Honda Civic 1.6 i-DTEC

Inleiding

Het is onder het motto "beter laat dan nooit" dat Honda nu een compacte viercilinder dieselmotor introduceert in de middenklasser van het merk. Op zware brandstof rijden kon al wel sinds 2003, maar toen introduceerde het bedrijf de 2,2l dieselmotor, die weliswaar in staat was om uitstekende loopeigenschappen voor te leggen, maar nauwelijks de vinger aan de pols van de toen reeds opstekende downsize-golf hield. Na jaren voor z'n grote cilinderinhoud fiscaal bestraft te zijn, introduceert Honda nu van de Civic die eind vorig jaar een generatiewissel onderging, een 1,6l. Een motortje dat aan z'n lange incubatietijd gelukkig wel gezonde eigenschappen over houdt. Met 120pk en 300Nm - prestaties die in het segment op z'n minst goed zijn voor een medaille.

Historisch gezien was de Civic nog nooit de goedkoopste, en dat is nu evenmin het geval. De prijsvork voor de nieuwe dieselaar gaat van € 20.490 tot € 26.650. De basisuitrusting is verre van kaal te noemen, maar in alle eerlijkheid, dat geldt ook voor die van elke andere concurrent. Met een CO2-uitstoot van 94gr/km, wat overeen komt met een verbruik van 3,6l/100km, mag je je wel verheugen op een gunstig fiscaal regime. Ook - en dat is niet onbelangrijk - voor wie zo'n Civic van beroepswege onder het zitvlak krijgt. Het Voordeel Alle Aard voor de bestuurder bedraagt zo'n € 100 / maand. De 2,2 diesel is de helft duurder. Vandaar ook dat Honda in 2013 zo'n 200 exemplaren aan bedrijfsvloten wil slijten, tegenover een verwaarloosbaar aantal op heden.

Exterieur

De Civic liet zich opmerken met een eigenzinnig ontwerp en een dynamische koets. Maar dat was de vorige generatie. De nieuwe komt niet verder dan een voorzichtige stijlevolutie van de vorige editie, en moet nu ook de nieuwe Toyota Auris in z'n kielzog verdragen. Dat voor die laatste gespiekt werd bij Honda staat immers als een paal boven water. De voorzichtige evolutie werd niet overal even goed gesmaakt. In de VS zagen de Japanners zich al genoodzaakt om een nood-facelift door te voeren, al gaat het daar om de vierdeursversie waarvan het lijnenspel veel meer behouden is dan de zwiepende daklijn die je op het Oude Continent op het netvlies krijgt.

Dat de koets van deze Japanners zichzelf met overtuiging tegen de luchtweerstand werpt, kan je eigenlijk al aan het profiel zien. Maar om nog enkele extra grammetjes CO2 uit een vermindering van de Cx te puren, zijn enkele kleine details van cruciaal belang. De luchtgeleiders onder de achterlichten bijvoorbeeld.

Interieur

Over het interieur valt best veel te vertellen. Er is namelijk al heel wat dat het oog niet ziet. Zo zit de brandstoftank onder de voorzetels, in plaats van onder de achterste bank. Dat zagen we voor het eerst op de vorig Jazz, die ook een ruimtewonder is. Je merkt het nauwelijks als je als passagier je voeten onder de voorzetels steekt, maar je ziet het wel aan de kofferinhoud. Di e bedraagt liefst 477l. En je kan net als bij de Jazz ook het zitvlak van de achterbank opklappen waardoor je erg grote objecten kan laden.

En dan is er natuurlijk nog de boordplanklayout. Die roept een tweeledig gevoel op. Enerzijds is de opstelling van de elementen in twee verdiepen nog steeds erg futuristisch. Anderzijds is de lay-out van de drie ronde tellerplaten en de displays erg conventioneel, ja, zelfs ouderwets. En met al die schermen is het ironisch dat de ergonomie bedenkelijk is en je bovendien stevig moet zoeken naar zelfs simpele dingen. De totale kilometerstand van de auto bijvoorbeeld. Een GPS blijft dan ook nog eens een dure aangelegenheid (minimaal € 1.390) en ook dat exemplaar is geen hoogvlieger.

Dat de bovenstaande paragraaf je als buitenstaander niet zo veel kan deren heeft te maken met het algemene welbehagen aan boord. De rijhouding is nagenoeg perfect, het kleine stuurwiel ligt uitstekend in de hand en het zitmeubilair is boven kritiek verheven. En het is er opvallend stil, wat behoorlijk wat te maken heeft met Honda's gebruik van Active Noise Cancelling. Daarbij sturen de luidsprekers constant een geluidsgolf uit die vooral motorgeluiden met een frequentie van minder dan 100Hz neutraliseert. Het resultaat is een ronduit spectaculaire daling van 10dB op dat vlak. Voldoende om van de Civic een ronduit stille snelwegcruiser te maken.

