Infiniti Q50S Hybrid AWD

Inleiding

Toyota heeft Lexus, Nissan heeft Infiniti. En in beide gevallen is dat al sinds 1989 zo. Maar toch zijn we in ons Belgenlandje al veel langer vertrouwd met de luxedochter van Toyota die, net als Infiniti, in de eerste plaats voor de Amerikanen bedoeld was. Van Infiniti was er van een Europees verdelersnetwerk pas sprake in 2008; een zet die drie jaar eerder werd aangekondigd door topman Carlos Ghosn. Of er daarvoor geen exemplaren van het - hier - exotische merk op onze wegen rondreden? Toch wel, maar dat waren steeds auto's die via de grijze markt werden geïmporteerd en dus niet op Europese leest waren geschoeid. Dat is tegenwoordig wel anders. Je kan zelfs voor dieselende Infiniti's opteren. Al is dat niet wat we deze keer gedaan hebben. Onze Q50-testauto met het (nog) niet zo bekende logo in de neus is namelijk een hybride. Een hele snelle bovendien.

Q50?

De Q50 is de instapper van het Infiniti-gamma en volgt de bij ons nog onbekendere G37 op. Zelf noemt het merk het een sportsedan, en dat is niet eens gelogen. De kostprijs: minstens € 33.400 voor de enige diesel (een 2.2 van Mercedes-origine), minstens € 38.050 voor de 2.0 turbobenzine (steeds met automaat) en minstens € 50.400 voor de hybride, die een atmosferische 3.5 V6 benzine aan een elektromotor koppelt en steeds een 'S' achter zijn typeaanduiding krijgt. Het gecombineerde vermogen? Maar liefst 364pk. Alsjeblieft.

All Wheel Drive

De hybride wordt enkel met een zeventrapsautomaat geleverd en is de enige Q50 die je zowel met achter- als vierwielaandrijving kan bestellen. In het laatste geval loopt de rekening op tot € 52.900. Alle andere versies zijn puur achterwielaangedreven en elke Q50 is met een start/stop-systeem uitgerust.

Exterieur

De Infiniti Q50S Hybrid valt onder een eigen uitrustingsniveau. Dat mag ook wel, aangezien hij de prijslijst aanvoert. Zijn basisuitrusting bevat onder andere 19-duims lichtmetalen velgen met run-flatbanden, sleutelloze toegang en vertrek, een sportonderstel, een sportieve voorbumper en LED's met automatische hoogteregeling in de neus. LED-achterlichten, LED-mistlichten, LED-richtingaanwijzers en een automatische ontsteking van de koplampen zijn dan weer standaard op elke Q50.

Over zijn uitzicht kunnen we kort zijn: je bent voor of tegen. Voorstanders vallen voor het gewelfde lijnenspel, de atypische vormgeving van het radiatorrooster, de karaktervolle koplampen, de scherpe bumpers of de chromen inleg die het achterste portier met de C-stijl verbindt. En de tegenstanders? Die hebben net een afkeer van voorgenoemde stijlelementen. Over smaken en kleuren...

Afmetingen

Onze testwagen is 4,80m lang, 1,82m breed en zijn wielbasis overspant 2,85m. Daarmee is hij welgeteld 9,9cm korter en 4cm smaller dan een BMW 5-reeks berline, met een verschil in wielbasis van 11,8cm in het voordeel van de Duitser. Maken we vervolgens de vergelijking met de 3-reeks van hetzelfde merk, dan stellen we vast dat de Q50S Hybrid een forse 17,6cm langer, maar ook slechts 9mm breder is, en dat zijn wielbasis amper 4cm extra telt. Als laatste parkeren we de Q50S Hybrid naast de Lexus IS300h, waarna we concluderen dat de neus van onze lener 13,5cm verder reikt, maar dat hij ook maar een enkele centimeter breder is. Op vlak van wielbasis wint de Infiniti een volle 5cm ten opzichte van de Lexus. Het is maar om je een idee te geven.

Koffer

De laadruimte van deze vierdeurs sedan is niet de meest praktische die we al zijn tegengekomen. Niet wat het volume betreft (400l) en ook niet qua vormgeving of gebruiksgemak. Van een skiluik ook geen spoor (dat ging niet vanwege het hybride-aspect). Het enige dat we wel tegenkomen, is een (doorgaans onbruikbare) reparatiekit voor wanneer je met een lekke band zit. Een reservewiel is dan ook afwezig.

