Chrysler PT Cruiser Cabrio 2.4

Inleiding

Chrysler had nooit durven hopen dat de PT Cruiser, die in 1999 op het Autosalon van Detroit als prototype werd voorgesteld, zo’n groot succes zou worden. Amerika ging helemaal plat voor de retrovormgeving van de volumewagen en Chrysler doet er dan ook alles aan om dat succes ten gelde te maken. Het thuisland kent dan ook tal van speciale uitvoeringen, maar Chrysler koos ook voor een nieuwe koetswerkvariant. De Cabrio werd op 13 april 2002 op het Autosalon van New York getoond als prototype, maar aan het model werd nauwelijks nog wat gewijzigd.

De PT Cruiser Cabrio is verkrijgbaar met de 2.4l benzinemotor met 150pk die de constructeur in zowat al zijn modellen laat opdraven. De krachtbron wordt gecombineerd met een handgeschakelde vijfversnellingsbak of een viertrapsautomaat. In het eerste geval bedraagt het basisprijskaartje een zeer redelijke € 26.983. De automaat gaat voor € 27.709 over de toonbank. Dat is dan inclusief airco, elektrisch bediende kap, snelheidsregelaar, elektrisch verstelbare en verwarmde voorzetels, lederbekleding en 16-duims lichtmetaal. Een Turbo-uitvoering, 2.4 GT Turbo genaamd, heeft dankzij de drukvoeding 224 paarden onder de kap en is enkel met een handgeroerde bak verkrijgbaar vanaf € 29.766. Een speciale metaalkleur en GPS radionavigatiesysteem doen het prijskaartje van onze 2.4 oplopen tot € 29.401.

Exterieur

Chrysler beweert dat het uiterlijk van de PT Cruiser geïnspireerd is op legendarische Amerikaanse vervoersmiddelen van rond én voor de Tweede Wereldoorlog. Dat is vooral te zien aan de uitgewerkte wielkasten, de V-vormige motorkap en de opvallende grille. De omvorming naar een dakloze variant is ingrijpend hoewel het merk beweert al van bij de lancering een cabrio in het achterhoofd te hebben. Vooreerst moesten de vier deuren plaats ruimen voor twee immense exemplaren. Bovendien wou de constructeur het monovolumekarakter, met onder meer een wat hogere podium-opstelling voor de achterste zitplaatsen, behouden. Na wat wikken en wegen opteerde de constructeur dan ook voor een model met rolbeugel, in dit geval appetijtelijk ‘Sport Bar’ genoemd. Een verstevigingselement waar we van verlost dachten te zijn.

Chrysler beweert echter goede redenen te hebben om de lijnverstoorder weer boven te halen. Zo zou de beugel de retro-look van het model versterken, de belaadbaarheid optimaliseren (omdat de zetels nog neerklapbaar zijn terwijl daar anders een massieve wand zou moeten zitten) en de luchtstroom optimaliseren. Allemaal apekool als u onze ongezouten mening vraagtij Tijdens de periode die Chrysler met de retrostijl voor ogen had was er immers geen sprake van rolbeugels (stevigheid was destijds niet echt een issue), de zetels zijn wel neerklapbaar, maar Chrysler moest toch nog een verstevigingsbalk steken, waardoor de doorlaadruimte niet hoger is dan 15cm en de luchtstroom over de wagen is erbarmelijk...

Om zo veel mogelijk kofferruimte te behouden, vindt de kap een plaatsje bovenop de denkbeeldige C-stijl. De constructie kan nog een onder een manueel te plaatsen afdekkap weggestoken worden. Helaas is het ook niet meteen kinderspel om die te monteren. Ondanks als die onvolkomenheden moet gezegd dat het duidelijk is dat de uitstraling van de PT Cruiser in de dakloze uitvoering nog is toegenomen en ook dat is een element waarvan het belang niet onderschat mag worden. Dat kunnen we afleiden uit de enthousiaste reacties van omstaanders.

