Hyundai i30 1.6 CRDi

Inleiding

Het zijn ambitieuze jongens en meisjes bij Hyundai. De Koreaanse groep bekleedt samen met zustermerk Kia de vijfde positie bij de autoconstructeurs op wereldschaal. En dat wil ze blijven, als het écht niet lukt om op te klimmen. In Europa zijn de verwachtingen niet minder scherp. Tegen 2021 wil het merk het grootste Aziatische automerk zijn. Daarvoor moet het over Toyota wippen. Dat het bedrijf z’n kans ruikt is niet onlogisch. Hyundai maakt er geen punt van om schaamteloos tegen te programmeren. Kijk maar naar de recent gelanceerde Ioniq. En Toyota, dat heeft er in Europa z’n hoofd niet helemaal bij. Dat merk je daar aan de afwezigheid van dieselmotoren.

De nieuwe Hyundai i30 dan

De verwachtingen zijn hooggespannen. Zowel binnen het bedrijf als bij de pers. Je kan immers niet zeggen dat Hyundai de lat niet hoog heeft gelegd. De i30 moet een hoeksteen worden van het door te trekken succes. Net als de SUV voor het B-segment die later dit jaar komt. Maar hij komt uit in een bijzonder competitief segment, waar bikkelhard wordt gestreden voor elke getekende bestelbon.

Het gamma omvat een 1.0l driecilinder met 120pk en een 1.4 met een cilinder meer en 140pk voor wat de diesels betreft. Een 1.6 CRDi is de enige diesel, zij het met drie vermogensversies: 95, 110 en 136pk.

Wat kost dat allemaal?

De Belgische invoerder gaf eerst louter prijzen van de ‘launch editions’. Rijkelijk uitgeruste modellen, waarin je nauwelijks nog voor iets kan bijbetalen. Maar de prijs daarvan… dat is toch even schrikken. Goedkoper dan € 24.000 (1.0T) werd het niet. De 1.4T moet € 26.900 kosten en de diesel is er voor niet minder dan € 26.250. De prijs van de testauto, met 136pk, een 7-trapsautomaat en alle toeters en bellen, kost € 31.250. Echt niet mals. Ga je in vergelijk met de VW Golf - nog altijd de topverkoper in dit segment - dan kom je tot de conclusie dat de Duitser in de Highline-uitvoering zelfs merkbaar goedkoper is. De Hyundai wint het weer als je alle uitrusting in rekening neemt, maar het illustreert in elk geval dat de Koreanen de afgelopen jaren hun prijsvoordeel lieten verwateren en nu andere argumenten in de strijd werpen. De garantie van 5 jaar bijvoorbeeld.

De vanafprijs

De 1.4i is de goedkoopste van het lot. Die is er vanaf € 19.499. De 1.0T die wat minder longinhoud maar een beetje meer aandrijftechnologie heeft is er voor niet minder dan € 21.599. De goedkoopste diesel kost € 100 minder.

Exterieur

Peter Schreyer verrichte wonderen bij zustermerk Kia. Het was zo’n opsteker voor dat bedrijf dat hij er inmiddels haast tot een religie is uitgegroeid. Nu zwaait hij ook bij Hyundai de plak, maar dat merk maakte de afgelopen tijd al enkele zevenmijlssprongen op vlak van design. Misschien is het daarom dat evolutie niet zo spectaculair is? Of misschien ligt het wel aan z’n positionering.

Hyundai lijkt in het hele segment op zoek te zijn gegaan naar inspiratie. Rond de achterruit zien we trekken van de onder meer de Fiat Tipo, de bips lijkt van ver op die van de Golf, maar er zit - weinig verrassend - ook een tikkeltje Kia in. In de flank zien we wat Citroën C4 en vooraan had het net zo goed een Peugeot kunnen zijn. Gelukkig oogt het geheel toch homogeen en modern. Maar het etaleert minder durf dan had gekund.

Afmetingen

Voor de volledigheid halen we nog even de afmetingen van Hyundai’s jongste telg erbij. Die meet voortaan 4,36m van neus tot staart. 2,65m daarvan maakt de overbrugging tussen beide assen uit. De breedte bedraagt net geen meter tachtig en de hoogte blijft beperkt tot 1,45m. De kofferinhoud bedraagt 395l. Best aardig, al zit daar (zoals bij elke concurrent) ook de ruimte onder de koffervloer bij. Daar waar je voorheen het reservewiel vond. De achterbank is neerklapbaar tot een quasi vlakke vloer waar je dan weer 1301l volume op kan parkeren. De tildrempel valt ook goed mee.

Interieur

Ordentelijk zittende zetels, een correcte rijhouding en een ergonomie waar je geen punthoofd van krijgt. Kijk, de Hyundai i30 is al goed begonnen. En achteraan klinkt de muziek evenmin vals. De positie van de bank is comfortabel, je zit niet in een uitgesproken stuikhouding en ook volwassenen vinden er voldoende ruimte voor knieën en voeten.

