Honda Accord Tourer 2.4 Type S

Inleiding

De Honda Accord is aan zijn zevende generatie toe. De constructeur acht daarmee de tijd rijp om de koers van het model wat te wijzigen. De vorige generaties waren ongetwijfeld betrouwbaar en aangenaam om te rijden, maar met uitzondering van enkele duurdere ‘opgepepte’ modellen wisten ze zich niet uit de grote massa te onderscheiden. Maar de tijd van lijdzaam toezien hoe het marktaandeel van de niet-Europese merken in West-Europa verschrompeld is ten einde. De strijdmiddelen zijn een meer Europese styling én de moderne dieselmotoren die de Japanners tot op heden nauwelijks of niet in het gamma hadden staan. Zowel Toyota’s nieuwe Avensis, de Mazda 6 als deze nieuwe Accord zijn voor een groot deel op Europese tekentafels ontstaan.

Honda wil de nieuwe Accord positioneren tussen de top van het D-segment, tegen pakweg een BMW 3-Reeks en Mercedes C-Klasse. Dat zijn auto’s die zeer vaak geleased worden en waarvan behoorlijk wat break-versies bollen. Het succes van Honda’s streven hangt dus ten dele af van de break, Tourer geheten. Die wordt op 26 en 27 april in het Belgische dealernet gelanceerd, maar we konden hem nu al testrijden. Tot de komst van een diesel, volgend jaar, moeten we het stellen met een 2.0 en 2.4 benzine. De eerste heeft een vermogen van 155pk, de tweede is 190pk sterk. De 2-liter zal verkrijgbaar zijn als Comfort vanaf € 23.765 en als Sport vanaf € 25.365, telkens gekoppeld aan een manuele vijfbak. De 2.4 zal te krijgen zijn als Type S, zoals onze testwagen, vanaf € 27.965 en Executive voor ten minste € 29.465. De 2.4 wordt standaard gekoppeld aan een handgeschakelde zesbak. De opleg voor een automaat met vijf verhoudingen bedraagt steeds € 1.825. Onze testwagen was enkel uitgerust met metaalkleur ter waarde van € 495.

Exterieur

Met het uiterlijk van de Accord gaat Honda resoluut de sportieve toer op, en de break heeft dat misschien nog een tikkeltje meer dan berline. De voorzijde wordt gedomineerd door twee langgerekte scherp afgelijnde lichtunits, voorzien van helder afdekglas en meerdere ronde optieken, en een met chroom omrand schildvormig radiatorrooster. Onder de voorbumper zitten twee ovalen mistlampen aan weerszijden van een eveneens ruim bemeten luchtinlaatopening. De Type S is steeds voorzien van een behoorlijk agressieve bodykit die bestaat uit een voorspoiler, zijschorten en een aangepaste achterbumper. Aan de zijkanten is het voornamelijk de uitzonderlijk hoog geplaatste oplopende gordellijn die in het oog springt. De daklijn en de achterpartij zijn in tegenstelling tot het gros van de Europese concurrenten conventioneel gevormd voor een maximale binnenruimte. De schuin aflopende achterpartij van ‘Lifestyle-breaks’ als de Mercedes C-Klasse vreet immers aan de laadmogelijkheden en dat was een offer dat Honda niet wilde brengen. Toch, vinden we, zijn de ontwerpers erin geslaagd dat utilitaire gegeven te verdoezelen. De achterpartij oogt nog steeds uitgesproken dynamisch, niet in het minst door de dakspoiler, de brede lichtunits, de uitgekiende plaatsing van de twee korte dakrails en de twee uitlaatpijpjes.

Deze nieuwe Accord is gevoelig groter dan zijn voorganger, met een lengte van 4,75m, een breedte van 1,76m en een hoogte van 1,47m. Dat resulteert ook in een ruimer interieur ook al wijzigde de wielbasis niet. Met naar hedendaagse Europese normen kleine wieltjes en grote overhangen ziet de Accord Tourer er dan toch relatief zwaar uit. De koets, waarvan de afwerking niet zo zeer foutjes dan wel slordigheden vertoonde, is wel behoorlijk aërodynamisch. De Cx-waarde bedraagt 0,32.

Interieur

Het interieur van deze Accord Tourer is klassiek wat indeling betreft. De instap is nog steeds laag, zoals bij de vorige Accords, en de wijzerplaat vind je vlak voor de bestuurder. Die heeft een centrale ronde snelheidsmeter met aan de linkerzijde de toerenteller en aan de rechterzijde een koelvloeistoftemperatuurmeter en een brandstofmeter. De permanente verlichting van de schaalverdeling bij deze Type S is rood in plaats van wit op de meer op comfort ingestelde modellen, op een zwarte achtergrond. Het dashboard is opgemaakt uit zwart plastic voor wat de bovenzijde betreft en -afhankelijke van de gekozen bekleding- een zwarte of beige onderkant. De bekleding van de zetels is bij deze Type S uitgevoerd met een leder/stof-combinatie, met deurpanelen in leder. De middenconsole heeft een trendy carbonlook onder het centrale schildvormige bedieningspaneel met handige grote ronde knoppen voor het luidsprekervolume en de instelling van de links/rechts gescheiden airco die standaard aanwezig is. Op de Executive-uitvoering zit een volledig lederen bekleding en een middenconsole in hout-look.

