Hyundai Coupé 2.0 FX S

Inleiding

De constructeur uit Zuid-Korea lost zijn Coupé af. Het nieuwe model moet de marktpositie van de autobouwer in het segment van de Coupé’s veilig stellen. Dat segment vertegenwoordigd in West-Europa jaarlijks 250.000 verkochte wagens, 2% van de totale verkoop. De verkoop van het gehele segment blijft stabiel, al is er binnen het segment wel een verschuiving. De goedkopere modellen (zoals de Ford Puma, Opel Tigra...) doen het minder goed. De middenklassers binnen het Coupé-segment zijn stabiel gebleven, terwijl de zwaardere types nu bijna dubbel zo veel verkocht worden als in 1996. De Hyundai Coupé houdt zich daartussen verassend goed. Met de 1.6l motor bevindt hij zich in de prijsklasse van de instapmodellen en hij weet zijn marktaandeel daar te behouden, ondanks de algemene terugval. De 2-liter zit, ook qua prestaties, in de middenmoot. Dat de klant betere prestaties en uitrusting wil, en daaraan meer geld wil spenderen, is de constructeur natuurlijk ook opgevallen. Daarom commercialiseert Hyundai nu voor de eerste keer de Coupé met 2.7l V6. Zo willen ze met eenzelfde wagen aanwezig zijn in 3 nichesegmenten.

De Koreaan is, afhankelijk van de motorisatie te krijgen als Coupé, Coupé FX en Coupé FX’S’. Hij kost minimaal 16.999 € (685.737 BEF). De 2.0 krijgt een instapprijs van 19.999 € (806.757 BEF) en de 2.7 V6 gaat voor 25.999 € (1.048.797 BEF) over de toonbank. Wij reden alvast met de tweeliter. In de meest luxueuze uitvoering heeft die sowieso 16-duims lichtmetaal, elektrisch bediende ruiten en spiegels, lederen interieur, elektronische airconditioning, antispin, dubbele uitlaat, mistlichtenij De enige aanwezige optie is metaalkleur. Daarmee komt het totale prijskaartje van de testwagen op 22.753 €. Dat zijn 917.853 oude franken. Als je rekening houdt met de uitrusting is dat een uitstekend begin.

Exterieur

Hyundai bedacht de Coupé met een volledig nieuw uiterlijk. De bolle vormen en agressieve lijnen van zijn voorganger maakten plaats voor een volwassener en strakker design. De ontwerpers hebben zich daarbij in niet geringe mate laten inspireren door succesvolle, veelal Europese ontwerpen, waardoor het geheel ook behoorlijk Europees aandoet. Sportieve designelementen, zoals de opvallende hoekomvattende koplampen, een racing-style tankdop (met inbusbouten) en de koelsleuven achter de voorwielen Ődie overigens nep zijn- geven het model nog een agressief tintje. Bij het ontwerp van de 4,39m lange, 1,76m brede en 1,33m hoge Coupé werd ook veel aandacht besteed aan de aërodynamica. De sportieveling kan nu prat gaan op een Cx van 0,342. Een verbetering van 7% ten opzichte van zijn voorganger. De afwerking van het koetswerk is, met uitzondering van de plaatsing van de antenne en de achterruitenwisser, uitstekend.

Interieur

Het interieur van de FX’S’ is ook zonder meer sportief getint. Je zit er in vrij harde maar uitstekend steunende kuipzetels. De instellingsmogelijkheden zijn eerder beperkt en ook het stuur is enkel in de hoogte verstelbaar, maar toch is het vinden van een goede houding niet echt een probleem. Als vanzelf neem je een sportievere positie (dus dichter bij het stuur) in. Vooraan is er aan ruimte geen gebrek. Achteraan is het een ander paar mouwen. De Hyundai is dan ook een 2+2. Dat wil zeggen dat de zitruimte achteraan eigenlijk enkel noodzitjes zijn. Kleine kinderen kunnen nog net, maar wie groter is dan één meter zestig komt gegarandeerd tegen de achterruit (daar zit je onder). Ook met de beenruimte loopt het niet over, al doet de Hyundai het niet bepaald slechter dan zijn concurrenten. De voorstoelen zijn voorzien van een klapsysteem met geheugen.

De cockpit is sportief aangekleed. Er zijn aluminiumkleurige accenten, sportpedalen en ook de donkere tinten zorgen voor een sportieve indruk. De gebruikte kunststoffen zijn klassiek een teer punt bij ‘Oosterse’ constructeurs. De afwerking is duidelijk op niveau (er rammelde of kraakte niets), maar het ziet en voelt allemaal nog niet zo goed aan als bij de Europese concurrentie. Het dashboard, met rode indicatienaalden is ook sportief getekend. Naast een snelheidsmeter, toerenteller, benzinemeter, watertemperatuurmeter en boordcomputer op het dashboard, krijgt de Coupé vanaf de FX-versie nog 3 extra analoge metertjes in de middenconsole. Daarop kan je het actuele verbruik afmeten (behoorlijk deprimerend als je veel gas geeft), het voltage van de batterij zien en je krijgt ook nog een Newtonmeter-meter. Een wijzertje dus dat op elk ogenblik aangeeft hoeveel trekkracht je ter beschikking hebt. Over het nut van die dingen kan je discussiëren, maar leuk is het wel.