Interieur

Omdat het interieur op de noodzakelijke wijzigingen na identiek is aan dat van de reguliere PT Cruiser zijn onze bevindingen grotendeels hetzelfde. Dat wil zeggen dat we een uitstekende rijhouding (ondanks een beperkt verstelbaar stuurwiel), de comfortabele zetels voor- én achteraan en een riant plaatsaanbod op de plus-zijde van de balans schrijven. De minpunten hebben vooral te maken met de materiaalkeuze. Het dashboard ziet er in het beste geval goedkoop en oubollig uit en is een wagen in deze prijsklasse onwaardig. En het is natuurlijk niet omdat de Amerikanen daar niet wakker van liggen dat we dat door de vingers moeten zien. We kunnen ons nog positief uitlaten over de uitzonderlijk ruime achterbank voor een cabrio in dit segment, maar ook dat moeten we relativeren. Het plaatsaanbod ìs riant, maar de toegang tot de achterbank is een punt van wrevel. We willen nog door de vingers zien dat de portieren wel heel zwaar geworden zijn omdat de voorzetels ver naar voren klappen en voorzien zijn van een geheugenfunctie zodat ze niet steeds opnieuw ingesteld moeten worden. Dat je onder de rolbeugel -die overigens voorzien is van twee ronde interieurlampjes- door moet kruipen kan ook nog, maar het gevecht met de gordels is er te veel aan. Ofwel moet je onder de gordel voor de voorzetel door, ofwel moet je ze telkens uit het oog aan de hoofdsteun halen en na het instappen weer terugsteken. Hemeltergend.

Met het dak dicht komt het interieur claustrofobisch over. Dat is een element waar elke cabrio met een zwarte binnenvoering last van heeft, maar de dikke rolbeugel, die het sowieso niet uitstekende zicht rondom nog verergerd, levert in die optiek niet meteen een positieve bijdrage. Het dak opent met een druk op de knop in nauwelijks 10 seconden nadat het manueel ontgrendeld is. Dat vereist wat meer inspanning dan gemiddeld, maar er is slechts één vergrendelpunt. Chrysler had wat ons betreft wel wat veiligheidspunten in mogen bouwen. Zo kan de kap ook bediend worden als ze niet ontgrendeld is, of onder de afdekhoes achteraan zit. We kunnen ons voorstellen dat dergelijke vergissingen voor het dak slecht aflopen. Een windscherm is omwille van de turbulente luchtstroom aan te raden, maar voorlopig niet verkrijgbaar. Rest ons enkel nog de kofferruimte, waar de PT Cruiser de kans krijgt om één en ander goed te maken. De praktische vijfde deur heeft uiteraard plaats moeten maken voor een meer conventionele klep. De inhoud van de koffer bedraagt 210l. Met de achterbank neergeklapt kan die oplopen tot 377l.

Veiligheid

De PT-Cruiser heeft driepuntsveiligheidsgordels en instelbare hoofdsteunen vooraan. Achteraan werden die geïntegreerd. Twee grote frontale airbags en laterale airbags zijn voorzien voor de inzittenden vooraan. Voor de veilige montage van kinderzitjes zijn ISOFIX verankeringspunten voorzien op elke zitplaats achteraan. ABS en tractiecontrole (actief tot 56km/u) is ook steeds aanwezig. In de optielijst staan geen bijkomende veiligheidsvoorzieningen. Een specifieke actieve veiligheidsstructuur heeft deze cabrio niet, omwille van de centraal opgestelde rolbeugel. Die maakt een dure en sensorafhankelijke actieve rolbeugel overbodig.