Het interieur werd ten opzichte van de zesde generatie wat ruimer, vooral in de breedte die toenam van 1410mm naar 1485mm voorin. De zithouding is uitstekend dankzij de uitgebreide instellingsmogelijkheden van de zetels en een hoogte- en diepteverstelling van het stuurwiel. De zetels zijn comfortabel genoeg voor lange ritten, niet onbelangrijk als je mikt op een publiek dat voor een groot deel bestaat uit professionele gebruikers, en bieden toch voldoende steun in de onderrug, schouders en lenden om je tijdens wat sportievere baanmomenten op je plaats te houden. Het driespakige met leder beklede stuurtje ligt goed in de hand en is voorzien van summiere bedieningsfuncties voor de audio-installatie (links) en de cruise-control (rechts).

De toegang tot de achterbank is goed dankzij wijd openende deuren en een diepe uitsnijding. Het zitvlak van de achterbank zit relatief laag en dwingt zodoende de knieën tot het maken van een wat scherpere hoek, al is het niet voldoende om van een oncomfortabele houding te kunnen spreken. Zoals je bij een break mag verwachten is de beschikbare hoofdruimte riant. De zitbreedte achteraan nam nog meer toe als vooraan, van 1405 naar 1490mm. Je kan daardoor nog wat makkelijker drie kinderen kwijt voor lange ritten, of drie volwassenen voor korte ritten.

De belaadbaarheid moet één van de grootste troeven zijn van de nieuwe Accord Tourer. De kofferruimte is immers minstens 518l groot en dankzij de zeer laag en breed openende kofferklep makkelijk toegankelijk. Die kofferklep is overigens op alle modellen optioneel en op de 2.4 standaard voorzien van een elektrische bediening. Die opent de klep met een druk op de afstandsbediening en sluit de klep opnieuw op dezelfde wijze of middels een toets aan de onderzijde van de geopende klep. Een reeks sensoren en een antiklemmechanisme moeten dat veilig houden, ook voor jonge kinderen. Om te waarschuwen wordt de werking steeds voorafgegaan van een auditief en visueel signaal. Het elektrisch openen en sluiten van de klep neemt 5 tot 10 seconden in beslag. Onder de kofferruimte is er nog een opbergvak, toegankelijk via een luik in de vloer dat door springveren onder een hoek van 45° kan blijven openstaan, met een inhoud van 49l. Tenminste, als het model voorzien is van een bandenreparatieset zoals bij onze testwagen. Je kan ook opteren voor een noodreservewiel, dat de bergruimte dan degradeert tot twee ondiepe opbergvakken. Intelligent is ook de neerklapfunctie van de 60/40 gedeelde achterbank. De verschillende delen ervan zijn immers met een hendel bovenaan de zetels in één enkele beweging neerklapbaar. De hoofdsteun klapt in, het zitvlak neemt een verticale positie aan tegen de voorzetel en de rugleuning klapt naar voor. Helemaal vlot gaat dat niet, maar ten opzichte van een conventioneel systeem is het een grote stap voorwaarts. Bij het opklappen verloopt de procedure omgekeerd, maar moet je wel handmatig de kopsteun rechtzetten. Enkel Mazda heeft een gelijkaardig systeem op de Mazda 6, maar daar hoef je maar aan een hendel in de kofferruimte te trekken om de hele handel plat te krijgen, opklappen gaat daar wel minder vlot omdat het voor de verschillende onderdelen handmatig dient te gebeuren. In elk geval is de verkregen laadruimte bij de Accord Tourer niet minder dan 1,82m lang, nagenoeg vlak en 921l groot.

Veiligheid

De nieuwe koetswerkstructuur van de Accord is ontwikkeld niet alleen op een betere bescherming van de inzittenden, maar ook op een verhoogde voetgangerveiligheid. De helft van het koetswerk is vervaardigd uit ultrasterk staal, met inbegrip van de veiligheidskooi en de zijbalken voor- en achteraan met tal van extra versterkingen om de vervorming te beperken en de overdracht van krachten te verbeteren. Tegelijk breidt Honda de standaard veiligheidsvoorzieningen uit tot frontale en zijdelingse airbags vooraan en gordijnairbags (voor het eerst bij Honda). Vooraan zijn de gordels voorzien van gordelspanners met spankrachtbegrenzers, terwijl ook achteraan drie veiligheidsgordels van het driepuntstype en evenveel hoofdsteunen te vinden zijn. Naast een ABS-systeem dat vanzelfsprekend op alle modellen aanwezig is, zijn de versies met 2.4l-motor ook nog uitgerust met VSA (Vehicle Stability Assist). Dat fungeert als een tractiecontrolesysteem op het meest eenvoudige niveau, met de kans om in te grijpen via de remmen of rechtstreeks in het motormanagement om het vermogen te beperken, en als een stabiliteitscontrole op een meer gesofisticeerd niveau. Het systeem zal dan één of meerdere wielen afremmen om onder- of overstuur te beperken. De werking ervan bleek efficiënt en niet paniekerig. De gezonde eigenschappen van de auto laten, ook in onder- of overstuur een relatief grote marge toe waardoor men zich kan permitteren de elektronica slechts laat en Őin het overgrote deel van de gevallen- discreet tussenbeide te laten komen.

