Maserati Levante Trofeo V8

Inleiding

Dikke SUVs zijn populair. Of toch op z'n minst in de mode. En toch leeft de Maserati Levante in een obscuur hoekje van het segment. De Duitse vier, Audi, BMW, Mercedes en Porsche liggen nu eenmaal meer voor de hand. Ze hebben meer verdeelcentra en het is niet dat lettertjes als RS, M of AMG géén aantrekkingskracht hebben wanneer de schuif met snelle versies wordt opengetrokken. En als het wat luxueuzer moet zijn nomineren de Britten op z'n minst een Range Rover.

Deze Levante heeft echter een troefkaart. Wat Italiaanse flair tussen al die Duitse dominantie doet goed. En in deze topversie - de Trofeo - kan hij claimen dat z’n motor geleend werd bij Ferrari. Dat klinkt als een klok.

Hoeveel kost de Maserati Levante Trofeo?

Z’n prijs is een beetje hoger, maar dezelfde grootteorde als de Porsche Cayenne Turbo. Deze Levante Trofeo wisselt van eigenaar voor minstens 159.200 euro. Hij springt dan weer wel wat zuiniger om met extra’s. De prijs van het testmodel klom naar 171.847 euro, maar de individuele extra’s lijken redelijker geprijsd dan bij de Duitser die hier ter referentie opdraaft. Zo is € 936 voor een uitstekend klinkend Bowers & Wilkins audiosysteem met 17 luidsprekers in dit segment absoluut niet overdreven.

Exterieur

Hebben de Duitsers de gewoonte om hun atleten in een streng maatpak te steken, dan gaat het er in Italië toch een beetje anders aan toe. De Levante is van nature al gezegend met een wat wulpsere lijn, maar hier gaat er toch nog een extra knopje los. Met de Trofeo-badges springt hij bescheiden om, maar vooral aan de voorzijde werd de vormgeving naar 11 gedraaid. Die koelsleuven in de motorkap doen zelfs vulgair aan.

Bariton

En nu we het toch over dat schaamteloze etalagewerk hebben: dat durft de uitlaatlijn met vier spruitstukken ook. De 4,4l achtcilinder produceert ten allen tijde een discrete bariton, maar zet je hem in (rijmodus) Sport of Trofeo, dan gaan de vlinderkleppen in de uitlaat open zullen omstaanders dat geweten hebben. Het blaast en gorgelt nogal. Maar het klinkt wel nog best natuurlijk terwijl bij heel wat andere opvalt dat er wat elektronische hocus pocus bij te pas komt.

Interieur

Aan de binnenzijde valt op bij tijden pijnlijke wijze op dat achter Maserati geen monsterbudgetten zitten. Het is er op vlak van afwerking en elektronica nu eenmaal (lang) niet zo hedendaags en verfijnd als we in dit segment gewend zijn. Tegelijk moet gezegd dat de materiaalkeuze ‘eerlijk’ is. De kunsstoffen zijn niet geweldig, maar het leder is uitstekend. Beter dan wat zelfs in dit segment de norm is. De boordelektronica ziet er dan wel 10 jaar oud uit, het streamen van muziek van de smartphone verliep probleem- en foutloos. Bij veel nieuwere en meer geavanceerde modellen wil dat wel eens fout lopen.

Flamboyant, wat anders?

De stijl is flamboyant te noemen. Dat ligt je, of niet. Gelukkig dient het niet om gebreken aan de basis weg te moffelen. Zo is het plaatsaanbod aan de binnenzijde riant (dat mag ook wel met een lengte van 5 meter) en is de basisergonomie helemaal vrij van kritiek. Zelfs zonder de optionele elektrisch verstelbare pedalen is de rijhouding foutloos. Alleen de cijfers in de conventionele tellerpartij mochten wat groter. De snelheidsindex loopt dan ook door tot 350km/u… In de koffer past 580l. Ruim voldoende voor normaal gebruik denken we dan. En als je verhuist, huur dan een bestelwagentje, kwestie van dat fijn gestikte leder niet te beschadigen.

