Renault Megane RS (2018)

Inleiding

Sinds 2016 schrijft Renault het vierde hoofdstuk in het verhaal van de Mégane. De RS zelf is inmiddels aan z’n derde iteratie toe (er was er geen van de eerste Megane). De jongste telg heeft de 1,8l benzinemotor van de Alpine onder de kap en mag profiteren van wat technologie die recht uit de wereld van de competitiesport komt. Dan denken we vooral aan de hydraulische eindelooprubbers. Z’n meesturende achteras, die altijd wordt gemonteerd, is eveneens een primeur voor het segment.

Prijs en uitrusting

Hou je rekening met z’n standaarduitrusting, de eigenschappen van het onderstel en z’n prestaties, dan lijkt het prijskaartje te verantwoorden. Hij staat in de catalogus vanaf € 34.550, met het onderstel ‘Sport’ en de handbediende zesbak. Je krijgt dan ook meteen 4Control (de fameuze meesturende achteras), 18” velgen, LED koplampen, sportief meubilair, een specifiek stuurtje en een R-Link infotainmentsysteem met een scherm van 8,7”.

En de concurrentie?

Extra’s zijn er in de vorm van een automaat (twee koppelingen, zes versnellingen) voor € 1700, meer performante remschijven (€ 1.100), en 19-duimers (€ 990). We gooien er ter vergelijking ook twee concurrenten tegenaan. Een Honda Civic Type R koop je voor € 36.200 en een Seat Leon Cupra maakt je € 36.400 armer.

Exterieur

Heel wat merken bieden je het sportieve uitzicht van de meer performante modellen aan in S-Lines, AMG-pakketten en R-lijnen. Niets daarvan bij Renault. De Mégane RS zal de enige zijn die zal uitpakken met z’n uitgeklopte wielkasten (+60mm vooraan en +45mm achteraan), koelsleuven achter de wielkasten, een centrale uitlaat, de specifieke mistlichten, Brembo-remijzers en een geïntegreerde diffuser. En ondanks dat alles, oogt de Megane RS voor sommigen wellicht nog altijd wat te bescheiden. Maar geen nood. Er komt nog een 300pk en 400Nm sterke Trophy-variant aan (tegen het eind van dit jaar). En die zal nog wat meer testosteron geslikt hebben.

Interieur

Een hot hatch moet ook nog een beetje bruikbaar blijven in normale omstandigheden. Daarom hebben de Fransen best comfortabele stoelen gemonteerd. En op circuit bieden ze ook nog eens voldoende steun. Het gaat eigenlijk om hetzelfde interieur als de GT-line, hier weliswaar bij elkaar gestikt met rode draad. Dezelfde behandeling viel het stuur en de versnellingspook te beurt. Het blauwe GT-logo is tegelijk vervangen door een rood RS-logo.

Laat je opjutten

Het instrumentarium voor je neus is gedigitaliseerd en heeft vanzelfsprekend (want dat hoort nu zo) verschillende weergavemodi. Sport en Race zijn er voor de meest opgejutte mensen.

De assemblagekwaliteit is behoorlijk, maar er wordt nog te veel gebruik gemaakt van harde plastics. Vooral ronde middenconsole en achteraan, waar dat mindere materiaal rijkelijker aanwezig is.

Door de luidsprekers

Achteraan zit je net zo goed als in een gewone Mégane. En hoewel het onderstel een stuk minder vergeeflijk is, is de demping verfijnd genoeg om ook op dat vlak weinig concessies te vergen. Het is er zelfs behoorlijk stil, behalve dan in de rijmodi Sport en Race. Dan krijg je allemaal plofjes en knalletjes (uit de uitlaat én het audiosysteem) te verwerken. Er waren in het verleden evenwel al veel luidere RS - maar die deden niet alsof.

