Hyundai Tucson 2.0CRDi

Inleiding

De Koreaanse motorgigant Hyundai is ambitieus. De groep, waartoe naast Hyundai ook Kia behoort, wil zich tegen 2010 een plaatsje veroveren bij de vijf grootste autobouwers ter wereld. Met een product als de Tucson, mikkend op de nog steeds groeiende groep compacte SUV-klanten, gaat het alvast de goede richting uit. Sinds onze eerste korte kennismaking met het product (terug te vinden in het nieuwsarchief) begin deze zomer werden er al meer dan 1.000 verkocht. Tijdens de eerste voorstelling mikte importeur Korean Motor Company nog op een afzet tot einde 2004 van 500 stuks. De voorspelling dat de kleine SUV de Santa Fé ongeveer de helft van de verkopen zou kosten, is uitgekomen. In januari wordt deze laatste opgefrist en dat zou de verkoop ervan weer wat moeten revitaliseren.

Het Tucson-gamma bulkt niet van de beschikbare motorversies, -er is keuze uit een 20 viercilinder van 140pk, een 2.7l V6 met 175pk en een 2.0 CRDi van 112pk- maar moet door de goede opbouw aan ieders wens kunnen voldoen. Zo is er voor beide tweeliters (benzine en diesel) keuze uit een versie met voorwiel- dan wel vierwielaandrijving, en kan de diesel naast de handgeschakelde vijfbak voorzien worden van een automaat met vier verhoudingen. De V6 wordt enkel gekoppeld aan een automaat en beschikt ook steeds over vierwielaandrijving. Met telkens drie uitrustingsniveau’s komen we aan een totaal van 17 beschikbare varianten zonder in de optielijst te duiken. Door het model ook zonder vierwielaandrijving beschikbaar te maken, kon het basisprijskaartje met € 2.000 gedrukt worden. Er is dan ook al een Tucson vanaf € 16.999. De V6 is met € 27.999 de duurste uit het gamma terwijl de diesel vanaf € 18.999 leverbaar is.

Aan onze testwagen, een 2.0 CRDi 4WD GLS’S’ hangt een basisprijskaartje van € 26.199. Daarmee is het exemplaar uitgerust met een stijlvolle lederen bekleding, zes airbags, volautomatische klimaatregeling, snelheidsregelaar, verwarmde voorzetels, een koetswerk met kunststof beschermprofielen, dakrails, een radio-CDij Enkel de micakleur van € 450 was nog een optie. Daarmee kost de Tucson, ook in vergelijking concurrenten als de Toyota RAV 4, Land Rover Freelander of Honda C-RV, geen euro te veel.

Exterieur

Door het koetswerk van de 4,32m lange, 1,83m brede en exclusief de dakrails 1,68m hoge SUV te voorzien van een strakker lijnenspel dan de wat pompeuze Santa Fé, oogt de Tucson Europeser. Een hoge gordellijn en vooral de (op sommige versies optionele) beschermprofielen, zorgen voor een robuust uiterlijk. Nochtans blijft het geheel dankzij een zeer lichte wigvorm van de plooilijn op de flanken en de frivool getekende raamomlijsting ook niet verstoken van enige elegantie. Hyundai weet dat uitstraling een belangrijke aankoopfactor is bij dergelijke wagentypes en plaatste 16-duims lichtmetalen velgen dan ook op de lijst met standaarduitrusting. De diesel en de V6 zijn altijd van twee verchroomde uitlaatstukken voorzien. Vanaf het tweede uitrustingsniveau worden meegespoten spiegelhuizen en deurkrukken, zijdelingse beschermpanelen, spatlappen, dakrails en mistlichten geleverd.