Rijgedrag

De Cabrio is wel verkrijgbaar met de atmosferische 2.4l viercilinder benzinemotor die de importeur bij de vijfdeurs niet voert. Die 2.429cc heeft wel recht op vier kleppen per cilinder, dubbele bovenliggende nokkenassen en sequentiële injectie (monopoint), maar levert desondanks slechts 150pk. Dat vinden we, met name omdat het vermogen pas bij 5.200t/min. vrijkomt, aan de lage kant. Ook het koppel loopt niet over; bij 4.000t/min is 214Nm ter beschikking. Toch presteert de PT Cruiser Cabrio niet slecht. De versnellingsbak schakelt eerder soepel dan snel, maar als je de toerenteller de rode zone in jaagt, kan je naar 100km/u in 10,3sec. De automaat is bijna twee tellen trager. De topsnelheid ligt in de buurt van 180km/u. Met het dak dicht bedraagt de luchtweerstandscoëfficiënt al 0,39. Met het dak open is dat nog een stuk meer, wat de makke hernemingen en de grote dorst verklaart als je er vaart in wil houden. Het opgegeven gebruiksgemiddelde bedraagt 9,9l voor de gemengde cyclus, maar omdat het weer ons toeliet open te rijden liep dat al snel op tot 16l/100km en meer. Met minder dan een emmer zal je het niet kunnen rooien. Ook niet als je de roep van de motor naar een rustige en beheerste rijstijl beantwoordt.

De voorophanging bestaat uit onafhankelijke McPherson veerpoten met schroefveren. Achteraan gebruikt men een voorbijgestreefde torsieas met getrokken armen, schroefveren en gasgevulde schokdempers. Zowel voor- als achteraan zit er een stabilisatorstang. Ondanks de rolbeugel heeft de koets veel te veel de neiging om te gaan trillen en plooien op oneffenheden. Dat is niet echt storend, maar het neemt de scherpe kantjes van het weggedrag. De PT Cruiser Cabrio reageert dan ook niet zo strak op de stuurbewegingen als de gesloten versie. Het weggedrag is nog steeds braaf. Dat wil zeggen dat je de PT Cruiser lang onder controle kan houden, maar dat limietverschijnselen als een naar de buitenzijde neigende voortrein heel snel de kop op steken. Ook de stuurinrichting verloor wat communicatievaardigheid en is daardoor soms wazig, maar nooit onaangenaam. De remmen voldoen zonder meer voor het beoogde gebruik.

Conclusie

Omdat Chrysler de PT Cruiser van meet af aan ontwikkelde als een Cabriolet, kunnen we niet anders dan ontgoocheld zijn met het resultaat. We hadden ons reeds verzoend met de goedkope materialen en gebrekkige interieurafwerking, maar de door de constructeur gekozen oplossingen voor het dak stemmen tot nadenken. Een rolbeugel is niet alleen niet van deze tijd, noch van het tijdperk waarop de PT gebaseerd is, alle door Chrysler aangehaalde voordelen (een grotere stevigheid, moduleerbaarheid van de kofferruimte, betere luchtstroomij) blijken op z’n minst gedeeltelijk uit de lucht gegrepen. De 2.4 met 150pk reageert sloom en is (te) dorstig, de kapconstructie is wel zeer snel te openen of te sluiten (10 sec), maar bezwaarlijk handig te noemen. Het interieur is anderzijds ruim en gerieflijk. Ook achteraan en dat is een prestatie. Alleen moet je wat doorstaan om er te geraken want zowel de rolbeugel als de gordels van de voorzetels zitten lelijk in de weg.

De ombouw naar Cabriolet is algemeen teleurstellend. In feite haalt Chrysler het niveau dat een behoorlijke doe-het-zelver, met handzaag en bouwpakket zou kunnen halen. Dat de PT Cruiser Cabrio toch geen onaangename wagen is om te rijden, heeft meer te maken met de kwaliteiten die hij overneemt van de gesloten versie. De ontspannende en overzichtelijke rijhouding, de rijkelijke uitrusting en de aparte uitstraling bijvoorbeeld. De conclusie? Deze PT Cruiser Cabrio heeft zeker de ‘looks’, maar hij mist de ‘touch’.