Hyundai i40 Sedan 1.7 CRDi

Inleiding

Hyundai speelde het klaar om in amper tien jaar tijd haar volledige gamma naar een Europees niveau te tillen. Met als voorlopige hoogtepunt de i40, een Westers gelijnde middenklasser die, naast het verleiden van particuliere klanten, ook moet bijklussen als charmeur van wagenparkbeheerders. De bedrijfswagenmarkt was bij gebrek aan de juiste middelen lange tijd onontgonnen terrein voor de Koreanen, maar daar moet nu dus verandering in komen.

Nadat de Wagon medio 2011 al op de markt werd losgelaten, komt de Sedan vandaag de gelederen versterken. Uiteraard krijgt de vierdeurs een verschillende achterpartij, maar verder blijven de wijzigingen eerder beperkt. Zo verliest de sedan drie centimeter vanaf de achteras, ziet hij zijn koffervolume krimpen van 553 liter naar 525 liter en pitst hij met krak dezelfde motoren gemiddeld zo'n halve seconde van de honderdspurt af. En, niet geheel onbelangrijk, ook de prijs gaat ten opzichte van zijn breakbroertje naar omlaag, en wel met € 1.000 ongeacht de gekozen uitvoering. Net als bij de rest van de vloot garandeert Hyundai de goede werking van de i40 voor minstens vijf jaar, en dit zonder kilometerbeperking. En die garantie is op de koop toe overdraagbaar.

Omdat we de Wagon al twee keer uitvoerig aan de tand voelden het afgelopen half jaar, zouden we het onszelf voor deze test lekker makkelijk kunnen maken door het gewoon bij de bovenstaande "wist-je-datjes" te houden. Ware het niet dat Hyundai de sedan voor de gelegenheid spekte met een automaat én de krachtigere 136pk variant van de 1.7 CRDi. Aangezien de vierdeurs waarmee we de bedrijfsparking afreden werd afgemonteerd in de Executive livrei met het optionele Techno pakket erbovenop, testten we in feite niet meer of minder dan het vlaggenschip van het Koreaanse merk. Dat wil zeggen, als we enkel kijken naar wat Hyundai in België in de toonzaal stalt, en de SUV's a la Santa Fé en ix55 even buiten beschouwing laten.

Exterieur

Wie er nu eerst uit de pen van Hyundai's designafdeling kwam gekropen, de wagon of de sedan, is niet meteen duidelijk. En misschien ook niet echt relevant, want als je de tweelingbroertjes netjes naast elkaar laat poseren, zie je dat de wijzigingen zich allemaal en exclusief bevinden achter de achteras. Het dak van de sedan begint ter hoogte van het midden van het achterportier aan een zachte duik richting koffer, daar waar de wagon nog een eindje rechtdoor gaat. In zijaanzicht zie je dat enkel het achterste ruitje in de raampartij een andere vorm aanneemt; langs achteren bekeken is de achterklep verdwenen ten voordele van een gewone koffer. Verder zijn ook de lichtunits en de achterbumper lichtjes anders. De vierdeurs staat op dezelfde wielbasis als de vijfdeurs, meer bepaald 2,77m, en deelt met die laatste ook de breedte (1,82m) en de hoogte (1,47m). Enkel de lengte verschilt: die is met 4,74m zo'n 3cm korter dan bij de break.

Als volumemerk moet je tegenwoordig kunnen uitpakken met een eigen gezicht. De snoet van de ix35 werd wat verfijnd en diende als basis voor de tronie van de i40. Met de duidelijk herkenbare, knap gelijnde voorkant en een evenwichtig, sportief profiel valt de i40 in positieve zin op te midden van een segment waar de concurrentie niet graag te koop loopt met veel uiterlijk vertoon. Volgens Hyundai zelf heeft de sedan wel wat weg van een coupé, maar omdat dat woord te pas en te onpas wordt misbruikt, gaan we in die redenering niet mee. In ieder geval heeft de i40 wel iets sierlijks over zich, zonder stijf te zijn. En iets gretigs, zonder agressief te zijn. Ja, we kunnen wel stellen dat we de i40 kunnen smaken. Alvast wat de buitenkant betreft dan toch.

