Renault Captur TCe 130 MY2020

Inleiding

Toen Renault in 2013 voor de eerste keer een compacte SUV lanceerde, stond het segment nog in z’n kinderschoenen. Er werden toen nog meer conventionele auto’s met bescheiden afmetingen verkocht dan hoogpoters. Maar 2013 is inmiddels alweer een hele tijd geleden en de zaken veranderen. Anno 2020 is de SUV of crossover al net zo populair als een conventionele vijfdeurs. Hij speelde vooral de monovolume van het veld. Er is geen model te vinden dat dat beter deed dan deze Fransoos. De afgelopen zes jaar gingen er anderhalf miljoen stuks van over de toonbank. In gans Europa, België incluis, werd hij de koploper van z’n segment. Een straffe prestatie als je weet dat de Captur bij z’n lancering slechts één concurrent - de Nissan Juke - moest dulden, maar inmiddels 20 andere spelers moet passeren.

Zo succesvol dat hij sneller vervangen werd

Dat de verkoop nauwelijks of niet afkalfde, zullen we in de volgende rubriek opvoeren als excuus voor z’n wel erg herkenbare vormgeving. Dat Renault desondanks toch vaart maakte met de introductie van een opvolger, heeft met ambitie te maken. De Captur doet het zo goed dat de Fransen ‘m overal ter wereld in de catalogus willen en hij kon alleen overal competitief zijn door een nieuw platform te gebruiken. Hij gaat nu ook een carrière in onder meer China en Zuid-Korea tegemoet, overal met de Renault-ruit trots op de neus.

Nieuwe Renault Captur: het gamma

Het aanbod van Renault bestaat nog even uit conventionele verbrandingsmotoren. De plug-in-hybride - 160pk sterk - mocht debuteren op het Autosalon van Brussel. De dieselrijder, die nog voor amper één verkoop op acht instaat, heeft niet veel te kiezen. Die krijgt een 1,5l met 115pk voorgeschoteld. Later komt er nog een 95pk sterke diesel die iets toegankelijker zal zijn. De benzineklant heeft meer om over te tobben. Die kan kiezen uit drie compacte benzines met vermogens van 100, 130 of 155pk en een inhoud van 1,0 of 1,3l. Daarnaast zijn er vijf uitrustingsversies. Vier voor de particulier, die na instapversie Life kan opklimmen naar Zen, Intens of de extra stijlvolle Initiale Paris. De Corporate Edition is vooral op maat van de fleet-klant samengesteld en zweeft ergens tussen Zen en Intens in. De vanafprijs bedraagt 17.975 euro en de prijsvork voor de conventionele versies loopt tot 29.273 euro. Een prijsstijging want hij werd ook groter.

Exterieur

De jongste generatie Renaults waren een stilistisch schot in de roos. En dat betekent dat je als automerk maar beter omzichtig tewerk gaat. Je wil immers dat voordeel niet verliezen. Eerder al onderging de Clio om die reden en een bescheiden stijlaanpassing. Deze Captur is, weinig verrassend, van hetzelfde laken een broek. Hij behoudt ook z’n trendy dak in contrasterende kleur. Niet minder dan 80% van de kopers stipte die optie immers aan.

Bijna van een ander segment

Onder dat misleidend gelijkaardige uiterlijk schuilt een grote aanpassing. Een groeischeut. In de lengte komt er 11cm bij, wat wil zeggen dat de Captur zich herpositioneert van de kern van het segment, naar de bovenrand ervan. De wielbasis nam niet meer dan 2cm toe. Het gros van die centimeters zit dus in de overhang en dat merk je aan het koffervolume. Z’n over 16cm verschuifbare achterbank bleef, en daardoor kan het laadvolume voortaan aanzwellen tot wel 536 liter.

Interieur

Heel wat mensen vonden het interieur van de Captur, met bijvoorbeeld een schuif in plaats van een traditioneel handschoenvakje, tof. Dat bewijzen de verkoopscijfers. Tegelijk was er heel wat ruimte voor verbetering. Er waren een paar ergonomische eigenaardigheden die hun wortels hebben in de elektronische architectuur bij Renault. De wat minder intuïtieve werking van de cruise-control bijvoorbeeld. Daar laten de Fransen ook nu nog altijd wat puntjes liggen. R-Link (het infotainmentsysteem van het merk) is dan weer fors verbeterd. Dat moest het ook. Op vlak van bediening en functionaliteit blijft er nu minder op onze wenslijst staan, al mocht de geluidskwaliteit wat beter zijn. We reden nochtans met een Captur met opgewaardeerde BOSE-geluidsinstallatie.

Meer ruimte in de nieuwe Renault Captur

Na het slaan, het zalven. Nieuwe zetels met grotere zittingen, een hele verbetering. Rijhouding, uitstekend. Het zitcomfort achteraan geven we hetzelfde oordeel. En als je de verschuifbare achterbank in z’n meest achteruitgeschoven positie laat staan, waan je je in een auto uit een hogere categorie. Er kwam nochtans maar een centimeter of twee knieruimte bij. En tussen de voorzetels zit niet meer dan 1,5cm extra ruimte. Het is toch voldoende om meteen ruimer aan te voelen.