Interieur

Omdat Hyundai’s nieuwste telg met een behoorlijk riante wielbasis van 2,63m (nauwelijks een centimeter verschil met de grotere Santa-Fé) werd bedacht, mag je een riant interieur verwachten, ook al scoren SUV’s daar in het algemeen wat minder goed. Vooraan kan je het ruimteaanbod in alle richtingen als ruim bestempelen, maar achteraan zorgen de ver op de hoeken geplaatste wielen voor een comfortabele en brede bank en is de beschikbare knie- en beenruimte bovengemiddeld. Het zitmeubilair vooraan is, ondanks het gladde leer, voldoende geprofileerd om de inzittenden op hun plaats te houden. Een sportieve jongen is de diesel toch niet, maar daarover meer bij rijeigenschappen. Door de instelbaarheid van de bestuurderszetel is het verkrijgen van een goede rijhouding geen probleem. Het blijft niettemin spijtig dat het stuurwiel niet van een diepteverstelling is voorzien.

De afwerkingskwaliteit van het interieur en de boordplank is onberispelijk. De materiaalkeuze had wat minder plastiekerig gemogen, zelfs de middenconsole met niet onaantrekkelijke aluminiumlook kan niet verhinderen dat het geheel wat goedkoop oogt. Storend hebben we dat echter nooit gevonden. Het instrumentenpaneel is compact, goed afleesbaar en overzichtelijk. De hendels en knopjes staan, met uitzondering van de knoppen voor de achterruitontdooiing en de mistlichten die we bovenaan de middenconsole niet meteen op hun plaats vinden, waar je ze verwacht. De binnenzijde is al even gerieflijk als ruim. Het handschoenkastje is voldoende ruim, er zijn opbergvakken in de portieren en tegen de rugleuning van de voorzetels, maar ook in de middenconsole.

De kofferruimte is uiteraard toegankelijk via de kofferklep. De achterruit kan ook apart geopend worden. Dat bevordert de toegankelijkheid op moeilijk bereikbare plaatsen (zoals een parkeergarage). Zeer trendy, maar we hebben er nog nooit iemand gebruik van zien maken. De inhoud van de kofferbak is vooral door de hoogte van het compartiment 644l groot. De bank achteraan is uitgevoerd met een kantelmechanisme (60/40 gedeeld) dat een geheel vlakke laadvloer en een nuttig volume van 1.856l oplevert.

Veiligheid

Vanaf het basisniveau GL is de Tucson voorzien van driepuntsgordels en hoofdsteunen op alle vijf de beschikbare zitplaatsen. Vooraan zijn die voorzien van spanners met een spankrachtbegrenzer. Het remsysteem is voorzien van ABS met remkrachtverdeler en ook twee frontale plofkussens zijn standaard. De zijdelingse airbags hadden we ook graag vanaf het instapniveau gezien, maar die worden, net als gordijnairbags op de GLS en GLS’S’ geleverd. ISOFIX bevestigingspunten voor een kinderstoel zijn dan weer wel steeds aanwezig. De versies met vierwielaandrijving hebben tractiecontrole. Op de tweewielaangedreven versies is die optioneel vanaf de versie GLS. Stabiliteitscontrole is enkel standaard op de V6, maar weerom optioneel verkrijgbaar op alle versies met uitzondering van de basisuitvoering.

Rijgedrag

De 1991cc grote zelfontbrander tussen de voorwielen van onze testwagen zal in een dieselminnend land als het onze wellicht de grootste aanhang kennen. De viercilinder-in-lijn is een moderne krachtbron met een common-rail-inspuiting (inspuitdruk 1300bar) en vier kleppen per cilinder die door één enkele nokkenas bediend worden. Door het ontbreken van een turbocompressor met instelbare schoepenstand (die wel op de planning staat) blijft het vermogen voorlopig steken op 112pk bij 4.000t/min. Het koppel bedraagt 245Nm bij 2.000t/min. De aandrijflijn bestaat uit een conventionele voorwielaandrijving of een vierwielaandrijving die door middel van een lamellenkoppeling de achterwielen tot 50% van de kracht levert als de voortrein last krijgt van gripverlies. Er is keuze uit een handgeschakelde vijfbak en een viertrapsautomaat die op de eindoverbrenging na identiek is aan die van de V6. In het beste geval haalt de diesel, handgeschakeld en 2WD, 100km/u in 13,1sec en bedraagt de topsnelheid 168km/u. Met een leeggewicht van meer dan 1.600kg is de Tucson ook niet bepaald een lichte jongen. De vierwielaangedreven versie zet nog 83kg meer op de weegschaal en heeft voor de spurt naar 100km/u dan ook 7 tienden meer nodig. Dat zijn geen flitsende prestaties en we kijken dan ook uit naar een krachtigere dieselmotor. Toch kan de huidige combinatie niet veel meer dan wat loomheid verweten worden. In de eerste drie versnellingen kan het geheel goed uit de voeten en het lineaire en soepele karakter van de krachtbron zorgt ervoor dat je nooit het gevoel hebt te veel van de motor te vragen.