Interieur

Niet dat het binnenin kommer en kwel is, verre van zelfs. De Koreanen sprongen kwistig om met standaard ingebouwde voorzieningen en goten die in een fris en open interieur. Hyundai ging in de weer met hoogwaardiger materiaal voor de aankleding en dat werpt zijn vruchten af. Alles ziet er gelikt uit en voelt degelijk aan. De bedieningen zitten allemaal goed binnen bereik en er is duidelijk nagedacht over de inplanting van de knopjes her en der, met uitzondering misschien van die op het stuurwiel, die je soms onbewust indrukt. Alle zitplaatsen zijn goed instelbaar en zitten ruim in alle richtingen; ook met de hoofdruimte zit alles snor, al moeten grote mensen wel even eerst de versie met het open dak uitproberen vooraleer ze het ding op de optielijst (€ 1.250) aanstippen. Het open dak is groot en laat het interieur baden in een zee van licht, maar snoept wel wat van de beschikbare hoofdruimte af. Er zijn voldoende bergvakjes voorzien en ook de koffer is met een beschikbaar laadvolume van 525 liter heel correct.

Wie op zoek was naar het toverwoordje "premium" in de vorige paragraaf, kunnen we het volgende vertellen: de Koreaan mag binnenin zonder enige twijfel op hetzelfde, en waarom niet boven het niveau van de meeste Japanse en Europese evenknieën getaxeerd worden, maar mist nog een beetje finesse en puurheid om ze genadeloos te overklassen. En dat is overigens een compliment voor de dappere Koreaan, toch als je weet welke weg in zo'n korte tijd is afgelegd.

Veiligheid

ABS, een remkrachtverdeler en stabiliteitscontrole zijn standaard op alle versies. We hadden niet anders verwacht. We telden verder standaard zeven airbags: twee frontale, twee stuks op de zijkant vooraan, gordijnairbags voor- en achteraan en een eentje voor de knieën van de bestuurder.

Als je voor het Techno pakket opteert, komen daar nog twee exemplaren bij voor de achterste zitplaatsen opzij. Jammer genoeg zijn deze niet apart als optie te verkrijgen, en is dit pakket enkel voorbehouden voor wie al de Executive uitvoering besteld. Het pakket voegt overigens nog wat andere handigheidjes toe, zoals een automatisch parkeersysteem dat aan 1 meter vrije ruimte (bovenop de lengte van de wagen uiteraard) genoeg heeft, bandendrukcontrole en een rijstrookassistent met dynamische stuurcorrectie. Dat laatste werkt op zich vrij correct, maar tolereert terecht niét dat je de handen volledig van het stuur neemt. Als het systeem merkt dat dit het geval is, begint het te klagen en als je niet reageert, schakelt het zichzelf - bij wijze van straf - simpelweg uit. Waardoor we ons vragen kunnen stellen bij het nut van dergelijke systemen, maar dat is alweer een ander verhaal.

Rijgedrag

Hyundai mikt met de i40 voor het eerst op de fleetmarkt, en heeft daarvoor alvast een geschikte krachtbron in huis. De 1.7 CRDi dieseleenheid in de versie met 115pk komt immers rond met amper 4,3l/100km en stoot al doende slechts 113gr CO2/km uit, wat een fiscale aftrekbaarheid van 80% oplevert en dat is uitzonderlijk in het segment. Dit zijn weliswaar de theoretische waardes, en gelden enkel op voorwaarde dat het Bluedrive pakket werd gemonteerd, dat naast het obligate start&stop systeem onder meer ook banden met lage rolweerstand bevat. In de praktijk ligt het reële verbruik een stuk hoger, vooral omdat de 115 paardjes die de eenheid aan de voortrein aflevert maar net volstaan om de 1.479kg zware koets vlot door het verkeer te loodsen. Waardoor je dan weer vaak op de limiet van zijn kunnen gaat rijden, en dat voel je aan de pomp. De 136pk uitvoering beschikt vanzelfsprekend over meer ademruimte, zij het niet veel, en dat gaat bovendien ten koste van de CO2 uitstoot. Met het gratis Bluedrive pakket gemonteerd, blijft de schade beperkt tot 119gr CO2/km, maar dat is bij deze vermogensverie enkel beschikbaar op de Style uitvoering. Onze Executive kan er dus niet mee van profiteren en stoot met de automaat dan ook een redelijk forse 159gr CO2/km uit.

