Dacia Duster 1.5 dCi 110

Inleiding

De lancering van de Duster is pas van 2010 geleden. Sindsdien verkocht het bedrijf er meer dan 450.000 stuks van, in meer dan 100 landen. Op 43 markten, waaronder Europa, wordt het model onder de merknaam Dacia gesleten, maar daarbuiten staat het model meestal bij Renault in de catalogus. Bij ons was de Duster het populairste model. In 2011 was zelfs 1 op 2 van de verkochte exemplaren van het type. En er viel heus nog meer verkoop uit te puren, als dat echt had gemoeten. Maar Dacia heeft ervoor gekozen het model nu al bij te spijkeren. De buitenzijde is bijgeschminkt, maar onderhuids is er meer aan de hand. In de prijslijst zie je bijvoorbeeld een 1.2l viercilinder turbo benzinemotor opduiken. De eenheid is afkomstig van Renault, wekt 125pk op en wisselt van eigenaar vanaf € 15.700. Meteen in uitrustingsniveau Laureate, terwijl eronder in het gamma ook nog steeds de Ambiance en Duster (zonder meer) staan.

De meest uitgeklede variant is er alleen met de atmosferische 1.6l en die kost net als voorheen € 11.990. Dat is alvast een opsteker want de constructeur had het voortaan verplichte ESP-systeem gerust als excuus kunnen aangrijpen om de prijs op te drijven.

Dat de nochtans erg interessante 1.2l uit de eerste paragraaf wellicht aan zo goed als elke Belg voorbij zal gaan, heeft met het dieselaanbod te maken. Een 90pk sterke 1.5 dCi is er immers voor exact dezelfde prijs. En de 110pk sterke Duster uit deze test is er vanaf € 16.400. De Privilege-uitvoering kost € 17.700 en een identiek uitgedost exemplaar maakt je al € 19.100 armer.

Alle bovenstaande exemplaren slepen zich aan de twee voorwielen door het verkeer. Vierwielaandrijving is er voortaan uitsluitend met de 110pk sterke diesel en kost minimaal € 18.400. En dat terwijl je in het begin al een vierwielaangedreven exemplaar kon hebben voor minder dan € 16.000. Met benzine weliswaar. Dacia bouwt die overigens nog steeds, maar omdat daar in ons land niemand op zit te wachten, staat de uitvoering niet meer in de catalogus.

Exterieur

Er zijn nogal wat uiterlijke wijzigingen, maar omdat ze allen subtiel zijn, blijft de Duster in één enkele oogopslag herkenbaar. Het model kweekte extra zelfvertrouwen en dat zie je aan de herwerkte grille, de dikke dakstangen (die nog steeds een hoog draaggewicht van 100kg aankunnen), de hertekende lichtunits en wat nieuwe kleuren en velgen. Dagrijlichten zijn nu verplicht - en dus aanwezig. LED's zijn er uitsluitend tegen een meerprijs van € 250. Wie vol voor het SUV-uitzicht kan gaan, wordt aangeraden een Pack Off Road of een Pack Aventure te bestellen, maar echt functionele onderdelen omvatten die niet.

Om extra woorden te kunnen slijten aan de talrijke interieurwijzigingen, sleuren we hier al even de koffer bij. Daarin past voortaan 475l. Een tikkeltje meer dan voorheen en dat is te danken aan de aanwezigheid van een degelijke hoedenplank, eerder dan het flexibele rolgordijn. Aan die extra litertjes heb je dus niets, maar het gebruiksgemak gaat er wel op vooruit. 4x4-versies geven overigens iets meer dan 30 liter toe. Allemaal onder de normale koffervloer overigens. Je moet de differentiëlen natuurlijk ergens kwijt.

Een neerklapbare achterbank doet het volume aanzwellen tot 1.626l en wie passagierszetel vooraan plat legt kan voorwerpen tot 2,70m laden. Erg puike waarden allemaal voor een SUV die per slot van rekening slechts 4,31m lang, 2m breed (buitenspiegels incluis) en 1,69m hoog is.

Onder de koets zit tenminste 21cm lucht. Een flinke bodemvrijheid dus, en dat betekent dat de Duster ook op terrein behoorlijk uit de voeten kan. Zelfs als je bedankt voor de vierwielaandrijving, geraak je - als de ondergrond niet te glad is - met een overrijhoek van 23° of een vertrekhoek van net geen 35° al meer dan behoorlijk ver. Zowat elke andere compacte SUV is dan al wat bumperschilden of sierlijsten kwijt.