De hoge opstelling van het pookje is ideaal en de gekozen verhoudingen liggen de Tucson. Het pookje is niet doorspekt van gevoel, wat we met de bescheiden sportieve ambities van deze versie niet echt als een gebrek kunnen beschouwen. Laat het er ons dus op houden dat het rooster wat gewenning vergt. Opvallend is vooral dat het pakket dat Hyundai voorschotelt bijzonder homogeen is. De bediening van de koppeling is kinderspel, de motor is beschaafd en het weggedrag is dat ook. De Koreanen bouwen de SUV op het onderstel van de Elantra. Vooraan bestaat de ophanging uit een systeem met McPherson veerpoten, spiraalveren en een stabilisatorstang en achteraan vinden we dubbele driehoeken, eveneens met spiraalveren. Een combinatie die zowel op de weg, als op weinig veeleisend onverhard een aangename mix biedt tussen comfort en feedback. Het hoge gewicht heeft twee gevolgen die nog niet aan bod kwamen. Enerzijds gaat de Tucson in het bochtenwerk ‘leunen’, anderzijds heeft de voortrein moeite om de koets gezwind tot beweging aan te zetten. Alleen het gebrek aan tractie kan soms storend zijn. De vierwielaandrijving en tractiecontrole komen adequaat tussenbeide, maar dan moet je daarvoor wel geopteerd hebben. Omwille van het principe verkiezen we een dergelijk voertuig met vierwielaandrijving, zodat je ook nog eens een streepje onverhard kan bedwingen. De terreincapaciteiten zijn zoals bij nagenoeg elke SUV uit het segment; modderige bosweggetjes gaan zonder problemen. Op het echte terreinwerk is noch de aandrijving, noch de ophanging voorzien.

Omdat de diesel niet meteen de snelste is, hebben we het gaspedaal tijdens deze uitgebreide test regelmatig wat dieper getrapt. We vreesden dan ook voor het testverbruik, maar dat bleek een meevaller. De 7,1l (1 deciliter meer dan voor de tweewielaandrijver) die de constructeur opgeeft, lijkt ons te optimistisch, maar met een liter of 8 kom je al een end.

Conclusie

Een eerste, korte kennismaking met de Tucson liet een positieve indruk na, en een uitgebreide test op eigen bodem kan dat enkel maar bevestigen. Hyundai heeft z’n huiswerk gemaakt. De minpunten zijn zeldzaam en van weinig belang; de kunststof voor het dashboard had wat mooier mogen ogen, de diesel is een tikkeltje aan de lome kant en de tractie is nog voor verbetering vatbaar. Belangrijker is dat Tucson beschikt over een uitstekend geassembleerd, ruim en functioneel interieur, over een goede uitrusting beschikt en zeer competitief geprijsd is.

De rijeigenschappen zijn op maat gesneden van de modale bestuurder; de diesel is soepel zonder snel te zijn en de ophanging is comfortabel zonder dat het geheel verglijdt naar een alles verdoezelend heupwiegend veergedrag. Hyundai slaat spijkers met koppen en het is dan ook niet onterecht dat het publiek massaal valt voor de Tucson. De tijd dat de klant bij de keuze voor dit Koreaanse merk in ruil voor een aantrekkelijk prijskaartje toegevingen moest doen op vlak van imago, rijplezier of afwerking lijkt definitief voorbij.