Met die automaat komen de prestaties overigens weer dicht in de buurt van de 115pk versie met manuele bak, en die zijn niet bepaald overdonderend. De nu rijklaar 1.507kg wegende sedan heeft 11,6 seconden nodig om van stilstand naar 100km/u te accelereren en houdt het bij 197km/u voor bekeken op de Autobahn. Eigenlijk valt er met geen enkele diesel in de i40 echt potten te breken, en moet je in de richting van de 2.0 GDi kijken die met 177pk al voor wat meer vuurwerk kan zorgen. De honderdspurt wordt met de krachtigste benzine afgewerkt in precies 10 seconden en het prijskaartje is met € 37.999 exact € 1.250 voordeliger dan dat van onze identiek uitgeruste testwagen. Langs de andere kant durven we er op wedden dat het reële gemiddelde verbruik ongetwijfeld een stuk hoger uitkomt dan de opgegeven 7,7l/100km, en de CO2 uitstoot is met 179gr/km eveneens fiscaal weer wat minder interessant. Keuzes, keuzes ... Nu is de i40 niet meteen het strakke scheurijzer dat smeekt om een bruut en krachtig blok, dus het probleem lost zich in zekere zin zelf op. De Hyundai stuurt en veert correct: zoals je mag verwachten in dit segment, maar nooit meer dan dat. Op het scherpst van de snede komen de limieten van de elektrische stuurbekrachtiging aan de oppervlakte en lost de demping de rol, als de elektronica niet al eerder de zaken aan banden heeft gelegd. Begrijp ons niet verkeerd: voor alledaagse omstandigheden leeft de 136pk perfect in harmonie samen met het vergevingsgezinde en op comfort geënte onderstel. Maar voor een potje vrij rijden op het circuit denken we er niet aan de nochtans sportief gelijnde sedan op te nemen in onze shortlist.

Conclusie

We vallen in herhaling als we hier verkondigen dat de tijd dat Koreanen halfslachtige misbaksels op de markt gooiden aan dumpingprijzen, finaal achter ons ligt. Meer nog, daar waar hun Japanse continentbroeders nog steeds worstelen met een ontwerptaal die de Europese klant kan verleiden, slagen de Koreanen er wél in om een betrouwbare en budgetvriendelijke auto te creëren die er nog leuk uitziet ook. Het valt dan ook op dat Hyundai tegenwoordig hard werkt aan de uitbouw van een eigen identiteit, een onmiddellijk herkenbaar gezicht zeg maar, en voor de nieuwe i40 is in die opdracht een hoofdrol weggelegd. De vierdeurs erft zo goed als alle karakteristieken van de Wagon die we al eerder op de rooster legden. Enkel de koffer veranderde wezenlijk, het benutbaar volume daalt van 553 naar 525 liter en aan de neerklapbare achterbank heb je natuurlijk niet meer zoveel als bij de break.

Binnenin blijft de Koreaan overtuigen met een frisse en hoogwaardige aankleding, die de vergelijking met de meeste Japanse en Europese concurrenten probleemloos kan doorstaan. Hier en daar is de ergonomie nog voor verbetering vatbaar, met name wat de knoppen op het stuurwiel betreft. Maar alles welbeschouwd doen we eerbiedig onze pet af voor de progressie die het merk op zo'n korte tijd heeft gemaakt. Voor het externe gedeelte liet Hyundai het tekenwerk in Rüsselsheim uitvoeren, en met succes. Van buitenaf heeft de i40 dan ook helemaal geen uitstaans meer met de lelijke eendjes van weleer; zowel de Wagon als de hier geteste Sedan zijn scherp en sportief getekend en tonen verhoudingen die vanuit elk gezichtspunt mooi in balans zijn. Met dank aan de 115pk sterke 1.7 CRDi instapdiesel die met een uitstoot van 113gr CO2/km kan uitpakken, en een overdraagbare garantie van vijf jaar zonder kilometerbeperking, beschikt de i40 dus over alle papieren om het waar te maken in de door diesels gedomineerde fleetmarkt.

Een i40 1.6 GDi sedan in Lounge uitvoering kan al de jouwe zijn vanaf € 23.749. Onze testwagen is echter een Executive met de 136pk sterke 1.7 CRDi in het vooronder, gekoppeld aan een zestrapsautomaat. Hyundai monteert desgevallend onder meer xenon koplampen, lederen zetelbekleding, verwarmde voor- én achterzetels, geventileerde voorzetels, een verwarmd stuurwiel, een navigatiesysteem met geïntegreerde achteruitrijcamera, een performante geluidsinstallatie van Infinity, sleutelloos starten ... Zonder verdere accessoires is het prijskaartje dan wel al opgelopen tot € 37.499. Het Techno pakket gaat voor € 1.250 nog wat verder en groepeert enkele veiligheidssnufjes die hiervoor exclusief zijn voorbehouden: een rijstrookassistent met actieve stuurcorrectie, bandendrukcontrole, een automatisch parkeersysteem en zijdelingse airbags achteraan. Met metaalkleur aan € 500 en een panoramisch open dak voor € 1.250, brengt dit de totaalprijs van het testmodel op € 39.249. En dat vinden we best stevig voor een sedan met "maar" 136pk in de buik, al is de geleverde uitrusting dan wel bijzonder compleet.