Interieur

Lederen zetelbekleding is standaard in de Infiniti Q50S Hybrid, net zoals verwarmbare, steunvolle sportzetels vooraan (met een uitrekbare zitting), ventilatieopeningen voor de airconditioning achterin en een automatisch dimmende binnenspiegel. En om het sportieve sfeertje erin te houden, zijn de voetsteun en de pedalen van aluminium.

Heel uitgebreid is de optielijst overigens niet. En ja, dat beschouwen we als een pluspunt. Infiniti wil je laten kiezen uit vier pakketten: het Safety Shield Pack (€ 2.600), het Visibility Pack (€ 1.300), het Comfort Pack (€ 600) en het Multimedia Pack (€ 3.200). Eerstgenoemde optiepakket verzamelt toepassingen gaande van een intelligente snelheidsregelaar tot blindehoekdetectie en een noodstopsysteem, terwijl het 'zichtbaarheidspakket' adaptieve verlichting met onder meer een handige 360°-camera combineert. Blijven over: het 'comfortpakket' (automatische airco met polyfenolfilter en parkeer- en regensensoren) en het 'multimediapakket' (GPS, digitale radio, een Bose-audiosysteem en 14 luidsprekers). Apart op de lijst staan een ultrasoon alarmsysteem (€ 300) en een elektrisch bedienbaar schuif-/kanteldak uit glas (€ 1.100). Zaken als Bluetooth, 12V-, USB- en AUX-aansluitingen, een achteruitrijcamera, een in leder gewikkeld multifunctioneel stuurwiel, airco in twee zones en stemherkenning zitten in de basisprijs van eender welke Q50 begrepen.

Krappe cabine

Het interieur van de Q50 is origineel vormgegeven (let ook op de boven elkaar geplaatste displays), maar ook best krap in verhouding tot de omvang van de vierwieler. We durven het zelfs benauwd te noemen. En achteraan is het niet veel beter. De beenruimte valt nog mee, maar de hoofdruimte is beperkt. Bovendien zijn er in de achterste portieren geen uitsparingen om kleine spullen op te bergen. Maar hebben ook goed nieuws. Als bestuurder is een correcte zithouding snel gevonden, onder meer dankzij de nauwkeurige, elektrische stuurverstelling, en heb je greep op een prima in de hand passend stuurwiel. In- en uitstappen wordt zelfs erg makkelijk gemaakt door de automatisch opverende stuurkolom en achteruitglijdende zetel. Handig!

Of er toch geen andere minpunten zijn? Toch wel, al zijn die relatief. Een head-up display vinden we nergens op de optielijst terug (maak daar werk van Infiniti!), het handschoenkastje is niet erg ruim bemeten en de materiaalkeuze voor de boordplank had een tikkeltje beter (lees: zachter) gekund.

Veiligheid

Ja, de Infiniti Q50 is bij EuroNCAP langsgeweest. En ja, hij ging met vijf sterren naar huis. Aan die score bijdragen deden een sextet airbags (frontale, zijdelingse en gordijnairbags), ABS met elektronische remkrachtverdeling, remhulp en stabiliteits- en tractiecontrole. Voorts is ook een vertrekhulp op hellingen van de partij, alsook een geluidsignaal dat voetgangers waarschuwt wanneer de Q50S Hybrid te dicht nadert. Sluiten het lijstje af: remmen met een energie-regeneratiesysteem en tegenover elkaar gepositioneerde remklauwen (voor: vier zuigers; achter: twee zuigers) en Isofix-ankers op de achterbank. In de hybride is die trouwens niet neerklapbaar (anders een optie).

