Cadillac STS 4.6 V8

Inleiding

Lang voor de eerste oliecrisis begin de zeventiger jaren toesloeg, was België een paradijselijk land voor de Amerikaanse autoconstructeurs. Een Amerikaan rijden betekende toen zoveel als vandaag een Audi, BMW of Mercedes-Benz sturen, zeker als die Amerikaan ook nog een Cadillac was. Maar het imago van de Amerikaanse autoproducten is niet meer wat het geweest is en dat kan niet alleen aan de oliecrisis toegeschreven worden, al is het vanzelfsprekend niet zo eenvoudig om de gebruikskosten die gepaard gaan met motoren met een cilinderinhoud van bijna een volle bak bier zonder verpinken op te hoesten… Cadillac is vandaag nog steeds de kroon op het zwaar toegetakelde auto-imperium van General Motors (GM) en bij Uncle Sam wordt de merknaam met gepaste trots uitgesproken. Hoewel,… als de bestelbon moet getekend worden verdrukken Lexus, Infinity en het al genoemde Europese Audi – BMW – Mercedes trio de Amerikaanse trots zonder al teveel tegenstand.

De eerlijkheid gebied ons op te merken dat Cadillac de voorbije vijf jaar nochtans hard gewerkt heeft aan zijn gamma, dat niet langer uitsluitend luxe cruisers omvat, maar evenzeer inspeelt op de vraag naar luxe-SUV’s, de typische Amerikaanse pick-up met een heel luxueus sausje overgiet en zelfs een fraaie coupé/cabrio in de aanbieding heeft. Cadillac zit te popelen om in Europa een comeback in te luiden en aan de inspanningen van de Europese invoerder zal het zeker niet liggen. Een auto als de Cadillac STS wordt gepositioneerd als ‘luxurious touring sedan’. Zijn afmetingen en prijskaartje plaatsen hem tegenover Europese producten als de Audi A6, BMW 5-reeks, Mercedes-Benz E-Klasse, Volvo S80, enz. De voorgestelde motoren slaan een dergelijke vergelijking echter weer helemaal de mist in.

De Cadillac STS is er als basismodel met een 3.6 V6 in ‘Elegance’-uitvoering en kost dan 45.950 euro, inclusief automaat. Als 3.6 V6 ‘Sport Luxury’ moet hij 49.750 euro kosten. De motor die echter het meest vanzelfsprekend voelt in de Cadillac STS, is de 4.6 V8 Northstar, wat het prijskaartje op 58.950 euro brengt voor de ‘Elegance’ en 62.750 euro voor de ‘Sport Luxury’. Opvallend is dat er telkens 240 euro als leveringskosten worden aangerekend.

Exterieur

Hoewel de Cadillac-zegsmensen geen kans onverlet laten om te benadrukken dat deze wagen ontwikkeld werd met veel aandacht voor de Europese klant, kan de STS zijn Amerikaanse afkomst niet ontkennen. Dat is ook helemaal niet erg, want eens wat afwisseling voort de deur kan heus geen kwaad. De Cadillac STS kijkt je aan met een indrukwekkende ‘smoel’, waarop heel groot het merklogo prijkt. Bijzonder is de verticale schikking van de lichtblokken. Ze laten twee boven elkaar geplaatste lenzen zien en ook de richtingaanwijzers en mistlichten zitten in eenzelfde verticale as. Xenon koplampen en de daarbij wettelijk verplichte reinigingsinstallatie zijn standaard. Een echte bumper is er niet, wat de STS in stadsverkeer zoals zovele tijdsgenoten behoorlijk kwetsbaar maakt.

