Hyundai Veloster 1.6 GDI Auto

Inleiding

Vorig jaar introduceerde Hyundai de eigenzinnige Veloster. Een aanbod dat zich in het segment van de compacte gezinscoupé's vooral onderscheid door z'n unieke deuropstelling. Een gewiekste zet die het bedrijf iets geeft om uit te spelen tegen de concurrentie. Die is immers met onder meer de Renault Megane, Astra GTC, Scirocco of Mini lang niet mals.

De Veloster staat al vanaf € 21.499 in de catalogus. Daarvoor krijg je in basisuitvoering een 140pk sterke 1.6l benzinemotor. Die is meteen voorzien van onder meer een manuele airco, een lederen stuurwiel en lichtmetalen velgen. Een upgrade van Lounge naar Style kost je € 2.000 en brengt 18-duims lichtmetaal, aluminium pedalen, snelheidsregelaar en een automatische airco op. Twee optiepakketten bieden je de mogelijkheid om de uitrusting naar een nog hoger niveau te tillen. Voorzien van alle toeters en bellen kost het model € 28.249. En heb je de variant met manuele zes bak die we eerder al uitgebreid aan de tand voelden. De versie met automaat - een systeem met dubbele koppeling - is nieuw en vraagt in elk uitrustingsniveau een extra inspanning van € 1.350.

Met een diesel heeft Hyundai geen haast. Maar een Veloster Turbo met een 186pk sterke variant van deze atmosferische motor is reeds voorgesteld en wordt nog dit jaar aan het aanbod toegevoegd.

Exterieur

Hyundai heeft de designers bij het uitwerken van de koets behoorlijk wat bewegingsvrijheid gegeven. Dat zie je aan de uitpuilende wielkasten, oplopende gordellijn, schuin opgestelde achterruit in twee delen en de aflopende daklijn. Maar z'n asymmetrische opstelling met twee portieren aan de passagierszijde en één grotere deur aan de bestuurderszijde steekt het model weg. De flanken zijn nagenoeg identiek.

Afbreuk aan de praktische voordelen van die extra deur, doet het evenwel niet. Aan de passagierskant is de achterbank net zo makkelijk toegankelijk als bij een vijfdeurs. Aan de bestuurderskant moet je klauteren zoals bij een driedeurs.

Tussen de druppelvormige achterlichten en bovenop de dikke achterbumper zit een achterklep die toegang verleent tot 320l kofferinhoud. 1.000l als je de achterbank plat legt.

Interieur

Aan de binnenzijde kan je niet aan de harde zwarte kunststof ontsnappen. Maar er zijn voldoende leuke details om het leed te verzachten. We noteren onder meer de start-knop in de middenconsole, de vormgeving van de deurgrepen en de sierlijsten in een aluminiumtint. En de topversie hult het knoppenpaneel in de middentunnel ook nog eens in een glanzend zwart paneel. Door het compacte stuurwiel zie je twee grote ronde tellers die over twee aluminiumkleurige kokers verdeeld zijn onder de schaduwkap. Verzorgd, allemaal. De kritiek die we eerder al hadden op het schuifdak (onderdeel van het Cool-pack) houdt natuurlijk stand. Dat produceert zelfs als het dicht is storend windruis, terwijl we de isolatie voor het overige nochtans als afdoende beschouwen.

Uiteraard ruilt deze versie met automaat z'n conventionele versnellingspook in. In de middentunnel vinden we een eerder groot aandoende selectiehendel met een wel erg conventioneel (lees: ouderwets) J-patroon. Je kan zelf schakelen, maar daarvoor heb je gelukkig schakellepels die achter het stuurtje aan je vingertoppen zitten. Uitgevoerd in simpel zwart plastic, terwijl aluminium zowel tactiel als optisch prettiger was geweest.

Veiligheid

Autobouwers met ambitie weten beter dan zich te laten betrappen op gaten in het veiligheidsnet. En aan aspiraties heeft dit Koreaanse bedrijf geen gebrek. Zes airbags (de gebruikelijke selectie van frontale, laterale en gordijn-exemplaren), ABS, tractie- en stabiliteitscontrole, hoofdsteunen op alle zitplaatsen en Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes op de buitenste zitplaatsen van de achterbank zijn dan ook allemaal standaard. De optielijst vermeldt niet één item dat je er nog aan kan toevoegen.

Rijgedrag

Voorspelbaar, maar niet saai. Dat is hoe het onderstel van de Russische Hyundai Solaris zich onder de koets van de Veloster laat sturen. Spitstechnologie is het niet, maar z'n geleide achteras en onafhankelijke McPherson voortrein hebben geen moeite met het vermogen. Dat is op zich niet zo moeilijk, want de 1.6l benzinemotor wekt niet meer dan 140pk en 167Nm op. De prestaties verhullen meteen dat je daarmee niet echt flitsend van A naar B gaat - de sprinttijd bedraagt 9,8 tellen en de top is 201km/u. Exact hetzelfde als de handbak. En de zestienhonderd bromt ook niet meteen alsof hij er plezier in heeft.

De automaat met dubbele koppeling presteert zoals we van de technologie gewend zijn: met vlotte overgangen en alerte reacties. Een commando via de schakellepels mag wat ons betreft nog wat slaafser gevolgd worden, al is het detailkritiek. De extra kilo's die de automaat met zich meebrengt en de afwezigheid van het start/stop-systeem dat de handbak siert, kosten je wel een halve liter per 100km. De automaat tikt daardoor af op 6,4l/100km volgens de officiële verbruiksmeting en een CO2-emissie van 145gr/km.

Conclusie

Bij een eerdere test concludeerden we dat de 1.6l benzinemotor met 140pk en 167Nm trekkracht de zwakste schakel was in het aanbod van de Veloster. En dat blijft natuurlijk zo bij deze variant met automaat met dubbele koppeling die € 1.350 meer kost dan de handbediende zesbak. De Veloster kan immers nog steeds meer verdragen dan de sprinttijd van 9,8 tellen die de combinatie neerzet. Gelukkig gedraagt het onderstel zich ook bij wat lagere snelheden als een gemanierde en goedgemutste speelkameraad. De automaat profiteert van de alerte schakelovergangen die eigen zijn aan het concept, maar heeft wel een eerder ouderwets J-rooster voor de bediening. En er verdwijnt gemiddelde 6,4l/100km brandstof uit de tank - een halve liter meer dan wanneer je zelf schakelt.

In een segment waarin gevestigde waarden als de Megane Coupé of Astra GTC de poorten bewaken, sluip je best binnen met een list. En dat is exact wat de Veloster doet met zijn aparte deurconstructie met twee portieren aan de passagierszijde en één portier aan de bestuurderkant. Hij is er ook meteen wat praktischer door dan een conventionele vierdeurs. De aanwezigheid ervan wordt gecamoufleerd maar het lijnenspel heeft gelukkig ook nog heel wat andere elementen die kunnen boeien.

De creativiteit van het designteam is ook de binnenzijde aan te zien, zonder dat Hyundai de bal misslaat als het op afwerking en materiaalkeuze aankomt. En de verhouding tussen uitrusting en prijs zit ook al snor. Voor € 21.499 (met handbak) heb je al recht op onder meer lichtmetalen velgen en airco.