Hyundai i30 1.6CRDi Bluedrive

Inleiding

Het is van 2007 geleden dat we de Hyundai i30 testten. Met het model zette het Koreaanse merk een Zevenmijlsstap voorwaarts in het segment van de middenklassers. Inmiddels zijn we drie jaar verder en heeft de i30 zich gevoegd naar de noden van deze tijd. Interieur en koetswerk zijn verfrist en de instapdiesel krijgt tegenwoordig een Bluedrive-label opgekleefd om z'n zuinige inborst te bevestigen.

De 136pk sterke tweeliter diesel is uit het aanbod verdwenen. De 115pk sterke variant van de zestienhonderd die wie testen is de topdiesel vanaf € 22.949. De 90pk krachtige Bluedrive wisselt van eigenaar voor een redelijke € 17.949, al kost de door ons geteste uitvoering al € 21.949. Er zijn ook nog twee benzines; een 1.4 met 109pk vanaf € 14.999 en een 1.6 van 115pk die minstens € 18.699 kost.

Exterieur

De koets is van de hand van Thomas Bürkle, die voorheen in dienst was bij BMW. Iets wat de kont van de i30 aan te zien is en dat is geen verwijt.

De vormgeving van de i30 is inmiddels bijgeslepen. Daarbij werden geen drastische aanpassingen doorgevoerd. Dit was een beetje een grijze mus en is dat nog steeds. Het nieuwe design van de heldere koplampen, de gewijzigde bumperschilden en de trapeziumvormige luchtdoorstroomopening in de voorbumper veranderen daar niets aan.

De i30 Bluedrive heeft recht op een koetswerkkit waarbij niet alleen zijskirts maar ook lipjes op de voorbumper komen kijken. Aanpassingen die niet meteen tot doel hebben de band met het asfalt te versterken, maar vooral bedoeld zijn om de luchtweerstand terug te dringen.

Interieur

Aan de binnenzijde ontdekken we een ander instrumentarium dan drie jaar geleden. De verlichting geschiedt in blauw en wit en de afleesbaarheid is in het algemeen boven elke vorm van kritiek verheven.

Het interieur kwalificeert als ruim. De ontwerpers hebben zich geen moeite gespaard om het plaatsaanbod ruimer te laten lijken dan het is. Je neemt plaats in goed zittende zetels met een evenwichtige balans tussen steun en comfort. In de portieren vinden we brede en diepe kaartenbakken, die zelfs plaats bieden aan kleinere flessen. Bekerhouders vinden we in de middentunnel, waar onder de centrale armsteun nog een royale berging schuilt. Nog meer verwenning brengen de zetelverwarming, een gekoeld handschoenvak, een bergvak centraal bovenin het dashboard en een aflegschaal onderaan de middenconsole

Het is opvallend hoe ‘eerlijk' Hyundai de ruimte weet te verdelen tussen voorste en achterste passagiers. De rugleuning van de voorzetels werd uitgehold om de achterpassagiers maximaal knieruimte te bezorgen. Opbergnetten zijn er overigens ook, evenals kaartenbakken in de achterste portieren, al zijn die wat beperkt in capaciteit. Nog meer vreugde kunnen we uiten over de royale voetruimte onder de voorstoelen, zodat men zich achteraan echt comfortabel kan nestelen. Er zijn 3 hoofdsteunen en ook de hoofdruimte weet te bekoren. Zelfs met 1,90 m lengte en de bestuurderszetel maximaal achteruit, werd het geen strafexpeditie.

De rugleuning van de achterbank kan asymmetrisch neerklappen en verzekert een brede doorlaadopening naar het interieur. In de koffervloer zitten 3 verankeringspunten voor kinderzitjes, 4 sjorhaken en onze testwagen deed daar ook nog een bagagenet bovenop. De koffer lust 340l en met de achterbank neergeklapt wordt dat 1.250l.

Veiligheid

Hyundai nam als eerste in deze klasse het lovenswaardige initiatief om elke i30 standaard de baan op te sturen met ESP. Drie jaar verder is stabiliteitscontrole nog steeds geen gemeengoed in het segment.

Verder ontdekken we op de uitrustingslijst met veiligheidsitems TCS (tractiecontrole), een ABS remsysteem met EBD (remkrachtverdeling), BAS (Brake Assistant System en het automatisch ontgrendelen van de portieren bij een ongeval.

