Citroën C4 Cactus 1.2 130

Inleiding

Het is van 2014 geleden dat Citroën de C4 Cactus lanceerde. Ruim en eigenzinnig zonder een torenhoog prijskaartje. Voldoende om er meteen de Belgische VAB-gezinswagenverkiezing in z’n categorie mee te winnen. En nu is het dus tijd voor een facelift die net wat verder gaat dan wat gebruikelijk is.

Weg is de C4

De Fransen wijzigen de koers van de C4 Cactus immers. Meer elegantie. En dat heeft alles te maken met het pensioen van de C4 ‘zonder cactus’. Citroën heeft immers (onbegrijpelijk?) geen opvolger klaar staan voor dat model. Een veeg teken dat de verkoopsscijfers om van te huilen waren. Niet dat er niet aan een middenklasser gewerkt wordt, natuurlijk. Maar die zal er pas komen bij de volgende generatiewissel, ruwweg gelijk met een nieuwe Peugeot 308. En tot dan? De C4 met Cactus.

Prijs

Vier jaar geleden kon je al een C4 op benzine kopen vanaf € 14.850 en had je een diesel vanaf € 18.350. Dat kan je nu wel vergeten. Helemaal fair is de vergelijking niet want er zijn updates van technische, esthetische en functionele (uitrusting) aard. Maar toch, de instapper (een 82pk sterke 1,2l benzine) kost al meteen € 17.200. En voor een diesel (1.6, 100pk) ben je minstens € 22.350 kwijt. Het verschil is aanzienlijk.

De testversie, een 1.2l met 130pk en manuele zesbak vind je helemaal bovenaan het benzine-aanbod. Goed voor een vanafprijs van € 23.350 maar je moet er de extra’s dan nog bijrekenen. Mik maar op € 25.000 voor het totaal.

Exterieur

Sinds z’n introductie in 2014 verkocht Citroën al zo’n 210.000 stuks van de C4 Cactus. Maar dat mogen er wel wat meer zijn. En daarom ruilt hij een deel van zijn stekels in voor een gladder uiterlijk. De dakstangen verdwenen (al kan je ze optioneel weer laten toevoegen) en hetzelfde geldt voor het gros van de ‘airbumps’ - de rubberen kussentjes op deuren en bumpers. De opfrisbeurt is geen half werk. 90% van alle koetswerkpanelen werd vervangen. En je kan niet ontkennen dat de C4 Cactus weer wat meer afstand neemt van het crossover-karakter waarmee hij destijds werd geïntroduceerd. Wellicht heeft dat wat met de nieuwe C3 Aircross te maken. Die is immers maar één centimeter korter.

Buitenmaten

De afmetingen planten de C4 Cactus in het C-segment. Net. Want terwijl 4 meter lange tijd de ondergrens was, zijn er tegenwoordig al een paar B-segmenters die door die barrière breken. 4,16m van kop tot staart is dus eerder compact, terwijl je bij de maatvoering ook nog een breedte van 1,95m en een hoogte van 1,48m moet aanvoeren.

Interieur

Het is geen perfecte auto. Zelfs een oppervlakkige inspectie legt al enkele pijnpunten bloot. Zo heb je weliswaar een goed toegankelijke koffer met een inhoud van 348l die je kan uitbreiden tot 1.170l, maar kan je vergeten om de koffervloer helemaal plat te leggen. Dat zou een extra scharnierpunt gevergd hebben en daarop is bespaard. Niet dat de meeste mensen dat erg lijken te vinden, want de Duitsers doen dat al jaren, schijnbaar zonder succes te verhinderen. De Fransen waren echter behoorlijk gevoelig voor dit element. Tweede, misschien wel nijpender pijnpunt, is dat de C4 Cactus niet eens over achterruiten beschikt die je omlaag kan draaien. Je kan ze alleen openklikken. Sneu hoor voor wat door moet gaan voor een gezinswagen.

