Hyundai ix20 1.4CRDi

Inleiding

Hyundai doet het goed. Niet alleen bij ons of in Europa, maar wereldwijd. Maar het wil uiteraard nog meer. Nu richt het z'n pijlen op de markt van de compacte monovolumes. Het segment waarin pakweg ook de Opel Meriva en Citroën C3 Picasso opereren. Dat is ook het marktdeel waarin het merk voorheen ook al de Matrix aanbood, maar waar de Koreanen om begrijpelijke redenen niet meer over spreken. Monovolumes zagen hun marktaandeel de jongste jaren met meer dan 30% afnemen, te wijten aan de populariteit van de SUV, maar bij de kleintjes is niettemin een stijging waar te nemen.

De nieuwe telg heet ix20. Voorheen stond de x bij Hyundai voor het cross-over (zeg maar SUV) koetswerk, maar voortaan wordt het dus gebruikt voor elk niet conventioneel koetswerktype. De ix20 is het zustermodel van de Kia Venga die zich daardoor ook meteen opwerpt als voornaamste concurrent. Je kan ervan uitgaan dat de prijs vergelijkbaar is met wat Kia voor de Venga vraagt. Omdat de marktlancering in ons land pas op 19 november geschiedt, heeft de invoerder de exacte bedragen en uitrustingen nog niet geprikt. Wel zeker is dat daar waar Kia 7 jaar waarborg aanbiedt, Hyundai tegengas wil geven met z'n "5 year triple care"-waarborg. Die omvat 5 jaar garantie (zonder kilometerbeperking!), 5 jaar gratis controles en vijf jaar pechbijstand met een vervangwagen.

Exterieur

De ix20 heeft een voetafdruk die 4,1m lang en 1,76m breed is. De voor- en achteras zitten daarbij 2,61m uit elkaar, uitzonderlijk ver voor het segment, wat het Europese designcentrum van Hyundai heeft geholpen om er bovenop een dynamischer koets te pennen. Daar waar de Matrix nog de allure had van een visbokaal en de elegantie van een winkelkarretje, weet de ix20 te charmeren. Het front wordt gedomineerd door een ruim bemeten zeshoekige bumperuitsnijding die twee grilles omvat. Aan weerszijden worden die geflankeerd door druppelvormige lichtblokken. Op de flanken worden de naar de hoeken verbannen wielen geaccentueerd door zelfverzekerde wielbogen en vinden we de oplopende gordellijn die de Matrix nog moest ontberen. Achteraan wordt de 1,6m hoge koets afgerond met een geïntegreerde spoiler en domineren de ruim bemeten lichtblokken.

Afhankelijk van de versie monteert Hyundai grilles met conventionele lamellen of een meer trendy asymmetrisch motief dat we kunnen smaken en aan de binnenzijde terugkomt in de afdekking van de luidsprekers. Hyundai zegt een hekel te hebben aan de voor dit type auto zo efficiënte kubusvorm, slaagt er natuurlijk niet in die weg te gommen (het is nu eenmaal een kenmerk van dit wagentype), maar camoufleert het opzet afdoende met een schuine voorruit en motorkap en extra plooilijnen die de aandacht afleiden. De bouwkwaliteit hoeft daarentegen niet gecamoufleerd te worden - de ix20 zit uitstekend in elkaar, met de fijne en gelijklopende koetswerknaden die de jongste 10 jaar in elk segment een evidentie zijn geworden.

Interieur

Hyundai heeft z'n best gedaan om het lijnenspel van de buitenzijde aan de binnenkant door te zetten. Dat resulteerde dan vooral in wat fantasie bij de vormgeving van de schaduwkap voor het instrumentarium en de sierlijsten om het centrale medaillon rond het scherm voor het (optionele) navigatiesysteem. Dat laatste laat meer dan eens een steek vallen, wat gelukkig niet van de ergonomie kan gezegd worden. Die is niet vernieuwend, maar wel degelijk. Alles zit waar je het verwacht en je aanpassen is dan ook geen opgave.

Hyundai voorziet een hoogte- en diepteverstelling van zowel de zetel al het stuurwiel. In het laatste geval over een gering aantal centimeters, wat wel iedereen in staat moet stellen om een bevredigende houding aan te nemen, zonder dat die daarom helemaal perfect is. Voor de overigens perfect afleesbare boordplank gebruikt Hyundai een overwegend blauwe verlichting. Trendy, maar niet meteen passend bij eender welke interieurcombinatie.

Het plaatsaanbod vooraan is uitstekend. Niet verrassend, want de ix20 is nu ook weer niet zo klein. Achteraan geldt eigenlijk hetzelfde. Concurrenten als de Opel Meriva bieden achteraan overigens meer flexibiliteit, al is het niet dat de ix20 zich volledig onbetuigd laat. De bank heeft een instelbare hellingsgraad van de rugleuning, laat zich in ongelijke delen neerklappen en is volgens dezelfde criteria verschuifbaar.

De koffer is dankzij een relatief grote hoogte (eigen aan het concept) goed voor een laadcapaciteit van 440l. Een waarde waar een vijfdeurs in het C-segment het moeilijk mee heeft. Leg je de achterbank plat (vlakke laadvloer) dan zwelt dat naar 1.486l.

Veiligheid

De jongste tijd heeft Hyundai zich op veiligheidsvlak geprofileerd door standaard stabiliteitscontrole aan te bieden in segmenten waarin dit nog geen evidentie is. En de ix20 is geen uitzondering. Ook deze compacte SUV is standaard van een uitschakelbaar systeem voorzien. Dat komt bovenop het antiblokkeer en tractiecontrolesysteem.

