezige stabiliteitscontrole is niet alleen in staat het voertuig te stabiliseren, maar doet hetzelfde met een eventuele aanhanger.

Van de technologische snufjes die op de CR-V leverbaar zijn, horen er nogal wat tot de veiligheidsverhogende categorie. Zo is er een radargestuurde snelheidsregelaar (die desnoods ook overtuigend de remmen ingaat en net zo min vrij is van z'n gebreken). Uit Honda's vlaggenschip Legend komt het Collision Mitigation System, dat bij een naderend ongeluk de voorste veiligheidsgordels opspant en een noodstop inleid.

Een zeer goed rapport dus, met toch nog één bedenking. Honda heeft zich wat laten meeslepen in een symfonie van belletjes en piepjes, met uiteraard elk hun nuttige eigenschappen. Er is een biepje voor de deur, de lichten, de gordels, de achteruitversnelling, de parkeersensoren, de sleutel in het contact... Bij ogenblikken gingen er in ons interieur vier van die belletjes simultaan aan het luiden en dat is van het goede teveel.

Rijgedrag

Honda schuift de CR-V naar voren als een zeer polyvalent voertuig, maar daarin overdrijft u best niet. Het systeem dat Honda gebruikt voor de vierwielaandrijving -een koppeling die wordt geactiveerd door een verschil in debiet tussen twee aan de assen gekoppelde pompen is immers dermate lui en traag, dat u zichzelf hopeloos hebt vastgereden voor het uit z'n slaap ontwaakt is. Het helpt u hoogstens een besneeuwde helling op en Honda achtte het -gezien het beperkte gebruik dat het cliënteel ervan maakt wellicht terecht- niet nodig verbeteringen aan te brengen. Met die bedenking achter ons kunnen we het koper van de loftrompet oppoetsen. Ondanks een op comfort gerichte ophanging stuurt de CR-V snedig, prettig en precies. Hij heeft dankzij z'n geringe hoogte een weggedrag dat goed vergelijkbaar is met dat van een berline. Zet je de stabiliteitscontrole op non-actief, dan kan je de CR-V zelfs de bocht in gooien. Voorspelbaar en zonder verrassingen.

De huiseigen 2.2 i-CDTi ontwikkelt nog steeds 140pk en voelt daarmee de hete adem van de concurrentie in z'n nek, maar beschikt ook over een riant koppel van 340Nm. Aan het blok zit nu standaard een prettig schakelende zesbak vast, al schreeuwt deze hoge comfort-break -en dat zeggen we niet gauw- om een automaat. We kunnen de diesel roemen om z'n prestaties. De sprinttijd van 10,3 tellen (drie tienden sneller dan z'n voorganger) is zonder meer correct en de krachtbron is vooral bij lage omwentelingssnelheden zeer gewillig. Anderzijds valt op dat het blok zich in deze CR-V minder goed nestelt dan in pakweg de Accord. In het interieur sijpelen meer trillingen door en vooral bij een koudstart zit er duidelijk een kikker in de keel. Het opgegeven normverbruik bedraagt een zeer puike 6,5l/100km. Tijdens onze test realiseerden we een verbruiksgemiddelde van 10,7l.

Conclusie

Honda pakt uit met een CR-V die ofwel een 2.0 benzinemotor (150pk - 192Nm, vanaf € 25.990) ofwel de eerste huiseigen diesel van het merk met 2,2l cilinderinhoud (140pk - 340Nm, vanaf € 28.440) onder de kap krijgt. Het model schudt wat Honda ‘het juk van de 4x4's' noemt van zich af en krijgt een gladdere en intelligente vormgeving. Vandaar dat het reservewiel van de kofferklep verdwijnt en dat het model lager en breder werd. De CR-V oogt nog wel robuust, maar is tegelijk elegant. Over terreineigenschappen, of nog maar inspirerende soft-roadcapaciteiten, beschikt het model (net als het gros van de SUV's, ongeacht hun looks) toch niet. Daarvoor is het Dual Pump System dat de achterwielen in de aandrijflijn schakelt, te traag en onvoldoende gesofisticeerd.

De CR-V pakt uit met een ruim interieur. Dat is niet bijzonder flexibel en de materiaalkeuze van de boordplank had wat meer aandacht mogen krijgen, maar tegelijk ook zeer ruim en comfortabel. De bagagecapaciteit bedraagt minimaal 527l en de koffer is voorzien van een extra legplank. Rijden doet de CR-V haast als een berline. Of een uit de kluiten gewassen break. De diesel schraapt z'n keel wat meer dan we van het blok gewend zijn, maar overtuigt nog steeds door gewillig en bij lage toerentallen de draad op te pikken. Aan trekkracht geen gebrek en de prestaties (0-100km/u in 10,3 tellen) zijn dan ook zeer aanvaardbaar. Het comfortabele weggedrag maakt de CR-V een geknipte kilometervreter, terwijl de alerte besturing en het lage zwaartepunt ook wat sportiviteit verdragen. Dat kan in alle veiligheid want de CR-V is standaard voorzien van alle courante hulpmiddelen en heeft in de optielijst enkele voor het segment zeer innovatieve extra's staan (zoals een radargestuurde snelheidsregelaar).