Zijn achtersteven loopt hoog op en oogt alleen daardoor al erg massief. Nochtans maakt de kofferklep kwalitatief maar een flauwe indruk… en is de laadhoogte van de koffer ook niet royaal te noemen. Onder de vloermat ontdekken we een compressor en een bandenherstelkit. Een achterspoiler werd in de kofferklep geïntegreerd, met daaronder een zeer breed doorlopend derde remlicht. Ook achteraan staan de lichten verticaal opgesteld. Het gaat eigenlijk om drie fijne lichtstrepen met LED’s, een erg geslaagd designdetail. Het is dan ook jammer dat de achter- en achteruitrijlichten bij het ontgrendelen van de wagen zo verblindend werken. In zijaanzicht valt de hoge gordellijn op met daaruit voortvloeiend relatief lage zijruiten. Onze testwagen stond op Michelin Pilot Sport in maar 255/45 op 18” aluminium velgen. De luchtweerstand wordt met 0,32 gespecificeerd, niet bepaald een topwaarde in deze tijd.

Interieur

De toegang tot de Cadillac STS gebeurt ‘keyless’, wat betekent dat de portieren automatisch ontgrendelen wanneer de nabijheid van de contactsleutel wordt gedetecteerd. Vervolgens wordt je geconfronteerd met een concert van typisch Amerikaanse biepgeluidjes en een tot de verbeelding sprekende lichtshow van het dashboard. Voorin verwelkomt de STS met zeer comfortabele clubzetels, bekleed met leder zoals enkel de Amerikanen dat verwerken. Het zitmeubilair is voorin elektrische regelbaar en beschikt over een geheugenfunctie alsook over een viervoudig instelbare lendensteun en kantelbare hoofdsteunen. Verwarming van de zetels zit gekoppeld aan ventilatie, een aangenaam maar wel optioneel gegeven. De stuurkolom is eveneens elektrisch instelbaar en dat in hoogte en diepte. Achteraan vinden de genodigden voor een ritje een zeer brede en volumineuze centrale armsteun, die echter geen enkele opbergmogelijkheid aanreikt, tenzij dan de twee bekerhouders. Er blijven achteraan slechts twee zitplaatsen over, die bovendien te smal en te uitgesproken geprofileerd zijn. De hoofdruimte is wel een troef, evenals de gescheiden regeling voor de airco achteraan op de middentunnel.

Ook voorin is het maar pover gesteld met de opbergmogelijkheden: het handschoenkastje doet zijn naam teveel eer aan en de kaartenbakken in de vier portieren zijn ook niet echt genereus. Een blik op de middenconsole maakt ons vooreerst blij, doch de fraaie indruk wordt verstoord door het goedkope schermpje voor de airco. Het oogt wazig mat en bemoeilijkt dan ook de aflezing van de ingestelde temperatuur. In de middenconsole straalt een zeer groot (20 cm) aanraakscherm voor het infotainment systeem van deze Cadillac. Het dient o.a. voor de navigatie met DVD voor het Europese wegennet, maar ook voor de muziekinstallatie en telefoon met Bluetooth-compatibiliteit en spraakherkenning voor telefoonnummers. Jammer genoeg is de navigatie er een om agressieve neigingen te kweken… Zowel het ingeven van bestemmingen als het berekenen van de route werkt danig op de zenuwen. Het muzieksysteem van Bose verzacht die pijn met 15 luidsprekers en in onze testwagen zelfs een 5.1 surround sound decoder, vanzelfsprekend met CD-wisselaar en bediening op het stuurwiel.

Dat stuurwiel is groot uitgevallen en ergonomie is ook niet meteen de sterkste kant van de Amerikaanse ontwerpers. Zo staat de wiptoets voor het volume aan de binnenkant en deze voor de zenderzoekloop aan de buitenkant. Vergissen verzekerd, evenals constante ergernis tot men weer doodgewoon de draaiknop op de radio hanteert.

Veiligheid

De Cadillac STS heeft alles aan boord wat we vandaag van een reisberline aan veiligheidsuitrusting verwachten: bestuurders- en passagiersairbag voorin met tweetrapsontplooiing, zij-airbags voorin en gordijnairbags over de ganse zijkant. Bij de meer passieve, op veiligheid gerichte uitrusting vermelden we de automatisch dimmende binnenspiegel en een regensensor. Lovenswaardig is de verwarmbare en automatisch dimmende buitenspiegel aan bestuurszijde. De ultrasone parkeerassistent achteraan behoort ook al tot de standaarduitrusting en daar kunnen de Europeanen een lesje leren.