Rijgedrag

Laat het ons eerst over de aandrijflijn van de Infiniti Q50S Hybrid hebben. Dat bestaat uit een 68pk en 270Nm sterke elektromotor en een atmosferische 3.5-liter V6 benzinemotor die 306pk en 350Nm opwekt. Gecombineerd staan beide centrales garant voor een maximumvermogen van 364pk en maar liefst 546Nm koppel. Het resultaat? Een verbluffend sprintcijfer tot 100km/u van 5,4 seconden (5,1 seconden voor de hybride zonder 4x4, die 76kg lichter is en uiteraard ook minder verbruikt) en een topsnelheid van 250km/u. Daar tegenover staan een opgegeven dorst en CO2-uitstoot van respectievelijk 6,8l/100km en 159g/km CO2. In de praktijk ligt het verbruik hoger. Reken toch op 9l/100km. 

Met zijn karakter kan je alle kanten uit. De Q50 mag je, ondanks zijn forse leeggewicht van 1,9 ton, als een vermomde sportwagen omschrijven (al hebben de remmen het de laatste meters wel moeilijk). De drive-by-wire stuurinrichting is direct en gevoelig - nerveus zelfs - en de combinatie van de krachtcentrales uitgesproken sportief op aanvraag. Maar rustig genieten kan anderzijds evengoed. Vooral dan apprecieer je de stille aandrijflijn en de conventionele zeventrapsautomaat (met schakelpeddels achter het stuur) die prima bij de auto past. Enkel op stroom rijden doet de Q50S Hybrid trouwens ook, en daar heb je als bestuurder geen enkele controle over. Bovendien merk je van de overgang niets.

De Q50 opereert dus stil, behalve bij een stevige dot gas (al wordt het gebrul van de zescilinder toch op een zekere hoogte gedempt) en op de autosnelweg. Daar zijn rol- en windgeluiden te duidelijk hoorbaar voor een wagen in dit segment; een minpunt het vermelden waard. Al hebben we verder weinig om over te klagen. De ophanging vormt een mooi compromis tussen comfort en sportiviteit, het naadloos samenspel tussen beide motoren is in niets te vergelijken met dat van pakweg een Kia Optima Hybrid en er is veel grip. Deze Q50 kan zijn vooras dan ook op maximaal 50% van z'n geleverde krachten trakteren. Een voordeel bij slecht weer, maar zoals eerder vermeld maakt het systeem de Amerikaanse Japanner er wel zwaarder, trager en dorstiger op. In normale omstandigheden is hij dan ook gewoon, net als alle andere Q50-modellen, puur achterwielaangedreven.

Conclusie

Bij ons staat het merk nog in de kinderschoenen, in de VS kennen ze Infiniti al sinds 1989. Nissans luxemerk is met andere woorden even oud als Lexus, dat al jaren via een officieel dealernetwerk kopers vindt in België. Daar is Infiniti nu - eindelijk - ook aan toe.

Als instapper van dat merk geldt de Q50. Dat is een vierdeurs sedan die qua afmetingen meer aanleunt bij de BMW 5 dan bij de 3. Hij wordt aangeboden als benzinedrinker, als dieselslurper of met een combinatie van een dikke V6 benzine met een elektromotor. Enkel in dat laatste geval kan er ook sprake zijn van vierwielaandrijving. Dan betaal je € 2.500 meer dan voor de hybride als pure achterwieltrekker. En die kost met een basisprijs van € 50.400 al gauw € 12.350 meer dan de tweeliter turbobenzine en € 17.000 meer dan de 2.2l turbodiesel. Iets om over na te denken.

In ruil voor de beduidend hogere vraagprijs krijg je een welkome meeruitrusting en véél koppel en vermogen. Gecombineerd presteren de V6 en de elektromotor maar liefst 364pk en 546Nm, wat de Q50S Hybrid een nul-tot-honderd sprinttijd van 5,1 seconden en een top van 250km/u oplevert. En dat voor een opgegeven dorst van 6,2l/100km, wat neerkomt op 144g/km CO2. Let wel: dat zijn de opgavecijfers voor de achterwielaangedreven hybride. Voor de AWD spreken we over een spurttijd van 5,4 tellen, een gemiddeld verbruik van 6,8l/100km en 159g/km op de CO2-curve.

Wat we er nog van onthouden? Dat de Q50S Hybrid te veel last heeft van wind- en rolgeluiden en dat de cabine kleiner is dan verwacht, maar ook dat de besturing verrassend direct is en dat hij zowel sportieve als rustige bestuurders kan imponeren. En dan hebben we het nog niet eens over zijn spraakmakende uiterlijk gehad...