Chrysler 300C 5,7l HEMI

Inleiding

Het minste wat je kan zeggen is dat Chrysler’s nieuwste luxeberline imponeert. Met een nieuwe designtaal en afmetingen die er niet om liegen schreeuwt het stoere model ‘big is beautiful’ en belichaamt het als weinig andere modellen de Amerikaanse waarden. De unieke retro-futuristische looks slaan in de VS in als een bom; tijdens de eerste drie maanden kreeg Chrysler 40.000 bestelbonnen binnen. Ruim de helft daarvan was voor HEMI. Dat bekende koppen, waaronder de rappers Snoop Dogg, 50 Cent en Jay-Z, hun appreciatie voor het model niet onder stoelen of banken steken draagt alleen maar bij tot de iconische status van het model. Intussen hoopt Chrysler vurig dat het product ook op Europese bodem records zal doen sneuvelen.

Chrysler biedt de 300 C aan met drie benzinemotoren. De instapper is beschikbaar voor € 36.421 en heeft een 2,7l V6 met 193pk onder de kap. Die is al bekoorlijk uitgerust met onder meer 18-duims lichtmetaal, een boordcomputer, elektrisch bediende voorzetels, Xenon koplampen en automatische airco met twee temperatuurszones. Wil je daarnaast ook een lederen interieur, een CD-wisselaar, vloermatten, een Boston Accoustic audiosysteem en elektrisch regelbare pedalen, dan moet je opteren voor de Pack-uitvoering die € 39.325 kost. De tweede motorversie is een 3,5l V6 die 253 paarden sterk is. Te koop vanaf € 41.019 of € 43.923 voor de Pack-uitvoering. De HEMI heeft standaard recht op de extra’s uit het pack en kost steeds € 49.852. De eerste twee motoren worden gekoppeld aan een viertrapsautomaat. De HEMI heeft recht op een automaat met 5 verhoudingen. Er is ook in een break-uitvoering. Die kost voor vergelijkbare versies ongeveer € 2.500 extra, maar het Touring-gamma is in combinatie met de 3,5l en de 5,7l ook een vierwielaangedreven variant rijk. Aan de testwagen hangt door de speciale kleur (€ 605), het schuifdak (€ 1.210) en het navigatiesysteem (€ 2.662) een prijskaartje van € 54.329.

Exterieur

De 300C is een mastodont met een lengte van op één enkele millimeter na 5 meter, een hoogte van 1,48m en een breedte van 1,88m. De meeste Europese constructeurs trachten een voertuig met dergelijke afmetingen af te slanken met een wulps lijnenspel. Het geblokte uiterlijk van de 300C, met hoekige scherp afgelijnde vlakken en een uitzonderlijk hoge gordellijn, doet het tegenovergestelde; de omvang van het model wordt erdoor benadrukt. De uitgesproken wielkasten en de relatief kleine glasoppervlakken voegen dynamisme toe. Het resultaat is een originele en aparte lijn. Chrysler ging daarvoor -gepermitteerd- vooral in de eigen merkgeschiedenis graven. Behalve origineel en indrukwekkend bleek het koetswerk bij onze testwagen ook met voldoende zorg geassembleerd te zijn. Minpuntje is wel dat door het schaarse glasoppervlak en de dikke stijlen het zicht van binnenuit eerder beperkt is.

Interieur

Chrysler offert wat centimeters aan het imposante koetswerk, maar wat overblijft levert de 300C nog steeds een competitieve plaats binnen het topsegment op. Vooral het breedte-aanbod is riant terwijl je ongeacht je positie voor- of achteraan beschikt over een beenruimte die niemand in de problemen zou mogen brengen. Omdat het stuurwiel, het zitmeubilair en in dit geval zelfs de pedalen (in lengte-richting, over een afstand van 7,6cm) elektrisch te verstellen zijn, kan je op de rijhouding niets aanmerken. Ergonomisch zit ook alles snor. Het voelt zelfs vertrouwd aan, maar daar is de -onder meer aan hendels en knoppen- herkenbare hand van Mercedes niet vreemd aan. Het zitmeubilair, bekleed met glad en soepel leder, is op Amerikaanse leest geschoeid. De zit is comfortabel en de ondersteuning van de rug dankzij een instelbare lendensteun uitstekend, maar enige profilering van zijdelingse steunkussens ontbreekt. Daardoor heb je het gevoel ‘op’ in plaats van in de zetel te zitten en ga je in de bochten schuiven.

Chrysler heeft veel aandacht besteed aan het interieur. Dat resulteert onder meer in de afwezigheid van bijgeluiden. De gebruikte kunststoffen doorstaan de vergelijking met de Europese concurrentie evenwel niet. Het plastic is te hard, te blinkend en het wordt meer dan rijkelijk toegepast. Zo was een sierstrip ter hoogte van het handschoenkastje wenselijk geweest. We zijn geneigd op dit vlak inschikkelijk te zijn omwille van het zeer competitieve prijskaartje. Een verklaring voor dat laatste is ook te vinden in de uitrusting. Die behelst weliswaar wat in deze klasse essentieel is, maar niets meer. Bijbetalen voor de GPS kan nog net door de beugel, maar het is betreurenswaardig dat zaken als een rolgordijn voor de achterruit of verwarmde achterzetels zelfs niet op de optielijst terug te vinden zijn.

