Honda C-RV 2.0 i-VTEC ES

Inleiding

Honda heeft de C-RV afgelost. Hoog tijd want het huidige model werd al in maart 1997 op de Europese markt geïntroduceerd en de marktintroductie in thuisland Japan dateert zelfs al van eind 1995. Het eerste volledige verkoopsjaar van de eerste C-RV, 1998, bracht Honda in Europa 37.895 stuks aan de man. Die prestatie werd sindsdien niet meer geëvenaard maar de constructeur wil daarin verandering brengen. Er wordt gemikt op een verkoop van 30.000 stuks tijdens het eerste jaar en 40.000 eenheden tijdens de daaropvolgende jaren. Geen makkelijk te halen doelstelling als je weet dat Honda in 1997 als een van eersten een SUV aanbood. De populariteit van de allesdoeners is de afgelopen jaren gestegen, maar de concurrentie is meer dan evenredig hard geworden. Honda’s nieuwste zal zich dus staande moeten houden tussen de Nissan X-Trail, Toyota RAV-4, Renault Scenic RX4, Mazda Tribute, Hyundai Santa-Fé, Land-Rover Freelander en Subaru Forester.

De basisversie van Honda’s SUV is de 2.0i S, die kost 22.570 €. Da’s gemiddeld want net iets minder als de X-Trail 2.0 Comfort (22.700 €), veel minder dan de Land-Rover Freelander (22.940 met een 1.8l benzinemotor), maar wel wat duurder dat de Toyota RAV-4 2.0 (20.860 €) of de Subaru Forester 2.0 (20.475 €). Standaard is de C-RV uitgerust met centrale vergrendeling, hoofdsteunen achteraan, armleuningen in het midden achteraan en aan de voorzetels, achterdeur met apart openende achterruit en elektrisch bediende ruiten rondom. De C-RV 2.0i LS doet daar voor ten minste 24.140 € manuele airco, reservewieldeksel in kunststof, gelakte bumpers en radio/CD-speler bovenop. Testmodel en topuitvoering is de 2.0i ES. Die heeft ook nog eens recht op gelakte beschermlijsten op de flanken, 16-duims lichtmetaal, mistlichten vooraan, een laadscherm, zijspiegels in koetswerkkleur en automatische airco. Die kost minstens 25.530 €. Vermeerderd met de prijs van de metaalkleur (450 €) komt de prijs van de testwagen dus op 25.980 €.

Exterieur

De C-RV staat nu op Honda’s Global Small Platform, net als de Civic en de Stream, dat aangepast is om bij de karakteristieken van de SUV te passen. Uiterlijk is de vorige C-RV vooral in de achterpartij herkenbaar. De hoog geplaatste lichtblokken werden behouden en zijn groter geworden. Die hoog ingeplante achterlichten zorgen overigens voor een uitstekende zichtbaarheid, ook in slechte omstandigheden (bij regenweer bijv.). Het reservewiel werd lager op de koffer gemonteerd waardoor het van binnenuit veel minder zicht wegneemt. De voorzijde wordt bepaald door de gewelfde motorkap en de nieuwe hoekomvattende lichtblokken met helder afdekglas. Die sluiten aan bij de designtrend die met de Civic-familie werd geïntroduceerd en geven de C-RV een eigentijdser uiterlijk. Ook de voorbumper werd forser. De afwerking is naar goede gewoonte uitstekend, maar er viel toch een detailfoutje te betreuren. Op de kofferklep, links van het reservewiel, verstopt een geribbeld oppervlak de nummerplaathouder voor de Amerikaanse versies. Die is te klein voor de Europese nummerplaten waardoor Honda in de achterbumper een alternatieve uitsparing monteert. Die paste bij onze testwagen niet perfect. Een detail, zoals gezegdij

Met een lengte van 4,57m, een breedte van 1,78m en een hoogte van 1,71m is de C-RV een tikkeltje breder en vooral 4,5cm langer dan zijn voorganger. De wielbasis bleef nagenoeg dezelfde (2,63m). Het is de overhang achteraan die 5cm langer werd want die werd vooraan werd 5mm korter.

Interieur

Honda heeft ons de laatste tijd op het vlak van interieurdesign al een aantal keren positief verrast en ook bij de C-RV wist het interieur ons te bekoren. Door de uitstekende kwaliteit, en als gevolg daarvan de afwezigheid van kraakjes en piepjes enerzijds en het gebruik van uitstekende materialen anderzijds. Vooral dat laatste wil bij Japanners wel eens mislopen. De Honda Jazz (zie testarchief) heeft een goed uitgekiend interieur, maar ook in deze C-RV zitten een paar goede vondsten. Zo plaatste men bij Honda de handrem tegen de middenconsole. Het past perfect binnen het design (want het ziet er uit als een handgreep) en neemt geen plaats in op de vloer tussen de voorzetels. Daar zit nu een klein tafeltje met twee bekerhouders en opbergvakjes dat je ook kan wegklappen om bijv. tussen de voorzetels door naar achteren te klimmen. De automaat doet het op dat vlak nog beter want die zit in het dashboard (aan het stuur) waardoor je vanzelfsprekend de versnellingspook op de vloer mist.

