Hyundai Veloster 1.6 GDI

Inleiding

Er staat de jongste tijd geen maat op Hyundai. Dat mag ook niet, want het merk wil zich in geen tijd opwerken naar de hoogste gelederen in de markt. En dat daarbij niets aan het toeval wordt overgelaten bewijst de nieuwe Veloster. Het segment van de middenklasse Coupé's is immers niet zo groot en de meerderheid kiest er dan nog voor een gevestigde waarde. Een Megane of Astra Coupé, Scirocco of Mini bijvoorbeeld. Maar de Koreanen hebben een troefkaart - de Veloster is een Coupé met een apart kantje.

De olifant die midden in de kamer op de bank zit, is de asymmetrische architectuur van de Veloster. Eén grote deur aan de bestuurderskant en twee kleine portieren aan de passagierskant. Met zo'n gimmick laat je je natuurlijk opmerken. Daarbij komt in elk geval ook nog dat de Veloster met een basisprijs van € 21.499 niet gek geprijsd is. Daarvoor heb je in de Lounge-basisuitvoering immers al recht op een lederen stuurwiel, lichtmetalen velgen en manuele airco. De Style kost € 2.000 meer en heeft dan ook meteen een automatische klimaatregeling, rust op 18-duimers, aluminium pedalen en een snelheidregelaar. Wil je de Veloster van alle toeters en bellen voorzien, zoals de tester op de foto's, dan moet je er ook het Techno- (met onder meer navigatie) en Cool-pack (met gekleurde accenten in de velgen, leder en een panoramisch zonnedak) bijtellen en ben je meteen € 28.249 kwijt. Gezien de uitrusting blijft het niettemin een koopje.

Er is maar één motorversie - een 1.6 benzine met 140pk. Zonde, want met 4pk minder was die fiscaal een stuk vriendelijker geweest. Momenteel kan je die alleen krijgen met een handbediende zesbak. In de toekomst komt er eerst een automaat met dubbele koppeling bij, gevolgd door een turboversie van hetzelfde blok. Een diesel zou in ons land een grote hulp zijn, maar Hyundai heeft geen haast. Er is toch niet voldoende productiecapaciteit. Het eerste jaar komen maar 20.000 Veloster naar het Oude Continent en de Europese hoofdzetel denkt er makkelijk dubbel zo veel te kunnen verkopen.

Exterieur

Sportief, zo oogt de Veloster. De 4,22m lange, 1,79m brede en 1,40m hoge koets komt met z'n uitpuilende wielkasten en scherpe plooilijnen, oplopende gordellijn en aflopende daklijn bijzonder dynamisch voor de dag. De schuin opgestelde achterruit uit twee delen doet van ver aan de Honda CRX (of de actuele CR-Z) denken. En aan ambitie ook geen gebrek - kijk maar eens naar de kunstig ingewerkte uitlaat of de originele vormgeving van de luchthapper vooraan.

Waar de Veloster zich dan weer bescheiden opstelt, is bij z'n deuren. De vormgeving van de twee portieren aan de rechterzijde is gecombineerd met een verstopte deurklink en de raamomlijsting is identiek als aan de rechterzijde. Asymmetrisch zijn en daarvoor uitkomen zijn twee totaal verschillende zaken. De architectuur heeft alvast wel als voordeel dat de achterbank via de rechterzijde net zo toegankelijk is als bij een normale vijfdeurs. Aan de andere kant kan je ook wel op de achterbank geraken, maar je zal moeten klauteren, zoals bij een driedeurs.

De koffer is met een volume van 320l gemiddeld, maar omdat de achterklep tussen de twee druppelvormige lichtunits eindigt moet je je lading wel steeds over de dikke bips van de Veloster tillen. Leg de achterbank plat en de Veloster lust iets meer dan 1.000l.

Interieur

De Koreanen hebben niet al hun kruit verschoten op de buitenzijde - ook binnenin zijn er best leuke details te vinden. Zoals de vormgeving van de handgrepen in de portieren bijvoorbeeld. Of de positie van de start-knop in de middenconsole bijvoorbeeld. En de zwarte kunststof (neen, helaas geen zacht materiaal) wordt afgewisseld met sierlijsten in een aluminiumtint. Dat hoort zo. Wie de topuitvoering aanvinkt, krijgt ook nog eens glanzend zwarte inleg voor het knoppenpaneel in de middentunnel.