De kofferinhoud bedraagt 442l. Wie toch meer wil laden, kan de rugleuning van de achterbank in ongelijke delen (60/40) neerklappen. De laadvloer die dan ontstaat is zo goed als vlak. De doorlaadmogelijkheden zijn omwille van de beperkte hoogte van de doorlaadopening (een zuiver conceptgebonden gegeven) eerder beperkt.

Veiligheid

Chrysler heeft er omwille van de achterwielaandrijving voor gekozen de 300C uit te rusten met een tractiecontrole die bij alle snelheden werkt. Zoals het hoort in deze klasse wordt de reeks veiligheidsvoorzieningen gecomplementeerd met een remkrachtverdeler, een antiblokkeersysteem en natuurlijk ook stabiliteitscontrole. Elke inzittende wordt door driepuntsgordels op z’n plaats gehouden. Vooraan zijn die voorzien van spanners en spankrachtbegrenzers. Ze werken er samen met de dubbele frontale airbags, die een gefaseerde ontplooiing kennen (afhankelijk van de hevigheid van de impact). Zijdelingse airbags zijn er ook; die zijn van het gordijntype.

Rijgedrag

De constructeur heeft niet zo graag dat we zeggen dat het onderstel afkomstig is van de ‘oude’ Mercedes E-Klasse. T’is ook niet juist; de wielbasis werd langer en de afstelling werd gewijzigd. De structuur is dus ‘gebaseerd op’ die van de vorige E. Dat levert de 300C vier onafhankelijk opgehangen wielen op. Vooraan wordt gebruik gemaakt van een systeem met een korte en lange arm en achteraan zit een vijflinkophanging. De gekozen afstelling is comfortabel. Da’s goed -ondanks enig gebrek aan progressiviteit- want samen met de andere op comfort gerichte zaken (zoals de zetels) bevordert dat een homogeen karakter. Om het gehate rollen van de koets in de bochten tegen te gaan werd zowel de voor- als de achteras van een dikke antirolstang voorzien en daar wringt het schoentje. De 1938kg zware Amerikaan gaat daardoor weliswaar een stuk vlakker door de bocht, maar reageert ook onhebbelijk nerveus op asymmetrische oneffenheden. Het compromis had wat evenwichtiger gekund.

De 5654cc dikke achtcilinder die in lengterichting onder de kap zit, spreekt tot de verbeelding. Hij is dan ook 340pk (bij 5.000t/min.) en 525Nm (bij 4.000t/min) sterk. Dat lijkt indrukwekkend, maar het specifieke vermogen van 59,6pk per liter is eerder teleurstellend. Tijdens het rijden heb je aan zo’n vergelijkingen uiteraard geen boodschap. De 300 C spurt naar 100 km/u in 6,4 tellen en houdt het pas bij (een begrensde) 250km/u voor bekeken. Door de soepel draaiende krachtbron, de goede isolatie en de zijdezacht schakelende vijftrapsautomaat lijkt dat zelfs kinderspel. Aan de pomp betaal je voor zowel de prestaties als de ongesofisticeerde motorarchitectuur (met bijvoorbeeld slechts één in- en uitlaatklep per cilinder) wel een prijs. Stevig doorrijden kost meer dan 2 emmers per 100km en het opgegeven verbruiksgemiddelde van 13,4 is zelfs volstrekt onhaalbaar voor iedereen die af en toe het gaspedaal beroert. Het blok schakelt bij deellast wel cilinders uit om het verbruik te drukken, maar in het Belgische verkeer kan je zelden een constante snelheid aanhouden en heeft het systeem dus weinig nut.

Zowel de remmen als de stuurinrichting voldoen. De feedback kon beter, net als de prestaties maar het gevoeld stemt overeen met het beoogde gebruik. De remmen zijn met een diameter van 345mm vooraan en 320mm achteraan zelfs ruim bemeten.

Conclusie

Bij de Chrysler 300 C draait het eerst en vooral om de ‘looks’. Het design is modern, tegelijk oer-Amerikaans en op z’n zachtst gezegd opvallend. Het imposante voorkomen wordt geholpen door niet bepaald bescheiden afmetingen; de 300 C is op een haar na 5m lang. Het onderstel van de vorige generatie E-Klasse kreeg voor de gelegenheid een groter wielbasis. Dat levert nog meer binnenruimte op. Stilte, plaatsaanbod en comfort zijn daarin sleutelwoorden die het halen van materiaalkeuze, uitrusting en sportiviteit. De ‘dikke’ V8 levert een naar verhouding beperkt vermogen van 340pk (525Nm). Daarmee is de grote sedan ondanks een fors gewicht (1.938kg) méér dan gewoon snel (0-100km/u in 6,4 tellen). Toch blijkt uit de boterzachte afstelling van zowel automaat als ophanging dat de 300 C geen sportmachine is.

De 300C heeft even grote tekortkomingen als deugden. Omwille van het aantrekkelijke prijskaartje (vanaf € 36.421) moeten we echter besluiten dat de 300 C het geld waard is. Goed dus, maar niets meer. De uitstraling hebben we dan even buiten beschouwing gelaten. Die moet u zelf naar waarde schatten.