Veiligheid

Als het op veiligheidsuitrusting aankomt, discriminteert de Civic niet. De gebruikelijke collectie van zes airbags, samen met ABS en stabiliteitscontrole is standaard voor alle uitrustingsniveaus, net als Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes op de buitenste plaatsen achteraan. Hoofdsteunen zijn eveneens vanzelfsprekend overal voorzien, met exemplaren vooraan die een whiplash helpen verminderen.

De EuroNCAP kwakte de nieuwe generatie van de Civic eerder dit jaar nog tegen z'n botsobjecten en beloonde het model met het vijf-sterren-label. Daarbij valt vooral de uitstekende score voor de bescherming van volwassen inzittenden op. Die bedraagt 94%.

Rijgedrag

Wie zich regelmatig door Auto55.be over nieuwe wagens laat informeren, kan de trends inmiddels wel blind opnoemen. Wagens van vandaag pakken steevast uit met een lagere rolweerstand, een elektrische stuurinrichting en motoren die beloven zuiniger te zijn dan ooit tevoren. Van het eerste heb je hier weinig last, maar ook de Civic heeft nu het stuurgedrag van een moderne auto. Dat betekent dat stuurgevoel ontbreekt en het stuurwiel centreren moeilijker gaat dan voorheen. En dat je ook bakken discipline aan boord moet leggen om in de buurt van het opgegeven verbruiksgemiddelde te eindigen. Tijdens de eerste kennismaking strandden we finaal op 5,8l/100km, exact 2 liter boven het opgegeven cijfer, over een gemengd circuit en zonder de motor de zweep te geven.

Daarmee hebben we alle opmerkingen eigenlijk al achter de kiezen. Wat overblijft mag op de positieve zijde van de balans, en dat is ook niet min. De zesbak kent wel lange schakelwegen maar heeft een uitstekende geleiding en de eenheid heeft met 120pk en 300Nm meer dan voldoende krachtreserve om de 1,4 ton zware vijfdeurs met vertrouwen door het verkeer te loodsen. Een sprinttijd van 10,5 seconden is niets om je voor te schamen en met zes lange versnellingen en voldoende trekkracht kan je als topsnelheid zelfs 200km/u aantikken. Wat echter het meest opvalt is dat de Civic zich probleemloos bereddert bij omwentelingssnelheden vanaf 1.200t/min, daar waar moderne dieselmotoren veelal niet thuis geven onder 1.600t/min, en dat zelfs dan de krachtontplooiing erg geleidelijk verloopt.

De Civic maakt gebruikt van McPhersons op de vooras en een vervormbare dwarstraverse achteraan, beiden met een erg uitgelezen afstelling die de steeds zeldzamer wordende kaart van het comfort trekt. Putten en bulten worden erg goed opgevangen en zelfs verkeersdrempels worden zonder veel morren verteerd. Tel alles bij elkaar op en je vind tussen A en B een hoop rust en comfort.

Conclusie

Honda lanceert een compacte dieselmotor voor de Civic. Eindelijk. Tot op heden moest de Japanse middenklasser het stellen met een 2,2l diesel die weliswaar erg goede loopeigenschappen had, maar zichzelf op fiscaal vlak buiten strijd stelde. Deze 1.6l viercilinder heeft met 120pk en 300Nm trekkracht niet alleen voldoende in huis om zich op vlak van prestaties (sprint naar 100: 10,2 tellen, top van 206km/u) erg goed uit de slag te trekken, maar leerde ook om meer kilometers uit elke druppel kostbare vloeistof te persen. Het verbruiksgemiddelde bedraagt 3,6l//100km, ofwel 94gr/CO2/km. Wat hem voor leaserijders ook weer aantrekkelijk maakt, met een Voordeel Alle Aard dat voor de bestuurder beperkt blijft tot € 100/maand. Hij kan het wel gebruiken, want met een vanafprijs van € 20.490 is ook deze Civic geen prijskraker.

Het interieur overtuigt met z'n erg goede zitpositie en z'n doortastende (actieve) geluidsisolatie. En het is erg ruim, vooral door de opstelling van de brandstoftank onder de voorzetels in plaats van onder de achterbank. In de koffer past dan zo maar even 477l en de achterbank kan je neerklappen of aan het zitoppervlak (en dat is uitzonderlijk) opklappen. Het oordeel over de boordplank is tweeledig. Wat originaliteit valt altijd toe te juichen, maar de uitwerking is niet erg geslaagd. Vooral in de bediening en de weergave zijn er te veel ergonomische blunders.

Rijden doet de Civic dan weer uitstekend. Op de negatieve zijde van de balans staat eigenlijk alleen de opmerking over de elektrische bekrachtiging (nog steeds niet aangenaam, maar elke auto heeft het tegenwoordig) terwijl een fijn weggedrag én vooral een steeds zeldzamer wordende comfortabele afstelling van het onderstel in vet aan de plus-kant te vinden zijn.