Hyundai i20 1.25

Inleiding

Hyundai mag zich wel in de handen wrijven met het succes van de i20. Het uittredende model klom afgelopen jaar nog 13% naar omhoog in de verkoopstabellen en dat zie je bijna nooit. Het is dus niet helemaal onlogisch dat de Zuid-Koreanen dat model nog onbepaalde tijd langer in de catalogus houden. Hij krijgt het toevoegsel ‘Go’. De nieuwe i20 wordt gelukkig groter en duurder zodat de twee niet al te veel in mekaars vaarwater komen. Hyundai heeft het over een dubbele generatiewissel, net zoals ze met de i10 deden. Dat betekent in de praktijk vooral dat de Zuid-Koreanen er de grenzen van het B-segment mee gaan opzoeken. Qua afmetingen en, als het goed is, ook op vlak van uitrusting en afwerking. Tijd voor een eerste kennismaking.

Meer benzine dan diesel

Hyundai wil vooruit in de markt en het heeft alvast het motorenpalet om dat te bereiken. Er is een piepkleine maar dappere 1.1l diesel met 75pk en een 1.4l diesel met 90pk die beide standaard zes verzetten krijgen en vanaf € 16.699 te koop zijn. In dit segment kiest bijna 70% van de klanten voor een benzine en in dat geval heb je de keuze uit een 1.2 met 74pk, een 1.2 met 85pk en een 1.4i met 100pk. Alleen die laatste heeft standaard zes versnellingen. De prijsvork gaat er van € 13.499 tot € 21.599.

De prijs

Proeven doen we hier van de 1.2 met 84pk. In de kern van de markt dus. De versie in kwestie hoort overigens bij het lanceeraanbod van de autobouwer en is erg compleet uitgerust. Onder meer zetelverwarming, een verwarmd stuur, rijstrookassistent, lichtmetalen velgen en diens meer. Tijdelijk in de catalogus voor € 15.799 en als je weet dat een veel minder goed uitgerust 1.2 Pop al € 15.899 kost dan weet je waarom de invoerder die laatste eigenlijk niet eens op voorraad heeft.

Exterieur

Het is een drukke bedoening in het B-segment. Zowat elk merk is erin actief. Concurrenten uitkiezen is dus niet zo moeilijk, maar Hyundai zelf denkt vooral bij de Clio, Fiesta en Yaris nog klanten af te kunnen snoepen. Door meer ruimte te bieden bijvoorbeeld. Van bovenstaand lijstje is alleen de Fransoos aan de buitenkant enkele centimeter groter (4,06m tegen 4,03m). Maar de Hyundai is wel groter aan de binnenkant.

Er bestaat geen volumemerk ter wereld waar design niet als een belangrijk verkoopargument wordt aanzien. En bij Hyundai denken ze daar net zo over. En daarom is deze i20 weer wat assertiever dan de vorige generatie. De hoogtepunten zijn de vlakkere koplampen, de druk ingesneden voorbumper, brede achterlichten met LED-technologie en natuurlijk de zwartgelakte C-stijl. Die laatste moet de indruk van een zwevend dak opwekken.

Interieur

Dat het wakkere jongens zijn, die Koreanen, merk je al meteen als het portier opengaat. De i20 verspilt niet al te veel plaats en is vooral breder dan z’n voorganger. Bovendien is ook de zitting van de zetels langer - iets wat in compacte auto’s wel eens een heikel punt durft zijn. Maar vooral: de materialen zijn uitermate verzorgd. We kunnen nog wel wat detailkritiek verzinnen natuurlijk. Zo was het wel leuk geweest mocht de bovenzijde van de portieren uitgevoerd zijn in zacht aanvoelend materiaal. Nogal wat mensen leggen daar immers hun elleboog te rusten. Maar rond de armleuningen en vlak voor je op het dashboard zijn de vlakken in contrastkleur wel voorzien van een schuimlaagje. En het zwarte plastic dat overal omheen zit, oogt Duits degelijk. Goed in elkaar gestoken en met een matte glans die kwaliteit suggereert. Alleen de verschillende schermen (de i20 maakt gebruik van koele blauwe verlichting) mochten op vlak van kleur nog beter op elkaar afgestemd zijn.

Uitstekende rijhouding

Het zitmeubilair is goed, het plaatsaanbod ook. Behalve achteraan. Daar is het botweg uitstekend. Zeker als je je zou beperken tot 4 inzittenden. Even met de rolmeter werken leert ons alvast dat de beenruimte vooraan vergelijkbaar is met die van de betere spelers in het segment, doch dat die achteraan deze met gemakkelijke 3 centimeter overklast. En een handvol centimeter doet heel wat in dit segment.

Rijkelijke uitrusting

De voorgeschotelde testversie was in het bad met uitrusting gevallen. Zaken als een in hoogte en diepte verstelbaar stuur heb je (gelukkig, want het garandeert een goede rijhouding) altijd. We noteerden echter ook nog een verwarmbaar stuurwiel, zetelverwarming, elektrisch bediende zijruiten en spiegels… allemaal zaken die niet zo lang geleden niet denkbaar waren in deze klasse.

