Renault Talisman 1.6 dCI 160 EDC Initiale Paris

Inleiding

Op het Autosalon van Brussel lanceert Renault z’n nieuwe Talisman op de Belgische markt. Die komt er als vierdeurs berline en als break - GrandTour. De messen worden geslepen voor een strijd in het D-segment. Daar waar de Passat, Mondeo, Insignia, 508, i40 en consoorten huizen en de lat dus erg hoog ligt.

Downsizing ten top

De Talisman komt net als de Espace (waar hij de technische structuur van leent) alleen met kleine motoren op de markt. Downsizing ten top. Renault probeert je dat te doen vergeten door zo weinig mogelijk over de cilinderinhoud te spreken, maar de benzines zijn allemaal zestienhondertjes - 150 of 200pk sterk - en terwijl de diesels van 130 en 160pk dat vermogen ook uit een gelijkaardig slagvolume puren, is de 110pk sterke instapper nog een deciliter kleiner.

Scherpe instapprijs

De Talisman doet het naar keuze met een handbak of een automaat met dubbele koppeling (met 7 verzetten bij de benzine en 6 bij de diesel) en kan ook van vierwielsturing voorzien worden. In die laatste configuratie is die door ons aan de tand gevoeld (diesel, automaat, 4control). In de uitvoering ‘Initiale Paris’. Een nieuw luxelabel met specifieke materialen, snufjes, details en sierlijsten. Wie dat in de oren klinkt als een uitrustingsniveau… heeft helemaal gelijk. Er wordt gewoon wat meer gebakken lucht bij verkocht. De Talisman kost in deze uitvoering minstens € 38.850, wat toch al ver van de nochtans aantrekkelijke basisprijs van € 25.850 af ligt.

Exterieur

De Talisman moet tegelijk de Laguna en de grotere Latitude vervangen. Twee modellen waarvan de laatste generatie op vlak van design geen grote ogen gooide. Nu moet dat beter zijn dankzij de pennenkunsten van de Nederlandse ontwerper Laurens van den Acker. Deze 4,84m lange, 1,86m brede en 1,46m hoge vierdeurs is gedrapeerd in een wulps en hedendaags koetswerk. De lichtlijnen zijn vooral vooraan behoorlijk ver gezocht (die komma’s in de voorbumper blijven in de keel steken) en je kan argumenteren of het design zonder het logo erbij te sleuren, herkenbaar is als Renault. Het zou net zo goed en Duitse berline kunnen zijn. Maar dat was wellicht net de bedoeling.

Een vierdeurs

Waar je niet omheen kan, is de keuze voor een echte kofferklep in plaats van een vijfde deur. Dat levert enerzijds een erg riant laadvolume (typisch voor een sedan) op van 604l, maar het is vanzelfsprekend lang niet zo flexibel als een echte hatchback. Een vierdeurs scoort dan weer wat beter op vlak van uitstraling. En het is goedkoper om te maken, wat misschien wel een van de redenen is waarom de Talisman nog steeds scherp geprijsd is.

Interieur

Tot dusver schrijft de Talisman een erg evenwichtig en beklijvend verhaal. Maar we zitten nog niet ver en bij het interieur blijkt het plots uit de dunnen… Eerst enkele positieve punten. De rijhouding is goed, dankzij een uitgebreid instelbaar stuur en dito zetel. Ze had uitstekend kunnen zijn, mocht het stuurtje net iets natuurlijker voor je neus zitten. En het plaatsaanbod is ronduit riant, zowel voor als achteraan. Knieën, kruin, voeten… je kan ze allemaal in het rond gooien zonder obstakels te raken.

Materiaalkeuze?

Maar dan gaat het mis. De Initiale Paris hoort de top te zijn op vlak van materiaalkeuze bijvoorbeeld. Maar hoewel reliëfdruk op de zetels en leder op de boordplank voor een goede eerste indruk zorgen, blijkt het onderste deel van het dashboard in zwart krasgevoelig plastic te zijn vervaardigd. En aan de deuren zit ook een dunne boord van dat goedkope spul, net daar waar je je hand legt.