Veiligheid

Zoek je botsproefresultaten van een Maserati op bij de onafhankelijke crashtestorganisatie EuroNCAP, dan kom je alleen de Ghibli tegen. Vijf sterren kreeg die in 2013. Die heeft echter weinig gemeen met deze SUV. Er is tegelijk geen reden om te twijfelen aan de structurele capaciteiten van deze Levante. Tenslotte weerstaat het zelfdragende koetswerk door z’n dynamische capaciteiten ook al enorme krachten. De standaard veiligheidsuitrusting is ‘oké’, met de nodige airbags en elektronische hulpmiddelen.

Wil je meer geavanceerde bijstand, dan moet je nog altijd in je buidel tasten. Een geavanceerde cruisecontrol met afstandregeling, filefunctie een rijstrookassistent en een actieve dodehoekwaarschuwing kost je 3.025 euro en wil tijdens lange ritten de sereniteit aan boord wel eens verstoren.

Rijgedrag

Waarom zou je in dit segment voor een Maserati kiezen in plaats van voor één van de in de inleiding aangehaalde snelle Duitse kolossen? Wel, daarvoor moet je in deze rubriek zijn. We gaan ervan uit dat je in dit segment niet meteen wakker ligt van een litertje verbruik en een handvol grammetjes CO2. Het testverbruik zat zo rond de 16 liter, met een opgegeven gemiddelde van 12,0 en 278g/CO2/km. In procenten valt die afwijking nog goed mee.

Briljant weggedrag

Je krijgt er opvallend veel pret voor in de plaats. De gestuurde ophanging (die bij hoge snelheden en in bepaalde rijprogramma’s 35mm lager komt te liggen) doet de job uistekend. Zelfs met de absurd grote 22” lichtmetalen velgen, behoud je nog een beetje comfort. De aandrijflijn serveert het vermogen van de opvallend soepele en hoogtoerige achtcilinder bij voorkeur naar de achterwielen. Daardoor is de Levante Trofeo opvallend levendig. Ook op de limiet waar nogal wat concurrenten omwille van stabiliteitsredenen onderstuur opwekken. De Levante durft met z’n corpulente kont (hij weegt 2,17 ton) te schudden.

De prestaties zijn gezien z’n omvang ronduit indrukwekkend. Hij gaat naar 100km/u in 4,1 seconden en als je gek genoeg bent, kan je de teller (daar waar dat mag) naar de 300 duwen. Z’n meest overtuigende element is echter dat je dat niet moet doen om wat sensatie en stuurpret in de vingers te krijgen. Het is een cliché omdat het waar is: deze Italiaan heeft veel meer karakter dan zo’n Duitser.

Conclusie

Deze Levante is ongetwijfeld een wat alternatievere keuze in het exclusieve segment van de riant gemotoriseerde SUVs. En dat is niet zonder consequenties. Over het budget hoef je in dit segment niet te zagen, een spectaculaire devaluatie hoort erbij. Daar blijft je ook bij de Duitsers niet van gespaard. De Levante z’n kleine kantjes bevestigen wat vooroordelen over Italiaanse auto’s. De materiaalkeuze en de afwerking moet eigenlijk beter. Een verzachtende factor is het leder. Dat is uitstekend. De boordelektronica lijkt uit 2010 te stammen, maar het werkte wel feilloos.

Niet de beste, wel één van de leukste

Gelukkig is er nog een ander cliché dat de Levante Trofeo bevestigd: het ding rijdt geweldig. Over de motor strooide Ferrari wat toverstof, en ook de aandrijflijn en de ophanging werd zowel met kunst als met pragmatisme afgesteld. Het schept vertrouwen, het blijft voldoende comfortabel (al kies je misschien beter één velgenmaatje minder als dat echt een bekommernis is), het stuurt prettig en het heeft karakter. Duitse ingenieurs weten in regel niet van ophouden en regelen alles af tot het erg klinisch aanvoelt. De Italianen stoppen er op tijd mee. Het leidt geen twijfel dat er betere snelle SUVs op de markt zijn. Maar dit is met zekerheid één van de leukste.