Interieur

Aan de binnenzijde ging Dacia een stuk grondiger te werk, maar voor we de opsomming aanvangen, moeten we even aanstippen wat er tussen motor en passagierscompartiment wijzigde. De Duster beschikt immers over een nieuwe structurele module vooraan. Dat is de eenheid die onder meer het schutbord, de motorsteunen en de kreukelzones omvat en waaraan bijvoorbeeld de ophangingscompartimenten gebout worden. Die is nu gemeenschappelijk met die van de andere producten van het merk. Dat stelde de constructeur in staat om de 1,2l turbo-benzinemotor te monteren. De eenheid biedt echter ook meer weerstand aan resonanties, wat betekent dat het binnenin een stuk stiller werd. Voeg er nog wat extra isolatiemateriaal en - vooral - betere afdichtingen aan toe en je hebt Dacia's antwoord op de veel gehoorde kritiek van decibelinsijpeling. Het geluidsniveau binnenin de nieuwe Duster bij 120km/u is nu identiek aan dat van een exemplaar voor de facelift bij 90km/u. Wie kilometers wil malen in de Duster zal dat zeker appreciëren.

Jammer wel dat hoogteverstelling van het stuurwiel nog steeds niet tot de basisversie is doorgedrongen. En een diepteverstelling is er al helemaal niet, terwijl die de rijhouding toch zou kunnen verbeteren. Dacia monteert wel nieuwe zetels, waarvan het beweert dat het comfortniveau hoger is, maar de met leder bekleedde exemplaren van het voertuig op de foto vallen al snel door de mand. Een tweede exemplaar met stoffen zetels, die vanzelfsprekend een pak minder glad zijn, bekoort veel meer. En eigenlijk oogt de stof bijna net zo goed.

Op vlak van uitzicht ging de boordplank er fors op vooruit - is voortaan op de meeste versies zwart en voorzien van welgekomen extra bergruimte. Met wat chroomaccenten rond de wijzerplaten en nieuwe bedieningselementen voor de airco, ziet dat er weer een tikkeltje beter uit. Niet ‘premium' natuurlijk, maar wel degelijk. Zonde dat het dashboard niet beter in elkaar is gevezen. Toch stoort dat minder dan wanneer de afleesbaarheid of de ergonomie te wensen zou overlaten, en daarover valt eigenlijk weinig slechts te vertellen. Wat wél de mist in gaat, is het optionele Medianav-systeem. Dat is te laag ingebouwd en het functioneert nog steeds niet helemaal naar behoren. Er muziek streamen via Bluetooth levert steevast haperingen op. In het verleden beschouwden we dat als foutjes in preproductie-exemplaren, maar inmiddels had de installatie op punt moeten staan. Voor amper € 250 vindt het merk het - helemaal terecht - een absoluut koopje, maar dan nog moet het doen wat het belooft.

De boordelektronica kreeg eveneens een update. Het model heeft nu ook een multiplex-architectuur. Dat betekent dat nagenoeg alle elektrische signalen elektronisch - via een boordcomputer dus - worden verstuurd. Als klant heb je daar niet noodzakelijk iets aan, maar in casu levert het bijvoorbeeld wel een temperatuursensor en een optionele snelheidsregelaar en -begrenzer op.

Tenslotte kunnen we nog opmerken dat de basisprijs van het model weliswaar hetzelfde bleef, maar dat de twee hoogste uitrustingsniveaus hun prijs wel zien aandikken. Met mate, dat wel. Het gaat om € 100 voor de Laureate en € 600 voor de Prestige. Beide varianten zijn meteen ook rijkelijker uitgerust, dus je kan niet staan schreeuwen dat het om een platte prijsverhoging gaat.

Veiligheid

Ja, er is nieuws te melden op het vlak van veiligheidsuitrusting. Vier airbags, ABS, noodremhulp en Isofix bevestigingspunten op de buitenste zitplaatsen van de achterbank zijn uiteraard nog steeds present. Die waren er voorheen immers ook al. Nieuw is echter de standaard aanwezige stabiliteitscontrole. Niet dat Dacia veel keuze had, want ze is voortaan verplicht. Maar het siert de constructeur dat de prijs er niet door de hoogte in gaat. Er is geen reden voor, want een ABS-systeem met remkrachtverdeler heeft op wat regeltjes programmatiecode na, exact dezelfde componenten, maar heel wat automobielbedrijven zouden de verleiding niet kunnen weerstaan.

De bij interieur reeds aangehaalde nieuwe structuur voor de voorzijde, heeft invloed op het veiligheidsniveau. De eenheid omvat immers een nauwkeuriger samengestelde kreukelzone en verstevigt de voorzijde van de veiligheidskooi. Kijken we naar de Sandero en Logan, dan leren we dat die aanpassing de voornaamste verantwoordelijke is voor betere EuroNCAP crashtestresultaten. Beide modellen gingen van een score van drie sterren naar eentje van vier sterren, ondanks verstrengde regels. We gaan ervan uit dat het effect op het veiligheidsniveau van de Duster net zo heilzaam is.

Rijgedrag

Net geen 80% van de Duster-rijders in ons land vinden voorwielaandrijving voldoende terwijl de meerderheid van de klanten ook nog eens opteert voor een dieselcentrale. De keuze voor de 1.5 dCi - een motor die de Renault-alliantie jaarlijks in meer dan een miljoen voertuigen inbouwt - lag dan ook voor de hand. In de krachtigste versie levert die 110pk en 240Nm die via een zesbak naar het asfalt wordt versluist. Voortaan wordt ook de 90pk sterke instapdiesel aan diezelfde transmissie gekoppeld en dat is toch enigszins verrassend. De Renault Clio bijvoorbeeld, die zichzelf een hogere positionering toeëigent dan deze Dacia, heeft daar bijvoorbeeld géén recht op.