Origineel ingericht

Gelukkig staat er ook nog één en ander tegenover. Dat je in deze Fransoos een bijzonder ruimtegevoel geniet bijvoorbeeld. En dat het plaatsaanbod en zitmeubilair erg comfortabel is zonder het aspect ‘steun’ helemaal over het hoofd te zien. En dan is er nog de vormgeving. Veel harde en blinkende plastics, spijtig genoeg, maar ook heel wat originaliteit. Het ligt er dus helemaal aan waar je prioriteiten liggen.

Veiligheid

De C4 Cactus werd door de EuroNCAP crashtestorganisatie door de mangel gehaald in 2014. Toen was de auto goed voor vier sterren met scores van 82% voor volwassenen, 79% voor kinderen een puike 80% voor voetgangers en slechts 56% voor de assistentiesystemen. Vanzelfsprekend bleef de structuur identiek, maar de snufjes zijn bij deze facelift wel aangescherpt.

Meer technologie

De veiligheidsorganisatie zal vooral het pack drive assist (€ 550 extra op de meeste versies) aanbevelen. Dat omvat onder meer een automatische noodrem, een rijstrookassistent, een camera die snelheidsbeperkingen herkent en een systeem dat je begint lastig te vallen wanneer het vermoeidheid van de bestuurder vermoedt.

Rijgedrag

De C4 Cactus opereert dan wel in het C-segment, maar hij rust op het onderstel dat de PSA-groep doorgaans voorbehoudt voor producten uit het B-segment. Een simpele basis (met McPherson veerpoten vooraan en torsiestangen achteraan) die ook behoorlijk licht is. De benzineversies wegen weinig meer dan 1,1 ton. Dat is zo’n 150kg minder dan gemiddeld. En zoiets werkt als zalf op een zweer. Het zorgt voor een lichtvoetige (zij het gevoelloze) besturing, alerte remprestaties, vlotte acceleratie en een beperkt verbruik. Onder de kap zit een twaalfhonderdje met 3 cilinders (130pk en 230Nm, geholpen door een turbo) dat sympathiek klinkt en altijd klaar lijkt te staan met een shot werkijver. Je kan vanuit stilstand naar 100km/u in amper 8,2 tellen als je met kordate hand de zesbak dwingt tot meewerken. En op papier kost het toch maar 4,8l/100km of 110g/CO2/km (in de praktijk is het anderhalve liter meer).

Comfort weer met hoofdletter

De C4 Cactus maakt van zichzelf een belangwekkende auto voor Citroën door als eerste het nieuwe dempersysteem met progressieve absorbering te introduceren. In een vlaag van optimisme rakelt het bedrijf weer het vliegende tapijtgevoel op en probeert het mensen te overtuigen dat het comfort net zo wollig is als weleer. Dat is niet zo. Maar dat hoeft misschien ook niet. Want zonder abnormaal te rollen of te deinen, slaagt deze demping er wél in om de bestuurder opmerkelijk te isoleren van de ondergrond. In (veel) hogere segmenten, waar luchtophanging de norm is, kennen we dat. Maar in de klasse van de compacte gezinswagen is dergelijk veercomfort lange tijd weggeweest. En het geeft Citroën ook weer een uniek verkoopsargument dat belangrijker is dan ons nostalgisch gemekker over een wolkje meer of minder.

Conclusie

De C4 Cactus is nog nooit een auto voor iedereen geweest. Je had het ervoor of je moest ‘m niet. Na enkele decennia van opschuiven richting middenveld, lijkt Citroën nu weer op zoek naar z’n eigen hoekje van de markt. En het pakt het bij deze opfrisser best slim aan. Door karakter te injecteren daar waar het merk het hoort te hebben: bij de ophanging en de zetels. Beiden kan je nu (afhankelijk van het afwerkingsniveau en de extra’s) krijgen met bijzonder comfortabele componenten. Die zorgen ervoor dat het geheel weer wat begint te geuren naar het Citroën uit lang vervlogen tijden, zonder dat het te indringend wordt.

Prettige motor

Natuurlijk sprokkelt de C4 Cactus ook kritiek. De materiaalkeuze, de achterste zijruiten, de neerklapbare achterbank en de flinke prijsverhoging verdienen allemaal een opmerking. Anderzijds is er de prettige driecilinder, de zalvende werking van het lage gewicht (verbruik, acceleraties, besturing) en de originaliteit.