Renault Mégane RS Trophy 275

Inleiding

De Mégane RS was, in de categorie van de voorwielaandrijvers dan toch, lange tijd de onbetwiste koning van de Nordschleife. Tot de Leon Cupra 280 die titel afsnoepte. Maar Renault Sport bleef uiteraard niet bij de pakken neerzitten en reed drie maanden later een vernieuwde versie voor op het befaamde Duitse circuit. Eentje met 10pk extra, instelbare Öhlins-dempers, Michelin Pilot Sport-rubber en ontdaan van achterbank, radio, airco, geluidsisolatie en de achterste ruitenwisser. Van de tijd van de Seat werd nog eens vier tellen en een beetje afgesnoept en de Mégane mag zich sindsdien weer heer en meester van de aangehaalde omloop noemen.

Onze testwagen van vandaag is evenwel niet hetzelfde model als de Trophy-R die de nieuwe recordtijd liet optekenen. Van de opsomming hierboven blijft immers enkel het surplus aan vermogen overeind en in plaats van de Michelins werden Bridgestone Potenza's gemonteerd. Het exemplaar dat het Seat-record deed sneuvelen was overigens ook nog eens uitgerust met 35cm grote remmen en een lichtere batterij. Maar laat dat de pret niet teveel drukken, want uiteraard beschikt de hete hatchback die wij aan de tand voelen wél over het gegeerde cup-chassis met zelfblokkerend differentieel (een optie op de 'gewone' Mégane RS met 265pk, die ook nog steeds te bestellen valt), alsook over een titanium uitlaatsysteem van Akropovic met de eindpijp in carbon. Dat laatste item is lichter dan het standaard exemplaar en moet een sensationele soundtrack opleveren.

Prijzen

Een RS Trophy 275 kost zowaar € 7.450 meer dan de standaardversie met 265 paarden in stal. Reken dus op minstens € 37.950, en tel daar nog maar eens € 1.600 bij voor het Sirius geel dat het koetswerk van onze testwagen siert. En de Trophy-R zonder achterbank? Die maakt je € 45.750 afhandig. De oplage ervan is bepaald op 250 stuks en je kan 'm vanuit 20 landen bestellen.

Exterieur

Sinds de vorig jaar uitgevoerde facelift, die ook de RS-modellen heeft getroffen, past de Mégane beter in het huidige Renault-gamma. Maar dat impliceert ook dat de Mégane en de Clio in vooraanzicht nog maar amper van elkaar te onderscheiden zijn. Je zal met andere woorden genoegen moeten nemen met een véél te groot Renault-logo in de neus.

Een ander puntje van kritiek heeft te maken met de stijlen van het koetswerk. De A-stijl kan het zicht belemmeren bij het nemen van bochten. De uit de kluiten gewassen C-stijlen verminderen het zicht naar achter. En de eerder lomp vormgegeven achtersteven verbergt nog meer minpuntjes. Zo voldoet de koffer weliswaar qua laadvolume (we tellen 377l), maar is de openening veel te klein en ligt de laaddrempel te hoog om van een praktische muilezel te kunnen spreken.

Voorts houdt deze Mégane RS Trophy 275 vooral van opvallen. Hij wordt daarin niet enkel gesterkt door z'n speciale koetswerkkleur en koetswerkkit, maar ook door z'n specifieke striping (grijze strepen op de flanken en verwijzingen naar de geblokte vlag), het productienummer op de deurlijsten, de Trophy-inscriptie boven de bumperlip en uiteraard de zwarte 19-duims Speedline Turino-velgen met daarachter rode remklauwen van Brembo, specialist ter zake.