De strategie die Renault gebruikt om ergonomische valkuilen te vermijden, is ook aan een update toe. Het R-Link-systeem heeft dan wel een 8,7” (optioneel, standaard is het iets kleiner) aanraakgevoelig scherm, maar de menustructuur is niet zo helder als zou kunnen. Bovendien heeft Renault in z’n opruimwoede overdreven en bijvoorbeeld een draaiknop voor de volumebediening van de geluidsinstallatie geschrapt en vervangen door drukknopjes. Niet handig.

Niet zo subtiel

Het besturingssysteem kent, zoals dat tegenwoordig de trend is, vier verschillende modi. Die bemoeien zich niet alleen met de reacties en het weggedrag - waarover straks meer - maar ook met het uiterlijk van het digitale instrumentarium en zelfs de kleur van de sfeerverlichting. Ja, er is sfeerlicht. Je kan kiezen tussen bordeelblauw, discorood en nog enkele tinten die minder subtiel zijn dan we hadden gewild. Daar kunnen nog lessen getrokken worden.

Veiligheid

De Renault Laguna scoorde ooit zo goed tijdens een EuroNCAP crashtest dat de onafhankelijke organisatie z’n scoresysteem moest aanpassen. Maar toen kon je de grenzen nog verleggen met inherente, structurele veiligheid. Een veiligheidscel, kreukelzones, airbags, driepuntsgordels met spankrachtbegrenzers en de kous was af. Erg lovenswaardig. Tegenwoordig wil diezelfde EuroNCAP ook verklikkerlichtjes allerhande, zijn stabiliteitscontrole, bandendrukcontrole en ABS verplicht en pak je liefst ook nog eens uit met een noodremsysteem dat oplet wanneer de bestuurder dat niet doet, dodehoekwaarschuwing en meer van dat soort aardigheidjes.

5 EuroNCAP sterren

Op het ogenblik van dit schrijven heeft EuroNCAP z’n foltertuigen nog niet losgelaten op de Talisman. Maar hij zal mogen pronken met de maximumscore van 5 sterren. Dat is met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te stellen omdat de technisch identieke Espace ook met die score ging lopen.

Zes airbags zijn er vanaf het basisniveau Life, terwijl uitrustingsniveau Intens (twee trapjes hoger) verkeersbordherkenning en LED-koplampen toevoegt. Je moet tenslotte al voor de Initiale Paris gaan, wil je een head-up-display, actief noodremhulpsysteem of dodehoekwaarschuwing krijgen. Zelfs op deze versie moet je bijbetalen voor een radargestuurde snelheidsregelaar, maar dat doe je beter niet. Het systeem is eerder primitief en werkt niet eens boven 140km/u.

Rijgedrag

Het onderstel is ook al onder de Espace terug te vinden, wordt in aangepaste vorm gebruikt voor de Kadjar en zal binnenkort ook dienst doen onder de Mégane. Het maakt gebruik van een pseudo-McPherson voortrein en een halfstarre achteras. Een structuur die eigenlijk niet thuishoort in dit segment waar een multilink-architectuur de norm is. Renault probeert dat wat te compenseren door vierwielbesturing aan te bieden op de topversies, maar dat doet eigenlijk meer kwaad dan goed.

De Talisman krijgt op de neus

De testwagen was, voor de duidelijkheid, ook nog uitgerust met adaptieve demping en rustte op 19-duimers. Bovendien was het parcours uitdagend, met een bij tijden pokdalige ondergrond. Een wegrecept waarop de Talisman geheel de mist in ging. Of je nu kiest voor een sportieve, neutrale of comfortabele rijmodus (met telkens een andere respons van de dempers en het stuur), de auto wordt steevast onstabiel als de wielen oneffenheden moeten verwerken en dat is niet acceptabel. Het is daarnaast onbegrijpelijk dat een merk als Renault, dat altijd goed opgehangen voertuigen maakte, zich tevreden stelt met de gebrekkige verwerking van oneffenheden van dit model. Een Laguna presteerde pakken beter ondanks gelijkaardige technische beperkingen. Van eender welke andere auto in dit segment krijgt de Talisman niet gewoon op de neus, hij ligt na één ronde K.O. in de hoek. De Fransen zouden er goed aan doen de ganse ophanging opnieuw te bekijken en dan pas de auto uit te brengen.