Veiligheid

Natuurlijk heeft de Megane RS hetzelfde veiligheidsniveau dan z’n wat docielere broers. Minstens. Er is immers op niets bespaard. ABS, stabiliteitscontrole en een (voor de gelegenheid helemaal uitschakelbaar) antispinsysteem zijn standaard. En er is vertrekhulp op hellingen, verkeersbordherkenning, bandendrukcontrole (wettelijk verplicht tegenwoordig), er zijn Isofix bevestigingspunten en een achteruitrijcamera.

Extra's

Bijbetalen kan eigenlijk voor de dodehoekwaarschuwing en de adaptieve snelheidsregelaar.

Rijgedrag

Weg is de tweeliter. De viercilinder turbomotor krimpt naar 1,8l voor wat het slagvolume betreft maar zwelt naar 280pk (5pk meer dan de RS Trophy S van de vorige generatie) en 390Nm bij 2.400t/min. In combinatie met de EDC-automaat en het Sport-onderstel, blijven we met die nochtans uitstekende cijfers op onze honger zitten. Natuurlijk schiet de teller omhoog, maar je merkt er nauwelijks iets van. Een hedendaags probleem.

Erg onder de indruk zijn we dan weer van het homogene chassis (met hydraulische eindelooprubbers, net als in de rallysport) en z’n directere (20%) stuurinrichting. Opvallend is ook hoe dociel de Megane RS in de rijmodi neutraal en comfort te rijden valt.

Rallytechnologie

We lieten het volledige vermogen los op circuit. Ditmaal met het Pack Cup en de handgeschakelde zesbak (puristen mogen weer ademhalen). Die heeft remmen met grotere tanden en een mechanisch differentieel verstrekt het aandrijfgeheel van deze voorwieltrekker. Op de koop toe kan je de stabiliteitscontrole helemaal uitschakelen.

Onbelangrijke cijfers

De cijfers zijn niet zo belangrijk. Z’n top van 255km/u noch de sprinttijd van 5,8 tellen. Hoe verbeten de Megane zich vastbijt in het asfalt en hoe goed hij z’n vermogen bij het uitkomen van de bocht weer op de weg krijgt - dat is wat ertoe doet. En daarin blinkt de jongste RS uit. De voortrein laat zich millimeterprecies zetten en het Torsen-diff reageert een pak natuurlijker dan de elektronische hocus-pocus kan. Wellicht kan je nog sneller met dat laatste, maar je hebt er puur natuur eenvoudigweg meer aan. Staat ook nog bij de pluspunten: de bijtkracht van die optionele remmen. Die waren helemaal niet onder de indruk van enkele rondjes op het circuit.

Laat je niet gaan

Als je je laat gaan, dan wordt die turbomotor natuurlijk een slokop. 14l/100km, jaagden we erdoor op de meer begeesterende etappes van deze test. Met zelfbeheersing kan het natuurlijk ook met heel wat minder. Renault zelfs geeft 7/100km op. Maar zo zuinig wordt het nu ook weer niet.

Conclusie

Hoewel de nieuwe, derde uitgave, van de Mégane RS standaard bolt op een chassis dat ‘Sport’ werd gedoopt, biedt dat een erg goed compromis en blijft het in bijna alle gevallen comfortabel. Als we al wat meer verwachtten van de 1,8l turbomotor, dan werden we niettemin verleid door het uitstekende weggedrag van deze hatchback. De vierwielbesturing is iets wat je veeleer kan appreciëren in de stad, eerder dan wanneer het erg snel gaat.

Nürbrugring

In standaardlivrei is een Mégane RS niet voldoende pittig om een gooi te doen naar het ronderecord op de Nürburgring. Van dit soort auto’s, wordt dat verwacht, om hun geloofwaardigheid als circuitmachine te onderlijnen. Maar de aanstormende RS Trophy wil weer helemaal bovenaan eindigen.

Goed voor dagelijks gebruik

Belangrijker is dat deze telg ook weer dienst kan doen als auto voor alledag. In een normale kleur oogt hij zelfs best discreet. Hou je rustig en je raakt zelfs een heel eind met je benzinetank. Spreek je het prestatiepotentieel aan, dan moet je ongetwijfeld je brandstofbegroting herzien.