De bestuurder kijkt door een fraai afgewerkt en relatief klein stuurtje op twee grote ronde tellers die in aluminiumkleurige kokers onder een schaduwkap zitten. Niets dat we nog niet eerder gezien hebben, maar ook dat oogt verzorgd. Bovendien wist Hyundai rond de grootste ergonomische valkuilen te navigeren, dus je hoeft niet meteen te studeren als je plaatsneemt aan boord.

De geluidsisolatie is op niveau, als je tenminste het panoramische schuifdak (onderdeel van het Cool-pack) links laat liggen. Dat produceert een hoop windruis.

Veiligheid

Het is lang zoeken naar een autoconstructeur die zich anno 2011 nog laat betrappen op hiaten in de veiligheidsuitrusting. Hyundai is er in elk geval niet bij. Achter de bekleding zitten zes airbags weggewerkt (frontale, zijdelingse en gordijnexemplaren - de passagiersairbag is uitschakelbaar) en de elektronicawinkel is compleet met ABS met remkrachtverdeler en noodremhulp, tractiecontrole en stabiliteitscontrole. Er zijn verstelbare hoofdsteunen voor alle zitplaatsen en die van de voorzetels helpen om de gevolgen van een whiplash te beperken. Tot slot zijn er Isofix bevestigingspunten voor de montage van kinderzitjes op de buitenste zitplaatsen achteraan.

Rijgedrag

Al dat uiterlijk vertoon staat een beetje in contrast met de prestaties. De direct ingespoten 1.6l benzinemotor wekt 140pk op bij een hoge 6.300t/min en het koppel van 167Nm - ook al geen topwaarde, maar we zijn de jongste tijd erg verwend door turbomotoren - is er ook pas bij 4.250t/min. Dat betekent dat je de naald genadeloos richting rode zone moet jagen als je de Veloster tempo wil laten rijden. En je wordt niet meteen met een leuke klank beloond. Het cijfermateriaal is er een weerspiegeling van. Je moet alles uit de kast halen om in de sprint onder 10 tellen te eindigen. Over de topsnelheid van 201km/u is er weinig reden tot klagen.

Wat de Veloster wel heeft, is een goed schakelende zesbak en een standaard start/stop-systeem en een schakelindicator. Dat scheelt enkele grammen in de uitstoot. Het officiële cijfer is 137gr/km en het verbruiksgemiddelde bedraagt 5,6l//100km.

Het onderstel herbruikt Hyundai van de Solaris - een model dat in Rusland in de catalogus staat. Spitstechnologie is het niet, maar het functioneert wel naar behoren met een onafhankelijke voortrein en een goed geleide achteras. De weggedrag is voorspelbaar, zonder saai te worden.

Conclusie

Hyundai wil z'n stempel drukken op alle segmenten. Dat bewijst de Veloster. Die komt immers uit in het segment van de compacte coupé - een competitief marktdeel met een relatief laag volume waar het gros van de klanten kiest voor een gevestigde waarde. Een Megane of Astra GTC, Scirocco of Mini bijvoorbeeld. Maar de Veloster is een Coupé met een apart kantje. Hij is asymmetrisch - met één grote deur aan de bestuurderskant en twee kleine portieren aan de passagierskant. En hij is met een basisprijs van € 21.499 aantrekkelijk geprijsd en goed uitgerust. Onder meer lichtmetalen velgen en een manuele airco zijn standaard.

Je moet twee keer kijken om het verschil tussen de linker en rechterzijde op te merken. De gespierde lijnen zijn aan weerszijden bijna identiek. Asymmetrisch zijn en ervoor uitkomen zijn twee verschillende zaken. De Veloster oogt niettemin zeer origineel. Je betaalt er een kleine prijs voor: de laaddrempel voor de 320l ruime koffer is behoorlijk hoog. Aan de binnenzijde legden de ontwerpers overigens net zo veel creativiteit aan boord, zonder daarom de bal mis te slaan op vlak van ergonomie of afwerking. Het panoramisch glazen dak, dat veel windruis produceert, is de uitzondering maar dat hoef je niet te nemen.

De 1.6l direct ingespoten benzinemotor met 140pk en 167Nm is de zwakke schakel in de ketting. En het is voorlopig de enige motor. Met 136pk was de centrale alvast fiscaal interessanter geweest. Je moet ook alles uit de kast halen om de Veloster te laten presteren in lijn met z'n uiterlijk. Beter dan een sprinttijd van 9,8 tellen en een top van 201km/u kom je niet. Een start/stop-systeem zorgt wel voor een bescheiden dorst van 5,6l/100km en een CO2-uitstoot van 137gr/km. Hyundai noemt de Veloster juist daarom een "lifestyle-coupé". Zolang je je daarvan bewust bent, is er geen vuiltje aan de lucht.