De cijfertjes leren ons alvast dat de prestaties van de Duster erg correct zijn. 110pk en 240Nm worden in 12,2 seconden omgezet in een snelheid van 100km/u terwijl je ook de kaap van 170km/u kan ronden. Meer cijfermateriaal is er nog in de vorm van een officieel verbruikscijfer voor de gemengde cyclus (4,8l/100km) en de CO2-emissie (127g/km). Die laatste zijn in de praktijk natuurlijk wat te optimistisch, maar met een litertje extra kom je al een heel eind. En als je gaat muggenziften, dan kan je ook aanreiken dat je de diesel best boven 1.750t/min (het toerental van het maximumkoppel) houdt, als je de reactietijd ervan wil beperken.

Alle getallen geven echter slechts een indicatie van hoe de Duster rijdt. En we hebben in het verleden al neergepend, dat dat eigenlijk verdacht goed is. Het model behoudt ook nu nog z'n hydraulische stuurbekrachtiging en net als bij de Logan an Sandero is dat goed nieuws voor wie graag betrokken is bij wat z'n auto doet. Stuurgevoel geeft overigens ook vertrouwen als je het niet hoog op je prioriteitenlijst hebt staan. We hoeven hier dus geen inkt te verspillen aan de tegenwoordig gebruikelijke klaagzang over een gebrek aan feedback, nervositeit rond de rechtuitstand of een gebrekkige centreerneiging. De Duster heeft er geen last van. En er zijn nog wel wat epidemies die zich door het moderne wagenpark verspreiden, waar deze SUV immuun voor lijkt te zijn. Zo is de ophanging best soepel en is het ophangingscomfort van een erg hoog niveau. De vierwielaangedreven versie doet overigens nog net iets beter. Die ruilt z'n vervormbare dwarstraverse achteraan immers voor een multilink-achteras en rijdt dan op een geheel onafhankelijke ophanging.

Conclusie

Lees de Auto55.be-test uit 2010 en je hebt meteen in de gaten dat de Dacia Duster van meet af aan in de smaak viel. Niet alleen bij deze redactie, maar ook de klanten wisten het model te smaken. In 2011 was één op twee in ons land verkochte Dacia's een Duster. Nu is er een opfrisbeurt, die het uiterlijk wat modieuzer maakt zonder grondige wijzigingen met zich mee te brengen. De voornaamste aanpassingen zijn echter onderhuids en aan de binnenzijde te vinden.

Een hoogteverstelling van het stuurwiel is nog steeds niet standaard en diepteverstelling is er helemaal niet, maar je mag je voortaan wel verheugen op een compleet nieuwe boordplank met meer opbergruimte, mooiere tellers en de extra uitrustingsmogelijkheden die we ook al op de andere recente modellen van het merk hebben teruggevonden. Een ingebouwd navigatiesysteem dat € 250 kost, bijvoorbeeld. Niet het beste, maar wel veruit het goedkoopste op de markt. En het interieur blijft net zo ruim en gerieflijk als voorheen. Leder op de stoelen van het hoogste uitrustingsniveau is overigens wel mooi, maar de stoffen exemplaren zitten beter.

Een nieuwe eenheid met motorophanging en schutbord zorgt er niet alleen voor dat de Duster de van Renault afkomstige 1.2l turbomotor met 125pk kan ontvangen; het komt ook de stevigheid ten goede. In de Sandero en Logan leverde die aanpassing een extra ster op in de EuroNCAP crashtests. ESP is voortaan ook standaard. Het geluidsniveau, en daarmee zijn we eigenlijk bij de belangrijkste observatie beland, werd eveneens sterk teruggedrongen. Bij autostradesnelheden is het gehalveerd.

Rijden doet de Duster, hier getest met de 110pk sterke 1.5 dCi dieselmotor, uitstekend. De prestaties moeten voor zowat iedereen volstaan, de ophanging filtert uitstekend zonder daarom te soepel te zijn en z'n hydraulische bekrachtiging is immuun voor de vele kwalen die elektrisch bekrachtigde auto's met zich meebrengen. De Duster rijdt dus beter dan heel wat SUV's die erop neerkijken. Materiaalkeuze, stijl en uitrusting zijn niet vergelijkbaar, maar dat is weer wat anders.

De prijs is overigens ook niet vergelijkbaar. Vooral niet als we de instapversie nemen. De Duster is er nog steeds vanaf € 11.990. De constructeur grijpt de facelift dus niet aan als excuus voor een prijsverhoging. De beter uitgeruste versies werden overigens wel wat duurder (tot € 600), maar die zijn voortaan ook beter uitgerust. Het eindrapport dan? Dat blijft ronduit uitstekend. Hoe de Duster er voortaan uitziet ontdek je in de fotospecial.