Een andere band
Een winterband verschilt grondig van de normale banden die onder onze auto zitten door de opbouw uit een speciaal rubbermengsel op basis van silica. Bij temperaturen lager dan 7 graden Celsius, behoudt dit mengsel de noodzakelijke soepelheid, wat zomerbanden bij deze temperaturen niet meer kunnen verzekeren. Zomerbanden zijn ’s winters dan ook veel harder en stugger, wat de grip zeker niet ten goede komt. Ook zijn de profielblokken van het loopvlak anders opgebouwd dan bij zomerbanden. De ruimtes tussen de profielblokken (groeven) zijn breder bij een winterband dan bij een zomerband om het water beter te evacueren. Wat rijden op sneeuw betreft is het voordeel van deze brede groeven niet dat de sneeuw geëvacueerd wordt, maar dat hij er juist in gevangen blijft. De grip van sneeuw op sneeuw is immers hoger dan rubber op sneeuw (denk maar aan hoe goed een sneeuwbal aan elkaar plakt). De lamellen (kleine inkepingen in het profielblok) zorgen op hun beurt bij regen voor het breken van de waterfilm en geven op sneeuw extra grip door het klauweffect. De groeven zorgen voor het tandwieleffect.
Er is de voorbije jaren heel wat vooruitgang geboekt bij de winterbanden, wat zich zowel vertaalt naar verbeteerde rijeigenschappen als verhoogd rijcomfort. Met elke nieuwe generatie winterbanden verbeteren de specificaties. Zo halen de nieuwste winterbanden tot 4% meer trekkracht in sneeuw (ten opzichte van de oudere typen winterbanden uit het vorige gamma onder dezelfde gebruiksomstandigheden). De remweg verkort en het weggedrag in bochten op nat wegdek gaat er tot 25% op vooruit (in vergelijking tot de winterbanden uit het vorige gamma, bij eenzelfde gebruik).
De hedendaagse winterbanden maken niet of nauwelijks meer lawaai dan zomerbanden, iets wat lange tijd wel het geval was en als tegenargument gehoord werd. De geluidshinder was het gevolg van het grove profiel op het loopvlak. Door toepassing van speciale rubbermengsels en door gebruik te maken van computers bij het ontwerpen en uittesten van de loopvlakpatronen, zijn de meeste fabrikanten erin geslaagd de geluidshinder tot een minimum te beperken. Momenteel hebben winterbanden slechts een 20% aandeel in de totale bandenverkoop. In eigen land gaat het over +/- 400.000 stuks of amper 11%. Toch is er in de periode 2000 – 2005 een verdubbeling van de winterbandenverkoop vast te stellen. Dit jaar mikt de industrie op 600.000 stuks en omdat veiligheid een almaar hogere prioriteit wordt, zou het kunnen dat er in ons land al 800.000 winterbanden worden geleverd.