Interieur

Binnenin de Mégane RS Trophy 275 zet de sportieve sfeer zich voort. Dat is vooral te merken aan de manier waarop met Alcantara werd gemorst. Zo kregen zowel de versnellingspook als de handgreep van de handrem een laagje, maar - belangrijker - ook de velg van het stuurwiel. Wat dat oplevert? Veel meer grip natuurlijk, en het gevoel dat je als bestuurder in een rasechte racebolide hebt plaatsgenomen. We noteren ook rode accenten her en der (met als blikvangers de rode gordels zowel voor- als achteraan), de RS monitor 2.0 (om onder meer rondetijden bij te houden en de turbodruk te meten) en naar carbon hintende inleg voor het dashboard en de deuren. De dunne en fantastisch zittende Recaro-kuipjes behoren overigens altijd tot het basispakket van een Renault Mégane RS. Ze zijn bekleed met een combinatie van leder met Alcantara.

Niet perfect

Op naar de infotainmentaspect dan, te beginnen met de GPS. Dat systeem is best duidelijk (het geeft ook vertragingen en vervolgens alternatieve routes aan) maar verliest die eigenschap bij het uitzoomen. Al verdwijnt deze kritiek in het niets van zodra je de radio inschakelt. Daarvan is de geluidskwaliteit zonder overdrijvingen immers gewoon barslecht. Wie van luide bassen geniet, raden we in ieder geval een andere installatie aan dan hetgeen standaard wordt ingebouwd. Of we nog bedenkingen hebben bij het interieur van deze Fransman? Toch wel. De vormgeving begint alsmaar gedateerder te geraken, waarom de tellers zo schuin zijn opgesteld is ons nog steeds een raadsel en het knopje voor het overigens wel gebruiksvriendelijke R-link-infotainmentsysteem zit te los in zijn voegen om een kwalitatieve indruk na te laten. Bovendien zijn er niet erg veel opbergmogelijkheden en is er op ergonomisch vlak zeker nog vooruitgang mogelijk. Niet zonder zonden dus deze Renault, maar gelukkig gaat het slechts om kleine overtredingen.

Veiligheid

Elke Mégane RS is uitgerust met dubbele gordelspanners op de voorzetels, een krachtbegrenzer op de laterale plaatsen achteraan, frontale en zijdelingse airbags (hoofd/borst) en Isofix-bevestigingen op de achterbank. We halen ook de dynamische stabiliteitsregeling aan (ESC) en uiteraard de andere verplichte items, meerbepaald ABS (met elektronische remkrachtverdeler) en bandenspanningscontrole.

Stopkracht wordt verzekerd door inwendig geventileerde schijven (zoals eerder vermeld vergezeld door Brembo-remklauwen) met een diameter van 34cm vooraan en 29cm achteraan. De in totaal 79kg lichtere Trophy-R beschikt trouwens over krek hetzelfde remsysteem. En EuroNCAP? Dat instituut heeft de Mégane RS aan geen enkele proef onderworpen. Een lichtere diesel is wel de revue gepasseerd - dit jaar nog - maar die moest ontevreden huiswaarts keren met amper 3 sterren.

Rijgedrag

Wat onderweg opvalt is de handelbaarheid van de Renault Mégane RS 275. Beroer de manuele zesbak op tijd en er valt gezapig mee te rijden, zonder hinderende nervositeit. Maar achter die façade schuilt wel een echte geweldenaar. Eentje die in 6 tellen naar 100 schiet en bij 255km/u topt - prestaties die mogelijk worden gemaakt door de geblazen tweeliter benzinemotor (mét start/stop) die voortaan 275 in plaats van 265pk en 367 in plaats van 360Nm trekkracht richting vooras versluist. Voor wie die cijfers te vaag zijn: deze Mégane trekt minder snel op dan bijvoorbeeld een Audi S3 (die 25pk vermogender is), maar hij tikt wel een pak hoger af op de sensatiemeter en is bovendien ook zeer efficiënt aan hoge snelheden. En daar is het potentiële kopers om te doen, toch?