In het interieur zorgen 6 airbags - 2 frontaal, 2 lateraal en 2 gordijnairbags die ook de hoofden van de achterste passagiers beschermen - voor de nodige veiligheid. De passagiersairbag kan met de sleutel gedeactiveerd worden, indien vooraan een kinderzitje gemonteerd staat. ISOFIX-bevestigingspunten voor kinderstoeltjes ontbreken evenmin in de standaarduitrusting. Alle plaatsen zijn uitgerust met 3-punts veiligheidsgordels, gordelverklikkers en verstelbare hoofdsteunen. Vooraan zijn de hoofdsteunen van het actieve type als bescherming tegen een whiplash en bieden de gordels een hoogteregeling.

Rijgedrag

De 1.6l dieselmotor levert 90pk bij 4.000t/min en 235Nm trekkracht vanaf een lage 1.750t/min tot 2.500 krukasrotaties binnen dezelfde tijdspanne. De motor wordt gepaard aan een handbediende zesbak. Een schakelindicator voor je neus port je aan tot zuinig rijden en je krijgt hulp van een start/stop-systeem dat bij stilstand alvast voor een nulverbruik zorgt. Hyundai heeft duidelijk inspanningen verricht om de wrijving in de aandrijflijn te reduceren. Duidelijk merkbaar want gas lossen levert nauwelijks vertraging op. Wat je uitspaart aan de pomp, geef je dus uit aan remmen.

De aanpassingen blijven er niet bij. De ophanging is herzien om de bodemvrijheid te beperken, de stuurinrichting is geheel elektrisch en natuurlijk zijn er banden met een lage rolweerstand. Het resultaat uit zich in veel te weinig gevoel in het stuur en veel te veel in de ophanging. Van de banden zijn we evenmin onder de indruk - ze zorgen ervoor dat je zeer snel met het onvoorwaardelijk onderstuurde karakter van de i30 te maken krijgt. De prestaties - een acceleratietijd van liefst 14,9 seconden en topsnelheid van 172km/u dwingen je overigens ook tot een onstpannen rijstijl.

Dan is de i30 Bluedrive toch op z'n minst zuinig? Wel, Hyundai belooft alvast een gemiddelde van 4,3l/100km en een CO2-uitstoot van 110gr/km. Er zijn concurrenten die tot 99gr/km halen. In de praktijk blijkt die inschatting vaak te optimistisch en deze Koreaan is geen uitzondering. Met veel inspanning zijn we aan 5,4l/100km geraakt, terwijl we probleemloos 7,5l/100km aftikten. De rijstijl maakt dus meer verschil dan de technologie die je wel een deel van het plezier van het autorijden ontneemt. Je kan het Hyundai overigens niet aanwrijven - elke eco-auto die we tot nog toe konden rijden, is in hetzelfde bedje ziek.

Conclusie

Het is van 2007 geleden dat we de Hyundai i30 testten. Met het model zette het Koreaanse merk een Zevenmijlsstap voorwaarts in het segment van de middenklassers. Inmiddels zijn we drie jaar verder en heeft de i30 zich gevoegd naar de noden van deze tijd. De vormgeving is lichtjes aangepast, vooral om de luchtweerstand te optimaliseren. Meer karakter heeft de i30 er niet door gekregen.

Aan de binnenzijde ontdekken we een ander instrumentarium dan drie jaar geleden. Het interieur kwalificeert als ruim. De ontwerpers hebben zich geen moeite gespaard om het plaatsaanbod ruimer te laten lijken dan het is, bovendien is het opvallend hoe ‘eerlijk' Hyundai de ruimte weet te verdelen tussen voorste en achterste passagiers. Zelfs met 1,90 m lengte en de bestuurderszetel maximaal achteruit, is zitten op de achterbank geen strafexpeditie. De koffer lust 340l en met de achterbank neergeklapt wordt dat 1.250l.

De veiligheidsuitrusting omvat steeds stabiliteitscontrol en zes airbags. De 1.6l dieselmotor levert 90pk en 235Nm en wordt aan een start/stop-systeem en een handbediende zesbak gekoppeld. Hyundai belooft 4,3l/100km en 110gr/CO2/km, maar lager dan 5,4l zijn we niet geraakt. De elektrische stuurbekrachtiging is compleet gevoelloos, de ophanging beperkt het comfort en de banden met lage rolweerstand laten je snel kennismaken met het onderstuurde karakter van de i30. De prestaties zijn matig - vooral de acceleratietijd; 100km/u halen duurt 15 tellen. En je kan het Hyundai nauwelijks kwalijk nemen - een (beetje) extra zuinigheid vereist bij elk merk dezelfde toegevingen.

De testversie kostte met al z'n toeters en bellen € 21.949, maar je kan al eigenaar worden van een i30 Bluedrive vanaf een redelijke € 17.949.