De voorstoelen zijn comfortabel en voorzien van voldoende zijdelingse steun. De armsteunen aan de binnenkant zijn standaard en kunnen we vooral bij langere ritten best appreciëren. De hoogteverstelling van de zetel maakt ten dele goed dat het stuurwiel enkel in de hoogte verstelbaar is. We hebben dus zonder veel problemen een goede rijhouding gevonden. Het dashboard van de C-RV is de eenvoud zelve; een grote ronde toerenteller, dito snelheidsmeter en de obligate temperatuur- en brandstofindactoren. Het digitale gedeelte beperkt zich tot de kilometerteller, een boordcomputer is niet verkrijgbaar.

Zowel voor- als achteraan heb je een zee van ruimte. In de hoogte én voor de knieën en voeten. De goed zittende achterbank is 40/60 neerklapbaar, maar de twee delen kunnen apart ook over een afstand van 17cm verschoven worden voor meer beenruimte of bagageruimte afhankelijk van de behoefte. Je kan de bank natuurlijk ook neerklappen of -als je erop wil zitten- de rugleuning over 45° verstellen. Om niet te zeggen dat Honda betekenis geeft aan een multifunctioneel en praktisch interieur.

De koffer is toegankelijk via een deur, die draait ŐJapans- naar rechts open en dat is in België niet de meest praktische kant. Om kleine spulletjes te laden kan je middels de afstandsbediening wel enkel de achterruit openen. De koffer is behoorlijk rechthoekig van vorm en zelfs voor deze klasse zeer ruim. Zelfs als de achterbank volledig naar achteren geschoven is kan je nog 527l kwijt. Dat is dik 150l meer dan bij het vorige model. Een winst die voornamelijk geboekt werd omdat Honda de koffervloer 12cm kon verlagen, met eveneens positieve gevolgen voor de toegankelijkheid. Als je de achterbank naar voor schuift heb je zelfs 628l ter beschikking. Met de achterzetels neergeklapt bedraagt de laadruimte tot aan de ruiten 952l en heb je in de hoogte voldoende ruimte om twee mountainbikes rechtop te vervoeren. Voor wie dat nog niet voldoende is, is er onder de koffervloer is nog een waterdichte opbergruimte. Het deksel daarvan kan overigens dienen als picknicktafelij

Tijdens het rijden blijft het interieur aangenaam stil; de filtering van rol- en rijgeluiden is vergelijkbaar met die van de meeste berlines, de onder het passagierscompartiment doorlopende aandrijflijn laat zich niet horen en ondanks de grote koets is ook windruis zelden of nooit prominent aanwezig. Door het grote glasoppervlak warmt het interieur snel op, maar de airco koelt bijna ogenblikkelijk en is krachtig genoeg om de temperatuur in het interieur op een aangenaam niveau te houden.

Veiligheid

De veiligheidsuitrusting omvat frontale airbags voor bestuurder en passagier, zijdelingse airbags vooraan, driepuntsgordels op alle zitplaatsen (vooraan met spanners en spankrachtbegrenzers) inclusief de middelste achteraan, Isofix-bevestigingspunten voor kinderzitjes en ABS met EBD en noodremhulp. Er staan geen veiligheidsfeatures meer op de optielijst, ESP is dus niet verkrijgbaar.

Rijgedrag

Honda steekt slechts één motor onder de kap van de C-RV. Een hoogtechnologische 1998cc benzinemotor die 150pk levert bij 6.500t/min. Het maximale koppel bedraagt 192Nm en komt bij 4.000 t/min vrij. Dat is vrij veel voor een tweeliter, maar de motor heeft dan ook dubbele bovenliggende nokkenassen, variabele klepopeningstijden en Őlift, permanente regeling van de inlaatnokkenas en variabele inlaatbuislengte. De motor heeft geen moeite met de 1.497kg zware SUV. De topsnelheid bedraagt 177km/u en het spurtje naar 100km/u kan in 10,1sec (de ES is dus 0.1 sec trager dan de LS en S). Vooral met dat laatste kan u uw medeweggebruikers imponeren want dat is Őgezien de koetswerkvorm- snel. Koud klimt de motor iets minder gewillig in de toeren, maar zodra hij op temperatuur is ontpopt hij zich als een typische Honda-krachtbron. Je kan schakellui rijden want al vanaf 1.900 toeren pikt hij zonder morren op. De flukse prestaties moet je evenwel gaan zoeken in de hogere regionen van het toerentalgebied, tussen 4.000 en 6.500t/min. De SUV is dan zonder meer sportief te rijden. We verwachtten wel een afstraffing voor de sportieve rijstijl aan de pomp maar werden aangenaam verrast en eindigden de testweek zelfs met een gemiddeld verbruik van 8,9l. Net iets minder dan de 9,1l die de constructeur als gebruiksgemiddelde opgeeft.