Je kan z'n gedrag overigens aanpassen met behulp van verschillende rijmodi. Er zijn er in totaal drie, gaande van normaal over sport tot de RS-stand. In de normale modus is de motor geremd en daagt hij niet uit tot grensoverschrijdend gedrag. Dat verandert echter wanneer je de sport - of erger - de RS-stand inschakelt. In het laatste geval stel je het helemaal zonder elektronische rijhulpmiddelen en is extra voorzichtigheid vereist, maar de pretfactor wordt er wel degelijk door verhoogd. Grip is er in ieder geval met hopen, het cup-chassis is ultrastijf (doch door de stugge demping niet ideaal op alle Belgische B-wegen) en vervelende koppelreacties in het stuur blijven achterwege. Al durven we niet te stellen dat de Mégane RS Trophy 275 op een natte ondergrond even zelfzeker is als op het droge. De goden waren ons gedurende de hele testweek - tot groot jolijt van Renault? - immers erg goedgezind. Wat we wel kunnen zeggen is dat de Mégane RS meer vertrouwen opwekt dan de Opel Astra OPC, één van zijn gedoodverfde concurrenten.

Wat ons nog is bijgebleven? De zeer goede rechtuitstabiliteit, de bijtgrage remmen, de souplesse van de motor (wat een hernemingen!), de eerder gevoelloze doch erg directe besturing, het opzwepende turbogeluid en - last but not least - het onheilspellende gegrom en geplof komende van de Acropovic-uitlaat. Wie niet wil opvallen koopt best iets anders.

Conclusie

Hij staat al jaren aan de top der hete hatchbacks (ziehier de 10 strafste modellen van de laatste jaren), maar toch vond de directie van Renault Sport dat de huidige Mégane RS niet kwiek genoeg was. Een misvatting natuurlijk, al lag de reden om een extra gepeperde versie uit de hoed te toveren natuurlijk voor de hand. Renault wilde immers wederom de snelste voorwielaandrijver op de befaamde Nordschleife in huis hebben, en dat is nog gelukt ook. De Mégane RS Trophy-R 275 klokte af na 7 minuten, 54 seconden en 36 honderdsten en is daarmee 4 tellen en een beetje sneller dan de Seat Leon Cupra 280 die slechts drie maanden op de omloop regeerde. In Frankrijk kon dus alweer opgelucht adem worden gehaald.

Twee versies

Er zijn twee versies van de Mégane RS 275: de Trophy, zoals onze testwagen, en de Trophy-R, die (onder andere) geen achterbank heeft en lichter en sneller, maar ook nog eens € 7.800 duurder is. En de Trophy 275 is toch ook al meteen € 7.450 kostelijker dan het al niet erg kinderachtige basismodel met 10pk minder, dus hou daar rekening mee. Zijn minimale prijskaartje bedraagt dus € 37.950, de goudgele carrosseriekleur niet meegerekend.

Cup-chassis

Zowel Trophy- als Trophy-R-bezitters worden op een zeer rigide cup-chassis met limited slip getrakteerd, wat anders een optie is, en hun trommelvliezen krijgen steevast te maken met meer dan gewoon wat gedaver afkomstig van de Acropovic-uitlaat uit titanium en carbon. Of je er van houdt of niet, het zit in het basispakket opgenomen. En dat geldt ook voor de RS monitor (de tweede lichting inmiddels) waarmee je onder meer rondetijden kan opnemen en de turbodruk in de gaten kan houden. Allesbehalve noodzakelijk, maar wel leuk natuurlijk. En dat vinden we ook van het met Alcantara overtrokken stuurwiel en van de heerlijke kuipjes van Recaro.

Conclusie

Wat we vooral onthouden is dat de Renault Mégane RS 275 als ultiem speelgoed voor de liefhebber mag worden gezien. Hij remt geweldig, is lekker stug gedempt (verplicht bij dit soort auto) en gript als de beste bij droog weer. Bovendien koppelt deze Fransman algemeen gebruiksgemak aan harenrijzende sensaties - de realiteit is zelfs indrukwekkender dan wat de opgave doet vermoeden. De harde cijfers dan maar? Nul naar honderd lukt in 6 seconden en de top ligt op 255km/u. En volgens Renault zou je met een gemiddelde van 7,5l/100km moeten toekomen, wat neerkomt op 174g/km CO2.  Al is dat natuurlijk enkel op papier mogelijk.