Materialen flink verbeterd

Het meest zijn we evenwel nog te spreken over de evolutie in materiaalkeuze. Heel wat zachte materialen op contactoppervlakken. En daar waar de plastic hard is, is ze behoorlijk degelijk en weinig krasgevoelig. Door dat soort zaken lijkt de Captur plots uit een andere klasse te komen. Het effect kan niet onderschat worden, net nu Volkswagen - dat traditioneel synoniem is met een uitstekende kwaliteitsindruk - op dit vlak wat krenterig wordt. Deze Fransoos steekt probleemloos de kleine VW T-Roc de loef af, om maar wat te zeggen.

Veiligheid

Veiligheid staat een beetje synoniem met Renault. Dat is al zo sinds het merk in 2003 de tweede generatie van de Megane presenteerde. Die verbaasde toen vriend en vijand met z’n veiligheidsniveau. En nog steeds gaan de Franse producten voor een topnotering. De eerste Captur werd door de EuroNCAP met vijf sterren beloond en ook deze nieuwe mag met die notering huiswaarts keren.

Meer structurele veiligheid, meer snufjes

Evolutie is wel te merken in de cijfers van de individuele beoordelingscategorieën. De bescherming voor volwassenen, kinderen en voetgangerbescherming ging er bij de jongste generatie allemaal nog eens vooruit. De score voor de aanwezige veiligheidsnufjes daalde als enige een beetje. De Captur heeft nochtans meer slimme elektronica aan boord dan voorheen, maar het is de crashtestorganisatie die inmiddels z’n normen drastisch heeft aangescherpt. Of je als bestuurder altijd gelukkig moet worden van al die snufjes is een open vraag. Ook de Captur heeft soms last van een bemoeizieke rijstrookassistent bijvoorbeeld. Als het ooit een ongeluk vermijdt, is het het allemaal waard geweest, maar intussen is heel wat van die veiligheidselektronica soms eenvoudigweg irritant.

Rijgedrag

Marketeers noemen het SUV-segment tegenwoordig ‘volwassen’. Dat is een mooie manier om te zeggen dat ze op technisch vlak niets extra meer te bieden hebben. Het gaat om de looks en de rijhouding, niets meer. Bekijk het van de andere kant en je concludeert dat je ten aanzien van een gewone auto weinig of geen toegevingen moet doen op vlak van comfort en stuurgedrag. Twee elementen die heel wat meer kunnen overtuigen dan bij de eerste generatie Captur. Het onderstel van de jongste Clio-generatie absorbeert oneffenheden bijzonder efficiënt en houdt de koets nog strak in het gareel in de bochten. Daarin ontwaar je zelfs een snufje rijplezier. Is het wegdek slecht of ga je enthousiast over drempels en door putten, dan wordt duidelijk dat de veerweg wat meer had mogen zijn. Die worden eerder abrupt weggeboekt. Dat de testauto op de grootste velgen (18”) stond, hielp die zaak niet.

Meer dan vlot genoeg

We gingen op pad met de TCe 130pk. Een 1,3l viercilinder turbomotor die 130pk opwekt en ook nog eens 240Nm ter beschikking stelt en in casu werd gekoppeld aan een automatische transmissie met zeven verzetten (je hebt geen andere keuze). Het is een combinatie die de Captur meer dan voldoende vlot maakt. Naar 100 in minder dan 10 tellen? Ooit was dat het voorrecht van sportieve versies. Zelfs de 13,3 seconden die de instap-benzine of de 11 seconden die de enige diesel voorleggen, volstaan ruimschoots voor een modale gebruiker. De automaat mocht daarentegen wat alerter zijn. Hij blijft soms koppig enkele seconden te lang in een hoger verzet zitten. Wellicht om het verbruik wat te temperen. Zo’n kleine benzine vergt een rustig rijgedrag om zuinig te zijn. 6,6 liter gemiddeld volgens de WLTP-cyclus of 5,5 volgens de oude NEDC-homologatienorm. In de praktijk is een liter of zeven realistisch.

Conclusie

Renault heeft met de Captur een regelrecht succesnummer in z’n rangen. En het wil daar zo snel mogelijk ook op andere continenten van profiteren. Dat verklaart enerzijds de haast van het merk om het model te vervangen, na slechts zes jaar carrière terwijl zeven jaar de norm is, maar ook waarom het uiterlijk erg herkenbaar blijft.

Nieuwe Renault Captur: het oordeel

Toch bleek er heel wat ruimte voor verbetering. De materiaalkeuze en het infotainmentsysteem binnenin bijvoorbeeld. Een zevenmijlsprong van de Fransen. En er is nu meer plaats voor passagiers en bagage, dankzij een aardige groeischeut. Wie het onderste uit de kan wil, blijft op het vlak van onderstel (vooral de demping op slechte ondergrond) en stuurprecisie wellicht nog wat op z’n honger zitten. Toch weet deze nieuwe Captur ook daar duidelijk een kloof te slaan met z’n voorganger.

Ruimer, beter uitgerust en succesvol… die dingen hebben een auto nog nooit goedkoper gemaakt. De prijs ging dan ook omhoog.