Wie de STS met 4.6 V8 motor bestelt, wordt daarvoor beloond met Cadillacs ‘Magnetic Ride Control’ (MRC), zeg maar de tegenhanger van de bij Europese modellen in deze klasse populaire luchtvering. In de schokdempers zit een vloeistof met metaaldeeltjes. Door toedoen van een magnetisch veld maken die de vloeistof stroperig. Hoe meer beweging, hoe stroperiger de vloeistof. Bedoeling van de MRC is om de auto minder te laten overhellen in bochten, duikneigingen tegen te gaan en een beter contact van de banden met de weg te verzekeren. Het systeem reageert binnen een duizendste van een seconde en biedt twee werkingsstanden: ‘Touring’ of ‘Performance’. Daarnaast is er StabiliTrak als tegenhanger voor het bekende ESP. Het systeem maakt gebruik van sensoren bij het gaspedaal, het rempedaal en het stuurwiel. Bij extreme weersomstandigheden of bij een sportieve rijstijl corrigeert StabiliTrak de koers van de wagen bij over- of onderstuur. In combinatie met de zware V8 krachtbron monteert Cadillac voor de Europese markten Brembo sportschijfremmen op de STS.

Rijgedrag

Onze testwagen had de 325 pk krachtige V8-motor onder de kap, een volledig lichtmetalen aggregaat met dubbele bovenliggende nokkenassen en variabele kleptiming voor het optimaliseren van de aanvoer van het brandstof/luchtmengsel en de afvoer van uitlaatgassen bij elk toerental. Starten doet men de STS met de startknop op het instrumentenpaneel. Het is een geweldig aangename krachtbron, voor wat prestaties en ‘sound’ betreft, maar… meer nog een zuipschuit van formaat. De boordcomputer toont voortdurend angstaanjagende waarden voor het momentele verbruik – 60 l/100 km zijn geen uitzondering – en ons gemiddelde bleef aanvankelijk op 17,2 l/100 km hangen. Door maximaal gebruik te maken van de cruise control en de stad te vermijden, konden we tot 14,2 l/100 km zakken. De stevige dorst is nog pijnlijker als men weet dat de tankinhoud amper 66 liter bedraagt…

Zo aangenaam de V8 ook zingt en veelbelovend zijn prestaties lijken, het onderstel van de wagen is volstrekt niet het juiste intermediair tussen krachtbron en weg. De auto zwabbert er op los en dweilt over de weg. We voelden terug wat torsiekrachten zijn, want de carrosserie laat zich voortdurend opmerken, soms zelfs horen… Rolneigingen zijn overduidelijk aanwezig, doch het duiken blijft binnen de perken. Het stuur is sterk ontdubbeld, wat de indrukken over de wegligging niet bepaald ten goede komt. Anders dan we hadden verwacht, blijken de Vlaamse kasseien slechts pover gefilterd door de ophanging van deze op luxe en comfort gericht berline.

Conclusie

Dat Cadillac met de STS eens wat anders biedt dan zijn Europese rivalen leidt geen twijfel. Jammer genoeg is dat feit op zich onvoldoende om als concurrent ernstig genomen te worden. Vooral de afwerkingskwaliteit en materiaalkeuze hinken ver achter op wat we vandaag gewend zijn in deze klasse.

De motor heeft ontegensprekelijk heel wat potentieel, maar kan zich niet bewijzen door een onaangepast onderstel. Zijn hoge gebruikskost is een verdere handicap, al zijn vergelijkbare Europese benzinemotoren nauwelijks beter af. Daar staat echter tegenover dat er bij het beruchte Duitse trio met veel minder pk’s veel meer rijplezier te halen valt. Een aantrekkelijke dieselmotor ontbreekt al helemaal in het Cadillac-gamma om enige tegenwind te kunnen geven aan de Europese clan.