Voor de C-RV werd de ophanging van het Global Small Platform aangepast. De McPherson voorwielophanging met stabilisatorstang kreeg dikkere schokdemperbuizen, wiellagers met grotere diameter en ultrastijve ophangingsarmen onderaan. Achteraan werden de dubbele wishbones aangepast met ultrastijve bussen en langsarmen, een stijvere spoorcontrolestang, lagers met grotere diameter en krijgt de langsarmbus een grotere antilifthoek om de reactie bij het remmen te beperken. In tegenstelling tot Honda’s gewoonte om hun auto’s echt hard af te stellen, is de C-RV opvallend comfortabel. Oneffenheden in het wegdek worden met dezelfde droge efficiëntie geabsorbeerd als bij de Civic, maar de ophanging speelt de schok (met uitzondering van dwarsrichels) veel minder door naar het interieur terwijl de stabilisatorstangen in de bochten het deinen en schommelen beperken.

In normale omstandigheden gebeurt de aandrijving op de voorwielen. Als die tractie verliezen (en de omwentelingssnelheid van de voor- en achterwielen dus uiteenloopt) worden de achterwielen bijgeschakeld. Honda gebruikt hiervoor zijn eigen DPS (Dual Pump System) dat ook al in de vorige C-RV en de H-RV dienstdeed en gebruik maakt van twee hydraulische pompen. Eén voor de voorwielen en één voor de achterwielen. Het systeem bouwt zodra de voorwielen doorslippen een druk op die in verhouding is tot het verschil in draaisnelheid en brengt die op een meervoudige platenkoppeling over. Die verbindt het voor en achterdifferentieel en stuurt bijgevolg onmiddellijk het nodige koppel naar de achterwielen. Op die manier wordt dan onmiddellijk op vierwielaandrijving overgeschakeld en de grip hersteld. Tenminste, in theorie. Het systeem is effectief genoeg op vuil wegdek of in winterse omstandigheden, maar Honda profileert de C-RV ook als een lichte terreinwagen. Veel vertrouwen daarin hebben we niet. Je kan het systeem als bestuurder immers niet manipuleren. Ook als je op voorhand weet dat je vierwieltractie nodig hebt kan je dat dus niet instellen en moet je wachten op reactie van het systeem. Die blijkt in de praktijk te laat te komen en je kan in het interieur ook niet zien of de achterwielen al aan het helpen zijn, dus je weet niet of je nog reserve hebt. Laat uitdagende modderpoelen dus maar links liggen en blijf ook maar meteen uit de buurt van stenen. De vrije hoogte van 20cm, oprijhoek van 29°, afrijhoek van 24° en overrijhoek van 18° geven wat reserve maar als je even onder de wagen kijkt, zie je dat niet alle onderdelen (zoals de brandstoftank) even goed beschermd zitten. Een metalen stang zal het ergste wel voorkomen, maar als even over een rotsige ondergrond schuurt, heb je gegarandeerd met problemen. Daarbij komt nog dat de ophanging voor terreinuitstapjes eigenlijk niet genoeg veerweg heeft...

Het weggedrag op de weg leunt dicht aan bij dat van een gewone berline, want het is voorspelbaar onderstuurd. De achterkant durft wel uitbreken bij snelle lastenwissels. Een maatje meer in de banden (205/65-rubber van Uniroyal is standaard) zou dat wat kunnen afvlakken.

De stoppers van dienst zijn voor en achter schijven met een diameter van 282mm. Vooraan zijn die inwendig geventileerd. Ruimschoots voldoende om de SUV ook in langdurig moeilijke omstandigheden in het gareel te houden. Een aangenaam bekrachtigd stuurtje, prettig schakelende vijfbak en de juiste feedback van pedalen en ophanging zorgen ook voor de chauffeur die wat meer betrokkenheid wenst een aangename rijervaring.

Conclusie

In een land als het onze is Honda gehandicapt omdat het in een model als de C-RV geen diesel aanbied. De enige keuzemogelijkheid is een 2-liter benzinemotor. Dat is een pareltje; braaf en beschaafd laag in de toeren en zelfs met 1.497kg aan het gas alert en vinnig hoog in de toeren zonder dat het verbruik uitzinnig wordt. De vierwielaandrijving geeft wat reserve, maar het geheel lijkt ons enkel geschikt voor occasioneel licht softroad-gebruik. Voor terreinliefhebbers zijn er ongetwijfeld betere keuzes. Honda zal er niet rouwig om zijn want daarop mikken ze niet. Het interieur (verzorgd, ruim en zeer functioneel) verraadt een voorliefde voor -al dan niet- avontuurlijk ingestelde gezinnen. De looks van een 4x4, het comfort van een berline en de ruimte van een break of een monovolumeij dat is de C-RV.