Rijgedrag

Naast een 2.0l met 155pk die je gezien de prestaties bezwaarlijk een standaardmotor kan noemen, lepelt Honda de nieuwe Accord ook nog een potente 2.4l in. Daarmee is het aanbod, tot de komst van een 2.2l diesel, rond. De 2.4l (2354cc) met 4 cilinders in lijn heeft dubbele bovenliggende nokkenassen en een variabele timing en lichting van de kleppen (VTEC) en een variabele nokkenasverstelling. Het vermogen piekt bij 190pk aan 6.800t/min terwijl het maximumkoppel 223Nm bedraagt bij 4.500t/min. Het is een karakteristiek Honda-krachtbron. Wat minder romig dan men bij een 2.4 met een dergelijk vermogen verwacht en met een uitgesproken voorliefde voor wat hogere omwentelingssnelheden. Je kan lekker rustig laag in de toeren rijden zonder dat er echt sprake is van loomheid, maar als het op sportief rijden aankomt houdt je de naald van de toerenteller best hoger dan 4.000t/min, of nog beter tussen 5.500 en 7.500t/min (in de rode zone). Op die manier verbruik je wel een pak meer dan de voorgeschreven 9,7l/100km over de gemengde cyclus, maar het rijplezier en de rauwe, racy klank van de motor maken dat op z’n minst ten dele goed. Standaard gekoppeld aan een aangenaam korte, licht mechanisch schakelende zesbak (volledig gesynchroniseerd) gaat de 2.4 Type S naar 100km/u in 8,4sec en bereikt hij een topsnelheid van 220km/u.

Net als bij de zetels zijn de ingenieurs er op zo goed als elk vlak in geslaagd een aangenaam evenwicht te vinden tussen de wensen van een sportieve chauffeur en die van een kilometervreter. Het geluidsniveau is laag, behalve hoog in de toeren (en er is wel wat windruis hoorbaar), het bekrachtigde tandheugelstuurtje laat je voelen wat de voorwielen doen zonder daarin te overdrijven en de ophanging (dubbele driehoeken, gasschokdempers en schroefveren vooraan en een langsarm schroefveren en gasschokdempers achteraan) doet eigenlijk net hetzelfde. Die is achteraan aangepast om minder plaats in te nemen en werd omwille van een betere belaadbaarheid wat stugger afgesteld dan bij de berline. Alles voelt degelijk en al snel vertrouwd aan, maar toch zijn er nog concurrenten die een wat betere afstelling gevonden hebben. We denken dan bijvoorbeeld aan de Mazda 6 die, afgezien van opinies over het uiterlijk, toch een wat hoger niveau haalt.

Het weggedrag is gezond progressief onderstuurd, maar dat treedt niet snel op. Door in de bocht op de rem te gaan staan, of van het gas af te gaan kan je de achterkant wat naar buiten zetten. Toch blijft ook dat goed controleerbaar. Tractie is een teer punt, vooral bij Japanners, al lijkt Honda dat hier goed onder controle te hebben. Met bandenmaat 205/55/R16 is de Accord zeker niet overmatig geschoeid, maar wielspin steekt bij de 2.4 nauwelijks eerder de kop op dan bij de 2.0 met dezelfde bandenmaat. Ondanks een goede doseerbaarheid en aangenaam pedaalgevoel zijn we niet geheel tevreden van de remmen. De schijven (300mm vooraan, geventileerd, 282mm achteraan) zorgen wel voor een vertraging overeenkomstig de prestaties, maar raken snel verhit als je ze herhaaldelijk hard moeten werken.

Conclusie

Met deze nieuwe Accord wil Honda zich vooral een plaats toeëigenen in de alsmaar groeiende luxueuze subklasse van het D-segment. Daarvoor is deze Accord meer dan de vorige generaties specifiek afgestemd op de Europese markt. Het uiterlijk vertoont dan ook nauwelijks verdoezelde Europese designinvloeden. Aan de binnenzijde hebben de Japanners vooral inspanningen verricht die de functionaliteit van de break ten goede komen. De laadruimte is ruim, heeft een doelmatige vorm en de lage laaddrempel zal het laden van zware stukken flink vereenvoudigen. Natuurlijk kunnen we daar ook de in één enkele handeling neerklapbare achterbank en de elektrisch bediende achterklep niet vergeten.

De rijeigenschappen zijn conform het dynamische uiterlijk van de break. De wegligging is veilig en voorspelbaar, zonder een zekere levendigheid te verloochenen en met uitzondering van de remmen die je met een sportieve rijstijl wat rap te heet krijgt, is de afstelling van alles zo dat je er zowel een meer op comfort ingestelde als een temperamentvolle bestuurder mee kan plezieren. Toch blijft het vooral wachten op de aangekondigde dieselmotor, die komt volgend jaar.