De prestaties van de 1.6l dieseleenheid (160pk, 380Nm) zijn nochtans wel goed. Je mag je natuurlijk niet blind staren op het normverbruik van 4,5l of de CO2-uitstoot van 115g/km. In de praktijk kom je snel anderhalve liter hoger uit. Maar een top van 215km/u en een sprinttijd van 9,4 seconden zijn voldoende om vlot door het verkeer te gaan. Bovendien schakelt de automaat met dubbele koppeling vlot en gevoelloos. Waar hij echter wel last mee heeft, is kruipen. In de file bijvoorbeeld. En ook dat is onbegrijpelijk.

De geluidsgolven die de diesel verspreid worden opvallend goed gedempt door een nochtans flutcovertje onder de motorkap. In sommige modi worden die aangevuld door motorgeluid dat via de luidsprekers gesimuleerd wordt. Dat is - ongeacht de motor of het type auto - ronduit ridicuul. Gelukkig kan je het afzetten.

4Control

En dan hebben we nog de vierwielbesturing. Een systeem dat al sinds de jaren negentig in omloop is, periodiek door een automerk wordt opgevist en vervolgens weer wordt opgegeven omdat het nu eenmaal weinig oplevert. Hier stuurt het tegen bij lage snelheden (voor een kortere draaicirkel) en mee bij hoge snelheden (voor meer stabiliteit). Maar het omslagpunt (50, 60 of 80km/u) en de stuurhoek zijn afhankelijk van het gekozen programma waardoor je nooit goed weet hoe de auto nu exact zal reageren. Dat is dus € 1.500 die je beter elders uitgeeft. Het zou nochtans ook anders kunnen - gewoon door het systeem consequent altijd op dezelfde manier te laten reageren.

Conclusie

Om duimen en vingers van af te likken. Zo oogt de Talisman. Hij proeft dan wel meer naar een deskundig gedraaide braadworst dan naar typisch Franse cock au vin, maar designer Laurens Van den Acker weet hoe hij een klassevolle koets over een onderstel moet plooien. Geen twijfel daarover. Een koets overigens waar je met z’n vijven een hoop ruimte in vindt en achter z’n conventionele kofferklep (geen vijfde deur meer voor de Laguna-opvolger) zo maar eventjes 608l bagage kwijt kan.

En dan gaat het bergaf

Waar we echter niet omheen kunnen, is het gevoel dat na het design alle geld op was. Als je met een simpele architectuur met halfstarre achteras wil uitpakken in dit segment dan moét je er gewoon voor zorgen dat de afstelling briljant is. En het tegendeel is waar. Omdat de vierwielbesturing niet consequent is, doet ze meer kwaad dan goed en zelfs met gestuurde dempers is de filtering onvoldoende. Nee, het maakt niet echt uit welke stand je kiest. De stabiliteit durft er zelfs onder te lijden. De absurd grote 19-duimers op de testwagen kunnen daar iets mee te maken hebben, maar Renault kon geen alternatief aanbieden.

Correcte dieselmotor

De 1.6 dCi diesel met 160pk blijft een aangename motor met aardige prestaties (0 - 100km/u in 9,6 seconden en een reëel verbruik van een liter of zes) en de EDC-automaat (met dubbele koppeling) schakelt foutloos. Maar net als bij het onderstel bekruipt ons hier het gevoel dat de ontwikkeling na 80% is gestaakt. Kruipen (in een file bijvoorbeeld of bij het inparkeren) doet hij niet goed en dat is in deze tijden onbegrijpelijk

Verfijning gevraagd

Het interieur scoort met z’n uitstraling en ruimte, maar niet met het traditionele Franse comfort. Komt het op de ergonomie en het infotainmentysteem aan… tja, dan zitten we weer bij de 80%. Alles is er, maar het mist verfijning.

De Talisman scoort het best voor veiligheid, zonder dat die rubriek per definitie zonder opmerkingen wordt afgerond.

Tot slot moeten we nog zeggen dat het goed mogelijk is dat een Talisman op een meer normale velgenmaat en met een conventionele ophanging aanspoort tot een andere conclusie, maar pas als we dat aan den lijve hebben kunnen ondervinden, kunnen we dat ook zwart op wit zetten.