Snufjes

Als je je graag aan snufjes vergaapt, ben je aan het juiste adres. Je wordt hier gepamperd met zetel- en stuurverwarming, verluchting en een ‘infotainmentmodule’ die geen enkele cruciale functie (zoals het koppelen van telefonie, GPS-weergave en streaming audio) verwaarloost. Glazen dak? Ja, dat kan ook. En dan zijn er ook nog voldoende bergvakjes waardoor je de cockpit erg gerieflijk kan maken. Op vlak van design kopt het merk enkele ballen binnen. Het rechtopstaande scherm in de middentunnel is inmiddels immers al een klassieker. Maar als het op verfijning, materiaalkeuze en afwerking aankomt, dan kan Hyundai nog wat leren. Niet dat hij niet goed in elkaar zit. Slechts een enkel assemblagefoutje hebben we gevonden. Maar je vindt nog steeds harde kunststoffen op enkele cruciale plaatsen. En hij geeft niet de opgeruimde gestructureerde indruk van een Duitser, noch de flair of de finesse van een Fransoos. Het eindresultaat zweeft ergens in de fantasieloze massa, ofschoon het wel perfect functioneel is.

Veiligheid

Hyundai heeft alles in stelling gebracht voor een topscore in de onafhankelijke EuroNCAP crashtests. Het bedrijf beperkt zich lang niet tot de verplichte uitrusting. Die is tegenwoordig nochtans al erg omvangrijk. Ze omvat niet alleen ABS en stabiliteitscontrole maar ook gordelverklikkers, bandendrukcontrole, een contingent airbags enzovoorts…

Meer dan wat moet

Wat echter niet tot de verplichte features hoort, zijn zaken als een automatische remfunctie (tot 60km/u), een rijstrookassistent die desnoods ook bijstuurt en een systeem dat denkt vermoeidheid te kunnen detecteren (dat nogal wat vals alarm sloeg). Zaken die de veiligheidspromotoren graag zien en waarvoor de EuroNCAP bonuspunten schenkt. Ze zijn hier ook standaard.

Rijgedrag

Het merk heeft getracht de i30 op vlak van rijgedrag aan z’n bretellen op te trekken. Z’n structuur is stijver en z’n ophangingsarchitectuur (met een voor dit segment eerder uitzonderlijke multilink-achteras) hoort daartoe voldoende mogelijkheden te bieden. We zijn echter van mening dat Hyundai die troeven nog wat meer had kunnen uitspelen. Wat progressiever en verfijnder in de demping, wat strakker op de voortrein en - vooral - wat meer stuurgevoel. Dat laatste blijft samen met de teleurstellende centreerfunctie de zwakste schakel in het geheel. Een rijstrookassistent is bijna onontbeerlijk.

Op papier

De papieren prestaties van de diesel zijn ‘oké’. Hier wekt de viercilinder 136pk en 300Nm op (280Nm in combinatie met handbak), haalt hij desgewenst 200km/u en haspelt hij de sprint af in een correcte 10,6 seconden. Bij bijna alle gebruik blijft hij discreet en op fouten zal je de automaat evenmin betrappen. Goede punten zijn er ook voor de isolatie, wat er natuurlijk weer voor zorgt dat je wind- en rijgeluiden wat nadrukkelijker kan waarnemen. Zo is het natuurlijk altijd wat.

Droge keel

En toch heeft de nieuwe i30 een achilleshiel. Ondanks z’n rijklaar gewicht in de omgeving van 1,3 ton, voelt hij merkbaar zwaarder aan. Trap het gaspedaal tegen het schutbord en je concludeert dat het enthousiasme van de aandrijflijn wat tegenvalt. En dan is er het verbruik. Als een mak schaap hebben we moeten rijden om dat naar 7l/100km te krijgen (op een tracé met voornamelijk snelweg!). En dat terwijl Hyundai voor de gemengde cyclus een normgemiddelde van slechts 4,0l/100km opgeeft. Niet alleen de diesel heeft last van een droge keel. Ook de benzines proberen hun dorst weg te zwelgen. De 1.0l driecilinder kregen we niet onder 9l/100km en de 1.4l tikte bij deze kennismaking nogmaals af tussen 7 en 8 liter. Zou de i30 door z’n rijkelijke uitrusting zo veel meer wegen?

Conclusie

Hyundai wil het gaan maken met de nieuwe i30. Er komt een compleet gamma, met een voor dit segment unieke fastback, een eerste ’N’-performancemodel en een traditionele break. De jacht op de koppositie bij de Aziatische merken in Europa is weer helemaal open. En later dit jaar komt ook een kleine SUV het wild nog wat opjagen.

Correcte auto

Hyundai heeft z’n huiswerk goed gemaakt. Je merkt dat het lastenboek zwaar en goed doordacht was. De materiaalkeuze, ergonomie, afwerking en het plaatsaanbod zijn allen verbeterd ten opzichte van z’n voorganger. Op de eerste vlakken kan de i30 zich nog niet met de referenties meten, maar we treuren vooral om een gebrek aan een beetje karakter. Steek een ander stuur in dit interieur en het kan werkelijk éénder welke andere auto zijn. Eén met een goede afleesbaarheid, goed meubilair en een degelijke rijhouding. Dat wel.

Verfijning

Dat de i30 op vlak van rijeigenschappen vooruitgang boekt, leidt evenmin twijfel. En toch missen we wat verfijning. De stuurinrichting is verdachte nummer één wat dat betreft. Z’n grootste probleem lijkt echter z’n onvermogen om z’n officiële zuinigheid om te zetten in reële rijomstandigheden.

Bij de troeven mag Hyundai in de eerste plaats z’n uitrustingsmogelijkheden, veiligheidsvoorzieningen en z’n waarborg rekenen. De prijs is al lang niet meer zo scherp is dat de concurrentie ervan bloedt.