Onder de kofferklep, te openen van binnenuit of met de sleutel, is er nog plaats voor 418l. De achterbank is in twee gelijke delen neerklapbaar.

Veiligheid

Voor de veiligheid monteerde Hyundai op elke zitplaats driepuntsgordels. Vooraan zijn die uiteraard voorzien van spanners met spankrachtbegrenzers. Tot de standaarduitrusting behoren ook frontale airbags voor bestuurder en passagier. Zijdelingse airbags zijn standaard vanaf de FX. Bij het remmen houdt het ABS-systeem met remkrachtverdeler een oogje in het zeil. De FX’S’ krijgt ook nog tractiecontrole. ESP is niet verkrijgbaar.

Rijgedrag

In het vooronder van de 1.355kg zware Coupé ligt de 2.0 liter Beta II motor. Dat is de viercilinder met 16 kleppen van de vorige generatie, die werd aangepast zodat hij een iets vlakker koppelverloop heeft en minder verbruikt. Hij is 138 paarden sterk, bij 6.000t/min en levert maximaal 181Nm trekkracht, bij 4.500 krukasrotaties per minuut. In combinatie met de handgeschakelde vijfbak (de 2.0 is ook verkrijgbaar met een 4-traps ‘shiftronix’ automaat) kan je in 9,2sec naar 100km/u en kan je tot 206km/u halen. Het voelt wel sneller aan. Om de wegligging ten opzichte van zijn voorganger te verbeteren werd de PcPherson voorwielophanging en de Dual-link achterophaning herbekeken. De spoorbreedte werd vergroot en de stabilisatorstang vooraan werd verplaatst om duikneigingen te verminderen. In de praktijk ontpopt de Coupé zich als een zeer aangenaam te rijden wagen. De motor heeft een voorliefde voor hoge toeren, en is dan best vinnig. De vijfbak is ook uitstekend. Je kan snel schakelen zonder de tandwielen te laten knarsen en de geleiding is zuiver. Je hoeft er zelfs niet voor van het gas af.

De wegligging van de Coupé is neutraal, onderstuurd met de gas erop, maar de tractiecontrole Őoverigens uitschakelbaar- grijpt in als de grip wegvalt en zorgt er zo voor dat de snuit op de baan blijft. Overstuur krijg je enkel als je het uitlokt, en dan nog wil de Coupé niet veel meer doen dan de achterkant even ‘bijtrekken’. Het doorspinnen is bij een voorwielaangedreven wagen onvermijdelijk, de grip van de voortrein is op niveau. De motor produceert een diepe ronk, die is weliswaar niet zo karakteristiek als bij een zescilinder. Geluidsisolatie is niet overvloedig aanwezig en daardoor kan het motorgeluid in het interieur overheersen. In een sportieve wagen is dat niet iets waar we over vallen. Het geheel van ophanging, pedalen en versnellingsbak voorziet de bestuurder van behoorlijk wat feedback. Spijtig genoeg valt het stuurtje wat uit de toon. Daarvan mocht de bekrachtiging wat zwaarder zijn. De ophanging levert Őook niet al te stil- goed werk zolang de weg er goed bij ligt. Oneffenheden en dwarsrichels worden hard opgevangen zonder dat de Coupé nerveus wordt, maar echt slechte wegen of kasseistroken vermijdt je toch liefst. Hyundai geeft een gemiddeld verbruik op van 8,4l. Als je echt sportief rijdt kan je natuurlijk dubbel zo veel verbruikenij wij houden het op een liter of 11.

Stoppen doe je met geventileerde schijven van 280mm doorsnede vooraan en volle schijven met een diameter van 258mm achteraan. Ze grijpen goed aan. Ongevoelig voor fading zijn ze niet, al blijft het netjes binnen de norm.

Conclusie

De Hyundai Coupé van de nieuwe generatie is duidelijk volwassener geworden. De constructeur gooit de rondingen overboord en biedt nu een meer Europees gelijnde 2+2 aan. De 2-liter toont zich vlot en gewillig en ook over de vijfbak zijn we tevreden. Het onderstel is niet speels, maar de reacties des te beter voorspelbaar. De minpunten beperken zich Őmet uitzondering van de te slappe stuurbekrachtiging- tot details. De opties zijn beperkt, maar de uitrusting van de verschillende afwerkingsniveaus bevat zo goed als geen hiaten. Als je bekijkt dat de testwagen nog niet eens 23.000 € kostte, kan je moeilijk stellen dat de Coupé niet aantrekkelijk geprijsd is.