De grootste koffer uit het segment

De jongste tijd passeerden al enkele recente B-segmenters de revue. De nieuwe Opel Corsa bijvoorbeeld, of de Skoda Fabia. De meesten hebben een koffervolume dat ruimschoots voldoet voor de wekelijkse boodschappen, maar moeite heeft met het slikken van echte bagage. Een vliegtuigtrolley bijvoorbeeld. Iets wat probleemloos achter de klep van de i20 past. Logisch, want z’n laadvolume van 326l is zowat het grootste uit z’n segment. De achterbank laat zich in ongelijke delen neerklappen. Helemaal vlak is het eindresultaat echter niet.

Veiligheid

De wetgeving inzake veiligheid is de jongste tijd gevoelig aangescherpt. Daardoor ben je als constructeur al verplicht om snufjes als bandendrukcontrole, ABS en stabiliteitscontrole standaard aan te bieden. Net als driepuntsgordels, Isofix-bevestigingspunten voor kinderzitjes en een minimum aan plofkussens. Niet dat de i20 zich beperkt tot dat minimum. We tellen altijd 6 airbags en er zijn ook aardigheidjes als vertrekhulp op hellingen.

De extra’s

Vanaf het derde uitrustingsniveau (Pop) verschijnt bijvoorbeeld ook een rijstrookassistent in de tabellen met voorzieningen. Die waarschuwt je wanneer je van je rijstrook zou afwijken. Een irritant biepgeluid dat veel vaker tussenkomt dat je lief is, maar ook uitschakelbaar is.

Rijgedrag

Als eerste maken we met de bezinemotor kennis die zich centraal in het gamma situeert tussen de 1.4 met 100pk en de 1.25 met 74pk. De motor is qua architectuur nochtans gelijk aan die laatste, maar er wordt wat meer vermogen uit de cilinders getrommeld. 84pk om exact te zijn, naast nog eens 122Nm. Gepaard aan een handgeschakelde vijfbak is die natuurlijk niet tot mirakels in staat. Hij doet 13,1 seconde over de honderdsprint en houdt het al bij 170km/u voor bekeken. Voor dat laatste moet je wat geduld oefenen, leiden we af uit de eerder makke acceleratiecurve boven 100km/u. Maar zelfs aan die snelheden valt op dat hij nog steeds erg stil is.

Comfortabel

Na een makkelijke in- en uitstap, een goede rijhouding en comfortabele zetels, zet de i20 de trend door. Het stuurtje laat zich makkelijk (gevoelloos, dat wel) een richting dicteren en de ophanging is getekend door de gekende Aziatische halfzachte afstelling. Bovendien schakelt het pookje best wel aardig en is het koppelingspedaal vergevingsgezind. En zo’n makkelijk te rijden, voldoende vlotte auto heeft zeker z’n fans. Op papier stoken de vier cilinders elke kilometer zo’n 119 gram aan CO2 bij elkaar. Zeker niet het meest scherpe cijfer op de markt, maar het verbruik in de praktijk is - voor een benzine - wel een meevaller. We kwamen toe met 6,2l/100km.

Conclusie

Hyundai mag zich gelukkig prijzen met de i20. De uittredende generatie deed het zelfs zo goed dat het model gewoon in de catalogus blijft. Naast een nieuwe i20 die groter, moderner, knapper en helaas ook wat duurder is. Vanaf € 13.499, al kost de goed uitgeruste 1.25l benzine met 84pk op onze testbank er al € 16.000. Maar die heeft dan ook in dit segment zelden geziene snufjes als een verwarmbaar stuur en zetelverwarming.

Niet snel, wel stil

Een sprinter is deze populaire benzinemotor niet. Maar hij doet wat hij moet doen, net als alle andere componenten (versnellingsbak, koppeling, stuurinrichting). Je voelt dat Hyundai aandacht had voor comfort en gebruiksgemak zonder noemenswaardige concessies te doen op vlak van rijgedrag. Alleen op vlak van dynamiek moet hij de echte toppers, als de Ford Fiësta voor laten gaan. Op vlak van isolatie is de Hyundai dan weer duidelijk de betere. Een sprinttijd van 13,1 seconden is niet meer dan ‘correct’, maar deze Zuid-Koreaan geeft nooit de indruk tekort te komen. En over het testverbruik van 6,2l/100km hebben we evenmin te klagen.

Ruim en kwalitatief interieur

Waar de i20 schittert, is echter aan de binnenkant. De koffer is met 366l ruim voor het segment, de zetels zijn groter en comfortabeler dan voorheen en vooral op de achterbank is erg veel plaats. Je merk dat de i20 de grenzen van het B-segment opzoekt. Wat echter het meest blijft hangen is de materiaalkeuze. Deze Hyundai legt de beste Duitsers het vuur aan de schenen.