De collectie airbags omvat steeds zes exemplaren. Frontale en laterale airbags en gordijnairbags die over de ganse lengte van de auto verhinderen dat het hoofd in aanraking komt met de binnenbekleding. Voorts zijn er vijfpuntsgordels en hoofdsteunen op alle zitplaatsen. Achteraan rust de middelste gordel wel in het dak - een omslachtig systeem dat we liever kwijt dan rijk zijn. Voeg er nog verklikkerlichtjes voor gordeldracht op alle zitplaatsen en ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes aan toe en je kan ervan uitgaan dat de ix20 alles heeft om de maximumscore van vijf sterren te halen in de EuroNCAP crashtests. Als dat gebeurt, is het de eerste kleine monovolume die dat presteert.

Rijgedrag

Hyundai keilt een 1.4l dieselmotor en benzinemotoren met 1.4l (90pk) en 1.6l (125pk) in het gamma. Traditioneel kiest in ons land de helft van de klanten voor een diesel, al zou dat aantal nu kunnen stijgen. Hyundai biedt het Bluedrive-pakket (start/stop-systeem, banden met lage rolweerstand en geoptimaliseerde luchtweerstand) immers standaard aan op de handgeschakelde modellen. De diesels (er is een versie met 77k en 90pk, beiden met 220Nm trekkracht) verbruiken daardoor slechts 4,3l, de CO2-uitstoot bedraagt 114gr/km en daardoor krijg je 3% korting van overheidswege.

We concentreerden ons vooral op de diesels die ook voor de fleetmarkt van belang zijn. De 1.396cc motor wordt steeds gecombineerd met een zesbak met een flink verbeterd schakelgevoel. Anderzijds dient gezegd dat de ix20 minimaal 1270kg weegt en dat beide motoren niet uitblinken in soeplesse. De versie met 77pk presteert naar verhouding goed, maar levert z'n maximale trekkracht slechts van 1.750 tot 2.350t/min (de 90pk-editie houdt het dubbel zo lang vol). Je wordt dus verplicht om met het pookje aan de slag te gaan en hoewel Hyundai nog geen prestaties heeft vrijgegeven, kunnen we met zekerheid stellen dat beide centrales liefst niet hebben dat je de verwachtingen die de dynamische koetswerkplooien opwekken, probeert in te lossen. Op een heuvelachtig parcours ben je al tevreden als je met het verkeer meekan.

Het onderstel is Europees stug afgeveerd, waardoor je een beetje aan comfort inboet zonder daarom veel efficiëntie (de torsie-as achteraan filtert met enige terughoudendheid) in de plaats te krijgen. De elektrische bekrachtiging is variabel, maar zoals steeds bij dergelijk systeem kan je net zo goed je hand in een pot gelatine steken - de tactiele sensatie is gelijkaardig.

Het weggedrag is gezond, en de gripgrens bereiken vereist gezien de bescheiden prestaties volharding. In de marge tekenen we evenwel aan dat de testexemplaren niet voorzien waren van het eco-rubber dat normaliter bij het Bluedrive-pakket hoort.

Conclusie

Hyundai had in het segment van de compacte monovolume al de Matrix in de catalogus staan. Dat model had, mede omwille van z'n nogal "aparte" vormgeving bescheiden ambities. Ditmaal mikt het merk op de massa. In ons land alleen al moeten het eerste jaar zo'n 1.500 stuks een eigenaar vinden. Omdat de marktlancering pas eind november plaatsvindt, moeten we het nog stellen zonder exacte prijzen en uitrusting, maar ga ervan uit dat de prijs nagenoeg identiek zal zijn aan die van tweelingmodel Kia Venga. Hyundai pakt hier weer uit met z'n "5 year triple care"-waarborg. Die omvat 5 jaar garantie (zonder kilometerbeperking!), 5 jaar gratis controles en vijf jaar pechbijstand met een vervangwagen. Twee jaar minder lang dan de Kia, maar er is meer gedekt.

De ix20 heeft een voetafdruk die 4,1m lang en 1,76m breed is. De voor- en achteras zitten daarbij 2,61m uit elkaar, uitzonderlijk ver voor het segment, wat het Europese designcentrum van Hyundai heeft geholpen om er bovenop een dynamischer koets te pennen. Hyundai zegt een hekel te hebben aan de voor dit type auto zo efficiënte kubusvorm, slaagt er natuurlijk niet in die weg te gommen (het is nu eenmaal een kenmerk van dit wagentype), maar camoufleert het opzet afdoende met een schuine voorruit en motorkap en extra plooilijnen die de aandacht afleiden.

Het interieur oogt verzorgt, is vrij van ergonomische kemels en biedt zowel voor- als achteraan ruimte die in dit segment als uitstekend kan bestempeld worden. De werking van het navigatiesysteem en de (weliswaar standaard) geringe hoogte- en diepteverstelling van het stuurwiel zijn minpuntjes die evenwel niet zwaar doorwegen. De koffer is goed voor een laadcapaciteit van 440l, uitbreidbaar tot 1.486l.

Hyundai biedt twee 1.396cc diesels aan met een identiek koppel van 220Nm maar verschillend vermogen van 77, dan wel 90pk. Beiden gekoppeld aan een handgeschakelde zesbak, die je (te) vaak moet gebruiken om de ix20 vlot te krijgen. De dieseltjes lopen niet over van de werkijver. De elektrische stuurbekrachtiging is zoals steeds gevoelloos, maar het onderstel is dan weer Europees stug afgesteld. Het weggedrag is correct, en standaard ESP houdt steeds een oogje in het zeil.